วันศุกร์ 1 สิงหาคม 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

“ใช่” ชุติภาตอบแทนฤชวี
 
“ชุติภา พีอาร์ของงานรออยู่ทางด้านโน้นแล้วจ้ะ” สินีนาฏเรียก
 
“คุณพิม... ผม...”
 
“รีบไปเถอะ ทีมงานเขาจะรอคุณย่าของหลานนานนะ ติดอะไรเหรอจ๊ะ” สินีนาฏเร่ง
 
“คุณต้นคงห่วงคุณพิมน่ะค่ะคุณยาย” การะเกตุแกล้งยุ
 
สินีนาฏมองทางพิมภา แล้วพูดแขวะ
 
“ก็มีผู้ชายมาด้วยแล้ว จะห่วงทำไมล่ะ รีบไปเถอะชุติภา”
 
“ตาต้นไปกับย่า หนูเกตุมากับย่านะลูก”
 
ชุติภาดึงฤชวีไป สินีนาฏมองพิมภาตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างดูถูกแล้วเดินตามไปในงานเลี้ยงผู้หญิงแห่งปี โดยสมาคมสตรีไทย นักข่าวกรูกันเข้ามาถ่ายรูปสัมภาษณ์

“พาหลานชายกับว่าที่สะใภ้มาออกงานเหรอครับ”นักข่าวยิงคำถามกับชุติภา
 
“ค่ะ นาน ๆ จะจับตัวมาออกงานคู่กันได้ซะที”
 
“เอ๊ะ...แต่ภรรยาคุณฤชวีไม่ใช่คนนี้นี่คะ”
 
“พวกอยากเด่นอยากดังน่ะค่ะ ก็สร้างข่าวไปเรื่อย”
 
พิมภาได้ยินเต็มสองหูก็โมโห มองฤชวีว่าจะทำอะไรบ้างไหม
 
“คนนี้ล่ะค่ะ ว่าที่หลานสะใภ้ตัวจริงของวงศ์บริบูรณ์ ถ้านอกจากนี้ที่ไม่ได้รับการยืนยันจากฉันก็พวกตัวสำรองเท่านั้นล่ะค่ะ” คุณหญิงชุติภาเข้ามาโอบการะเกตุ
 
“คุณย่า”ฤชวีตกใจ
 
“แกจะฉีกหน้าย่าหรือไง”
 
ฤชวีจำต้องเงียบ พิมภามองฤชวีอย่างเสียใจ แล้วหันไปดึงแขนตรีวิญ
 
“ไปทานข้าวกันเถอะค่ะคุณตรีวิญ ฉันหิวแล้ว”
 
คืนนั้น ตรีวิญมาส่งพิมภาที่หน้าคอนโดฯ เขาได้โอกาสจึงโหมเชื้อไฟเข้าไปอีก
 
“คุณพิมกับคุณฤชวีมีเรื่องอะไรกันหรือเปล่าครับ ทำไมคุณฤชวีถึงได้ควงคุณการะเกตุออกงานแบบนั้นล่ะครับ”
 
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พิมเหนื่อย ขอตัวนะคะ”
 
พิมภาจะเดินหนีเข้าห้อง แต่ตรีวิญจับมือพิมภาไว้ พิมภาจะดึงออกแต่ตรีวิญไม่ยอมปล่อย
 
“ทำแบบนี้พิมว่ามันไม่เหมาะนะคะ พิมมี...”

