วันเสาร์ 26 กรกฎาคม 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

 “ฉันแค่ถามให้แน่ใจเท่านั้น...อ้อ เรื่องรอยที่อยู่บนเพดานนั่น หล่อนช่วยหาคนมาลบออกที ฉันไม่อยากปล่อยทิ้งไว้ให้อุจาดลูกตา”

“คุณพ่อไม่ต้องเป็นกังวล เต็มจะรีบ “จัดการ” ให้เร็วที่สุดค่ะ”

เต็มเดือนยิ้ม แอบดีใจที่ดำรงไว้ใจ คิดเข้าข้างตนเองว่าอีกว่าอาจได้ครอบครองบ้านหลังนี้ ส่วนดำรงครุ่นคิดถึงเรื่องศพเวียงแก้วที่ยังเป็นปริศนา...ทวีปมารายงานให้ดำรงรู้ผลการเรียนของวีระวิทย์ว่าติด F ทุกวิชา เพราะเขาหมดสิทธิสอบไปตั้งแต่ต้นเทอม 

“ไม่ไปเรียน แล้วมันหายหัวไปไหนได้ทุกวัน ช่วยสืบให้ฉันทีสิ หาหลักฐานจับมันให้ได้คาหนังคาเขา เจ้านี่...มะกอกสามตะกร้าก็ปามันไม่ถูก” 

“ได้ความคืบหน้าอย่างไร กระผมจะเรียนให้คุณท่านทราบครับ”

“ขอบใจ...หลานฉันแต่ละคน มันไม่ค่อยรักดี สรรหาแต่เรื่องมาให้ฉันต้องปวดกบาล เปิดพินัยกรรมเจ้าดิลกเมื่อไหร่ พวกมันจะไสหัวกันไปให้พ้น ๆ เสียที...อุตส่าห์หวังไว้ว่า สักวันเจ้าดิลกมันจะกลับมา ให้ได้ฝากผีฝากไข้ ก็มาด่วนตายเสียตั้งแต่ยังหนุ่มยังแน่น น่าเสียดาย เป็นลูกเมียไหน จะแม่การะเกดหรือแม่กุหลาบก็เถอะ อย่างน้อยก็ยังได้ชื่อว่าลูก” 

“ถึงแม้ว่าคุณดิลกจะล่วงลับไปแล้ว แต่อย่างน้อย ก็ยังส่งหลานสาวกลับมาให้คุณท่านได้ชื่นใจมิใช่หรือครับ”

ดำรงแม้จะเห็นด้วยกับทวีป แต่ก็ยังทำใจรับร้อยดาวเป็นหลานไม่ได้สักทีเพราะเป็นลูกของเวียงแก้ว...เย็นวันนั้น มาร์คมาส่งร้อยดาวที่บ้านบดินทร์ธร เขาได้พบกับปรมัตถ์ก็ดูออกว่า ปรมัตถ์ชอบร้อยดาว จึงรู้สึกไม่ชอบขี้หน้าขึ้นมาทันที ร้อยดาวแนะนำชายหนุ่มให้จักกัน

“อ้อ...นายนี่เอง เจอก็ดีแล้ว ถามหน่อย เมื่อไหร่จะเปิดพินัยกรรมอีกฉบับเสียที เพื่อนไอจะได้กลับบ้าน”

“เมื่อคุณดิลกเสียชีวิตครบร้อยวันครับ” 

“ดี เปิด ๆ ไปซะจะได้จบ ๆ ไอจะได้พายูกลับไปแต่งงานที่อังกฤษ”

ปรมัตถ์ฟังแล้วถึงกับอึ้ง เช่นเดียวกับร้อยดาวเองก็ตกใจไม่แพ้กัน

“ใครบอกว่าไอจะแต่งงานกับยู” 

มาร์คแกล้งทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้

“พูดอย่างนี้ คุณหนูเสียหาย ระวังนะครับ จะเข้าข่ายหมิ่นประมาท”

“แน่ะ หัวหมอเสียด้วย ทำเป็นขู่ นึกว่ารู้กฎหมายอยู่คนเดียวหรือไง จ้างให้ก็ไม่กลัว”

มาร์คจ้องปรมัตถ์ตาเขม็ง อย่างไม่มีใครยอมใคร...ส่วนสิบทิศขับรถมาส่งดาราเรศที่บ้าน ระหว่าง ทางได้โอกาสก็ใส่ไฟร้อยดาวให้สิบทิศฟัง

