สามีตีตรา วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2557

“จะลงเรือลำเดียวกัน ก็ต้องช่วยกันพามันไป ไปได้ไกลแค่ไหนมันอยู่ที่พลังใจของเรานะ กั้งเลือกคุณพิศุทธิ์มาร่วมใช้ชีวิตคู่แล้ว ก็จงมั่นใจในตัวเขา...จำคำก๋งไว้นะลูก”

วันแต่งงาน ทุกคนต่างชื่นมื่น ท่านอ๊อดยิ้มดูภูมิใจ รู้สึกว่าชีวิตมั่นคงขึ้นเมื่อได้ลูกสะใภ้เศรษฐี หม่อมมลุลีเชิดคอตั้ง พวงหยกมองเนื้อแพรแบบหมั่นไส้ พร้อมมองขวางกฤชไม่ให้มองเนื้อแพร และไม่วายพูดค่อนขอดครอบครัวพิศุทธิ์ จนกฤชต้องขอร้องเพราะเป็นวันเกิดของกะรัตด้วย เมื่อถึงฤกษ์ กันตาเดินพากะรัตลงมา กะรัตอยู่ในชุดไทยสวยสง่า สายตาพิศุทธิ์มองกะรัตเต็มไปด้วยความรัก

พิธีการดำเนินไป เริ่มจากพิธีสวมแหวนจนมาถึงพิธีรดนํ้าสังข์ กันตายื่นสังข์ให้เจ้าสัวบัญชาเพื่อรดนํ้าให้กะรัตกับพิศุทธิ์คนแรก “จะลงเรือลำเดียวกัน ก็ต้องช่วยกันพามันไป ไปได้ไกลแค่ไหนมันอยู่ที่พลังใจของเรานะ กั้งเลือกคุณพิศุทธิ์มาร่วมใช้ชีวิตคู่แล้ว ก็จงมั่นใจในตัวเขา...จำคำก๋งไว้นะลูก”

หม่อมมลุลีเข้ามารดนํ้าสังข์ต่อ “หลานรักของย่าขอให้คุณพระคุ้มครองนะลูกนะ ให้ปลอด ภัยจากกาลกิณี...” ปรายตามองกะรัต “...ขอให้อายุของชายยืนยาวอย่าโดนอาเพศใด ๆ มาเป็นคนในราชสกุลฉัน ก็ช่วยทำตัวให้สูงส่ง อย่าให้ใครพูดได้ว่าฉันเอาผู้หญิงไร้กำพืดมาเป็นสะใภ้!”

“รักกันนาน ๆ นะลูก ยิ่งลูกครองรักกันนานเท่าไร พ่อก็ยิ่งมีความสุขมากเท่านั้น ยิ่งมีลูกมาคล้องใจ พ่อก็ยิ่งสบายใจ”

พิศุทธิ์มองท่านอ๊อดอย่างอดสงสัยไม่ได้ว่าคนที่เคยอคติกะรัต ทำไมตอนนี้ถึงกลับเอ็นดูกะรัตมาก กฤชเดินเข้ามาเป็นคิวต่อไป “ใจเขา...ใจเรานะลูก...อย่างที่พ่อเคยบอก บ้านนั้นต้องมีหลายเสาคํ้าจุน ทั้งความรัก ความเชื่อใจ ไว้ใจ และให้อภัย บ้านถึงจะมั่นคง ไม่สั่นคลอน”

พวงหยกเดินหน้าตูมเข้ามา “อย่าคิดนะว่าฉันไม่รู้ว่านายหวังอะไรจากลูกสาวฉัน ถ้าฉันยังอยู่ ฉันจะดูแลสมบัติแทนลูกโง่ ๆ ของฉันเอง” ปรายตามองพิศุทธิ์ กะรัตอ้าปากจะตัดพ้อ พวงหยกพูดแทรกทันที “แกก็เหมือนกัน ฉันขอดีใจกับแกด้วย ผัวเก่าตาย ไปเป็นเดือน คืนนี้ได้ผัวใหม่ ก็ขอให้สถานบันเทิงของแกเปิดใช้การ สนุกให้เต็มที่”

