วันพฤหัสบดี 27 พฤศจิกายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ที่ศูนย์พัฒนาการเกษตรภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ โรงเรือนการเลี้ยงไก่พื้นเมืองนั้น ไม่มีรูปแบบที่ตายตัวแน่นอน โรงเรือนอาจจะทำเป็นเพิงหมาแหงนกลาย แบบหน้าจั่วและอื่น ๆ การที่จะเลือกแบบใดนั้นขึ้นอยู่กับรูปแบบและวัตถุประสงค์ของการเลี้ยง วัสดุอุปกรณ์ ต้นทุน ผู้ที่เลี้ยงไก่พื้นเมืองส่วนใหญ่ในชนบทจะเลี้ยงไก่พื้นเมืองในบริเวณบ้านและทำโรงเรือนไว้ใต้ถุนบ้าน หรือใต้ยุ้งฉาง การเลี้ยงไก่พื้นเมืองแบบนี้จะหวังผลแน่นอนไม่ได้ ไก่พื้นเมืองบางรุ่นรอดตายมาก บางรุ่นอาจตายหมด มีจำนวนน้อยรายมากที่ทำโรงเรือนแยกต่างหากจากบริเวณบ้านพัก ดังนั้น เพื่อให้การเลี้ยงไก่พื้นเมืองได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยพักหลับนอนในตอนกลางคืนด้วย

โรงเรือนไก่พื้นเมืองควรป้องกันแดดกันฝนได้ดี ภายในโรงเรือนควรโปร่ง ไม่อับทึบ ไม่ชื้น และระบายอากาศดีแต่ไม่ถึงกับมีลมโกรก ควรสร้างโรงเรือนแบบประหยัด ใช้สิ่งก่อสร้างที่หาได้ง่ายในท้องถิ่น รักษาความสะอาดง่าย ใช้น้ำยาฆ่าเชื้อโรคได้ทั่วถึงป้องกันศัตรูต่าง ๆ ได้ดี เช่น สุนัข แมว นก และหนูสะดวกต่อการเข้าปฏิบัติงานดูแลไก่พื้นเมือง มีที่ให้อาหารและน้ำ วัสดุอุปกรณ์ที่ใช้ในการสร้างโรงเรือน ควรใช้วัสดุอุปกรณ์ที่หาง่ายในท้องถิ่น เช่น ไม้ไผ่ แฝก หญ้าคา ตะปู ลวดผูกลวดตาข่าย ไม่ชื้นแฉะ ระบายอากาศได้ดี ป้องกันแดดกันฝนได้ ปฏิบัติงานได้สะดวก และมีพื้นที่ให้ไก่อยู่อย่างไม่แออัด

โรงเรือนควรห่างจากที่พักพอสมควร และอยู่ในที่เนินสูง พื้นโรงเรือนปูด้วยแกลบ ขี้เลื่อย หรือฟางแห้งหนาอย่างน้อยประมาณ 4 เซนติเมตร และควรเปลี่ยนวัสดุรองพื้นทุก ๆ 3 เดือน เมื่อสังเกตเห็นว่าวัสดุรองพื้นดูดซับความชื้นได้ไม่ดีโดยนำไปทำประโยชน์ในรูปของปุ๋ยหรือนำไปใช้เป็นส่วนประกอบของปุ๋ยหมักได้ โรงเรือนควรกว้าง 1 เมตร ยาว 2 เมตร สูง 1 เมตร จะใช้เลี้ยงไก่ได้ประมาณ 6-8 ตัว ถ้ามีขนาดกว้าง 3 เมตร ยาว 4 เมตร สูง 2 เมตร ก็จะใช้เลี้ยงไก่ขนาดใหญ่ได้ประมาณ 30-40 ตัว ด้านที่ฝนสาดหรือแดดส่องมาก ๆ ควรมีผ้าใบ กระสอบ แฝก หรือเสื่อเก่า ๆ ห้อยทิ้งไว้ โดยเฉพาะมุมที่วางรังไข่ สำหรับคอนให้ไก่นอน ควรพาดไว้มุมใดมุมหนึ่งของโรงเรือน คอนนอนควรเป็นไม้กลมจะดีกว่าไม้เหลี่ยม ซึ่งไก่จะจับคอนนอนได้ดีและเป็นการป้องกันไม่ให้เกิดบาดแผลที่หน้าอกด้วย

