วันเสาร์ 30 สิงหาคม 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

“คุณไม่รู้เหรอว่าฉันรู้สึกกับคุณยังไง คุณทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง! ทำได้ยังไง! ทำไมต้องเป็นนังกั้ง ทำไมต้องเป็นมัน!! ฉันเกลียดคุณ!!!” สายนํ้าผึ้งตะโกนใส่พิศุทธิ์อย่างเบรกแตกพร้อมกับตีแขนพิศุทธิ์อย่างขาดสติ และผลักพิศุทธิ์เต็มแรงจนเซไป และสายนํ้าผึ้งก็วิ่งร้องไห้ไป

สายนํ้าผึ้งวิ่งพลาง ร้องไห้พลางก็นึกถึงเรื่องต่าง ๆ ที่พิศุทธิ์ทำให้ตนเอง ก่อนชะงักกึก เพราะรู้ว่าตัวเองไม่ได้รู้สึกอย่างที่พูดออกไป ไม่ยอมให้เรื่องจบแบบนี้แน่ สายนํ้าผึ้งหันกลับมาเป็นเวลาเดียวกับพิศุทธิ์หันหลังจะกลับเข้าไปในร้าน ทันใดนั้นเสียงสายนํ้าผึ้งตะโกนแข่งเสียงฝนดังขึ้นจากเบื้องหลังของพิศุทธิ์

“ฉันโกหก...ที่ฉันบอกว่าฉันเกลียดคุณ ฉันโกหก...ฉันรักคุณ!!!”

พิศุทธิ์หันกลับมา อึ้งไปเลย นํ้าผึ้งมองพิศุทธิ์ด้วยสายตาขอร้อง “ได้ยินมั้ยคุณพิศุทธิ์ ฉันรักคุณ ฉันอยากให้ผู้หญิงที่คุณจะแต่งงานด้วย เป็นฉัน ไม่ใช่กั้ง ฉันไม่อยากแค่ให้คุณสงสาร แต่ฉันอยากเป็นผู้หญิงที่คุณรัก”

พิศุทธิ์อึ้งที่ได้ยินความจริงจากปากของสายนํ้าผึ้ง “คุณผึ้งครับ ผมว่า...”

“ทุกสิ่งที่ฉันทำ ฉันทำเพื่อให้คุณหันมามองฉัน มันต้องไม่ใช่แบบนี้ มันต้องไม่ใช่กั้ง ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นฉัน” สายนํ้าผึ้งโผเข้ากอดพิศุทธิ์ “ผู้หญิงที่อยู่ในหัวใจของคุณขอให้เป็นฉันได้มั้ย คุณพิศุทธิ์!!” สายนํ้าผึ้งพยายามกอดพิศุทธิ์ให้แน่นที่สุดเหมือนไม่อยากจะเสียเขาให้ใครทั้งนั้น

กะรัตพาพี่สาวมาที่ร้านอาหารเดียวกับพิศุทธิ์ และเห็นรถพิศุทธิ์จอดอยู่ กะรัตพยายามโทรฯ หาแต่พิศุทธิ์ไม่รับสาย

ด้านพิศุทธิ์ถอนตัวออกจากวงแขนของสายนํ้าผึ้ง พร้อมพูดด้วยถ้อยคำที่ชัดเจน “ขอโทษครับ ...ผมรักกั้งครับ”

สายนํ้าผึ้งร้องไห้จนตัวโยนมันเหมือนความหวังเฮือกสุดท้ายพังพินาศไปกับตา ไม่เหลืออะไรให้ยึดเหนี่ยวอีกต่อไป สายนํ้าผึ้งเอามือปิดหูส่ายหน้ารับความพ่ายแพ้ไม่ได้ เพราะนํ้าเสียงเยาะเย้ยของกะรัตตามมาหลอกหลอน สายนํ้าผึ้งหันหลังวิ่งฝ่าพายุฝนออกไปทันที แม้พิศุทธิ์จะร้องเรียกแต่สายนํ้าผึ้งไม่รับรู้แล้ว

กะรัตจะเข้าไปในร้านแต่พนักงานบอกโต๊ะเต็ม กะรัตบอกจะนั่งโต๊ะพิศุทธิ์ แต่กุนตีบอกพิศุทธิ์อาจจะมากับลูกค้า และบอกให้น้องสาวให้เกียรติพิศุทธิ์ เพราะเขาไม่เหมือนผู้ชายคนก่อน ๆ ของกะรัต กะรัตยอมฟังพี่สาวและตกลงกันว่าจะกลับไปกินข้าวที่บ้าน ทำให้คลาดกับการเจอพิศุทธิ์ไปนิดเดียว

