อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 21 กุมภาพันธ์ 2562

ซัมซุง : “ไทย – เวียดนาม (1)”

“เฮ้อ ! ... ก็เด็กไม่สู้งานแล้ว เรียนให้พอจบมีงานรออยู่ ได้งานแน่ คุณภาพวิชาการแย่ลง หลายคนทำงานแล้วมาลงทะเบียนเรียนเพื่อเอาแค่วุฒิ ป.ตรียันป.เอก ไม่อยากทำวิจัยจริงจัง” พุธที่ 26 สิงหาคม 2558 เวลา 00.00 น.

ข่าวการปรับลดเลิกจ้างพนักงานของบริษัทสัญชาติเกาหลีที่โคราชนับพันตำแหน่ง ส่องแสงให้เห็นมุมของตัวเองในหมู่ช่างเทคนิค วิศวกรและบุคลากรสาขาที่เกี่ยวข้องในประเทศไทยอย่างไรกันบ้าง เพราะห่างแค่บินไปชั่วโมงเดียวที่เวียดนาม ซัมซุงรับคนจบใหม่ไม่อั้นไม่เกี่ยงเกรดหลังจากลงเงินทุนสร้างงานไป 3,000 ล้านเหรียญ

เขารับหมดไม่ว่าเกรด (GPA) จะสามกว่าหรือแม้แค่เกรดสองต้น ๆ ก็รับ คนมีเท่าไหร่ก็ไม่พอป้อน” รองอธิการฝ่ายความร่วมมือในและต่างประเทศ มหาวิทยาลัยวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี (UET) แห่งกรุงฮานอยเปรยข้ามโขงกลับมา

อ้าวก็ดีสิ เป็นโอกาสที่ดีเลยเด็กจบแล้วได้งานทำ บ่นทำไมล่ะสหายอาเซียน ?

“เฮ้อ ! ... ก็เด็กไม่สู้งานแล้ว เรียนให้พอจบมีงานรออยู่ ได้งานแน่ คุณภาพวิชาการแย่ลง หลายคนทำงานแล้วมาลงทะเบียนเรียนเพื่อเอาแค่วุฒิ ป.ตรียันป.เอก ไม่อยากทำวิจัยจริงจัง

เบรคภาพปัจจุบันไปดูอดีตสักครู่ เวียดนามได้ชื่อว่านักศึกษามีพื้นฐานเฉลี่ยด้านคณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์สูงมาก ป.ตรีของที่นี่สองปีก่อนเมื่อจบมีผลงานตีพิมพ์เทียบเท่าเกณฑ์ป.โทเมืองไทยจำนวนมากต่อรุ่น และหลายรายต่อมาลงผลในวารสารระดับโลกได้ (เท่ากับครึ่งทางของป.เอกในเมืองไทยด้านหน่วยนับผลงาน) ทว่า ต่อมาก็ต้องปรับลดตัดหายไปตามตลาด ไม่บังคับการทำโครงงานป.ตรีเพราะหากยังให้มีก็จะหนีไปที่อื่น (จบง่ายกว่า) ใครภาษาดีก็จะมีโอกาสสูง เป็นที่ต้องการของต่างชาติมากมายเหลือหลาย แต่แรงขับดันเริ่มจะลดมาคล้ายกันทั้งสองฝั่งโขงอินโดจีนเสียแล้ว ณ พ.ศ.นี้

เกิดอะไรขึ้นกับการสร้างวิศวกรไฟฟ้าที่นั่นหรือ ? อย่างนั้นก็ขอให้ซัมซุงสนับสนุนงานวิจัยด้วยเลยสิ ทั้งผลิตคนบวกพัฒนางานไปพร้อมด้วยเลย จบแล้วก็ทำต่อกับเขาคุณภาพยังคงอยู่ดีและมีงบสนับสนุนด้วย อารีดังเขาดังเบอร์หนึ่งของโลกแล้วเรื่องโทรศัพท์

คำตอบกลับมาก็ยิ่งทำให้เริ่มคุ้นคล้ายของเมืองไทยในอดีตหลายกรณีเคยมีมาร่วมสามทศวรรษ “มีแต่เรื่องแอป (ทำนองประกวด แข่ง แจก) แถลงข่าวมีโอกาสให้นักศึกษารู้จักเพื่อไปทำงานกับบริษัทแค่นั้น งานวิจัยเช่น ไลไฟ (LiFi)* ที่สำรวจมาว่าจะพ่วงไปกับมือถือเขาก็คงทำอยู่ที่เกาหลี ของใหม่ไม่เอามาทำนอกบ้านที่เวียดนามหรอก ที่นี่เอาคนไปเข้าโรงงาน

วิศวกรเวียดนามจบใหม่เงินเดือนกลางเทียบอยู่ที่ 12,000 บาทนิด ๆ (เมืองไทยเลยไปกว่า 18,000–20,000**) หากคิดแบบยังไม่รวมปัจจัยสิ่งแวดล้อมอื่น งานต่างชาติลงฐานกับเวียดนามที่นักศึกษายังมีพื้นเทคนิคแข็งแต่ค่าตัวถูกกว่าเกือบสองเท่าระยะทางจากกทม.พอกันกับยะลา ก็ไม่ต้องแปลกใจว่าทำไมที่โคราช (แม้ผลิตชิ้นส่วนงานอิเล็กทรอนิกส์มิใช่โทรศัพท์) ถึงมีเหตุการณ์นั้น

