อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 23 มิถุนายน 2560

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 23 มิถุนายน 2560
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

'สงกรานต์'งานข่าวไม่หยุด เพราะ'ผู้อ่าน'ต้องมาก่อน!

วันสงกรานต์ นักข่าวสายตระเวนอาชญากรรมแล้ว ถือเป็นวันปกติที่ต้องทำงาน ทำข่าวตามปกติ งานข่าวหยุดไม่ได้ ยิ่งช่วงเทศกาลแบบนี้นั้น...งานชุกทีเดียว พุธที่ 12 เมษายน 2560 เวลา 08.00 น.


ใกล้สงกรานต์เข้ามาแล้วครับคุณผู้อ่าน ปีนี้กลับบ้านขอให้ปลอดภัยนะครับ ไปเที่ยวให้สนุกสนานสำราญกับชีวิต แต่สำหรับนักข่าวสายตระเวนอาชญากรรมแล้ว ถือเป็นวันปกติที่ต้องทำงาน ทำข่าวตามปกติ งานข่าวหยุดไม่ได้ ยิ่งช่วงเทศกาลแบบนี้นั้น...งานชุกทีเดียว

เริ่มจาก...แน่นอนครับ ตำรวจผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ที่ต่างขยันปล่อยแถวกันเหลือเกิน “หมอชิต-หัวลำโพง-สายใต้ใหม่” ปล่อยกันเป็นประจำก่อนเทศกาล ปล่อยกันแบบ ถ้าผมเป็นโจร ผมต้องสยองพองขนอย่างแน่นอน เพราะระดมทุกหน่วยงาน ดูขึงขังอลังการกันเสียจริง ชาวบ้านเห็นก็อุ่นใจไปเที่ยวได้อย่างสบายใจ

กลับมาค่อยตื่นมาพบความจริงว่า... “โจรไม่ได้หยุดสงกรานต์” ด้วย แต่ดันขยันยิ่งนัก เล่นขึ้นบ้านลักทรัพย์ในละแวกเดียวกันไปหลายหลัง ต้องไปพบตำรวจที่โรงพัก พร้อมกับประชาชนคนอื่นๆ ของฝากที่ซื้อมา ก็ไม่รู้จะมอบให้ดาบตำรวจในโรงพัก อวยพรสงกรานต์ย้อนหลังกันอย่างเซ็งๆ กันไป ได้แต่หวังว่าปีนี้หลายท่านจะไม่เป็นเช่นนั้นนะครับ



สงกรานต์นั้นเป็นเทศกาลสาดน้ำอันลือลั่น นักข่าวอย่างพวกเราก็ต้องเดินทางไปทำข่าวด้วยสิครับ พอถึงช่วงเทศกาลนี้ นักข่าวบางคนพยายามอินเทรนด์แต่งเสื้อลายดอกไปร่วมงาน พกปืนฉีดน้ำเตรียมจะไปฉีดน้ำกันด้วย ผมก็เช่นกันครับ ช่วงสงกรานต์ในปีหนึ่ง คิดแน่นอนว่าต้องไปทำข่าวที่ถนนข้าวสาร ในหัวภาพฝรั่งแหม่มผมทองลอยมาเลย ใส่กางเกงขาสั้น ใส่เสื้อลายดอกมุ่งหน้าไปเลยครับ อ่อ...เกือบลืมไป เติมน้ำใส่ปืนก่อน งานนี้ต้องยิงให้หมดน้ำเลย

กล้องถ่ายรูปเตรียมพร้อมอย่างดี ขึ้นรถรีบเดินทางไปเลย ภาพผิวฝรั่งสีขาวซีด โดนแดดเมษาลามเลียจนผิวแดง สนุกสนานกับเพลงต่างๆ นานา เต้นกันคึกคัก ฝรั่งนะครับ..เต้นอย่างตะลึงพรึงเพริด โอ้ย...แค่คิดผมก็ใจเต้นแรงแล้ว เราถ่ายรูปไป ฉีดน้ำไป แซวฝรั่งไป ไหล่เบียดไหล่ ชนกันเล็กน้อย คงจะสนุกทีเดียว...ว่าแล้วก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม



แต่แล้ว...ฝันก็สลายลงไปพริบตา
เกิดเหตุยิงกัน ก่อนครับ...เล่นสงกรานต์ในซอยแล้วเหม็นหน้ากัน พูดจากถากถางเป็นใช้กำลัง ก่อนจบที่ใช้ปืนยิงถล่มกัน เจ็บ 4 กระสุนเกลื่อนพื้นนองเต็มถนนราวกับหนังคาวบอยเลย สรุปวันนั้นไม่ได้เล่นน้ำ ปืนก็ไม่ได้ลั่นน้ำ ต้องไปทำข่าวยิงกันแทน ภาพแหม่มฝรั่งจบที่สาวไทยเมาเหล้า สาวแก่เมาเบียร์นั่งด่าผัวที่ไม่ขยันทำการบ้าน คนเจ็บก็วุ่น ญาติๆ ก็ไม่พอใจ พยานก็มากหลาย ตำรวจก็มึนงง กองบรรณาธิการสุดที่รักก็เร่งข่าวจะให้ทันปิดกรอบ พอมืดๆ ยุงก็ดันมาอีก เดินก็ต้องระวังกระสุนปืนที่กองเต็มที่เกิดเหตุ

