สกู๊ปหน้า1

การเมือง‘ติด’ วุ่นซ้ำ ๆ‘กระดุมเม็ดแรก’ได้เวลาประชาชนติด?

“เรื่องทางการเมือง” มักสะท้อนภาพความเหลื่อมล้ำของประชาชนให้ปรากฏ ขณะเดียวกันเรื่องทางการเมืองก็มักจะ “สะท้อนภาพให้ประชาชนได้คิดถึงสถานะของประชาชนเองในทางการเมือง” ด้วย!!

“เป็นหน้าที่ของรัฐที่ต้องลดความเหลื่อมล้ำ และต้องสร้างความเป็นธรรมในสังคม รัฐมีหน้าที่สร้างความเป็นธรรม ลดความเหลื่อมล้ำ เพื่อป้องกันปัญหาในสังคม”...นี่เป็นเนื้อความส่วนหนึ่งซึ่ง ณ ที่นี้สะท้อนไปวันก่อน โดยอ้างอิงบทความ “ความเหลื่อมล้ำที่จับต้องได้” ของฝ่ายงานสื่อสารสาธารณะ สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย เป็นประเด็น “เหลื่อมล้ำ” ที่ยามเกิดสถานการณ์ร้อนทางการเมืองก็มักปรากฏให้เห็นชัด

“เรื่องทางการเมือง” มักสะท้อนภาพความเหลื่อมล้ำของประชาชนให้ปรากฏ ขณะเดียวกันเรื่องทางการเมืองก็มักจะ “สะท้อนภาพให้ประชาชนได้คิดถึงสถานะของประชาชนเองในทางการเมือง” ด้วย!!

การเมืองมัก ’ติดกระดุมเม็ดแรก“ กันวุ่น ๆ

ประชาชนโดยรวมได้ร่วมติดด้วยแค่ไหน??

ทั้งนี้...“พลังของประชาชนที่ยิ่งใหญ่ หากนำมาใช้ได้ ก็สามารถกำหนดทิศทางนโยบายของประเทศได้ หากไม่เข้าใจจุดนี้ เราก็แค่เคลื่อนไหวสนองตอบความรู้สึกเฉพาะหน้า…ก็เจริญรอยตามแก่นแท้แห่งรัฐเช่นเดิม ประชาชนก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างจากเดิมอีก...”...นี่เป็นเสียงประชาชนเสียงเล็ก ๆ เสียงหนึ่งที่เคยสะท้อนผ่าน ณ ที่นี้ไว้ตั้งแต่ปีที่แล้ว ซึ่งแม้เวลาจะผ่านล่วงเลยมาข้ามปีแล้ว ก็อาจยัง ’น่าคิด??“

สถานการณ์ร้อนในบ้านในเมืองดำเนินต่อเนื่องมาเป็นระยะ หลังเสียงโครมคราม เปรี้ยง บึ้ม ที่เกิดขึ้นอีกเรื่อย ๆ กับ ’สถานะของประชาชนคนไทยในทางการเมือง“ ก็ยังเป็นเรื่องที่คนไทยโดยรวมยากจะระบุชัด ซึ่งกับเสียงสะท้อนของประชาชนเสียงเล็ก ๆ ที่เคยสะท้อนผ่าน ณ ที่นี้เมื่อปีที่แล้ว อาจทำให้ภาพที่เบลอชัดขึ้น??

เสียงสะท้อนเสียงนี้ระบุไว้บางช่วงบางตอนว่า...

“...ตลอดเวลายาวนาน อาจกล่าวได้ว่า การเมืองยังเป็นเรื่องของคนส่วนน้อย เป็นเรื่องของชนชั้นนำ หากผลประโยชน์ขัดกันก็มักมีปรากฏการณ์ทางการเมือง ไม่ว่าจะเป็นการใช้อำนาจทางตรง หรือใช้ประชาชนเป็นฐานเพื่อเอาชนะอีกฝ่ายหนึ่ง หากผลประโยชน์พวกเขาประนีประนอมกันได้ ก็ดูราบเรียบ

การเมืองของประชาชนแม้จะมีบ้าง แต่ในที่สุดก็เหมือนไปช่วยเปลี่ยนขั้วอำนาจเท่านั้น...บางกลุ่มบางพวกอ้างว่าการเข้าสู่อำนาจรัฐจะช่วยให้สังคมและการเมืองดีขึ้น แต่ก็ไม่เคยปรากฏเป็นจริง

เพราะกลไกรัฐปัจจุบันเป็นเรื่องของระบบ และระบบนั้นก็ได้หลอมคน (นักการเมือง) รวมจนเป็นเนื้อเดียวกัน นักการเมืองส่วนใหญ่ปกป้องและเพิ่มพูนความมั่งคั่งของตน หรืออย่างน้อยก็เพื่อรักษาสถานะของตน ไม่เลือกว่าจะขัดต่อความดีงามเพียงไร เป้าหมายนักการเมืองจึงขัด อุดมการณ์การปกครองเพื่อประชาชน เกือบสิ้นเชิง การหวังพึ่งรัฐเพื่อสังคมอันสันติไพบูลย์และมั่นคงของคนส่วนใหญ่ จึงยังไม่มีโอกาสที่จะเป็นไปได้

