วันพฤหัสบดี 17 เมษายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

สำนวนของภาคกลางที่มีคำว่า “กิน” ประกอบอยู่ด้วยมีอยู่ไม่ใช่น้อย แต่ส่วนใหญ่จะไม่ได้มีความหมายว่า “กิน” เช่น สำนวนว่า “นอนกินบ้านกินเมือง” หมายถึง นอนตื่นสายมาก  สำนวนว่า “กินรังแตน” หมายถึง มีอารมณ์เสียหงุดหงิดบ่นว่าเกินกว่าเหตุ

คำว่า “กิน” ที่ประกอบอยู่ในสำนวนถิ่นใต้ โดยไม่ได้มีความหมายว่า “กิน” ก็มีอยู่มากเช่นกัน อย่างสำนวนว่า “คนกินน้ำตาย” หมายถึง คนจมน้ำตาย สำนวนว่า “มีดกินมือ” หมายถึง มีดบาดมือ  สำนวนว่า “คนกินยอ” หมายถึง คนบ้ายอ หรือคนที่ชอบคำพูดยกย่องสรรเสริญจนเกินจริงของผู้อื่น

อย่างไรก็ตาม คำว่า “กิน” ที่ประกอบอยู่ในสำนวนถิ่นใต้โดยมีความหมายว่า “กิน” จริง ๆ ก็มี คือ สำนวนว่า กินเหมือนแพะข้อง

สำนวนว่า กินเหมือนแพะข้อง นี้ นายชะเอม  แก้วคล้าย กรรมการจัดทำเนื้อหาวิชาการด้านภาษาถิ่น ภาคใต้ ได้เขียนอธิบายไว้เห็นภาพชัดเจน โดยกล่าวถึงพฤติกรรมการกินของแพะไว้ว่า  แพะเป็นสัตว์ที่กินเก่ง อะไรที่พอจะกินได้ แพะจะกินทุกสิ่งทุกอย่างที่ขวางหน้า คำว่า แพะข้อง หมายถึง แพะที่มีเชือกยาวคล้องคอไว้ เมื่อเจ้าของปล่อยแพะออกไปหากินเอง ถ้าปลายเชือกที่คล้องคอแพะไปติดหรือขัดอยู่กับสิ่งใด เช่น ท่อนไม้ ตอไม้ แพะก็จะเดินหากินได้เฉพาะบริเวณโดยรอบตามความยาวของเชือกที่ข้องอยู่หรือติดอยู่ และโดยที่แพะเป็นสัตว์ที่กินเก่ง กินจุ และกินตลอดเวลา บริเวณโดยรอบที่แพะข้องอยู่ก็จะไม่มีอะไรเหลือให้เห็นเป็นชิ้นเป็นอันเลย

พฤติกรรมการกินของแพะดังกล่าว จึงเป็นที่มาของสำนวนถิ่นใต้ที่ใช้เปรียบกับการกินของคนที่กินเก่ง กินจุ กินจนไม่มีอะไรเหลือ ว่า  กินเหมือนแพะข้อง  ในกรณีที่ต้องการแสดงความไม่พอใจ หรือพูดตำหนิติเตียน ก็จะมีคำอื่นแทนคำว่า “กิน” เพื่อให้มีความหมายรุนแรงขึ้น ซึ่งใช้ในภาษาปาก.

สุปัญญา ชมจินดา

บทความที่เกี่ยวข้อง


แบ่งปัน

จำนวนคนดู 19,724 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น