อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 24 สิงหาคม 2560

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 24 สิงหาคม 2560
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

ตลาด"Digital Content"

ข่าวดี คือจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สนใจฝีมือสร้าง “Content ของคนไทย” มาก ฝีมือเราดี ถ่ายทำสวย และอีกข้อดี คือจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ มีความสนใจใน “เนื้อเรื่องเล่าของลุ่มน้ำโขง” มากขึ้นเรื่อยๆ อาทิตย์ที่ 12 มีนาคม 2560 เวลา 07.00 น.

ใน การประชุมนานาชาติของ ACBS หรือ Asia Content Business Summit ซึ่งเป็นการประชุมสุดยอดของผู้นำภาคธุรกิจในอุตสาหกรรม Content ของเอเชีย

ผู้บริหารของ สมาคม Digital Content ของญี่ปุ่น เอาข้อมูลน่าสนใจออกมาเปิดเผยครับ

ญี่ปุ่นจำแนก “Content” เป็น 4 สาขา สาขาแรก คือหนังและรายการทีวี สาขาที่ 2 คือดนตรี เพลงและสื่อด้านเสียง เช่น วิทยุ ส่วนสาขาที่ 3 คือเกมส์ทุกชนิด และสุดท้ายสาขาที่ 4 คือภาพนิ่ง งานวรรณกรรม งานกราฟฟิคตัวอักษร ซึ่งทั้ง 4 สาขาข้างต้นมีมูลค่าแต่ละช่องทางอย่างไร...ผมเห็นว่าเป็นการทำข้อมูลที่ดี จึงขอเอามาแจกแจงต่อดังนี้ครับ

ญี่ปุ่นนับมูลค่าของ 4 สาขาที่จัดจำหน่ายผ่าน “แผ่น CD DVD บลูเรย์ แผ่นเกมส์ ตู้เกมส์ และบรรดาสิ่งพิมพ์” หรือพูดง่ายๆ คือ สินค้าที่ใช้มือจับต้องได้ แล้วพบว่า ในปี 2014 ที่ผ่านมา รวมมูลค่าเป็นเงิน 4.6 ล้านล้านเยน หรือราว 1.5 ล้านล้านบาทไทย!!

แต่ถ้านับ Content” เฉพาะที่จำหน่ายกันทางอินเทอร์เน็ตอย่างเดียว ใช้มือจับต้องไม่ได้ เช่น ฟังเพลงออนไลน์ เล่นเกมส์ออนไลน์ วารสารออนไลน์ ให้นับเพิ่มเข้าไปอีก 2.13 ล้านล้านเยน หรืออีก 7 แสนล้านบาทไทย

และถ้านับจากยอดจำหน่าย “ตั๋วเข้าชมในโรงหนัง โรงละคร ค่าธรรมเนียมร้องเพลงในคาราโอเกะ ค่าบัตรคอนเสริต์ และรวมค่าหยอดตู้เล่นเกมส์ในญี่ปุ่น” กล่าวคือ ต้องออกจากบ้านไปเสพ Content” ก็ให้บวกเพิ่มไปอีก 1.5 ล้านล้านเยน หรือ 4.9 แสนล้านบาทไทย

สุดท้าย...ถ้ารวมยอดที่ สถานีทีวี-วิทยุ ทั่วญี่ปุ่น ทำรายได้จากการออกอากาศไม่ว่าจะทางเสาขาวแดง เคเบิ้ลทีวี ทีวีดาวเทียมต่างๆ ก็ให้บวกเพิ่มเข้าไปอีก 3.72 ล้านล้านเยน หรือ 1.2 ล้านล้านบาทไทย!!

น่าตื่นตาตื่นใจดีนะครับ...เกาะเล็กๆ ที่มีประชากร 120 ล้านคน มากกว่าไทยไม่ถึง 2 เท่า แต่บริโภค Content” กันมากขนาดนี้ คิดเป็นเงินไทยราวๆ 3.89 ล้านล้านบาท

ญี่ปุ่นอธิบายว่า ปีนี้ สาขาภาพนิ่งและสิ่งพิมพ์ ติดลบไป -0.1% เท่านั้น...ที่เหลือโตขึ้นทั้งนั้น สาขาหนังและละคร โตขึ้น 1.6% สาขาดนตรีและเพลงโตขึ้น 0.1%....ส่วนเกมส์โต 6.2%...และทั่วโลกก็เป็นในแนวทางนี้แหละ...ขึ้นอยู่กับอัตราเติบโตของเทคโนโลยีสื่อสาร

