อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน 2560

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 23 พฤศจิกายน 2560
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

​​​​​​​เจาะลึกอาชีพเสริม'นักข่าว' ขายพวกเดียวกันก็อร่อยแล้ว

สัปดาห์นี้พาไปส่อง “อาชีพเสริม” ของบรรดานักข่าวสายอาชญากรรมว่าขายอะไรกันบ้าง?? และขายใคร?? ถึงจะอร่อยและรวยมาก...รีบตามไปดูเร็ว!! พุธที่ 8 พฤศจิกายน 2560 เวลา 08.00 น.


เศรษฐกิจมันตกสะเก็ด นักข่าวหลายคนเริ่มหาลู่ทาง “อาชีพเสริม” เพราะจะทิ้งอาชีพนักข่าวไปเลยก็คงจะไม่ดี งานหายากยิ่งกว่ารักแท้ในนิทานหลอกเด็กเสียอีก!!

ว่าแล้วนักข่าวหลายคนจึงหันมาทำ “อาชีพเสริมแบบสุจริต” กัน ดังเช่น นักข่าวท่านหนึ่งทำเครปเค้กอร่อยระดับ หากพึ่งเสพกัญชามาหมาดๆ มากินเค้กฝีมือแก จะต้องหวานปะแล่มคออย่างอร่อยแน่นอน

“กิตติ” นั้นไม่ได้ขายอะไร แต่กำลังหาของไปโรงรับจำนำเพื่อหาเงินมาจุนเจือค่าหอ เนื่องจากไม่มีเงินซื้อพัดลม ต้องเปิดแอร์หอ จนค่าไฟพุ่งในระดับเจียดเงินไปซื้อพัดลมดีๆ ได้ 2 เครื่องด้วยกัน ส่วน “วิชัย” นี่กำลังหาลู่ทางเหมาะๆ แต่ติดที่ไม่มีเงินทุน ความฝันอันบรรเจิดในสมองจึงเป็นได้แค่ความฝันจินตนาการเท่านั้น



พี่นักข่าวท่านหนึ่งตระเวนทำข่าวมาหลายปี อยู่ในระดับเรียกว่า “อาจารย์” เมื่อเห็นลู่ทางที่น่าสนใจ ท่านก็เปล่ง “อาชีพเสริม” ออกมาอย่างสง่างาม ดังนั้น นมชากาแฟลงขวดอร่อยๆ จึงปรากฏออกมาให้นักข่าวอาชญากรรมเห็นอย่างคึกคัก

ขวดนั้นราคาย่อมเยาว์ แต่รสชาตินั้นอร่อยยิ่งนัก ตอนแกทำมาใหม่ๆ ด้วยความทำงานมานาน จึงพอมีอำนาจตามธรรมชาติบังคับคนอื่นซื้อกันไปได้ “เฮ้ย!! หนอนโรงพัก ไม่อยากลองชิมนมของพี่เหรอไง”

พูดมาเสียแบบนี้ ระดับตำนานเอื้อนเอ่ยทั้งที มีหรือครับที่ผมจะไม่ปฏิบัติ จึงจัดมาเบาๆ 6 ขวด กาแฟนั้นผมไม่ชำนาญ เหมือนเด็กอ่อนหัดไปเที่ยวซ่อง ดังนั้นจึงขอนมจืด และชาไทยมาลองชิมอย่างละ 3 ขวด

สั่งไปแบบนี้ เราก็หวังดีว่า ตำนานจะช่วยลดราคาให้เสียหน่อย เพราะมาบังคับสั่งในช่วงสิ้นเดือน ปรากฏว่าตอนเช้าอีกวัน ตำนานโทรศัพท์มาทันใด “จะให้ไปจัดส่งที่ไหนครับ”



ผมนึกว่าตัวเองกำลังฝัน มึนๆ งงๆ ต้องใช้เวลาอยู่พักใหญ่ๆ จึงตั้งสติได้ว่า กูตื่นแล้วนิหว่า...เลยบอกหอพักไป ไม่นานเกินรอ ได้ฤกษ์ลุกอาบน้ำแต่งตัว รอรับนมอร่อยๆ จากตำนาน ใช้เวลาไม่นานนมก็มาถึง ปรากฏว่าตำนานคิดราคาเต็ม ไม่มีลด เพียงแต่มีโปรโมชั่นน่าสนใจว่า “กิน 10 ขวด แถม 1 ขวด”

เงินจ่ายไปในบัดดล พร้อมน้ำตาที่ตกอยู่ข้างใน สิ้นเดือนกำลังจะมาถึง แต่เงินไปเสียแล้ว สงสัยต้องชงนมกับมาม่ากินเสียกระมัง

“ไหนลองชิมสิ จะถ่ายรูปประชาสัมพันธ์” ตำนานยังคงสั่งต่อ ผมเลยต้องทำตาม เปิดขวดแล้วยกชาเย็นกิน พลันทีจิบ รู้สึกถึงกลิ่นของชาไทยสีส้มเข้มปลิวละล่องเข้ามาในรูจมูก รสชาติสัมผัสลิ้นละมุนลื่นจริงๆ พูดได้ทันทีว่า “อร่อยจังพี่”

