วันพุธ 20 สิงหาคม 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

 ลุงขาบบอกให้สลิลไล่ใหญ่ออกจากรีสอร์ทเพราะกลัวทำอันตรายคนอื่น เข็มก็บอกให้แจ้งตำรวจ แต่สลิลไม่คิดเช่นนั้น นอกจากไม่ไล่แล้วยังให้ลุงขาบและเข็มช่วยกันจับตาดูใหญ่ไว้ 

   

หมอภูผามาเยี่ยมธราคนไข้ของเขา และถือโอกาสเอาของขวัญวันเกิดมาให้ด้วย เพราะงานเลี้ยงวันเกิดวันก่อนเขาไม่ได้มา ในอดีตธราเคยเป็นคนรักเก่าของหมอภูผา แต่ธราก็จากไปแต่งงานกับชาตรีซึ่งมีฐานะเหมาะสมกว่า ชาตรีมีภรรยาชื่อดวงดาวและมีลูกชายหนึ่งคนชื่อ วายุ ธราเข้ามาอยู่ในบ้านธนากูลในฐานะเมียแต่งซึ่งจะช่วยเกื้อหนุนกิจการของบริษัท ธรากับชาตรีมีลูกชายอีกคนคือ ไกรกูณฑ์ ทั้งดวงดาวและธรา ต่างคนต่างอยู่ ไม่ข้องเกี่ยวกัน จึงไม่เคยมีปัญหาในครอบครัว จนกระทั่งดวงดาวเสียชีวิตไป ชาตรีจึงพาวายุขึ้นไปอยู่บนตึกใหญ่ และธราก็ดูจะยินดีเลี้ยงดูวายุเหมือนลูกแท้ ๆ อีกคน

ธราเล่าให้หมอภูผาฟังว่าเขาเป็นห่วงวายุและไกรกูณฑ์ เพราะทั้งคู่หายตัวไปในวันเลี้ยงวันเกิดของเธอ ในคืนที่เกิดเหตุ ละเวงซึ่งเป็นภรรยาที่ไม่ได้แต่งงานกัน ได้ยินสองพี่น้องทะเลาะกันอย่างรุนแรงก่อนจะหายตัวไปทั้งคู่ ธราไม่ห่วงไกรกูณฑ์นัก เพราะมักจะหายตัวไปบ่อย ๆ แต่เธอเป็นห่วงวายุที่หายตัวไป ติดต่อก็ไม่ได้ เธอไม่กล้า   แจ้งความเพราะวายุเป็นนักธุรกิจใหญ่ เกรงว่าจะมีผลกระทบกับความน่าเชื่อถือของบริษัท ธรานึกสังหรณ์ใจว่าจะเกิดเรื่องร้ายแรงเพราะอารมณ์อันรุนแรงของวายุ หมอภูผาได้แต่ปลอบโยนธราให้หายกังวล ขณะที่ละเวงก็บอกไม่อยากแจ้งความ เพราะกลัวจะมีผลต่อธราและบริษัท

   

ไร่ชาขวัญแก้ว อยู่ติดกับบ้านไร่สายน้ำรีสอร์ท และไร่วายุกูล มีนวลขวัญสาวสวย พี่สาวของทแกล้วเป็นเจ้าของ นวลขวัญไม่ยอมมีแฟนสักที แม้ทแกล้วจะคะยั้นคะยอสักเพียงใด สองพี่น้องรักใคร่ห่วงใยกันมาก เพราะเหลือกันเพียงสองคนเท่านั้น

   

สลิลชวนเข็มย่องมาแอบดูใหญ่ แต่วิธูโทรฯ เข้ามา สลิลต้องรีบวิ่งหนีไป ทำให้ใหญ่หงุดหงิดที่สลิลมาตอแยกับตนไม่เลิก สลิลได้รับข้อความของวิธูว่าให้มาพบที่ร้านเวดดิ้งสตูดิโอแห่งหนึ่ง วิธูแปลกใจมากที่เห็นสลิล เพราะเขาไม่ได้เป็นคนส่งข้อความไป ทันใดนั้นเรืองตะวันก็ใส่ชุดเจ้าสาวเดินเข้ามากอดแขนวิธู แสดงความเป็นเจ้าของเต็มที่ สลิลอึ้งกับภาพที่เห็น มันคืออะไร

“ลูกหยีเป็นคนเอามือถือพี่วิธูโทรฯ หาพี่หว้าเองแหละค่ะ เห็นพี่หว้าตัดสายทิ้ง ลูกหยีก็เลยส่งข้อความไปบอกให้มาที่นี่แทน ลูกหยีกับพี่วิธูกำลังจะแต่งงานกันค่ะ” เรืองตะวันบอก เมื่อเห็นสลิลมองที่เธอใส่ชุดแต่งงาน สลิลช็อกมาก ๆ เมื่อได้ยินน้องสาวบอก ขณะที่วิธูจ๋อย ๆ หลบสายตา รู้สึกผิด