สายนํ้าผึ้งเดินล่องลอยเหมือนคนไม่มีจิตใจอยู่กับตัว คิดถึงอดีตด้วยความเจ็บปวดและแค้นที่ถูกกะรัตแย่งผู้ชายของตัวเองไปอีกครั้ง สายนํ้าผึ้งคั่งแค้นอัดอั้นในใจ ระหว่างเดินผ่านโรงแรมแห่งหนึ่ง มีรถคันหนึ่งประดับดอกไม้ เพราะเป็นรถคู่บ่าวสาว สายนํ้าผึ้งคุมความผิดหวังไม่อยู่ ตรงเข้าไปทำลายดอกไม้ที่ประดับรถนั้น เพื่อน ๆ คู่บ่าวสาวพยายามห้ามแต่สายนํ้าผึ้งคลั่งจนห้ามไม่อยู่ เลยกลายเป็น กอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน จู่ ๆ สายนํ้าผึ้งก็ปวดท้อง เพื่อนบ่าวสาวเลยต้องพาส่งโรงพยาบาล

รสสุคนธ์กังวลกับหลานสาวมาก หลังจากตรวจร่างกายเสร็จแล้ว หมอบอกให้พัก 1 สัปดาห์ แต่สายนํ้าผึ้งบอกจะกลับไปพักที่บ้าน พร้อมกับบอกน้าสาวว่า โลกนี้ไม่มีความยุติธรรม แต่สายนํ้าผึ้งจะสร้างความยุติธรรมให้ตัวเอง รสสุคนธ์มองอย่างสงสัยว่าสายนํ้าผึ้งจะทำอะไร

ขณะที่พิศุทธิ์ก็มาบอกเนื้อแพรเรื่องที่สายนํ้าผึ้งบอกรักเขา เนื้อแพรตกใจมากเพราะพิศุทธิ์ต้องทำงานทีี่เดียวกับสายนํ้าผึ้ง พิศุทธิ์บอกไม่น่าจะมีปัญหาอะไร เขาจะทำตัวตามปกติ เพราะได้บอกทุกอย่างชัดเจนกับสายนํ้าผึ้งแล้ว แต่เนื้อแพรไม่เชื่อว่าคนอย่างสายนํ้าผึ้งจะทำตัวปกติกับพิศุทธิ์ได้

ทันใดนั้นมือถือของพิศุทธิ์ดัง กะรัตโทรฯมา เนื้อแพรเลยบอกให้พิศุทธิ์บอกให้กะรัตรู้ เรื่องที่ทำงานที่เดียวกับสายนํ้าผึ้ง เพราะหากกะรัตรู้จากปากสายนํ้าผึ้ง กะรัตจะไม่ไว้ใจพิศุทธิ์ไปด้วย กะรัตโทรฯ มาบอกว่าพรุ่งนี้จะไปเลือกผ้ามาตัดชุดแต่งงาน แต่พอพิศุทธิ์จะบอกปรากฏว่ามือถือกะรัตแบตหมด พิศุทธิ์ถอนหายใจ ไม่ได้บอกอีกตามเคย

ศิวาขอให้พยาบาลถ่ายคลิปวิดีโอตนเองขณะเริ่มทำกายภาพอย่างเก้ ๆ กัง ๆ ทำไปล้มไป หน้าเบ้เพราะเจ็บ ยิ้มใส่กล้องบ้าง ส่งจูบบ้าง จนถ่ายเสร็จ ก่อนจะอาศัยลีลาลื่นไหลหาเบอร์มือถือกันตาจากพยาบาลจนได้และส่งคลิปไปให้กันตา

กันตาและกุนตีกำลังเตรียมจะกินอาหารเช้า กันตาบอกกุนตีว่าเห็นกะรัตมีความสุขก็อยากแต่งงานบ้าง เลยถูกกุนตีแซวว่าก็ให้จริงจังกับใครสักคน ไม่ใช่ควงหนุ่มไปทั่วแบบทุกวันนี้ กันตาว่าถ้ายังไม่เจอคนที่ดีพอก็จะเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อย ๆ และว่าผู้หญิงสมัยนี้ไม่ได้รอให้ผู้ชายมาเลือกอย่างเดียว แต่เราสามารถเลือกผู้ชายได้ ระหว่างนั้น มือถือกันตามีเสียงข้อความเข้า กันตากดดูอย่างงง ๆ ก่อนจะแปลกใจที่เห็นภาพศิวา

“ผมทำกายภาพแล้ว รับรองไม่พิการเด็ดขาด ห้ามคุณควงกับคนอื่น”

“นายนั่นรู้เบอร์มือถือก้อยได้ยังไงเนี่ย?” กันตาแปลกใจมาก

“ใครเหรอ?” พี่สาวถาม กันตายักไหล่ “พวกคุณหนูเอาแต่ใจน่ะค่ะ คิดจะจีบก้อย แต่ก้อย

ไม่สนหรอก” กันตาถ่ายรูปตัวเองหน้าโกรธแล้วส่งภาพพร้อมข้อความ “คุณกล้ามากนะที่แอบขโมยเบอร์โทรฯ ฉัน! ตั้งใจทำกายภาพไปซะ! ล้มไม่เป็นท่า ฉันจะหัวเราะเยาะให้!”