“แม่!!! พูดอะไรก็นึกถึงกั้งบ้าง ยังไงกั้งก็เป็นผู้หญิงนะแม่” กุนตีตำหนิแม่ตรง ๆ

“ผู้หญิงสามผัว มันไม่มีอะไรให้นึกถึงแล้ว” พวงหยกสะบัดบ๊อบเดินออกไป กันตา กุนตี กะรัตมองตามอย่างเซ็ง ๆ พิศุทธิ์เอื้อมมือไปจับมือให้กำลังใจ กะรัตยิ้มให้พิศุทธิ์

เนื้อแพรเดินเข้ามารดนํ้าสังข์ต่อ “จำไว้ว่าชีวิตคู่คือชีวิตของคนสองคน จะดี จะร้าย ลูกสองคนต้องจับมือยึดมั่นประคับประคองกันไว้ หากวันนึงมีบุคคลที่สาม ก็จงเชื่อมั่นในคนของเราไว้ก่อน ใครก็มาแทรกกลางไม่ได้”

พิศุทธิ์มองเนื้อแพรอย่างเข้าใจ ว่าเนื้อแพร ตั้งใจพูดสื่อถึงมือที่สามคือสายนํ้าผึ้ง

ตอนบ่ายเป็นพิธีจดทะเบียนสมรส เจ้าหน้าที่หยิบเอกสารการจดทะเบียนสมรสยื่นให้กะรัตและพิศุทธิ์ กะรัตที่มองใบทะเบียนสมรสอย่างมีความสุขที่สุด เพราะในชีวิตไม่เคยได้ครอบครองสิ่งนี้มาก่อน

“คุณรู้ไหมคะ? ถึงกั้งจะแต่งงานมาสามครั้ง แต่กั้งไม่เคยเป็นเมียใครอย่างเต็มตัวสักครั้ง และนี่เป็นครั้งแรก...ที่กั้งจะได้เป็นภรรยาของคุณอย่างเต็มตัวและเต็มใจ คุณจะเป็นเจ้าของตัวกั้ง กั้งจะเป็นเจ้าของตัวคุณ จะไม่มีใครมาพรากเราจากกันได้!”

กันตากับกุนตีฟังกะรัตพูดแล้วก็แอบไม่สบายใจ เพราะรู้สึกว่าพิศุทธิ์กำลังจะเข้าสู่กรอบ

ที่กะรัตกำลังจะวาดไว้ บัญชามองกะรัตแล้วแอบไม่สบายใจเช่นกัน กะรัตหยิบปากกาจะจดเซ็นชื่อลงใบทะเบียนสมรส ทันใดนั้นพวงหยกเดินเข้ามาพร้อมทนาย เพราะอยากให้พิศุทธิ์เซ็นรับรู้ทรัพย์

สินส่วนตัวของกะรัตและทรัพย์สินที่ติดตัวพิศุทธิ์มา จะได้ไม่มาชุบมือเปิบเอาเป็นสินสมรส ท่านชายอ๊อดเคืองเลย แต่พวงหยกไม่สนใจบอกให้ทนายจัดการ

ทันใดนั้นพิศุทธิ์ก็พูดขึ้น ทุกคนหันไปมอง “ผมจะบอกว่า...ถ้าเรื่องสลักหลัง คุณพวงหยกไม่ต้องให้ทนายทำหรอกครับ เพราะผมให้ทนายของผมจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว”

เนื้อแพรเดินเข้ามาพร้อมทนายของพิศุทธิ์ ผ่างงงงงง!! “ขอโทษค่ะที่มาช้า นี่คือคุณขจร ทนายของเนื้อแพรค่ะ”

