วันศุกร์ 18 เมษายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

สัตว์ปีกที่คนส่วนใหญ่คุ้นเคยมาตั้งแต่เด็กและนิยมนำมาทำเป็นอาหารรองลงมาจากไก่ ก็น่าจะได้แก่ เป็ด  เพลงเด็กเกี่ยวกับเป็ดเพลงหนึ่งที่ผู้ใหญ่มักจะสอนให้ร้อง มีว่า ก้าบ ก้าบ ก้าบ เด็กอาบน้ำในคลอง ตาก็จ้องแลมองเพราะในคลองมีหอยปลาปู ก้าบ ก้าบ ก้าบ เด็กอาบน้ำในคู ตาก็จ้องแลดูเพราะในคูมีหอยปูปลา  เป็ดไทยร้อง ก้าบ ๆ ดังที่พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ นิยามคำ ก้าบ ๆ ว่า เสียงร้องของเป็ด  แต่เป็ดฝรั่งร้อง quack ดังที่ Cambridge Advanced Learner’s Dictionary นิยามคำ quack ว่า  to make the sound that ducks make  นอกจากเพลงเด็กเกี่ยวกับเป็ดแล้ว ยังมีนิทานเกี่ยวกับเป็ดที่ผู้ใหญ่ชอบเล่า และเด็กก็ชอบฟัง ชื่อว่า ลูกเป็ดขี้เหร่ ซึ่งมาจากเรื่อง The Ugly Duckling ของ ฮันส์ คริสเตียน  แอนเดอร์เซน (Hans Christian Andersen) นักเขียนชาวเดนมาร์ก นิทานประเภทนี้ พจนานุกรมศัพท์วรรณกรรม อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน เรียกว่า เทพนิยาย (fairy tale)

ในผลงานของราชบัณฑิตยสถาน ยังมีเรื่องเกี่ยวกับเป็ดอีกหลายอย่าง เช่น ในพจนานุกรมคำใหม่ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน อธิบายคำ เซ็งเป็ด ว่าเป็นภาษาปาก หมายความว่า เซ็งมาก  ในพจนานุกรม ฉบับราช บัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ มีสำนวนเกี่ยวกับเป็ดว่า  เป็ดขันประชันไก่ หมายถึง ผู้ที่มีความรู้ความสามารถน้อยแต่อวดแสดงแข่งกับผู้ที่มีความรู้ความสามารถสูง   สำนวน รู้อย่างเป็ด หมายความว่า  รู้ไม่จริงสักอย่างเดียว  นอกจากนั้น ในพจนานุกรมศัพท์รัฐศาสตร์ ฉบับราชบัณฑิตยสถาน มีคำ เป็ดง่อย หมายถึงนักการเมืองซึ่งพ่ายแพ้ใน
การเลือกตั้ง หรือเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่กำลังจะพ้นจากวาระการดำรงตำแหน่งแต่ยังคงรักษาการในตำแหน่งอยู่ ในระหว่างที่ผู้ชนะการเลือกตั้งหรือเจ้าหน้าที่ระดับสูงคนใหม่ยังไม่ได้เข้ามารับตำแหน่ง ซึ่งไม่มีอำนาจดำเนินนโยบายแต่อย่างใด เปรียบเหมือนกับเป็ดที่เป็นง่อย  เป็ดง่อย มาจากภาษาอังกฤษว่า  lame duck.

แสงจันทร์ แสนสุภา

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 3,933 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น