“พอแม่นั่นอายุได้ 2 ขวบเศษ ๆ คุณอาดิลก ก็หอบนังร้อยดาวเอาไปเลี้ยงเป็นลูกบุญธรรมที่อังกฤษ” 

“ใครคือคุณอาดิลก” 

“น้องชายคนละแม่ของคุณพ่อเรศค่ะ  อาดิลกเป็นลูกฝั่งคุณย่ากุหลาบ ภรรยารองของคุณปู่...ที่จริงเรศก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากหรอกนะคะ...เท่าที่รู้จากปากคุณแม่ นังเวียงแก้ว แม่ของมัน ทำให้ตระกูลบดินทร์ธรของเราต้องแปดเปื้อนด่างพร้อย เพราะคบชู้สู่ชายไม่เลือกหน้า”

“หมายความว่า...ร้อยดาวอาจจะไม่ใช่ลูก สาวของคุณปกรณ์” 

“ค่ะ คุณพ่อคงรู้อยู่เต็มอกว่าแม่ร้อยดาวไม่ใช่เลือดเนื้อเชื้อไขของท่าน ในพินัยกรรมถึงได้ประกาศชัด ตัดขาดแม่นั่นออกตจากกองมรดก ช่วยไม่ได้...แม่ของมันอยากสำส่อนเอง มีแต่ผู้ชายหน้าโง่เท่านั้นแหละที่หลงเสน่ห์นางเวียงแก้ว”

สิบทิศอารมณ์ยิ่งคุกรุ่น เนื่องจากพ่อของตนก็เป็นหนึ่งในนั้นที่หลงรักเวียงแก้ว

  

เต็มเดือนสั่งให้นายหม่องกับนายชิด ซึ่งเป็นคนสวนเก่าแก่ อายุ 50 ปี มาทำความสะอาดรอยกากบาทปริศนาบนเพดาน ทั้งคู่ใช้นั่งร้านปืนขึ้นไปทำความสะอาด ขณะที่นายหม่องพยายามเช็ดล้างเท่าไหร่รอยนั้นก็ไม่หายไป นมแสงสังเกตการณ์อยู่ห่าง ๆ รู้สึกสังหรณ์ใจ ว่าจะเกิดเหตุร้ายขึ้นอีก แล้วก็เหตุร้ายขึ้นจนได้ เมื่อผีเวียงแก้วโผล่ออกมาจากเพดานจะบีบคอนายหม่องผงะตกใจ หงายหลังพลัดตกจากนั่งร้านลงมานอนตายตาค้าง สามสะใภ้ซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ต่างตกใจ กระถินกรี๊ดร้องเสียงดังลั่น

สิบทิศขับรถมาส่งดาราเรศที่บดินทร์ธรเห็นร้อยดาวกำลังคุยอยู่กับมาร์คและปรมัตถ์ สิบทิศยิ่งไม่พอใจเพราะแอบหึงอยู่เงียบ ๆ

“แหม...อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียวนะ หนึ่งหญิงสองชายจะดำเนินรอยตามแม่ของเธอหรือไงจ๊ะ ร้อยดาว! ทำไมไม่ชวนเพื่อนชายของเธอ ทั้งคนเก่า คนใหม่ ขึ้นไปคุยที่ห้องเลยล่ะ”

“ดิฉันบริสุทธิ์ใจ ไม่ได้คิดอกุศล ถึงแม้ดิฉันจะเกิดแล้วก็โตที่เมืองนอก แต่ก็ได้การอบรมสั่งสอนจากพ่อแม่มาดีพอที่จะไม่ทำอะไรน่ารังเกียจอย่างที่คุณว่ามา อย่างน้อยที่สุด ดิฉันก็ละอายใจที่จะยืนคล้องแขนผู้ชายที่ไม่สนิทสนมในที่สาธารณะเหมือนใครบางคน”

ดาราเรศหน้าชา รีบเอาแขนออกจากสิบทิศ อยากจะปราดเข้าไปตบร้อยดาว แต่ก็ข่มใจเอาไว้

“ร้อยดาว มันชักจะมากไปแล้วนะ เธอเป็นคนอาศัย ไม่มีสิทธิพูดจาก้าวร้าวลูกหลานเจ้าของบ้าน ขอโทษคุณดาราเรศเดี๋ยวนี้”