“พี่หว้าอาจจะตั้งรับไม่ทัน แต่ไม่ว่าจะช้าหรือเร็ว พี่หว้าก็ต้องรู้เรื่องอยู่ดี ช็อกช้าหรือช็อกเร็วเท่านั้นแหละค่ะ”

“จริงเหรอวิธู” ถามน้ำเสียงสั่นคลอน

“ผมขอโทษ เรื่องนี้ผมอธิบายได้นะหว้า...”  วิธูยังพูดไม่จบ เรืองตะวันก็แทรกขึ้นทันที “ไม่   ต้องอธิบายหรอกค่ะพี่วิธู พี่หว้าเค้าเป็นคนฉลาด    แค่นี้เค้าก็เข้าใจแล้วล่ะค่ะ เอาเป็นว่า ผู้ชายคนนี้ลูกหยีขอนะคะ หวังว่าแค่นี้พี่สาวคงให้น้องสาวได้” เหยียดยิ้มเล็ก ๆ สลิลอึ้ง น้ำตาคลอเคลือบตาตลอด ไม่ฟูมฟายอย่างที่เรืองตะวันอยากเห็น พูดอะไรไม่ออก จึงตัดสินใจเดินหนีออกไปดื้อ ๆ วิธูจะตามไปแต่เรืองตะวันคว้าแขนไว้ ทำหน้าดุใส่ แล้วลากตัววิธูไปลองชุดกับตนต่อ วิธูสีหน้าไม่สบายใจ รู้สึกผิดมาก

   

สลิลเดินน้ำตาร่วงออกมาที่หน้าเวดดิ้งสตูดิโอ ก็เจอเรืองพร แม่ของตนเองและเรืองตะวัน เรืองพรเห็นหน้าสลิลก็รู้ว่าสลิลรู้เรื่องแล้ว เรืองพรพยายามพูดปลอบใจ แต่ดูเหมือนจะตอกย้ำความเสียใจให้กับสลิลมากกว่า

“แม่รู้ว่าหว้ารักวิธูมาก แต่ตอนนี้วิธูกับลูกหยีเค้ารักกันมากกว่า หว้าต้องเข้าใจนะลูก ขอบใจมากลูก คิดซะว่าเสียสละให้น้อง เหมือนที่หว้าเคยเสียสละมาตลอดก็แล้วกันนะ” 

“ค่ะแม่ ถ้าไม่มีอะไรแล้วหว้ากลับก่อนนะคะ” สลิลเดินไปขึ้นรถแล้วขับออกไป เรืองพรก็รีบเดินกลับเข้าไปในร้าน ไม่ได้มองตามส่ง หรือดูห่วงใยความรู้สึกสลิลเท่าไหร่นัก

   

สลิลกลับมาที่รีสอร์ท พยายามปกปิดความเศร้าของตนเอง และถามลุงขาบเรื่องใหญ่ ลุงขาบบอกเก็บตัวเงียบอยู่ในห้อง สลิลเป็นห่วงเลยเดินไปดู สลิลใช้กุญแจสำรองไขเข้ามาในกระท่อมหิน โดยมีลุงขาบตามมาเป็นเพื่อนด้วย สภาพห้องยังรกเหมือนเดิม แต่ใหญ่นอนตัวสั่นกระสับกระส่ายไม่ได้สติอยู่มุมห้อง สลิลรีบเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ ด้วยความเป็นห่วง จับตัวดูก็รู้สึกตัวร้อนจี๋ พยายามปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น นอนซมเพราะพิษไข้ 

สลิลและลุงขาบจึงช่วยกันพยุงใหญ่ให้ขึ้นมานอนบนเตียง ก่อนจะเปิดไฟ ทำให้สลิลเห็นใบหน้าใหญ่ชัดเจนเป็นครั้งแรก หน้าขาว คมเข้ม ดูหล่อเหลา ยังมีแผลแตกที่หางคิ้ว ตามเนื้อตัวมีรอยฟกช้ำ ที่หลังมือทั้งสองข้างมีแผลอันเกิดจากการชกกำแพง สลิลให้ลุงขาบไปเอาอุปกรณ์ทำแผลและหาเสื้อผ้ามาให้เปลี่ยนด้วย เพราะเห็นว่าใหญ่มาตัวเปล่า ลุงขาบทำท่าไม่อยากไปเพราะเป็นห่วงสลิล สลิลว่าใหญ่เป็นไข้ขนาดนี้คงลุกมาทำร้ายเธอไม่ได้ และเธอก็มั่นใจว่าใหญ่ไม่ใช่คนร้าย แต่ก็ไม่รู้ว่าเจอเรื่องอะไรมาบ้าง จึงทำให้ใหญ่เป็นเช่นนี้


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 133 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น