ควรมีภาชนะใส่อาหารให้ไก่ เนื่องจากที่ผ่านมา ผู้ที่เลี้ยงไก่พื้นเมืองส่วนใหญ่จะให้อาหารไก่โดยวิธีการโปรยหว่านลงบนลานหรือพื้นดิน แล้วปล่อยให้ไก่จิกกินเอง ทำให้ไก่ตัวเล็ก  เพราะได้รับอาหารไม่ค่อยเพียงพอเพราะไก่ที่ใหญ่กว่าจะแย่งจิกกินหมดก่อน ฉะนั้นควรแยกไก่ตัวใหญ่และตัวเล็กออกจากกัน พร้อมจัดภาชนะใส่อาหารให้ ภาชนะใส่อาหารเลือกใช้อุปกรณ์ราคาถูกจากวัสดุในท้องถิ่นที่ทำง่ายทนทานรักษาความสะอาดได้ง่าย เช่น กระบอกไม้ไผ่ผ่าซีก หรือยางรถยนต์ผ่าซีกก็ได้ สำหรับภาชนะใส่อาหารเลี้ยงลูกไก่ในระยะแรก ๆ ควรใช้ถาดหรือภาชนะตื้น ๆ และให้เพียงพอกับจำนวนไก่ที่เลี้ยง เพราะตามธรรมชาติแล้วไก่จะกินอาหารพร้อม ๆ กัน จัดหาภาชนะใส่น้ำให้ไก่ได้กินน้ำตลอดเวลาอาจใช้ไม้ไผ่ผ่าซีก ถ้วย จาน อ่างดิน

รังไข่เป็นสิ่งจำเป็นและต้องมีให้ครบตามจำนวนแม่ไก่ มิฉะนั้นจะเกิดปัญหาแม่ไก่แย่งรังไข่กัน ขนาดของรังไข่ควรกว้าง 1ฟุต ยาว 1 ฟุต สูง 8 นิ้ว แล้วใช้ฟางหญ้าแห้งรองเพื่อป้องกันไข่แตก รังไข่ที่ใช้กันอยู่ทั่ว ๆ ไป อาจจะใช้เข่ง ปุ้งกี๋ หรือตะกร้าเก่า ๆ ไปวางไว้ให้ไก่ไข่ก็ได้ ที่สำคัญที่ตั้งของรังไข่ควรอยู่ในที่มิดชิด ไม่ถูกแดดและฝน มิฉะนั้นไข่ไก่จะเน่าเสีย ฟักไม่ออกเป็นตัวก็ได้ เมื่อมีการฟักไข่ไปครอกหนึ่ง ควรเปลี่ยนวัสดุรองไข่เสียทีหนึ่งวิธีการเลี้ยงไก่พื้นเมืองดังที่กล่าวมานี้ทางศูนย์พัฒนาการเกษตรภูสิงห์ จ.ศรีสะเกษ ได้มีการศึกษามาแล้วพบว่าเหมาะสมกับเกษตรกรที่จะนำไปใช้เลี้ยง และที่ อ.ภูสิงห์ ปัจจุบันมีเกษตรกรเลี้ยงไก่พื้นเมืองเป็นจำนวนมากและนำไก่โตไปจำหน่ายยังประเทศกัมพูชา ซึ่งนิยมบริโภคไก่พันธ์พื้นเมืองของไทยมากกว่าไก่ชนิดอื่น ๆ ที่เลี้ยงกันในฟาร์มโดยทั่วไป.


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 49,492 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น