ศิวาอมยิ้มแล้วรีบอ่านข้อความตอบ “ถ้าผมเดินได้ คุณต้องไปเดทกับผม ตามนั้น!!”

“ใครไปรับปากนายยะ!” กันตารีบพิมพ์ข้อความตอบกลับ “ฉันไม่มีเวลาไปเดทกับคุณหรอก แฟนฉันรออยู่ แค่นี้นะ!!” กันตาที่รอดูว่าจะมีเสียงเมสเสจมาอีกรึเปล่า? แต่มันนิ่งไป กันตาตักข้าวต้มกิน และคอยหยิบมือถือมาเปิดดูว่ามีข้อความเข้าไหม ตักข้าวต้ม แล้วหยิบมือถือมาดูอีก กุนตีมองอาการกันตา แล้วแกล้งหยิบมือถือของกันตาไปวางข้างตัวเองและแซวว่า ไม่สนใจเขาจะไปสนใจข้อความเข้าทำไม

“ก้อยไม่ได้สนใจเขา ก้อยคอยดูว่ามีข้อความฉุกเฉินเข้ามารึเปล่า” กันตาทำเป็นไม่สนใจ กุนตีและนวลทำสีหน้าไม่เชื่อ ระหว่างนั้นมีเสียงข้อความเข้าอีก กันตารีบฉวยมือถือจากกุนตีทันที บอกจะออกไปเดินเล่นและวิ่งตื๋อออกไปเลย กันตาวิ่งออกจากบ้านมาที่สนามหญ้า แล้วรีบเปิดข้อความดู

“ผมคิดถึงคุณ!!”

กันตารู้สึกใจเต้นประหลาด เผลอยิ้มออกมา กุนตีแอบเดินมามอง เห็นอาการน้องสาวยิ้มแบบรู้โลก “หึ! ยายก้อยเอ้ย...ท่าทางจะโดนหยุดก็

คราวนี้”

พิศุทธิ์มาทำงานและรู้จากพนักงานว่าสายนํ้าผึ้งลางาน 1 สัปดาห์ พิศุทธิ์ออกจะกังวลเป็นห่วงสายนํ้าผึ้ง ขณะที่ตัวสายนํ้าผึ้งเองกลับไม่เป็นอย่างนั้น เพราะสายนํ้าผึ้งนั่งดูทีวีหัวเราะอย่างสนุกสนาน อารมณ์ดี รสสุคนธ์ก็แอบกังวลกับพฤติกรรมแปลก ๆ ของหลานสาวไม่ได้

กะรัตพาพิศุทธิ์มาดูภาพการตกแต่งงานแต่งจากบริษัทแพลนเวดดิ้ง แต่พิศุทธิ์ไม่ค่อยมีสมาธิเพราะยังกังวลเรื่องสายนํ้าผึ้ง พออ้าปากจะบอกเรื่องที่เขาทำงานที่เดียวกับสายนํ้าผึ้ง กะรัตก็เปลี่ยนเรื่องไปคุยเรื่องเรือนหอ ทำให้พิศุทธิ์ไม่ได้บอกอีก กะรัตมาดูบ้านที่พิศุทธิ์เตรียมซื้อเป็นเรือนหอ แต่ไม่พอใจเพราะบ้านหลังเล็กไปแต่ก็ไม่กล้าบอกพิศุทธิ์ตรง ๆ จึงมาขอให้เจ้าสัวบัญชาช่วย

เจ้าสัวบัญชาจึงนัดให้พิศุทธิ์และกะรัตมาดูบ้านใหญ่โอ่อ่าหลังหนึ่งบอกให้เป็นของขวัญแต่งงาน กะรัตทำเป็นตื่นเต้นเหมือนไม่รู้มาก่อน แต่พิศุทธิ์รู้ทันตอบปฏิเสธทันที กะรัตส่งสายตาให้บัญชาช่วยพูดให้

“ผมรู้ว่าคุณเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี แต่ผมอยากให้คุณใช้ศักดิ์ศรีแบบมีเหตุผล อากั้งจะต้องอยู่กินกับคุณไปทั้งชีวิต แล้วจะว่าไปบ้านที่ผมซื้อให้มันก็ไม่ได้แพงอะไรนักหนา”

