วันศุกร์ 28 พฤศจิกายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

“คุณอุรารัตน์มาแล้ว” อุรารัตน์นั่งยิ้มอย่างสง่างามดุจนางพญา รจนาไฉน จันทร์เจ้า เดินออกมาดูขบวน
 
“เดี๋ยวนี้ยังมีเจ้าทางเหนือเดินทางด้วยเสลี่ยงอยู่อีกเหรอ”
 
“โอ๊ย เจ้าทางเหนืออะไรกัน ลูกสาวของพ่อเลี้ยงเจงเจ้าของรีสอร์ท คนนี้ล่ะชื่ออุรารัตน์”
 
ปยงค์เดินเข้ามาชิงแนะนำอย่างภาคภูมิใจ
 
“และคุณอุรารัตน์ก็เป็นว่าที่คุณนายของไร่ปัทมกุล หรือพูดสั้นๆ กระชับๆ ได้ใจความว่า...เป็นแฟนคุณปัทม์”
 
“ถามนายหรือยังเจ้า ว่า ยอมรับคุณอุรารัตน์เป็นแฟนหรือเปล่า”จันทร์เจ้าถามปยงค์
 
“ทำไมต้องถาม นอกจากคุณอุรารัตน์แล้ว นายก็ไม่เคยให้ความสนิทสนมกับผู้หญิงคนไหน อย่างนี้มันจะแปลว่าอะไรได้”
 
“ขี้ตู่ไงเจ้า”
 
“หุบปากไปเลยนังจันทร์! เรื่องของเจ้านาย ขี้ข้าอย่างแก อย่าสะเออะออกความเห็น”ปยงค์ไม่พอใจ

“ใช่..ขี้ข้าอย่าสะเออะ...เนอะเจ้า”จันทร์เจ้าย้อน

“นังจันทร์!”ปยงค์ฉุนกึก

“เจ้า” พูดจบจันทร์เจ้ารีบคว้ามือของรจนาไฉนให้รีบเดินเข้าบ้านไป

เสลี่ยงของอุรารัตน์เคลื่อนที่มาเรื่อย ๆ แต่พอเดินมาได้พักหนึ่งชายที่แบกเสลี่ยงสะดุดเดินเซจนเสลี่ยงเทไปข้างหนึ่ง อุรารัตน์เกือบร่วง จึงวีนแตก  

“ว้าย !! แบกดี ๆ สิ ไอ้บ้า”

“เจ๊ มาจัดการเด็กเจ๊เลย” นงนุช พูดใส่โทรโข่งใกล้อุรารัตน์มาก

เจ๊ไวไว โปรดิวเซอร์สาวประเภทสองวิ่งเข้ามาดูแลอุรารัตน์

“น้องแอรี่ไม่ต้องตกใจนะคะ...นี่แบกดี ๆ แรงไม่มีรึไง” เจ๊ไวไวหันไปโวยวายนายแบบแบกเสลี่ยง

ในห้องรับแขกบ้านปัทมกุล อุรารัตน์เดินเข้ามาวางท่าโดยมีนงนุชและปยงค์เดินตามต้อย ๆ

“นิตยสารทูเดย์เซเล็บ...ต้องการมาถ่ายทำสกู๊ปแฟชั่นคนดังเมืองเหนือ ฉันเลยบอกให้เค้ามาถ่ายฉันที่นี่”

“ที่นี่เหรอคะ”ปยงค์หน้าตื่น

“ใช่...มีปัญหาอะไร”

“ปละ...เปล่าค่ะ ไม่มีหรอกค่ะ”

ปยงค์เห็นรจนาไฉนกับจันทร์เจ้ายืนอยู่ รีบออกคำสั่ง

“รีบไปเอาน้ำมารับแขกสิยะ ยืนเซ่ออยู่ได้ ไม่รู้จักหน้าที่”
 
รจนาไฉนและจันทร์เจ้ารับคำแล้วจะรีบออกไป อุรารัตน์เห็นหน้ารจนาไฉนปุ๊บ ไม่ถูกชะตาทันที

