วันเสาร์ 19 เมษายน 2557 อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

รัชชานนท์ได้ยินเสียงปืน รีบวิ่งกลับมาที่ค่ายพักแรม แต่พอมาถึงเห็นเจ้ยถูกทหารเวียงยิงเข้าที่หัวไหล่ รัชชานนท์วิ่งไปประคอง พลางยิงตอบโต้กับพวกทหารเวียง ทหารเวียงจับตัวจันทาไว้ได้ เจ้ยกัดฟันลุกขึ้นจะตามไปช่วยจันทา ทหารเวียงอีกหนึ่งเข้ามารุมล้อมรัชชานนท์กับเจ้ยไว้ รัชชานนท์ช่วยเจ้ยฝ่าวงล้อมหนีพวกทหารเวียงไปได้ จู่ ๆ แม่เฒ่าก็ลุกขึ้นมาต้มยาไว้หม้อใหญ่ แถมยังสั่งให้ทับทิมไปปัดกวาดเรือนตาจั่นเตรียมไว้ พอไกสอนกับแฮรี่ถาม แม่เฒ่าก็บอกแต่เพียงว่า คนเจ็บกำลังจะมา คนที่พวกเรารอคอยกำลังจะมา พวกพ่อใหญ่อย่าเพิ่งทำอะไร ให้รอคนนี้มาถึงก่อน คนนี้จะเป็นผู้นำพวกเรากลับไปสู่เวียงพูคำได้ในเร็ววัน แต่ก็ขึ้นอยู่กับคนของเราว่าจะตัดสินใจอย่างไร
 
เจ้ยขอให้รัชชานนท์ตามไปช่วยจันทา รัชชานนท์เป็นห่วงเจ้ยจะไม่ยอมทิ้งไป เจ้ยลุกขึ้นสู้กับทหารเวียงจนตัวเองโดนยิงตาย ทหารเวียงหันไปเล่นงานรัชชานนท์ต่อ สร้อยแอบช่วยรัชชานนท์เล่นงานทหารเวียง แต่กลับพลาด ทำให้กระสุนทหารเวียงพุ่งเข้าโดนไหล่รัชชานนท์ รัชชานนท์เสียหลักหงายหลังตกลงไปในลำธาร สร้อยจัดการพวกทหารเวียงจนหมด ก่อนโดดตามลงไปช่วยรัชชานนท์กลับขึ้นมาบนฝั่งได้สำเร็จ รัชชานนท์ฟื้นลืมตาขึ้นมามองเห็นภาพสร้อยเลือนรางเหมือนนางไม้ดูน่าพิศวง
“มี...เจ้าหญิง...จริง ๆ...ด้วย”

จ่อยตามไปช่วยจันทาที่ถูกทหารเวียงจับตัวไป จันทาเห็นทหารเวียงคนหนึ่งจะยิงจ่อย จึงรีบโผเข้าไปแย่งปืน จันทาโดนยิงเข้าที่ท้อง จ่อยเกิดความแค้นใจพุ่งออกมาอย่างบอกไม่ถูก จ่อยจัดการฆ่าทหารเวียงตายจนหมด ก่อนอุ้มเอาจันทาที่คิดว่าไม่รอดแล้วไปวางไว้ข้างศพเจ้ย แต่แล้วจู่ ๆ มือของจันทากลับขยับ จ่อยจับดูชีพจรที่คอเห็นว่าจันทายังไม่ตาย รีบอุ้มกลับไปหาแม่เฒ่าที่หมู่บ้านทันที
สร้อยกลับไปตามทับทิมให้มาช่วยพารัชชานนท์กลับไปหาแม่เฒ่าที่หมู่บ้าน สร้อยจี้หยกของรัชชานนท์ร่วงหล่นลงพื้นโดยที่ไม่มีใครทันสังเกตเห็น
 
เอียดกับอ่อนโมโหมากเมื่อรู้ว่ารณพีร์แอบหนีออกจากวังไปตามหารัชชานนท์ อ่อนโทษว่าเป็นความผิดของสมบุญที่ปล่อยให้รณพีร์หนีไปได้ ขู่จะตัดเงินเดือนสมบุญสามเดือน เอียดไม่เห็นด้วย รีบไล่สมบุญให้กลับไปทำงานต่อ อ่อนยังเต้นผางโวยวายไม่เลิก ธราธรกับพุฒิภัทรเดินผ่านมาพอดี เอียดรีบเรียกตัวทั้งสองมาปรึกษารัชชานนท์ลืมตาฟื้นขึ้นมาในตอนเช้า เห็นตัวเองใส่เสื้อผ้าใหม่ มีผ้าพันแผลที่ไหล่ซ้าย เนื้อตัวสะอาดขึ้น ก็นึกแปลกใจเป็นอย่างมาก สร้อยที่นั่งจับเจ่าเฝ้าอยู่นานขยับเข้ามาจะป้อนยาให้รัชชานนท์ รัชชานนท์ถามหาคนอื่น ๆ สร้อยตอบหน้าตายบอกเธอช่วยรัชชานนท์มาได้คนเดียว
รัชชานนท์เสียใจจนบอกไม่ถูก คิดว่าทำให้เจ้ยกับจันทาต้องมาตาย
 
