อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 21 สิงหาคม 2560

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 21 สิงหาคม 2560
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

เรามาเป็น'นักข่าว'เพื่ออะไร ถ้าตอบไม่ได้โปรดออกไป

สัปดาห์นี้ขอพูดถึงอาชีพ “นักข่าว” ว่ามาเป็นกันเพื่ออะไร? ถ้าใครตอบผิดจากที่พวกเราตั้งหวังไว้โปรดเดินเท้าออกไปเถอะ!! อยากรู้คำตอบลองอ่านดู พุธที่ 2 สิงหาคม 2560 เวลา 08.00 น.


เรามาเป็นนักข่าวเพื่ออะไร??

เป็นคำถามที่สำคัญที่ “นักข่าว” ควรสงสัยและพยายามเพียรใคร่หาคำตอบแก่ชีวิตตัวเอง ผมก็ตั้งคำถามนี้ในหลากหลายครั้งของชีวิตเช่นกัน

ผมคิดว่าคำตอบของตัวเองก็คือ...

อยากพบเรื่องราว ผู้คน อยากเขียนสิ่งที่พบเห็นออกมาโดยอยู่บนฐานของความจริง ดีใจที่สุดเมื่อได้ข้อมูลมาเขียนข่าว ภูมิใจที่สุดที่ข่าวได้ออกไปสู่ประชาชนจำนวนมาก และยิ้มอย่างเริงร่าเมื่อเราได้เป็นปากเสียงของประชาชน ได้ช่วยเหลือคนที่ทุกข์ยากซึ่งไม่มีที่พึ่งใด เราได้ยื่นมือไปจับให้พวกเขาได้ลุกยืนเรียกร้องอย่างมีศักดิ์ศรีแห่งความเป็นมนุษย์

“เมื่อมีได้ย่อมมีเสีย” อันเป็นสัจธรรมของโลกใบนี้

เราสูญเสียโอกาสในชีวิตหลายอย่าง เราพาความเสี่ยงของตัวเองไปสู่เรื่องราวมากมาย ทั้งๆ ที่เราไม่จำเป็นต้องทำ แต่ก็ดังที่ข้อความ ณ พิพิธภัณฑ์ Newseum ที่เมืองวอชิงตัน ดีซี สหรัฐอเมริกา อันเป็นพิพิธภัณฑ์รวบรวมเรื่องราวของข่าวปรากฏจารึกไว้ว่า ประชาชนจำต้องรู้ นักข่าวย่อมมีสิทธิ์บอกเล่า การหาข้อเท็จจริงอาจยากลำบาก การรายงานข่าวอาจอันตราย



แต่เราจำต้องนำข่าวมาให้ประชาชนได้มีข้อมูลเพียงพอในการตัดสินใจ ไม่ว่าหนทางนั้นจะยากลำบากเพียงใด!!

อันตรายกับการทำงานของพวกเราย่อมเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ แต่หยาดเหงื่อของ “นักข่าว” นั้นช่างมันเถอะ อย่าไปสนใจ เราไม่ต้องการประกาศให้โลกรู้ว่ามันเหนื่อยแค่ไหน? เราอยากประกาศข้อมูลใหม่และสำคัญให้โลกรู้จะดีกว่า...เรายอมที่จะปล่อยชีวิตทำงานดิ้นรน ยอมเสียสละบางอย่าง หัวใจของเราอาจมีทางเลือก แต่ก็เลือกที่จะเป็น “นักข่าว”

เราหวังจะพัฒนา
วงการข่าวไทย ให้ดีขึ้น “นักข่าวรุ่นหลัง” จะต้องดีกว่าเรา จะต้องเก่งกว่า จะต้องทำ วงการข่าวไทย ให้มีความน่าเชื่อถือ เป็นที่พึ่งของสังคม เป็นกระบอกเสียงให้กับคนทุกหมู่เหล่า

ดังนั้นผู้เดินเท้าเข้ามาในวงการข่าวเพื่อหวังทำลายความตั้งใจที่เรามุ่งหวังไว้ ขอเถอะ...ย้อนกลับไปอ่านคำถามแรกที่ว่า เรามาเป็นนักข่าวเพื่ออะไร?? หากตอบไม่ได้ หรือตอบผิดเป็นอื่นจากที่เราเคยตั้งหวังไว้...โปรดเดินเท้าออกไปเถอะ



เราเป็น “นักข่าว” แม้จะเป็นกระบอกเสียงก็เป็นกระบอกเสียงที่ตั้งคำถามเป็นสงสัยและวิจารณ์ได้

เราเป็น “นักข่าว” ไม่ใช่นักอวย เราไม่อวยใครผิดหูผิดตา...เรามาทำข่าวไม่ได้มาขอเงินแลกกับการทำข่าว

