อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 27 พฤษภาคม 2560

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 27 พฤษภาคม 2560
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

'คุณย่าซอคเกอร์'สุดแกร่ง อายุ 90 เตะบอลกับเหลนชิลๆ

คุณพ่อเป็นนักฟุตบอลประจำทีมของในหลวง ร.6 มีฉายาว่า “กบินทร์แข้งเหล็ก” เวลาท่านไปแข่งที่ไหนเราก็ตามไปเชียร์ตลอด แต่สมัยนั้นไม่มีผู้หญิงเตะบอล จึงติดอยู่ในใจลึกๆ อาทิตย์ที่ 9 เมษายน 2560 เวลา 09.00 น.


“ฟุตบอล” เป็นกีฬาที่ใครหลายคนชอบเล่นและชอบดู แต่สำหรับ “คุณย่าซอคเกอร์” หรือ “จงกล ธูปกระจ่าง” เป็นมากกว่านั้น เพราะความรักในฟุตบอลตั้งแต่เด็กฝังลึกในจิตใจ จึงใฝ่ฝันอยาก “เปิดสนามฟุตบอล” เพื่อส่งเสริมให้เด็กๆ ใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ กระทั่งหลานๆ สานฝันให้เป็นจริง และนำรายได้ช่วยเหลือ มูลนิธิมงคล-จงกล ธูปกระจ่าง ซึ่งเป็นมูลนิธิที่รักษาผู้ป่วยโดยแพทย์ทางเลือกของจีนโบราณโดยไม่คิดค่ารักษาพยาบาล

“เดลินิวส์ออนไลน์” พาไปพูดคุยกับ “คุณย่าซอคเกอร์” แบบใกล้ชิด พร้อมชมลีลาการเตะฟุตบอลของคุณย่าในวัย 90 ปีด้วย ว่าเป็นอย่างไร?


***ช่วยเล่าเรื่องราวประวัติ “คุณย่าซอคเกอร์” ก่อนมาเปิดสนามฟุตบอลให้ฟังหน่อยคะ
เริ่มจากเป็นครูตอนอายุ 22 ปี สอนเด็กนักเรียนชั้น ม.4-6 ที่ รร.ปทุมวิไล สอนมา 38 ปีจนกระทั่งเกษียณ รู้สึกรักและผูกพันกับเด็กๆ มาก เวลาเด็กมีปัญหาจะช่วยเหลือตลอด อย่างเช่น เด็กๆ บ้านยากจนหลายคนก่อนมา รร.ต้องทำงานก่อน บางคนเก็บขยะขาย ชกมวย และถีบสามล้อ พอมาถึง รร.จะมีเหงื่อท่วมตัว แถมข้าวเช้าก็ไม่ได้ทานทำให้ไม่มีสมาธิเรียน เราจะคอยเตรียมอาหารจากที่บ้านไปให้
 

***ทำไมถึงชอบฟุตบอลค่ะ?  
เราชอบฟุตบอลมาตั้งแต่เด็ก เพราะคุณพ่อเป็นมหาดเล็กของรัชกาลที่ 6 และเป็นนักฟุตบอลประจำทีมของในหลวงรัชกาลที่ 6 ด้วย ในตำแหน่งกองหลัง ถ้าเป็นสมัยนี้เรียกว่าทีมชาติ มีฉายาว่า “กบินทร์แข้งเหล็ก” ฉะนั้นเวลาคุณพ่อไปแข่งที่ไหนเราก็จะตามไปเชียร์นั่งติดขอบสนามตลอด จึงทำให้ชอบมากแต่ในสมัยนั้นไม่มีผู้หญิงเตะบอล จึงติดอยู่ในใจลึกๆ มาตลอดว่าสักวันต้องได้เตะบอล และต้องมีสนามฟุตบอลเป็นของตัวเอง



***เล่าที่มาของชื่อ“คุณย่าซอคเกอร์”หน่อยคะว่ามายังไง?
หลังจากเกษียณจึงกลับไอยู่บ้านเกิดที่อยุธยาเปิดร้านทำดอกไม้สดและพวงหรีดได้ 2 ปี คุณแม่เสียลูกชายไม่อยากให้เราโศกเศร้าจึงชวนมาอยู่ที่ปทุมธานี และทำ มูลนิธิมงคล-จงกล ธูปกระจ่าง ไว้ให้เป็นอนุสรณ์เพื่อรักษาผู้ป่วยด้วยแพทย์ทางเลือกของจีนโบราณโดยไม่คิดค่ารักษาพยาบาล เช่น ฝังเข็ม ซึ่งจะเก็บค่าไหว้ครูเพียง 19 บาท และนำเงิน 19 บาทไปซื้อปลามาปล่อย

ตั้งแต่เปิดมาประมาณ 3 ปี มีคนไข้รักษาด้วยการแพทย์ทางเลือกของจีนโบราณต่อเนื่องประมาณ 4,000-5,000 คน หมุนเวียนกันมารักษาวันหนึ่งประมาณ 30 คน โดยลูกชายเป็นหมอรักษา ส่วนคนไข้จะเดินทางมาจากต่างจังหวัดและต่างประเทศ ส่วนเราช่วยทำบัญชีรายรับ-รายจ่าย ซึ่งหลานเห็นว่าเราชอบกีฬาฟุตบอลมาก จึงเรียกว่า “คุณย่าซอกเกอร์” มาตลอดและช่วยกันสานฝันด้วยการนำพื้นที่ในมูลนิธิฯ มาสร้างเป็นสนามฟุตบอลให้เกิดประโยชน์ และตั้งชื่อสนามฟุตบอลว่า “คุณย่าซอคเกอร์ อารีน่า” (KUNYA SOCCER ARENA) รายได้หลังจากหักค่าใช้จ่ายแล้วมอบให้มูลนิธิฯ ทั้งหมด