“หยุดก่อน”
 
รจนาไฉน กับจันทร์เจ้าหยุดเดิน ค่อย ๆ หันมา อุรารัตน์เดินมามองรจนาไฉนตั้งแต่หัวจรดเท้า  

“ปยงค์ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร ทำไมฉันไม่เคยเห็นหน้า”

“ฉันชื่อรจนาไฉนค่ะ”รจนาไฉนยิ้มเป็นมิตร

“ฉันถามปยงค์ ไม่ได้ถามแก อย่าเผยอหน้ามาตอบ”
 
“เป็นคนงานมาใหม่ค่ะ ชื่อเพื่อน นายพามาจากกรุงเทพฯ”
 
“คุณปัทม์เป็นคนพามา... คุณปัทม์พาแกมาจากไหน”
 
รจนาไฉนเงียบไม่ตอบ

“คุณแอรี่ถามไม่ได้ยินรึไง ทำไมไม่ตอบ”

“ก็คุณสั่งไม่ให้ฉันตอบนี่คะ”

“ต๊าย...ย้อนฉัน บอกมาแกเป็นลูกเต้าเหล่าใคร คุณปัทม์ไปรู้จักแกได้ยังไง แกมีแฟนหรือยัง”

“คือว่าฉัน...”

“ฉันยังถามไม่จบ อย่ามาขัด...ไม่มีมารยาท...ถ้าแกยังไม่มีแฟน...ฉันขอบอกไว้ก่อนเลยนะ...อย่าได้คิดต่ำทราม ใช้ความสาวความใกล้ชิดแย่งคุณปัทม์ไปจากฉัน”

“ค่ะ..ดิฉันไม่คิดหรอกค่ะ เพราะใครที่คิดอย่างนั้นถือเป็นความคิดที่แย่มาก”
 
“นังหน้าสวยมันด่าว่าคุณหนูคิดเลวคิดชั่วนะคะ”นงนุชยุยง
 
“ว้าย นังขี้ข้า ! กล้าด่าฉันเรอะ ! ฉันจะฟ้องคุณปัทม์”
 
รจนาไฉน จันทร์เจ้า มองอุรารัตน์ด้วยสายตารำคาญอยู่กลาย ๆ    
 
ปัทม์เข้ามากับชิ เห็นความวุ่นวายของกองถ่ายแล้วไม่พอใจ ตวาด ไล่ทีมกองถ่ายเก็บของออกไปทันที แล้วเดินเข้าไปในบ้านเห็นผู้หญิงกำลังมีเรื่องกันอยู่

“หยุดนะ มีอะไรกัน”

อุรารัตน์หันไปเห็นปัทม์ ก็แกล้งตบตัวเองลงไปกลิ้งบนพื้นทันที แล้วออเซาะปัทม์ฟ้องว่าเธอถูกรจนาไฉนตบ

“แต่ฉันไม่ได้...”รจนาไฉนจะเถียง
 
“ไม่ได้ถาม”ปัทม์ขัดขึ้นนิ่ง ๆ
 
อุรารัตน์ยิ้มเย้ยรจนาไฉน นงนุชเสนอตัวเป็นพยานว่ารจนาไฉนด่าและตบหน้าอุรารัตน์
 
“แต่ชิเห็นเต็มสองลูกกะตาว่าคุณอุรารัตน์ตบตัวเอง”ชิสวนขึ้น

“ใช่...ไม่เชื่อถามป้าปยงค์ได้”จันทร์เจ้าเสริมต่อ
 
“ไม่รู้ ตอนนั้นฉันกะพริบตา เลยมองไม่เห็น”ปยงค์ตอบเหวอ ๆ

“ในเมื่อไม่มีหลักฐาน ก็ให้มันจบ ๆ ไป...คุณพาทีมงานมาถ่ายภาพ ทำไมไม่บอกผมก่อน”

“แอรี่อยากเซอร์ไพร้ส์ปัทม์นี่คะ แม็กกาซีนเค้าอยากถ่ายภาพแอรี่กับปัทม์ในฐานะเซเล็บคู่รัก”อุรารัตน์ออดอ้อน

