วันศุกร์ 18 เมษายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พันธสัญญา (covenant) เป็นการตกลงทำสัญญาระหว่าง ๒ ฝ่าย โดยมีเงื่อนไขเป็นข้อผูกมัดที่ทั้ง ๒ ฝ่ายจะต้องรักษาและปฏิบัติตามอย่างถูกต้องตลอดไป เพื่อจะได้เกิดผลสำเร็จตามเป้าหมายของการทำพันธสัญญานั้น  แต่หากเป็นพันธสัญญาในทางคริสต์ศาสนาแล้ว จะหมายถึงพันธสัญญาระหว่างพระเป็นเจ้ากับมนุษย์  พันธสัญญานี้มีความเป็นมาอย่างไร  พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน อธิบายไว้ว่า

พันธสัญญาเดิม เริ่มต้นจากพระเป็นเจ้าทรงสร้างสากลจักรวาลและทรงสร้างมนุษย์ตามพระฉายาของพระองค์ มอบให้มนุษย์ปกครองและให้อยู่อย่างมีความสุข ต่อมามนุษย์ทำผิดจึงตกระดับจากพระฉายากลายเป็นคนบาป  พระเป็นเจ้าจึงทรงช่วยให้มนุษย์หลุดพ้นจากบาปโดยทรงเรียกอับราฮัมเป็นผู้นำพระพร คือการไถ่มนุษย์ออกจากบาปและกลับเป็นมนุษย์ตามแบบที่ทรงสร้างมา ขณะเดียวกันบุตรหลานของอับราฮัมก็ตกเป็นทาสในอียิปต์  พระเป็นเจ้าทรงไถ่เขาออกจากการเป็นทาสและนำมาทำพันธสัญญากับพระองค์ที่ภูเขาไซนาย และตั้งเป็นชนชาติอิสราเอล โดยมอบให้เป็นผู้นำข่าวดีเรื่องการทรงไถ่มนุษย์ออกจากบาปไปให้ชาวโลกทราบ  อิสราเอลจึงเป็นชนชาติหนึ่งที่มีประเทศเป็นของตนเองและเจริญรุ่งเรือง เมื่อดำรงชีวิตตามวิถีที่พระเป็นเจ้าทรงตั้งเขาไว้ แต่เมื่อใดที่ทำผิดก็ต้องถูกลงโทษ ต้องเสียบ้านเมืองเสียประเทศชาติ หมดความเป็นเอกราช เมื่อใดที่สำนึกผิดเปลี่ยนวิถีชีวิตกลับมาหาพระเป็นเจ้าใหม่ ก็จะฟื้นขึ้นและเฟื่องฟูต่อไปอีก จนหมดสมัยของพันธสัญญาเดิม

พันธสัญญาใหม่ เกิดขึ้นเพราะพระเป็นเจ้าทรงรักมนุษย์ทุกคนจึงทรงส่งพระบุตร (พระเยซูคริสต์) มาเกิดในเชื้อสายของอับราฮัมเพื่อมาตายแทนมนุษย์ มาใช้ค่าของบาปของมนุษย์เพื่อไถ่มนุษย์ออกจากชีวิตบาปเพราะผิดพันธสัญญา โดยผู้ใดก็ตามเมื่อทราบข่าวนี้และเข้าพิธีรับบัปติสมาและพิธีมหาสนิท ผู้นั้นคือผู้ที่ได้รับการปลดปล่อยจากบาปแล้ว และได้ชื่อใหม่เป็นคริสตชน ชนชาติใหม่ซึ่งเป็นไทยจากบาป.

กนกวรรณ  ทองตะโก

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 11,086 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น