***รายได้จากการเปิดสนามฟุตบอลจะช่วยแบ่งเบาภาระมูลนิธิฯ ได้ไหม?
เพิ่งเปิดสนามฟุตบอลเมื่อต้นปี คนยังไม่คนรู้จักและก็ไม่ได้ประชาสัมพันธ์เท่าไหร่ ซึ่งรายได้หลักๆ ของมูลนิธิมาจากการบริจาคแต่อาจไม่เพียงพอ บางทีสนามฟุตบอลนี้อาจมีการจัดการแข่งฟุตบอลการกุศลเพื่อหารายได้มาช่วยแบ่งเบาภาระได้ นอกจากนี้ในสนามฟุตบอลยังมีร้านกาแฟชื่อ “บ้านเจ้า” เพราะเรามีเหลน 4 คน ชื่อเจ้าสัว เจ้าทรัพย์ เจ้าสิน และเจ้าเซฟ เครื่องดื่มหลักๆ มีกาแฟ และน้ำสมุนไพรไว้บริการนักฟุตบอลที่มาเช่าสนาม ดื่มแล้วสดชื่น ส่วนขมมทำกันเอง เช่น บราวนี่ เค้กกล้วยหอม เราจึงรับหน้าที่เป็นคนชิมด้วย ส่วนเวลาว่างก็เตะบอลกับเหลนๆ หากเล่นเป็นทีมชอบเล่นตำแหน่งผู้รักษาประตูให้เหลนๆ เพราะไม่ต้องวิ่งมาก รอรับลูกอย่างเดียว 555 (หัวเราะ)



***อยากให้คุณย่าเล่าถึงการใช้ชีวิตในแต่ละวันว่าทำไมอายุตั้ง 90 แล้วแต่ยังแข็งแรงอยู่เลย?
ปกตินอน 4 ทุ่ม ตื่นตี 2 มาเขียนหนังสือถึงตี 4 ก็นอนต่อ และตื่นนอนตอนตี 5 เตรียมตัวทำบุญใส่บาตร จากนั้นทานมื้อเช้า คือน้ำจมูกข้าวกระป๋อง ไข่ปลวก 1 ฟอง ขนม 1 ชิ้น เสร็จแล้วก็มาช่วยงานที่มูลนิธิฯ พอเที่ยงกินข้าวบ้าง ก๋วยเตี๋ยวบ้าง พอบ่าย 3 โมงกลับบ้านพักผ่อน ตอนเย็นไม่ค่อยทานอะไรมาก บางทีก็สลัด หรือถ้าวันไหนมูลนิธิปิดก็อยู่บ้านดูแลต้นไม้ อ่านหนังสือ

***สงสัยว่าคุณย่าตื่นมาเขียนหนังสืออะไรตอนตี 2 ค่ะ?
เราชอบตื่นมาเขียนไดอารี่บ้าง คำกลอนบ้าง นิราศบ้าง ซึ่งเคยส่งเรื่องสั้น “เรื่องของสำคัญ” เข้าประกวดกับเดลินิวส์ เมื่อปี 2531 ได้รับรางวัลเงินสด 30,000 บาทด้วยรู้สึกภูมิใจมาก และล่าสุดเพิ่งเขียนหนังสือครบรอบ 90 ปี ซึ่งเราเป็นคนที่เห็นอะไรที่ชอบโดยเฉพาะเวลาไปเที่ยวจะจดจำไว้แล้วนำไปเขียนเรื่องสั้น แต่งนิราศ บทร้อยกลอง ใช้นามปากกว่า “บัวแดง” มาจากชื่อตัวเอง เพราะจงกลแปลว่าดอกบัวสีแดง

***สุดท้ายอยากฝากอะไรถึงคนที่รักฟุตบอลเหมือนคุณย่าบ้างค่ะ?
เราอยากจะบอกว่าสนามฟุตบอลที่นี่น่าเล่นมาก ขนาดเราแก่แล้วยังอยากเล่นเลย หญ้าก็ใช้อย่างดีนำเข้าจากฮอลแลนด์เวลาหกล้มแล้วไม่ค่อยเจ็บ ว่างๆ มาเล่นกันได้เป็นการใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ แถมได้ทำบุญช่วยเหลือผู้ป่วยที่มีฐานะยากจนด้วย เพราะรายได้ทั้งหมดหลังหักค่าใช้จ่ายแล้วจะนำเข้าสมทบทุนมูลนิธิฯ ช่วยเหลือผู้ป่วยต่อไป หรือดูรายละเอียดได้ที่ facebook, IG : kunyasoccerarena และ Line : kunyasoccer
….........................................
คอลัมน์ : Talk Online
โดย “ชญานิษฐ คงเดชศักดา”



 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 81