วันอาทิตย์ 21 กันยายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ภาษาไทยวันละคำ วันนี้ขอเสนอคำว่า “ตักน้ำรดหัวสาก” พวกเราต่างรู้จักสากกะเบือและรู้จักน้ำเป็นอย่างดี เมื่อเอาน้ำรดราดลงบนหัวสากมันก็ไหลทิ้งหมด ความหมายของสำนวนคือสอนเท่าไหร่ไม่จำพูดเท่าไหร่ไม่รู้ฟัง

เพื่อความเข้าใจอย่างลึกซึ้งและมองเห็นภาพ ผมขออนุญาตยกมาซัก 2 ตัวอย่าง

ตัวอย่างแรกกรณีโครงการจำนำข้าวกำลังถกเถียงกันหน้าดำหน้าแดงตัวเลขขาดทุนเท่าไหร่ ระหว่างกระทรวงการคลังผู้ดูแลเงินกับกระทรวงพาณิชย์ผู้รับจำนำและระบายข้าวจำนำ

ผมติดตามหลักการคำนวณของพวกท่านก็สารภาพว่าปวดหัว มีการพูดถึงราคาข้าวในสต๊อก ราคาตลาดราคาต้นทุนราคาเฉลี่ยย้อนหลัง มีการพูดถึงเวลาใช้ในการคำนวณ เกิดความสับสนระหว่างการจำหน่ายข้าวในราคาต่ำกว่าทุนการบริจาคข้าวซึ่งบางหน่วยงานไม่นับเป็นต้นทุน อีกหน่วยงานนับ

คำนวณแบบกระทรวงพาณิชย์โครงการขาดทุนจิ๊บจ๊อย 3-4 หมื่นล้านบาท คำนวณแบบกระทรวงการคลังก็ 2 แสนล้านขึ้น ยอดที่รมต.วราเทพยืนยันคือปีแรก 136,000 ล้าน

พิสูจน์แล้วจะคำนวณสูตรไหนเพียงคิดเลขบวกลบเป็นงานนี้เจ๊งกะบ๊ง ซึ่งต้องปรับทิศทางใหม่

ข้อเสนอมีตั้งแต่ลดเพดานราคาตันละ 15,000 บาทลงมา หรือหยุดไว้ก่อนที่เลือดจะไหลออกจากร่างกายจนอาจถึงขั้นเสียชีวิต ส่วนตัวผมไม่เห็นด้วยลดเพดานหากโครงการยังอยู่ต้องเปลี่ยนจาก “ทุกเมล็ด” มาช่วยเฉพาะชาวนารายย่อยผู้ต้องการความช่วยเหลือ อาจใช้วิธีเดียวกับยางพาราเปลี่ยนจากรับซื้อ “ทุกกิโล” เป็นไม่เกินรายละ 25 ไร่ นายทุนปลูกยางร้อยไร่พันไร่ไม่เกี่ยว

ตักน้ำรดหัวสากคือผู้มีอำนาจทั้งหลายไม่รับฟัง ยังอ้างต้องการช่วยชาวนาอย่าเอากำไรขาดทุนมาพูด ความจริงคือทุกคนเชียร์ชาวนาให้กินดีอยู่ดีเพียงช่วยให้ตรงจุดซึ่งไม่ต้องผลาญเงินเป็นแสนๆล้าน

เลิกเถอะคำพูดเหมือนเอาชาวนาเป็นตัวประกัน

อีกตัวอย่างก็นายทุนมากมายรุกป่าสร้างรีสอร์ทอยู่ในขั้นตอนรื้อถอนตามคำสั่งศาลฎีกาอันเป็นไปตามก.ม.อุทยานแห่งชาติ อธิบดีกรมอุทยานฯคนที่แล้วนำข้าราชการผู้หวงแหนแผ่นดินเดินหน้าบังคับคดีตามคำสั่งศาลเคร่งครัด แต่คนปัจจุบันเป็นเลือดก็ต่างสี

อ้างไปไกลเลย เกรงกระทบธุรกิจท่องเที่ยวขณะไทยจะเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน เสนอแนวคิดคงรีสอร์ทรุกป่าอุทยานไว้โดยเปิดให้นายทุนเดิมเช่าดำเนินกิจการต่อไป ไม่ใช่แค่วังน้ำเขียวที่ทับลาน,เกาะเสม็ด,อุทยานสิรินาถที่ภูเก็ต หากเปิดเช่าทุกอุทยานทั้งประเทศ

ตักน้ำรดหัวสากคือไม่ยอมเข้าใจ พื้นที่ป่าต้องเรียกกลับมาฟื้นฟูให้คืนสู่สภาพเดิมอันเป็นหน้าที่ความรับผิดชอบของกรมอุทยานฯของกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติฯ ท่องเที่ยวเป็นธุระของหน่วยงานอื่นเขา

ผมไม่เข้าใจทำไมคนเหล่านั้นพยายามเหลือเกินยกข้ออ้างจะทำโดยไม่นึกถึงผลเสียใหญ่หลวงกว่า

เกิดอาถรรพณ์เคราะห์กรรมอะไรกับประเทศอันเป็นที่รักของเราหรือเปล่า ถึงได้มีสากเล็กสากใหญ่ผุดที่โน่นที่นี่เต็มบ้านเต็มเมือง.

แมงเม่า


Tags:

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 6,743 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น