ผมขอนะครับ...สงกรานต์ปีนี้จะโกรธจะเคืองกันอย่างไรให้ตีต่อกันไว้นะครับ เพลงเขาบอกอย่าให้เหล้าเข้าปาก น้ำสาดหน้า แล้วบรรลุโทสะยิงกันเสียเลย เบาๆ เพลาๆ อารมณ์กันหน่อยอย่าจบที่ตายแล้วกัน บางปีนั้นสงกรานต์ก็มาหานักข่าวพร้อมกับหน้าที่ ผมเคยได้รับคำสั่งให้ไปทำข่าวเล่นน้ำสงกรานต์ ปีนั้นไม่อยากเปียกด้วย คิดได้ว่าคงถ่ายไม่นานหรอก เลยไม่ใส่ขาสั้น ลากขายาวมานั่นแหละ

ด้วยความเชื่อที่ว่า หากเราแต่งตัวแปลกๆ เหมือนคนไม่พร้อมเล่นน้ำสงกรานต์ไป เขาจะไม่ทำร้ายเราอย่างแน่นอน เลยใส่กางเกงยีนส์ เสื้อเชิ้ตดูหล่อๆ ผิดงาน พยายามให้มันไม่เข้าพวกไว้ มองกระจกแล้วอุทานว่า “ไม่มีเปียกอย่างแน่นอน” มั่นใจมากราวกับเพลย์บอยจะไปจีบสาว สำเร็จบรรลุวัตถุประสงค์อย่างแน่นอน



แต่แล้ว...ฝันก็สลายลงในพริบตา พอไปถึงจุดเขาเล่นน้ำ สะพายกล้องลงไปอย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่ พี่น้องประชาชนที่ทำศึกสาดน้ำกันอย่างเมามึน เพราะฤทธิ์เบียร์กระป๋อง ต่างหย่าศึกชั่วคราว แล้วหันมาทางผม เหมือนฝูงสิงโตเห็นหมาน้อยหลุดมาในถิ่น ดวงตาของพวกเขามองผมอย่างนักฆ่า วินาทีนั้นผมอุทานในใจว่า “ซวยแล้วสิ” และเสียงที่ผมได้ยิน “นักข่าวมา!!!”

ไม่ทันที่ผมจะตอบรับอันใด น้ำก็ประดังเข้ามาราวกับระเบิดถล่มเมือง สาดแล้วสาดอีก สาดมาเป็นชุดๆ ผมกำลังจะบอกว่า... 
“อยะ...อุบ...อย่า...อุบ...อย่า...เพึ่งสาดเว้ย!!!!” แต่ทำได้เพียงคิดเท่านั้น เพราะปากที่อ้าออกไม่มีเสียงใดหลุดออกมา นอกจากน้ำที่เขาฉีดระดมเข้าปากอย่างต่อเนื่อง เสียงจะออกน้ำก็เข้าปาก เขาระดมสาดสักพัก ตาแดงเพราะน้ำมาด้วยความเร็วแสง หูก็อื้อน้ำไปหมด กล้องถ่ายรูปก็ยังไม่ได้ป้องกันอันใดเลย



แต่หน้าที่ต้องมาก่อน ผมรวบรวมสติ พยายามเก็บภาพถ่ายให้ได้อย่างต่อเนื่อง แต่ก็ได้แค่นั้น เพราะเดินไปไหน คนเห็นเราเปียก ก็เลยระดมสาดมาอย่างต่อเนื่อง วันนั้นไม่ต้องทำอันใด นอกจากเปียกอย่างเดียว พอขึ้นรถไปส่งรูป เจอแอร์เย็นๆ ก็ทำหน้าที่ผิดฤดูกาลเสียแล้ว ทำเอาแทบจะเป็นหวัด คราวนี้มาทั้งจาม ฮัดเช้ยหลายที ถ้าปิดแอร์ก็ต้องเปิดกระจก เขาสาดมาแน่


สรุปปีนั้นผมป่วยเพราะน้ำสงกรานต์ไปเสียซะงั้น...แต่ถึงป่วยก็ภูมิใจที่รูปคนเล่นสงกรานต์ลงหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ ตอนนั้นป่วยไปยิ้มไปแบบมีความสุข...

นั่นแหละครับ...พอหอมปากหอมคอกับเรื่องราว “สงกรานต์ของนักข่าว” สำหรับสงกรานต์ปีนี้ขอให้ผู้อ่านมีความสุขสนุกกับชีวิตนะครับ ขอบคุณที่ติดตาม “หนอนโรงพัก” มาโดยตลอด น้อมรับทุกคำวิจารณ์ ทั้งด่าชมติแซว หลังสงกรานต์ทุกวันพุธ ก็กลับมาอ่าน “หนอนโรงพัก” กันได้นะครับ บรรทัดนี้ไม่มีผู้อ่าน ไม่มีผู้เขียน ดังนั้นผมขอสวัสดีเทศกาลสงกรานต์แด่ผู้อ่านล่วงหน้าครับ.
.................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ”


ขอบคุณภาพประกอบจากยูทูป : Mai Allstar, สวง กันหาพันธ์

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 104