มึงอย่ามายอ อวยเหมือนเปาะไม่ได้นะ” ตำนานกล่าวถึงนักข่าวชื่อ “เปาะ” ผู้ได้รับฉายาว่า นักข่าวสายอวย แต่เป็นการอวยที่สนุกสนานไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร และไม่มีประโยชน์กับคนอ่าน แต่ผมก็ยังดื้อดึงใส่เข้ามาในเนื้อหานี้



“ไม่ได้อวยพี่ อร่อยจริงๆ” ผมย้ำ 3-4 รอบ กว่าตำนานจะเชื่อ จึงยิ้มแล้วจากไป พร้อมเงินของผม นม 3 ขวดนั้นผมกินอย่างอร่อย รสชาติใช้ได้เลย เข้าห้องน้ำอย่างเพลิดเพลินลำไส้ทำงานดี ส่วนชานั้น จิบไปตอนแรกๆ ก็อร่อยอยู่หรอก เพราะเริ่มจิบไป ชักเจ็บคอ คงเป็นเพราะมันหวานไปหน่อย

มจะนำไปปรับปรุงครับ” ตำนานรับทราบข้อดีข้อเสีย

ทุกคนชาวนักข่าวอาชญากรรมต่างได้กินนมชากาแฟของตำนานอย่างถ้วนหน้า “วิชัย” กินชากุหลาบจนโล่งท้อง น่าสงสารที่สุด คือ “กิตติ” ซึ่งไม่มีเงินจะซื้อของตำนาน “เฮ้ย!! ของค้าของขาย มึงจะมาขอฟรีๆ ได้ยังไง”

“กิตติ” เห็นแต่ละคนพูดถึงเครื่องดื่ม ก็มีสีหน้าเศร้าสร้อยน้ำตาคลอ เหมือนเด็กยากจนเกาะรั้วมองดูบ้านคนรวยกินข้าว “วิชัย” นั้นสงสาร “กิตติ” ยิ่งนัก หลังจากเห็นอาการ 2 วัน ความเป็นพี่มันค้ำคอ จึงมอบนมให้กับ “กิตติ” 2 ขวด “สงสารเกลอเหลือเกิน เอาไปกินให้ชื่นจิตชื่นใจนะ จะได้ไม่เสียเที่ยวที่เป็นนักข่าวอาชญากรรม”



ใครฟัง “วิชัย” พูดแล้วคงงงงวย ทำไมภาษาโบราณเหลือเกิน ทราบมาว่า “วิชัย” ติดนายฮ้อยทมิฬจนพาลไปหางานเก่าๆ มาอ่าน แต่ไปอีท่าไหนไม่ทราบจากนายฮ้อยทมิฬหลุดไปเล็บครุฑจนภาษาออกโบราณกาลแบบนี้ได้

“กิตติ” ยิ้มอย่างมีความสุขพลันได้นม ก็เอาไปกินหายตัวไปทันที หายไป 3 วัน “กิตติ” รุดไปพบตำนาน ซึ่งกำลังพยายามจะบอกให้ผมกับ “วิชัย” ซื้อชาอีก 2 ขวด “ขอบพระคุณมากครับอาจารย์” กิตติยกมือไหว้เหมือนไอ้จุกไหว้ครูใหญ่

นมอาจารย์อร่อยมากเลย ผมเงินเดือนออกแล้ว คราวนี้ขอสั่งนม 3 ขวดเลยนะ”

อาจารย์ยิ้มอย่างมีความสุข เป็นพ่อค้านายทุนลูกค้าสั่งซื้อของ มันก็จะยิ้มอร่อยแบบนี้นี่เอง “ดีมากกิตติเอานมอะไร”

 “นมเปรี้ยวครับ ผมกิน 2 ขวดรวดเดียวเลยเมื่อวาน เปรี้ยวบาดใจจริงๆ ผมติดใจยิ่งหนักเลยครับ” 

ตำนานหน้าถอดสี “กิตติฝากกล้องให้หนอนโรงพักก่อน วิชัยไปกับกู พามันไปโรงพยาบาลเดี๋ยวนี้เลย” ทุกคนได้ยินก็ทำหน้างง โดยเฉพาะกิตติ “ทำไมล่ะครับ”

เว!! กูไม่ได้ทำนมเปรี้ยว ที่มึงกินแล้วเปรี้ยวนะ มันบูด ไปๆๆๆ โรงพยาบาลด่วนเลย ไอ้กิตติ!!”



เช้าวันนั้นผมเลยต้องทำข่าวคนเดียว เพราะทุกคนพา “กิตติ” ไปส่งโรงพยาบาลกันหมด สำหรับผู้อ่านที่เป็นห่วง “กิตติ” นั้น ผมก็ขอนำเรียนว่า...นมของตำนานยังกินได้อร่อยเหมือนเดิมนะครับ สั่งซื้อกันได้ไม่ต้องห่วงใดๆ ทั้งสิ้นครับผม...!!
…..........................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ”

ขอบคุณภาพจาก : rakluke


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 200