มาร์คปรี่เข้าไปผลักอกสิบทิศ อย่างมีนํ้าโห

“ทำไมเพื่อนไอต้องขอโทษด้วย คนของยูนั่นแหละผิด อยู่ดี ๆ ก็มาว่าเพื่อนไอหยาบ ๆ คาย ๆ ก่อน” 

“ใจเย็น ๆ ก่อนสิครับ คุณมารุต ค่อย ๆ พูดค่อย ๆ จากันก็ได้”

ปรมัตถ์เข้ามาห้าม ล็อกตัวมาร์คเอาไว้ มาร์คผลักปรมัตถ์ออกไป ถกแขนเสื้อเตรียมลุยเต็มที่

“ไม่ยง ไม่เย็นมันแล้ว...เป็นทนายไม่ใช่เหรอ ต่อยคนสักหมัด ต้องถูกปรับเท่าไหร่ก็ว่ามา ไอจะได้วางเงินตอนนี้เลย”

ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังมาจากในบ้าน ทุกคนจึงรีบเข้าไปดู สิบทิศรีบเข้าไปพลิกศพจับชีพจรแล้วบอกทุกคนว่านายหม่องเสียชีวิตแล้ว ร้อยดาวเห็นที่หน้าผากของนายหม่องมีรอยกากบาทสีดำเหมือนถุกเขม่าขนาดเท่านิ้วชี้ป้าย เธอเริ่มสงสัยว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจะไม่ใช่อุบัติเหตุ

ดำรงให้ทวีปจัดการแจ้งความ ตำรวจมาตรวจสอบการตายของนายหม่องและสอบปากคำทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์แล้ว ไม่ติดใจสงสัย     อะไร ลงบันทึกประจำวันว่าเป็นอุบัติเหตุ...สิบทิศกับมาร์คกลับไปพร้อม ๆ ตำรวจ จากนั้นสาวใช้ก็ช่วยกันทำความสะอาดโถงกลางบริเวณที่นายหม่องตาย นมแสงเดินคุยกับร้อยดาว

“นายหม่องเป็นคนเก่าคนแก่ ทำงานอยู่ที่นี่มานาน 30 กว่าปีแล้ว สุดท้ายก็ตายไม่ดีจนได้”

“แสดงว่า นายหม่องก็ต้องรู้จักคุณแม่เวียงแก้วดีเลยน่ะสิ ใช่มั้ยนม”

“ค่ะ รู้ดีทีเดียว...ใครทำกรรมชั่วกรรมเลวอะไรไว้ ก็ต้องชดใช้กรรมของมันเอง มีแต่มันกับพวกของมันเท่านั้น ที่ “รู้อยู่แก่ใจ” ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณเวียงแก้ว” 

“นายหม่องรู้อะไร”

นมแสงชะงัก รู้สึกตัวว่าหลุดปากไปแล้ว จนร้อยดาวจับพิรุธได้

“นายหม่องรู้เรื่องสาเหตุการตายของคุณแม่เวียงแก้วใช่มั้ย” 

“เอ่อ...เรื่องไม่ดีในอดีต อย่าไปพูดถึงมันเลยค่ะ” นมแสงอึกอัก

“นมกำลังปิดบังอะไรฉันหรือเปล่า” ร้อยดาวสงสัย

นมแสงทำหน้าพิพักพิพ่วน กลืนไม่เข้าคายไม่ออก อยากจะบอกความจริงว่านายหม่องเป็น 1 ใน 6 คนที่ข่มขืนเวียงแก้ว...ทวีปกับปรมัตถ์เสร็จธุระ เดินลงมาขัดจังหวะพอดี

“คุณทนาย...เรื่องนายหม่อง เรียบร้อยแล้วหรือคะ”

“คุณนมสบายใจเถอะครับ ไม่ต้องเป็นห่วง”

 

นมแสงค่อยคลายใจ ทวีปเห็นปรมัตถ์ออกอาการปลื้มร้อยดาวจนออกนอกหน้า ก็แกล้งกระแอมดัง ๆ ปรมัตถ์เขินที่ถูกพ่อจับได้ซึ่ง ๆ หน้า...ร้อยดาวกับนมแสงเดินมาส่งทวีปและปรมัตถ์ ที่รถ


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 475 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น