ฝ่ายมีอำนาจ ก็ต้องการปกป้องให้ตัวเองอยู่ในอำนาจให้ยาวนาน ฝ่ายต่อต้าน ก็หวังได้อำนาจมาครอง เป็นเรื่องเก่า น้ำเน่ายิ่งกว่านิยาย มันเป็นพิษร้ายที่สาดใส่ประชาชน และสังคม ครั้งแล้วครั้งเล่า ทำให้เกิดความสูญเสียทั้งร่างกาย ทรัพย์สิน และจิตใจ เสมอมา...และป่วยการจะโทษตัวบุคคล รัก หรือเกลียดชัง มีค่าเท่ากัน เพราะแต่ละฝ่าย ทั้งรัก หรือชัง ต่างต้องการเอาชนะ...เรายังคงหวังกับอำนาจรัฐแบบนี้อีกหรือ??...”

นี่สะท้อนภาพ ’ติดกระดุมเม็ดแรก“ ที่วุ่น ๆ

โดย ’ประชาชนโดยรวมไม่ได้ร่วมติดจริง??“

เสียงสะท้อนของประชาชนเสียงเล็ก ๆ เสียงนี้ ยังได้ระบุไว้อีกบางช่วงบางตอนว่า...“...คุณภาพของประชาชน ก็คือคุณภาพของรัฐ แล้วประชาชนได้อะไร?...เราหวังร่วมกันสร้างสังคมสงบสันติ มั่นคงในการดำเนินชีวิต เอื้ออาทรต่อกัน ไม่ใช่หรือ? แล้วเราได้สร้างเหตุที่หวังผลแบบนี้หรือยัง? หรือแค่ลุแก่อารมณ์เท่านั้น หรือด้วยความไม่รู้ และหวังให้คนอื่นมาแก้ปัญหา โดยเราไม่ต้องทำอะไร คือเราหนีปัญหาหรือเปล่า?”

“เป็นละครของนักการเมืองเท่านั้น” “ประชาชนคือผู้แพ้เสมอ เราจะปล่อยให้วงจรนี้เกิดขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่าเหมือนไม่มีหนทางที่ดีกว่านี้เลยหรือ? มีแต่การพึ่งตนเองของประชาชนเท่านั้นจึงเป็นทางออก ไม่ใช่หรือ??”

ทั้งนี้...“1.ความรู้ความเข้าใจทางการเมืองของประชาชนยกระดับสูงขึ้นเพียงไร? ไม่ใช่แค่สนองอารมณ์และความรู้สึก หรือต้องการการเปลี่ยนแปลงเฉพาะหน้า ต้องมีความเข้าใจว่าเนื้อแท้ของรัฐคืออะไร? พลังของประชาชนคืออะไร? 2.องค์กรของประชาชนที่แท้จริงมีการจัดตั้งแล้วหรือยัง? หากมีแล้ว มีการพัฒนาความเข้มแข็งท่ามกลางการเคลื่อนไหวต่อสู้เพียงไร?”...เสียงประชาชนเสียงเล็ก ๆ ระบุเชิงตั้งคำถามไว้ กับประเด็นประเทศไทย ประชาชนคนไทยโดยรวม ควรจะต้องมี ’องค์กรของประชาชนจริง ๆ“ โดยที่เป็น “องค์กรที่รู้เท่าทันนักการเมือง และพิทักษ์ผลประโยชน์ประชาชนส่วนใหญ่จริง ๆ”

เสียงเล็ก ๆ เสียงนี้...วันนี้ยังน่าคิดหรือไม่?

น่าคิดหรือไม่?...การ ’ติดกระดุมเม็ดแรก“

’เพื่อประชาชน-เพื่อประเทศชาติ...จริง!!“.

ความคิดเห็น

บทความล่าสุดในคอลัมน์

ลึกๆใช่แค่แพงไม่แพง 'เรื่องของยา' โยงการ'พัฒนาไทย'

‘อีโค’อนาคตยุคใหม่ ‘เชิงนิเวศ’ อุตสาหกรรม‘ต้องเร่ง’

'ของดี'ยังมีมิใช่น้อย! 'หนังสือไทย' ดูเงียบ..แต่'ก็พัฒนา'

'อนุสติ'หลวงพ่อคูณ 'ปริสุทโธ' ละสังขาร'มิละธรรม'

ตั้งใจ-เหยื่อ..ก็พอกัน ‘ฝัน..โรฮีนจา’ ที่ปลายทาง ‘ดังฝัน? ’

ชะตากรรมที่ทางผ่าน ‘เหยื่อ..โรฮีนจา’ ถูกลวง‘อิงความตาย’

หวังจะรอดแต่เจอร้าย ‘สลด..โรฮีนจา’ ชะตาทุกข์ ‘สู่รุ่นลูก!!’

บนเส้นทางความหวังชะตา โรฮีนจาหนีเสือ'ปะหฤโหด'

เหยื่อสงครามข้ามยุค! ‘ทุกข์..โรฮีนจา’ หนีอด-หนีตาย ‘ไฟชัง’

ปูมปฐมบทของเหยื่อ! 'ชีวิต...โรฮีนจา' กลุ่มชน'ดั่งถูกสาป?'

ดูเนื้อหาในคอลัมน์ทั้งหมด