เอียดบอกให้ธราธรกับพุฒิภัทรไปตามรัชชานนท์กับรณพีร์กลับมา ธราธรอ้างว่ามีนัดประชุมกับอธิบดีที่กรมศิลป์ ส่วนพุฒิภัทรก็อ้างว่ามีนัดผ่าตัด ไม่สามารถออกเดินทางวันนี้อย่างที่เอียดต้องการได้ เอียดประกาศกร้าว ให้เวลาสองคนไปจัดการสะสางงานให้เรียบร้อย เสร็จแล้วให้รีบไปตามรัชชานนท์กลับมาให้ได้ภายในสามวัน รัชชานนท์ซึมเศร้า หมดอาลัย จะไม่ยอมกินยา สร้อยใช้กำลังบังคับให้รัชชานนท์ดื่มยาเข้าไปจนได้ แถมยังบอกให้รัชชานนท์รู้อีกว่าจันทายังไม่ตาย จ่อยเป็นคนช่วยพากลับมาให้แม่เฒ่าช่วยรักษาตัวรัชชานนท์จะลุกไปหาจันทา แต่ยาแม่เฒ่าออกฤทธิ์ ทำให้รัชชานนท์หลับไปเสียก่อน พ่อใหญ่ให้ทับทิมกับพวกตามไปเก็บกวาดร่องรอย ไม่อยากให้ทหารเวียงคนอื่นรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทับทิมเก็บข้าวของของรัชชานนท์กลับมาให้พ่อใหญ่ตรวจดู พ่อใหญ่เห็นบัตรประชาชนในกระเป๋าสตางค์ของรัชชานนท์ก็ถึงกับอึ้งไป

จ่อยเป็นห่วงจันทามาก แม่เฒ่าเห็นว่าจ่อยเป็นคนช่วยชีวิตจันทาไว้ แสดงว่าทั้งสองมีดวงชะตาต้องกัน จะต้องดูแลเกื้อกูลกันไปอีกนาน จึงบอกให้จ่อยเข้ามาช่วยทำแผลให้จันทาใกล้ ๆ จ่อยกลัวผิดผี รีบออกไปต้มยาให้แม่เฒ่าแทน ปล่อยให้แม่เฒ่าเปลี่ยนเสื้อ ทำแผลให้จันทาตามลำพัง
แม่เฒ่าชะงักเมื่อเห็นสร้อยรูปพระจันทร์ที่จันทาใส่อยู่

พ่อใหญ่เอาบัตรประชาชนของรัชชานนท์ไปให้ไกสอนกับแฮรี่ดู แฮรี่นึกถึงคำทำนายของแม่เฒ่าขึ้นมาทันที เพราะจุฑาเทพ มีความหมายว่า มงกุฎแห่งเทพ ส่วนรัชชานนท์ แปลได้สองความหมาย จะแปลว่า ผู้ซึ่งมีความยินดีในสมบัติหรือผู้ซึ่งมีความยินดีในความเป็นกษัตริย์ก็ได้ ดังนั้นรัชชานนท์ จุฑาเทพ อาจหมายถึง กษัตริย์ผู้สวมมงกุฎแห่งเทพตามคำทำนาย พ่อใหญ่ยิ่งเป็นกังวลมากขึ้น
 
รัชชานนท์ฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้ถูกสร้อยจับมัดมือมัดเท้าเอาไว้ เพราะกลัวรัชชานนท์จะหนีออกไปหาจันทาอีก สร้อยต้มข้าวต้มมาให้รัชชานนท์กินยา แต่สร้อยเรียกข้าวต้มว่าข้าวเปียก รัชชานนท์เรียกข้าวต้ม สร้อยคิดว่ารัชชานนท์อยากกินข้าวต้ม ซึ่งสร้อยหมายถึงข้าวต้มมัด รัชชานนท์ขี้เกียจอธิบาย บอกให้สร้อยช่วยแก้มัดให้ก่อน จะได้กินข้าวกินยาได้ สร้อยกลัวรัชชานนท์จะหนีไปหาจันทา ไม่ยอมแก้มัด ยัดข้าวต้มใส่ปากให้รัชชานนท์กิน รัชชานนท์กล้ำกลืนกินหน้าตาเหยเก

“ฉันยังไม่รู้เลยว่า เธอชื่ออะไร”

“สร้อย”

“ชื่อสร้อยเฉย ๆ หรือ”

“แล้วจะให้ชื่ออะหยัง ชื่อสร้อยฟ้าสร้อยสวรรค์หรือจังได๋ ข้อยก็ชื่อสร้อยคำเดียวนี่แหละ ข้อยเป็นคนบ้านป่า บ่ใช่คนเมืองหลวงอย่างเจ้านี่ คุณชายรัชชานนท์”

รัชชานนท์นิ่งอึ้งไม่คาดคิดว่าสร้อยจะรู้จักชื่อเขาแล้ว

ข่าวที่เกี่ยวข้อง

แบ่งปัน

จำนวนคนดู 11,503 ครั้ง

แสดงความคิดเห็น