“นี่ครับ เป็นเอกสารแสดงทรัพย์สินของคุณพิศุทธิ์ครับ ส่วนของคุณกะรัต ผมคงต้องขอให้ระบุกันไว้ตรงนี้ครับ แต่ถ้าต้องใช้เวลา จะรอหลังเสร็จพิธีก่อนก็ได้ครับ” ขจรยื่นเอกสารให้ทุกคนดู

“เจอลูกเขยที่รู้ใจลื้อแบบนี้ ถูกใจลื้อรึยัง ...อาหยก” เจ้าสัวบัญชาพูดยิ้ม ๆ พวงหยกสะบัดหน้าไม่พอใจ กฤชยิ้มสะใจพวงหยกกับนิสัยรักสมบัติมากกว่ารักหน้าลูก ขณะที่ท่านชายอ๊อดก็ไม่พอใจพิศุทธิ์มาก

“กั้งขอโทษที่แม่ทำแบบนี้ แต่คุณไม่ต้องทำอย่างที่แม่บอกก็ได้นะคะ!!” กะรัตหันไปบอกพิศุทธิ์

“ถึงแม่คุณไม่บอก ผมก็ตั้งใจจะทำอยู่

แล้ว เพื่อพิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าที่ผมแต่งงานกับคุณ เพราะผมรักที่ตัวคุณ ไม่ใช่เงินทองที่คุณมี อีกอย่าง...เอกสารพวกนี้ก็ไม่สำคัญอะไร เพราะเราไม่คิดที่จะเลิกกันอยู่แล้ว”

“กั้งคิดไม่ผิดจริง ๆ ที่รักคุณทั้งหัวใจ” กะรัตกอดพิศุทธิ์ รักหมดใจ

“อย่าเพิ่งแสดงความรัก มาจดทะเบียนกันก่อน” เจ้าสัวบอก

กะรัตกับพิศุทธิ์จูงมือกันไปนั่งที่โซฟา กะรัตกับพิศุทธิ์หยิบปากกาจดเซ็นชื่อพร้อมกัน

เจ้าหน้าที่พูดแสดงความยินดีที่ทั้งสองคนเป็นสามีภรรยากันอย่างสมบูรณ์ กะรัตกับพิศุทธิ์ยิ้มให้กัน กันตา, กุนตี, กฤช, เนื้อแพร, เจ้าสัวบัญชามองพิศุทธิ์กับกะรัตยิ้มมีความสุขไปด้วย ส่วนท่านชายอ๊อด, หม่อมมลุลีมองพิศุทธิ์กับกะรัตอย่างหมั่นไส้

กะรัตกอดใบทะเบียนสมรสยิ้มดีใจ พิศุทธิ์ไม่คิดว่ากะรัตจะดีอกดีใจมากมายขนาดนี้เพียงแค่กระดาษแผ่นเดียว กะรัตว่าเพราะเป็นกระดาษที่บอกว่าพิสุทธิ์เป็นของเธอคนเดียว พิศุทธิ์สะดุดหูกับคำพูดของกะรัต

“ถ้าใจผมไม่อยู่กับคุณ แค่กระดาษแผ่นเดียวรั้งตัวผมไว้ไม่ได้หรอกนะ แต่ที่ผมอยู่กับคุณ

ที่นี่ ตรงนี้ เพราะว่าผมรักคุณ”

“สามีใครน้า...ปากหวานจัง แบบนี้กั้งรักตายเลย”

พิศุทธิ์ตัดสินใจพูดเรื่องสายนํ้าผึ้ง แต่นวลเข้ามาบอกให้ไปเตรียมตัวกับงานเลี้ยงตอนเย็น พิศุทธิ์พลาดที่จะบอกเรื่องสำคัญอีกครั้ง