“ถ้าเขาดูแลคุณไม่ได้...ให้ผมดูแลคุณได้มั้ย”
 
“พิมไม่สะดวกใจที่จะทำแบบนั้นค่ะ”
 
“ผมชอบคุณนะคุณพิม พิจารณาผมได้มั้ย”
 
พิมภามองตรีวิญที่ตื๊ออย่างรู้สึกอึดอัด
 
วันต่อมา พิมภากลับมาจากทำงาน ก็ชะงักเมื่อเห็นฤชวียืนรออยู่ที่หน้าคอนโดฯ เขาตั้งใจมาปรับความเข้าใจกับพิมภาตรง ๆ ตามที่กิ่งแก้วเตือนสติไว้

“มาทำไม”
 
“ผมอยากรู้ว่าคุณบอกคุณตรีวิญหรือเปล่า เรื่องที่ผมเป็นสามีกำมะลอของคุณ”
 
พิมภาชะงักหันมองฤชวี
 
“ฉันจะบอกหรือไม่บอก แล้วมันเกี่ยวอะไรกับคุณ”
 
“มันสำคัญกับผมมาก บอกผมนะครับคุณพิม”
  
“ตอนนี้คงไม่มีอะไรสำคัญกับคุณเท่ากับคู่หมั้นของคุณแล้วล่ะมั้ง ฉันไม่ว่าง”

พิมภาจะเดินเข้าตึก แต่ฤชวีไม่ยอมจับมือพิมภาไว้ “ปล่อย”
 
“คุณตอบผมมาก่อน”
 
พิมภาพยายามจะสะบัดแต่ไม่หลุด พิมภาจึงหัวเสียสะบัดเสียงใส่
 
“ฉันไม่ได้บอกพอใจหรือยัง”
 
“แล้วทำไมคุณตรีวิญถึง....”
 
เสียงบีบแตรดัง รถกระบะวิ่งเข้ามาจอด ฤชวีกับพิมภาต้องขยับหลบ แล้วต้องแปลกใจเมื่อเห็นตรีวิญลงมาจากรถแล้วประกาศว่าเขาจะย้ายเข้ามาอยู่ที่คอนโดฯ แห่งนี้ ฤชวีได้แต่มองพิมภาอย่างน้อยใจ...และเมื่อมีเวลาอยู่กันตามลำพัง เขาก็ถามเธอต่อเรื่องที่ยังคุยไม่จบ
 
“คุณพิม ...คุณตรีวิญรู้เรื่องที่ผมเป็นสามีกำมะลอของคุณได้ยังไง”
 
“นี่คุณพูดเรื่องนี้หลายครั้งแล้วนะ พูดอย่างกับคุณตรีวิญเขารู้อย่างนั้นล่ะ”
 
“ใช่...เขาบอกผมว่าเขารู้”

“จริงเหรอ”พิมภามองฤชวีอย่างตกใจ
 
“คนที่รู้เรื่องนี้มีแค่เรา...เอ่อ คุณกับผม ผมไม่ได้บอก...” ฤชวีมองพิมภา
 
“ทำไม...ถึงคิดว่าฉันปากสว่างนัก มันเป็นเรื่องน่าอวดหรือไง ...ถึงต้องเล่าให้ใครต่อใครฟัง”
 
“ก็เขาสำคัญกับคุณมาก... มากจนยอมบอกทุกสิ่งทุกอย่างกับเขา”
 
“โอเค แล้วถ้าฉันบอกเขาแล้วจะทำไม” พิมภาพูดประชด
 
“แล้วเรื่องของคุณกับผมล่ะมันคืออะไร...คืนนั้นมันไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย... ผมมองคุณผิดไปจริง ๆ เรื่องคืนนั้นมันคงเป็นแค่การฆ่าเวลาของคุณใช่มั้ย... คุณไม่ถืออย่างนั้นสิ”
 
พิมภาโกรธมากจะตบฤชวี แต่ฤชวีจับมือพิมภาไว้ไม่ให้ตบ พิมภาโกรธจนน้ำตาร่วง
 
“คุณดูถูกฉันมากไปแล้ว”

พิมภาสะบัดสุดแรงแล้วผลักฤชวีออกไปจากห้อง ตะโกนไล่ให้เขาไปให้พ้นหน้าด้วยความโมโหและเสียใจ

ส่วนภาณุวัฒน์ พิมมาลา และภัทรพลรู้เรื่องที่เอกพลฉุดพาพิมภาไปทำมิดีมิร้ายก็โกรธมาก จึงพากันบุกมาขู่เอกพลที่บริษัท การะเกตุอยู่ในเหตุการณ์ด้วยพอดี จึงรู้ว่าลุงของพิมภาเป็นผู้บัญชาการตำรวจ จึงพยายามไม่เข้าไปเกี่ยวข้องกับเอกพล..