จริงอยู่เป็นเรื่องดีมีงานจากต่างชาติ สามสิบปีก่อนญี่ปุ่นมาเปิดศักราชใหม่ในเมืองไทยด้วยการสร้างโรงงานจำนวนมหาศาลบันดาลให้เกิดการเติบโตของนิคมอุตสาหกรรมทั้งมาบตาพุต แหลมฉบัง นวนคร ลาดกระบัง บางกะดี บางปู บางปะอิน ฯลฯ สร้างงาน โอกาสและรายได้มากมาย ภาวะขาดแรงงานหรือวิศวกรทำให้เกิดหลักสูตรการผลิตภาคค่ำ ภาคบ่าย ย้ายสาขา มีค่าตอบแทนพิเศษอาจารย์มหาวิทยาลัยกันสมองไหลออกไปอยู่โรงงานแต่ก็ยังไหลทางอื่น จนลืมคิดเรื่องคุณภาพการศึกษาที่ต้องมากู้คืนกันภายหลัง

เอาแค่ด้านไอทีสื่อสารอิเล็กทรอนิกส์ที่เกี่ยวข้องก่อน เมื่อเขาย้ายฐานพนักงานไทยก็ต้องพับเสื่อ ครั้นจะกลับไปรับเงินเดือนเหลือระดับเท่ากับเวียดนามคนรุ่นใหม่ก็ทำใจยาก จะกลับไปทำไร่นาก็มาติดห้างติดห้องแอร์แล้ว จะให้รุ่นหลังเรียนเข้มทักษะสูงขึ้นก็ลืมได้เลยเพราะมีตัวอย่างพี่รุ่นก่อน ๆ จบได้แบบด่วนแม้ทักษะน้อย (ช่วงที่ยังบูมเร่งผลิตคนร่วมสามทศวรรษก่อน นักศึกษาด้านอุตสาหกรรมหรือวิศวฯ หลักสูตรพิเศษทำโครงงานวิทยานิพนธ์หัวข้อเดียวสิบคนก็มีมาแล้ว) ครั้นจะหาเถ้าแก่โรงงานของคนไทยกันเองเพื่อช่วยให้อยู่ในวงการต่อได้ก็มองแล้วเศร้า ในอดีตมีอยู่บ้างด้านชุมสายโทรศัพท์บ้าน ชิ้นส่วนอิเล็กฯ และ“ซับไมครอน”ที่ยิ่งใหญ่ปักธงขึ้นมาไม่นานก็หายไปจากวงการ … สรุปงานของไทยเองก็ไม่ค่อยมีของต่างชาติก็เริ่มหนีค่าแรงสูงและปัญหาการเมือง

เหล่าโรงงานไฮเทคต่างชาติเคลื่อนจากเหล่าข้าฯ ไปหาท่าน ฯ สักวันหากเวียดนามยังสร้างขายืนแข้งเองไม่ได้ และหากการเรียนการสอนคุณภาพหลุดลุ่ยตามตลาดกู่ไม่กลับด้วยแล้ว เมื่อเขาลดหายก็ไม่วายเหมือนที่ลุ่มน้ำเจ้าพระยาหรือที่ราบสูงโคราช … สหายเวียดนาม หากเดินตามรอยสยามยามใดที่เขาย้ายฐานการผลิต จาก“ซิน จ่าว” ก็ “ตาม เบียด (Tam Biet)” เลย !

------------------------------------------------------------------

เกียรติศักดิ์ ศรีพิมานวัฒน์

สมาคมวิชาการไฟฟ้า อิเล็กทรอนิกส์ คอมพิวเตอร์

โทรคมนาคมและสารสนเทศ (ECTI)

"แสง-ควอนตัม-สื่อสาร-แอลอีดี"

facebook.com/VisibleLightThailand

(IEEE ComSoc Thailand)

------------------------------------------------------------------

* ไลไฟ (LiFi: Light Fidelity) การสื่อสารด้วยแสงสว่างจากแอลอีดีที่พ่วงข้อมูล ขณะยังเป็นที่ถกเถียงเรื่องรูปแบบแต่ซัมซุงได้จดสิทธิบัตรสูงที่สุดของโลกซึ่งคาดว่าจะมีนวัตกรรมใหม่ออกมาก่อนรายอื่น

** ค่าจ้างแรงงานขั้นต่ำพ.ศ.2558ที่กรุงฮานอยประมาณ 210 บาทเทียบกับไทยที่ 300 และเมนูไก่ทอดผู้พันฯ เดียวกันราคาถูกกว่าของไทยถึงครึ่ง แต่เครื่องดื่มชูกำลังรูปวัววิ่งชนกันสีแดงกลายเป็นสินค้าราคาสูงกระป๋องละร่วมสามสิบบาท (ของไทย ภูมิใจแทน)



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

คำสำคัญ

บอกต่อ : 693