งานเลี้ยงฉลองมงคลสมรสที่โรงแรมกะรัตในชุดราตรีสีขาวที่เธอบรรจงออกแบบและตัดเย็บด้วยตัวเองอย่างสุดฝีมือ ส่งให้กะรัตสวยราวเจ้าหญิง จนพิศุทธิ์อดชมไม่ได้ “คืนนี้คุณสวยมากรู้ไหม”

“กั้งรู้อยู่แล้วว่ากั้งสวย”

“ผมหมายถึงชุดที่คุณตัดต่างหาก” พิศุทธิ์แกล้งหยอก กะรัตตีแขนพิศุทธิ์ลงโทษเล็ก ๆ ก่อนจะพูดยิ้ม ๆ “กั้งจะสวยกว่านี้อีกนะ...ตอนไม่ใส่ชุดน่ะ”

พิศุทธิ์ชะงักเขินไม่คิดว่ากะรัตจะเล่นแบบนี้ กะรัต กันตา กุนตียิ้มขำ พิศุทธิ์หน้าเก้อ บรรยา กาศเต็มไปด้วยความสุข หลังจากยืนรับแขกหน้างานจนกระทั่งถึงพิธีการบนเวที บัญชาและหม่อมมลุลีคล้องพวงมาลัยให้บ่าวสาวและกล่าวอวยพร แขกผู้ใหญ่ทยอยขึ้นกล่าวอวยพร จนถึงเวลาที่เจ้าสาวจะโยนช่อดอกไม้ พิธีกรเชิญสาวโสดมายืนรวมตัวกันหน้าเวที

กะรัตกับพิศุทธิ์ยืนอยู่บนเวทีเตรียมพร้อมจะโยนช่อดอกไม้ให้เพื่อนเจ้าสาวในงาน สาว ๆ ต่างร้องตะโกนหวังจะให้กะรัตโยนช่อดอกไม้ให้ กะรัตกับพิศุทธิ์หัวเราะกับความคึกคักของสาว ๆ

“โอเค...จะโยนแล้วนะ! ใครรับได้ ขอให้เป็นเจ้าสาวคนต่อไป!!!”

กะรัตโยนออกไป ช่อดอกไม้ลอยละล่องอยู่ในอากาศ กลุ่มสาว ๆ กระโดดเอื้อมมือเพื่อจะคว้าช่อดอกไม้ให้ได้ แต่ไม่มีใครเอื้อมช่อดอกไม้ถึง ช่อดอกไม้ค่อย ๆ ลดความสูงลงตํ่า แล้วร่วงหล่นที่พื้น สาว ๆ หันไปมองช่อดอกไม้เป็นตาเดียวกัน ทุกคนชะงักเมื่อช่อดอกไม้นั้นหล่นอยู่แทบเท้าใครบางคน!!! พวงหยก!!

“คุณนายแอบมารับช่อดอกไม้เหรอคะ?!” นวลแซว

“จะบ้าเหรอ!!! ฉันจะไปห้องนํ้าย่ะ!!!” พวงหยกสะบัดบ๊อบออกไป

ทุกคนเห็นสายนํ้าผึ้งยืนอยู่ด้านหลังพวง หยก!!!! กะรัตมองอย่างอึ้ง พิศุทธิ์เองก็ชะงักคาดไม่ถึง

“นังผึ้ง!!!!!!!!”

สายนํ้าผึ้งอยู่ในชุดราตรีคลุมท้องสีดำยืน ยิ้มให้กะรัต แขกมองสายนํ้าผึ้งด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“งามหน้าแน่งานนี้ชายอ๊อด” หม่อมมลุลีพูดเยาะกะรัต ท่านอ๊อดมองสายนํ้าผึ้งว่าเป็นใคร เพราะไม่เคยเจอมาก่อน

สายนํ้าผึ้งค่อย ๆ ก้มลงหยิบช่อดอกไม้ขึ้นมา “นี่ฉันจะได้แต่งงานเป็นคนต่อไปเหรอเนี่ย?”