“คู่รัก”ปัทม์ทวนคำ

“ฉันว่าคุณควรจะถ่ายนะคะเพื่อเป็นการประชาสัมพันธ์ไร่ชา และประกาศให้ทุกคนรู้ว่าคุณอุรารัตน์เป็นเจ้าของหัวใจ คุณปัทม์”รจนาไฉนรีบยุส่ง

“ใครสั่งให้เธอออกความเห็น”ปัทม์ตำหนิ
 
รจนาไฉนต้องการหยั่งเชิงความรู้สึกของปัทม์

“ขอโทษนะคะที่ก้าวก่าย ฉันเพียงแต่สงสัยว่า ทำไมคุณปัทม์ถึงไม่ยอมถ่ายภาพคู่กับคุณอุรารัตน์ หรือว่าคุณปัทม์มีภรรยาแล้ว”

“รึว่าปัทม์มีผู้หญิงคนอื่น บอกมานะผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร”อุรารัตน์รีบถาม

“ตกลง..ผมจะถ่ายภาพคู่กับคุณ...เพื่อประกาศให้ทุกคนรู้ว่าผมไม่มีใคร นอกจากคุณ”

“ปัทม์น่ารักที่สุดเลย”
 
ปัทม์มองเย้ยรจนาไฉน..ต้องการให้รจนาไฉนปวดใจ....ไม่นานนัก ปัทม์อยู่ในชุดเจ้าทางเหนือถ่ายรูปคู่กับอุรารัตน์โพสต์ท่าต่าง ๆ โดยมีนายแบบเป็นตัวประกอบเพื่อแสดงถึงความยิ่งใหญ่ของคู่รักคู่นี้ รจนาไฉน ยืนมองอย่างไม่พอใจนัก เจ๊ไวไวหันมามองรจนาไฉนอย่างสนใจ
 
“คุณน้องคนนี้หน้าสวยหวาน”ปัทม์คิดแผนขึ้นมาได้

“สนใจเอาเข้าฉากได้นะครับ”
 
“จริงเหรอคะ น้อง...ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามาถ่ายภาพให้เจ๊ด้วยนะ”

“ไม่เหมาะมั้งคะ คอลเลกชั่นคู่รัก เพื่อนเข้าไปถ่ายด้วยจะเป็นส่วนเกิน”รจนาไฉนพยายามแย้ง

“จะเกินได้ไง...เพราะเธอต้องมาเป็นตัวละครคนใช้ ...เป็นทาสของพวกฉัน ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้”
 
ปัทม์ออกคำสั่ง รจนาไฉนหมดสิทธิปฏิเสธ.. 
 
เมื่อประตูห้องเปลี่ยนชุดถูกเปิดออกมา รจนาไฉนในชุดผ้าแถบ นุ่งซิ่น แบบสาวเหนือโบราณ เดินออกมาอย่างสง่างาม...ปัทม์หันไปมองถึงกับตะลึง ตามองค้าง รจนาไฉนเห็นสายตาปัทม์แล้วอดจะเกิดความรู้สึกหวั่นไหวไม่ได้
 
เมื่อถึงเวลาถ่าย เจ๊ไวไวคอยจัดท่าให้ปัทม์และอุรารัตน์โพสบนตั่งโบราณ กลางไร่ชากว้างใหญ่ นายแบบหนุ่มนั่งคุกเข่าเป็นแบ๊กกราวด์ ส่วนรจนาไฉนนั่งหน้าตึงถือพัดอยู่ข้าง ๆ ปัทม์ลอบชำเลืองมองรจนาไฉน....อุรารัตน์มองกล้องจิกตามาก ปัทม์นั่งตัวแข็งแต่ใบหน้ามีรอยยิ้ม ในขณะที่รจนาไฉนนั่งหน้าตึง ตากล้องเห็นอย่างนั้นก็รีบบอก


Tags:

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 12,606 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น