เรามาทำข่าวแต่ไม่ได้หาประโยชน์จากข่าวเพื่อหวังว่าจะมีรายได้ที่ดีขึ้น หรืออวดเก่งอวดดีเอาวิชาชีพนักข่าวไปบ่อนทำลายจนเละเทะไม่เหลือซาก เราเป็นคนทำงาน ไม่ใช่ภูตผีหาเศษซากอย่างไร้เกียรติศักดิ์

และหากตอบคำถามว่ามาเป็น “นักข่าว” เพื่ออะไรไม่ได้ โปรดออกไปเถอะ อย่าทำให้ วงการนักข่าว ตกต่ำไปกว่านี้ เสียงสาปแช่งจากประชาชนโจมตีพวกเรา แต่เราไม่แยแส เราเชื่อว่าเราจะเดินไปสู่สิ่งที่ดีงามกว่า



อย่าเอา “วิชาชีพนักข่าว” ไปหาผลประโยชน์เลย ขอตั้งใจทำข่าวให้ประชาชนได้อ่านข่าวที่มันเป็นข่าวจริงๆ ไม่ใช่ข่าวอวย ที่หาประโยชน์แก่ประชาชนไม่ได้แม้เพียงตัวอักษรเดียว

ใน ซีรีย์เรื่อง Newsroom ที่เล่าถึงคนข่าวต่างประเทศ มีอยู่ฉากที่ตัวเอกของเรื่องพูดกับ “นักข่าว” นอกลู่นอกทางที่พูดกับตัวเอกว่า “เข้าใจกันหน่อย เราก็นักข่าวเหมือนกัน”

ตัวเอกโกรธอย่างสุดขีด เขาพูดว่า “ไม่ใช่! หากนักข่าวเหมือนกัน คือผู้ที่ตั้งใจทำงาน มุ่งหวังจะหาข้อมูลอย่างไม่รู้เหน็ดรู้เหนื่อย หากนักข่าวเหมือนกันหมายถึงคนที่ตั้งใจทำการบ้านเพื่อหวังจะไปทำข่าวได้ดียิ่งขึ้น หากนักข่าวเหมือนกัน หมายถึงคนที่ยอมเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อหวังให้งานมีประสิทธิภาพ หากนักข่าวเหมือนกันเป็นแบบนี้ คุณไม่ใช่พวกเรา”

โปรดอ่านอีกครั้ง!! คุณไม่ใช่พวกเรา!! และไม่ต้องหวังจะมาเป็นพวกเรา ด้วยลาภยศ สรรเสริญใดๆ ได้ เสียงด่าของประชาชน แม้จะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่มันก็คือเสียงแห่งปวงประชา มีค่ากว่าลมปากเชยชมใดที่แฝงด้วยเล่ห์กล



หากเดินเท้าเข้ามาทำงานเป็น “นักข่าว” ก็จงทำข่าวออกมาให้ดีที่สุด ดียิ่งขึ้นในแต่ละวัน ไม่ใช่หวังมากอบโกยผลประโยชน์ เรียกเงินจากแหล่งข่าว หวังกับเงินที่ไม่ควรได้รับ สร้างความเดือดร้อนให้กับแหล่งข่าว สร้างความอัปยศอดสูให้กับ วงการนักข่าว ลาภยศเพียงนิดที่ท่านได้ไป สร้างความวิบัติชิบหายให้กับวงการข่าว!!

ตอบคำถามในบรรทัดแรกใหม่ คิดก่อนตอบ คิดให้ดีคำนึงให้หนักแน่นก่อนจะหล่นถ้อยคำพูดใดมา พฤติกรรมกำหนดวาจา หากทำได้แค่เพียงลมปาก อย่าหวังจะมาร่วมงานกัน เราไม่ใช่นักข่าวเหมือนกัน เส้นทางชีวิต “นักข่าว” คือเส้นทางที่ผมเลือก ตั้งแต่อายุ 14 ปี ไม่มีอะไรมาฉุดรั้ง ถ้าจะเดินไปให้ดีขึ้นพร้อมเพื่อนนักข่าวเหมือนกัน หากท่านกำลังดึงหรือฉุดลากพวกเรา เพื่อสร้างความด่างพร้อยให้กับ วงการข่าว ขอเดินออกไปเงียบๆ ซะ!!

ที่นี่มีกฎระเบียบมากมายโดยอิงฐานจากความจริง เรายึดถือเป็นสรณะ กุมแน่นเป็นอุดมการณ์กดอยู่บนบ่าของเรา ให้เราเชิดหน้ามองมันทุกวัน แล้วทำงานตามที่เราตั้งหวังไว้ เพราะเราตอบคำถามได้แล้วว่า...มาเป็นนักข่าวเพื่ออะไร

ท่านล่ะ...คิดจะตอบได้หรือยัง...??
........................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ”


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 4.33K