กะรัตรีบลงจากเวทีพุ่งเข้าไปหาสายนํ้าผึ้ง พิศุทธิ์รีบเดินตาม กะรัตปัดช่อดอกไม้จากมือสายนํ้าผึ้ง พิศุทธิ์พยายามห้ามกะรัตไม่อยากให้เกิดเรื่องในงาน

“แกมาทำไม!”

สายนํ้าผึ้งยื่นเค้กให้กะรัตเป่าเทียน “Happy Birthday จ้ะกั้ง!! เป่าเค้กก่อนสิจ๊ะ”

“ฉันไม่เป่าเค้กเน่า ๆ ของแกหรอก!”

สายนํ้าผึ้งยิ้มเยาะ “ไม่เป็นไร ถ้าเธอไม่เป่า ฉันเป่าแทนให้ เพราะฉันชอบทำอะไรแทนเพื่อนอยู่แล้ว!!!” สายนํ้าผึ้งท้าท่าเป่าเค้กยั่วกะรัต กะรัตสะบัดมือจากการจับของพิศุทธิ์ แล้วปัดเค้กออกจากมือสายนํ้าผึ้ง โครม!!! แล้วยืนประจันหน้าจ้องหน้ากับสายนํ้าผึ้ง

“จำใส่หัวแกไว้นะนังผึ้ง ฉันไม่เคยมีเพื่อนสารเลวอย่างแก! ออกไปจากงานฉันเดี๋ยวนี้ แกจะไปตายโหงตามผัวแกก็ไป๊!!!”

“จุ๊...จุ๊...จุ๊...อย่าพูดอัปมงคลอย่างนั้นสิกั้ง เขาบอกว่าคนเราจะดีหรือร้ายนั้นขึ้นอยู่ที่คำพูด เพราะเธอเป็นคนอย่างนี้ไง ชีวิตเธอถึงได้อับปาง!”

“นังผึ้ง!!! ฉันบอกให้แกออกไปจากงานของฉัน!! หรือจะให้ฉันจับแกโยนออกไป!!” กะรัตจะพุ่งเข้าใส่สายนํ้าผึ้ง แต่พิศุทธิ์พยายามดึงตัวกะรัตไว้ สายนํ้าผึ้งเยาะเย้ย “ไม่เอาน่ากั้ง...ถึงเธอไม่อยาก ให้ฉันมา แต่เพื่อนร่วมงานของฉันอยากให้ฉันมา...”

“ใครเป็นเพื่อนร่วมงานของแก!!”

สายนํ้าผึ้งมองไปทางพิศุทธิ์ พิศุทธิ์และเนื้อแพรรู้สึกว่าเกิดเรื่องแน่ ที่กะรัตรู้ว่าพิศุทธิ์ปิดเรื่องทำงานกับสายนํ้าผึ้ง

“ยินดีด้วยนะคะคุณพิศุทธิ์” คำพูดของสายนํ้าผึ้ง ทำให้กะรัตหันขวับไปทางพิศุทธิ์ “หมาย ความว่ายังไง?”

“อ้าว คุณพิศุทธิ์ไม่เคยบอกกั้งเหรอคะว่าเราทำงานด้วยกัน” สายนํ้าผึ้งเย้ยหยัน กะรัตชะงัก จ้องพิศุทธิ์อย่างโกรธ “จริงเหรอคุณพิศุทธิ์!!!!!”

“อย่าทำแบบนี้เลยครับคุณผึ้ง ผมขอร้อง!”

“ตกลงคุณรู้จักมันจริง ๆ ใช่ไหม! แล้วทำไมคุณไม่บอกฉัน!!!” กะรัตโวยวาย

“ไม่ใช่แค่รู้จักนะกั้ง แต่เราสนิทกันมากเลยล่ะจ้ะ เพราะว่าเรา สองคนเจอกันทุกวัน ใช่มั้ยคะคุณพิศุทธิ์”

ความคิดเห็น