เอกพลโกรธมากที่การะเกตุไม่ช่วย ทั้งที่เป็นผู้บงการ จึงเอาคลิปที่เขามีอะไรกับการะเกตุมาข่มขู่
 
“ไอ้ชั่ว คิดจะแบล็กเมล์ฉันงั้นเหรอ”การะเกตุลากเอกพลเข้ามาคุยในห้องทำงาน
 
“ตอนแรกก็ไม่คิดหรอกครับ แค่อยากมีภาพที่ระลึกระหว่างเราเท่านั้น”เอกพลบอกยิ้ม ๆ
 
“แก...ฉันจะฆ่าแก”
 
การะเกตุหยิบของบนโต๊ะเขวี้ยงใส่เอกพล เอกพลขยับหลบได้ทันยิ้มเย้ย
 
“ทำร้ายร่างกายผัว ไม่น่ารักเลยนะครับ”
  
“หรือว่าแกอยากจะตายล่ะ”

สินีนาฏเดินเข้ามา เอกพลชะงักเล็กน้อยแต่ไม่ได้สะทกสะท้าน
 
“คิดจะตลบหลังพวกฉัน... แกไม่ได้ตายดีแน่” สินีนาฏขู่แววตาเอาเรื่อง

ขณะนั้นปราสินีที่เห็นเหตุการณ์ก็แอบถ่ายคลิปเอาไว้
 
“ถ้าผมตาย... รับรองว่าพวกคุณได้เป็นข่าวหน้าหนึ่งแน่ เพราะ...”
 
ว่าแล้วเอกพลก็เอาคลิปให้สินีนาฏดู สินีนาฏหน้าเสีย ไม่อยากเชื่อ
 
“ที่เห็นนี่แค่ส่วนนึงนะครับ... ผมยังมีอีกหลายเวอร์ชั่น ร้อยก๊อบปี้พอแจกทุกสำนักพิมพ์แน่นอน ถ้าผมหายตัวไปเมื่อไหร่ สื่อคงตีพิมพ์กันสนุก ทั้งข่าวหลานสาวร่านสวาทกับคุณยายโกงแผ่นดินชาติ” เอกพลพูดอย่างสะใจ
 
“แกต้องการอะไร”การะเกตุถามเสียงห้วน
 
“ก็ต้องการแค่หน้าที่การงานและก็ตัวพิมภาเหมือนที่คุณอยากได้คุณฤชวี เพื่อบีบให้ย่าคุณต้นช่วยเรื่องพื้นที่ผิดกฎหมายของพวกคุณไง” เอกพลบอกความต้องการ
 
“แกคิดว่าฉันจะยอมให้แกนั่งบนหัวฉันได้เหรอ”
 
“ไม่ยอม..ก็คงได้สาวไส้กันสนุกอดีตเจ้าแม่เงินกู้ร่ำรวยอย่างรวดเร็วผิดปกติ.. ฟังดูคงไม่ขาวสะอาดนักหรอกจริงไหมครับ”
 
สินีนาฏหันมองการะเกตุอย่างแค้นว่าหาเหามาใส่หัวแท้ ๆ แต่การะเกตุกลับทำหน้าไม่ยี่หระ
 
“เรื่องที่แกต้องการไม่เป็นปัญหา... ทีนี้ก็เหลือแค่เพื่อนยายแล้ว ไหนยายว่า อีแก่ชุติภามันโง่ ..ปั่นทีสองทีก็เอาหลานชายมาใส่พานให้หนูแล้วไง ไม่เห็นจะถึงไหนสักที”


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 15,447 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น