“ถ้ากั้งไม่ชอบบ้านที่ผมพาไปดู ก็น่าจะบอกผมตรง ๆ” พิศุทธิ์สีหน้าเครียด

“ที่กั้งไม่บอก ก็เพราะมีเหตุผลเดียวกับที่เราทำเพื่อกั้งนั่นแหละ คืออยากให้คุณมีความสุข”

พิศุทธิ์ถอนใจอย่างหนักใจ แล้วมองบ้านอย่างเครียด ๆ “ท่านกำลังจะทำให้ผมเป็นอย่างที่ใคร ๆ ประณามว่าผมกำลังเป็นหนูตกถังข้าวสารนะครับ”

“ระหว่างคนนอกบ้านที่ไม่ว่าเราจะทำดีแค่ไหน เขาก็ไม่เคยเห็นเราดี กับคนในบ้าน...ที่ไม่ว่า เราจะทำอะไรไม่ดี เขาก็รักและเห็นเราดี เราควรจะเลือกแคร์ใครกว่ากัน ...คุณพิศุทธิ์? โอเค ...งั้นผมเอาบ้านคืน ถ้าคุณชายเห็นศักดิ์ศรีสำคัญกว่าความสุขของกั้ง...”

ผ่างงงง!!! เจอประโยคนี้ พิศุทธิ์ถึงกับชะงัก เจ้าสัวบัญชาแอบเหลือบปฏิกิริยาของพิศุทธิ์แล้วแอบยิ้ม

กะรัตขอโทษพิศุทธิ์ พิศุทธิ์ถามว่ามีอะไรที่กะรัตแอบใช้เงินกับเขาอีกไหม กะรัตส่ายหน้าปฏิเสธ ขณะที่บัญชานึกไปถึงเรื่องที่เขาต้องจ่ายเงินให้กับหม่อมมลุลีและท่านชายอ๊อด แต่เพื่อหลานสาวบัญชายอมทำทุกอย่าง กะรัตบอกหากพิศุทธิ์ลำบากใจที่จะรับบ้านหลังนี้ เธอก็พร้อมจะไปอยู่บ้านหลังเล็กที่พิศุทธิ์จะซื้อ พิศุทธิ์มองกะรัตที่ยอมทำทุกอย่างเพื่อเขา เพียงอย่างเดียวที่เขาจะวางศักดิ์ศรีเพื่อความสุขของกะรัต เขาจะทำไม่ได้เชียวหรือ พิศุทธิ์จึงยอมตกลง กะรัตดีใจมากโผเข้าหอมแก้มพิศุทธิ์ พิศุทธิ์ยิ้มเก้อ ๆ เพราะต่อหน้าต่อตาเจ้าสัวบัญชา ด้านพวงหยกไม่พอใจมากเพราะแอบสะกดรอยตามเจ้าสัวมาและเห็นว่าเจ้าสัวบัญชาซื้อบ้านให้กับพิศุทธิ์

พิศุทธิ์กลับมาถึงบ้านก็เห็นรถยุโรปป้ายแดงจอดอยู่หน้าบ้าน โดยมีท่านชายอ๊อดและเนื้อแพรยืนอยู่ข้าง ๆ ซึ่งเนื้อแพรสีหน้างุนงงไม่ต่างจากเขา ท่านชายอ๊อดบอกซื้อรถให้พิศุทธิ์ เพื่อให้สมศักดิ์ศรีของการเป็นเขยของเศรษฐี ขับรถกระจอกจะทำให้ตนเองและหม่อมมลุลีเสียชื่อ พิศุทธิ์ปฏิเสธที่จะรับ แต่ท่านชายอ๊อดไม่รับคืนและขับรถคันใหม่ของตนเองออกไปทันที เนื้อแพรกับพิศุทธิ์สงสัยเพราะรู้มาว่าท่านชายอ๊อดซื้อของแพง ๆ แจกลูกทุกคน ซื้อเครื่องเพชรให้หม่อมมลุลีด้วย ทั้งสองสงสัยว่าท่านชายอ๊อดเอาเงินมาจากไหน พิศุทธิ์ภาวนาว่าอย่าให้เกี่ยวข้องกับครอบครัวของกะรัตเลย

กะรัตและพิศุทธิ์ต่างก็ยุ่งวุ่นวายกับการจัดงานแต่งงาน สายนํ้าผึ้งยิ่งแค้นเมื่อเห็นข่าวแสดงความยินดีของทั้งคู่ในหนังสือ ด้านศิวาก็รู้สึกว่าตนเองอกหักดังเป๊าะ เมื่อทราบจากหมออีกคนว่ากันตาลางาน 3 วันเพื่อไปงานแต่งงาน


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 1,097 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น