วันพุธ 22 ตุลาคม 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ดิฉันเป็นลูกคนเดียวเติบโตมาในครอบครัวที่มีฐานะในระดับปานกลาง แต่ในวัยเด็กทุก ๆ ครั้งที่ดิฉันอยากได้อะไร  ไม่เคยมีการปฏิเสธจากคุณพ่อและคุณแม่ ดิฉันจึงได้ในทุก ๆ สิ่งที่ตนเองปรารถนา ด้วยเหตุนี้ทำให้ดิฉันเป็นเด็กเอาแต่ใจตนเอง ดื้อรั้น ไม่กล้าแสดงออก ไม่ตั้งใจเรียน

ชีวิตของดิฉันเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นเมื่อคุณพ่อต้องการให้ดิฉันได้เข้าศึกษาต่อในระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1 ของโรงเรียนระดับจังหวัดซึ่งต้องมีการสอบแข่งขัน คุณพ่อจึงจ้างอาจารย์มาสอนดิฉันที่บ้าน แต่ดิฉันไม่ตั้งใจเรียน อ่านหนังสือก็ไม่เคยจำ อาจารย์ให้คำนวณเลขก็ทำไม่ได้ ชอบหนีไปเล่นกับเพื่อนข้างบ้าน คุณพ่อจึงให้ดิฉันไปอยู่บ้านคุณย่าพร้อมกับหนังสือคณิตศาสตร์ 1 เล่ม และบังคับให้ดิฉันทำแบบฝึกหัดทุกข้อ โดยมีข้อแม้ว่าถ้าทำไม่เสร็จจะไม่รับกลับบ้าน บ้านคุณย่าอยู่ห่างไกลจากตัวเมือง เงียบสงบ ไม่มีเพื่อน ไม่มีเกมให้เล่น อีกทั้งก่อนนอนทุกคืนดิฉันยังต้องฟังคุณย่าสวดมนต์ แทนการเล่านิทานก่อนนอน  ดิฉันจึงร้องไห้ทุกวัน

หลายวันผ่านไปคุณย่าเริ่มสอนให้ดิฉันนั่งสมาธิ สวดมนต์ และไปทำบุญที่วัด มีอยู่ครั้งหนึ่งหลังจากที่สวดมนต์เสร็จดิฉันก็พูดขึ้นมาว่า “สาธุ  ขอให้ลูกสอบเข้าโรงเรียนที่ลูกหวังไว้ได้ด้วยเถิด” คุณย่าได้ยินและบอกกับฉันว่า “หลานอย่าสวดมนต์เพื่อขอสิ่งใดนอกจาก ปัญญา และ ความกล้าหาญ” (เป็นคำพูดที่ดิฉันจดจำได้จนถึงทุกวันนี้)  การได้นั่งสมาธิ และสวดมนต์ทุกวันทำให้ดิฉันมีสมาธิ จิตใจจดจ่อกับการทำแบบฝึกหัดคณิตศาสตร์ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดิฉันไม่เคยชอบการเรียนเลขเลย แต่พอมีสมาธิเหมือนมีปัญญาเกิดขึ้น ทำให้ดิฉันเริ่มสนุกกับการค้นหาคำตอบ เหมือนเป็นการท้าทาย และสิ่งนี้เป็นจุดเริ่มต้นในการอ่านหนังสือของดิฉัน  ทุกครั้งเมื่อรู้สึกฟุ้งซ่าน คิดแก้ปัญหาใดไม่ได้ ดิฉันก็จะนั่งสมาธิ สวดมนต์เพื่อขอปัญญาและความกล้าหาญให้กับตนเอง ทำให้ดิฉันได้รับรู้ว่าเมื่อเรามีสติ ปัญญาก็จะเกิดขึ้น ทำให้มีความกล้าหาญที่จะแก้ไขอุปสรรคต่าง ๆ ไปได้

ขอบพระคุณคุณย่าที่ช่วยนำธรรมะชี้แนะแนวทางในการดำเนินชีวิตให้หลานสาวคนนี้ประสบผลสำเร็จทั้งในเรื่องการเรียน การเงิน และสิ่งสำคัญคือการทำหน้าที่เป็นลูกที่ดีของ
คุณพ่อ คุณแม่

บทความข้างต้นเป็นบทความของนักศึกษามหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ระดับปริญญาโทท่านหนึ่ง เขียนขึ้นตามคำเชิญชวนของผู้เขียนที่สอนวิชาการวางแผนภาษีอากร ซึ่งเป็นวิชาที่สอนให้เป็นผู้บริหารระดับสูงที่ต้องกอปรด้วยธรรมะระดับสูง อ่านแล้วได้ความรู้สึกที่ดี มองเห็นการเปลี่ยนแปลงในชีวิตของเธอ มองเห็นความอ่อนโยนในจิตใจ การมีพ่อแม่ที่ดีที่เห็นถูกต้องดีงาม การมีความกตัญญูกตเวทิตา การกระทำหน้าที่ที่ดีที่สุดของมนุษย์คนหนึ่งที่พึงเป็น ฯลฯ.


Tags:

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 43,329 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น