มีคำอธิบายเพิ่มด้วยครับว่า “ตลาดญี่ปุ่นหันมาบริโภค Content ผ่าน Internet สูงขึ้นมาก” คือโต 12.3% เข้าโรงหนังก็มากขึ้น 3.7% ดูทีวีเพิ่ม 2.1% ที่ร่วงมาคือ สินค้าตามแผงลดลง 4.2%

ว่าแล้วญี่ปุ่นก็ไปทำความร่วมมือกับทั้งจีน และเกาหลีใต้ ศึกษาข้อมูลขนาด “ตลาดการบริโภค Content” ใน 3 ประเทศ แล้วเทียบกัน...พบว่า คนจีนบริโภค Content” มากกว่าญี่ปุ่น นิดหน่อยเท่านั้น แต่คนญี่ปุ่นบริโภคมากกว่าคนเกาหลีใต้ถึง 3 เท่าตัว

ส่วนถ้าเทียบกับไทยแล้ว คนเกาหลีใต้บริโภค Content” ต่างๆ มากกว่าไทย เป็นมูลค่าสูงกว่าแบบเทียบกันแทบไม่ติด แปลว่า ตลาดคนไทยภายในประเทศไทยยังจะบริโภค Content” ได้มากกว่าปัจจุบันอีกแยะ


อีกข่าวดี คือ...ทั้งจีน ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สนใจฝีมือสร้าง “Content ของคนไทย” มากครับ!! ฝีมือเราดี ถ่ายทำสวย และข้อดีที่ 2 คือ...ทั้งจีน ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้...มีความสนใจใน “เนื้อเรื่องเล่าของลุ่มน้ำโขง” มากขึ้น มากขึ้น และมากขึ้นเรื่อยๆ

ส่วนหนึ่งเพราะจีนหยุดพัฒนาการเล่าเรื่องเทพนิยาย ผีสางนางไม้มาเกือบ 50 ปี ญี่ปุ่นหยุดเล่าเรื่องสงครามสู้รบระหว่างประเทศมาเกือบ 50 ปี และเกาหลีก็เล่าเรื่องในเกาหลีจนเกือบหมดพุงแล้ว มิหนำซ้ำ...ทั้งจีน...ญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ ต่างก็มีข้อพิพาทระหองระแหงกันมาเรื่อย...จึงมีความเกี่ยงงอนไม่ยินยอมให้ Content” ของกันและกัน ฮิตติดเรทในระหว่างกันมากนัก เพราะลัทธิชาตินิยมในทั้ง 3 ชาติ 3 ประวัติศาสตร์ ยังคงเป็นเรื่องละเอียดอ่อนระหว่างกันเสมอ...

แต่ 3 ชาตินี้ยังไม่ค่อยมีประเด็นอาเซียนเท่าไหร่ (ถ้าไม่ใช่เรื่องทะเลจีนใต้)...และที่แน่ๆ คือ ไม่มีประเด็นขัดแย้งทางประวัติศาสตร์กับไทย มีแต่อยากจะร่วมมือกับไทย...(ส่วนความวูบวาบของฝ่ายไทยนั้น เป็นอีกเรื่องนะครับ)

ความสัมพันธ์ด้านการค้า การลงทุนของไทยกับ 3 ชาตินี้ ก็ถือได้ว่ามากมาย...หลากหลาย...และลึกซึ้ง มีฐานผูกพันกันมายาวนาน หนังไทย ละครไทย เกมส์และการละเล่นแบบไทย แม้แต่วรรณกรรมไทย แม้แต่เรื่องอ่านเล่นของไทย ผมก็ยังเชื่อมั่นว่ามีตลาดคนจีน เกาหลี และญี่ปุ่นที่สนใจซ่อนรออยู่อย่างมากมาย

ถ้ารัฐไทยขยันแต่งสำเภา เอาผู้ค้าและช่างฝีมือด้าน Content” ไทยไปเปิดตลาด ขยายตลาด จัดโปรโมชั่นกันใน 3 แผ่นดินข้างต้นนี้บ่อยๆ...แปลงานให้เป็นภาษาทั้ง 3นี้เพิ่มบ่อยๆ (เพราะภาษาอังกฤษ ไม่ใช่ภาษาที่ 3 ชาตินี้ พึ่งพามากนัก)

Content ไทย” เป็นสินค้าส่งออกที่เป็นไปได้แน่นอน...ขอรับ...กระผม
….............................
คอลัมน์ : โลดแล่นบนแผ่นฟิล์ม
โดยวีระศักดิ์ โควสุรัตน์”
เลขาธิการสมาพันธ์สมาคมภาพยนตร์แห่งชาติ


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 3