วันพฤหัสบดี 24 เมษายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ตามที่รัฐบาลมีนโยบายนำประเทศไทยเข้าสู่ประชาคมอาเซียน (ASEAN community) ในปี ๒๕๕๘ ราชบัณฑิตยสถานจึงตั้งคณะกรรมการเฉพาะกิจจัดทำเนื้อหาด้านภาษาและวัฒนธรรมอาเซียนเพื่อจัดทำองค์ความรู้ทางด้านภาษาและวัฒนธรรมของประเทศต่าง ๆ ในอาเซียน คณะกรรมการชุดนี้มี ดร.นิตยา  กาญจนะวรรณ ภาคีสมาชิก ประเภทวิชาวรรณศิลป์ สาขาวิชาภาษาไทย เป็นประธาน และกรรมการประกอบด้วยผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาและวัฒนธรรมของประเทศต่าง ๆ ในอาเซียนทั้งที่เป็นเจ้าของภาษาและเป็นนักวิชาการชาวไทยที่เชี่ยวชาญด้านภาษาอาเซียน           

ดร.นิตยา  กาญจนะวรรณ ได้ให้ความรู้เกี่ยวกับภาษาต่าง ๆ ในอาเซียนไว้ว่า สมาคมประชาชาติแห่งเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (Association of South East Asian Nations) หรือที่เรียกชื่อย่อว่า อาเซียน (ASEAN) เป็นองค์กรทางภูมิรัฐศาสตร์และองค์การความร่วมมือทางเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีประเทศสมาชิกทั้งหมด ๑๐ ประเทศ ได้แก่ กัมพูชา ไทย บรูไน พม่า ฟิลิปปินส์ มาเลเซีย ลาว เวียดนาม สิงคโปร์ และ อินโดนีเซีย ประเทศทั้ง ๑๐ ประเทศนี้ต่างก็มีภาษาที่พูดกันในประเทศของตนมากมายหลายภาษา แต่ที่ถือว่าเป็นภาษาราชการมีดังนี้ ประเทศกัมพูชาใช้ ภาษาแขฺมร อ่านว่า คะ-แม โดยพยางค์แรกออกเสียงเบา คนไทยเรียกว่า ภาษาเขมร ประเทศบรูไนดารุสซาลามใช้ภาษามลายูบรูไน ประเทศเมียนมาหรือที่คนไทยเรียกว่าประเทศพม่าใช้ภาษาเมียนมาหรือภาษาพม่า สำหรับสาธารณรัฐฟิลิปปินส์มีภาษาราชการ ๒ ภาษาคือ ภาษาฟิลิปิโนและภาษาอังกฤษ ประเทศมาเลเซียมีบาฮาซามาเลเซียหรือภาษามาเลเซียเป็นภาษาราชการ คำว่า บาฮาซา แปลว่า ภาษา ไม่ใช่ชื่อภาษา สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาวใช้ภาษาลาว สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนามใช้ภาษาเวียดแต่คนไทยเรียกภาษานี้ตามชื่อประเทศว่า ภาษาเวียดนาม สาธารณรัฐสิงคโปร์มีภาษาราชการถึง ๔ ภาษา คือ ภาษาอังกฤษ, ภาษามาเลย์, ภาษาจีนกลาง และภาษาทมิฬ สาธารณรัฐอินโดนีเซียมีบาฮาซาอินโดนีเซียเป็นภาษาราชการ และที่เราจะลืมเสียมิได้ก็คือประเทศไทยใช้ภาษาไทยเป็นภาษาราชการ

ชลธิชา  สุดมุข

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 7,775 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น