อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน 2561
×
เลือกจัดหน้าของคุณ

เธอเปล่า"มายั่ว" แค่"มั่วยา"ต่างหากเล่า!

สัปดาห์นี้เกือบซวย!! เพราะ “สาวเมายา” ถูกจับมาไว้บนโรงพัก ส่งสายตาหวานเยิ้มมาให้ คิดว่ามายั่ว แต่เปล่าเธอแค่อยากอ้วกเท่านั้น...จะหลบระเบิดของเธอทันหรือไม่ต้องติดตาม?? พุธที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 เวลา 08.00 น.


ช่างเป็นเวรดึกที่คึกคักกันทีเดียว “วิชัย กิตติ และผม” เข้าเวรอย่างพร้อมเพรียงกัน ไม่ยอมหลับยอมนอน มัวแต่ยืนเมาท์กันตลอดเวร ทำเอาเสียสุขภาพ เพราะปกติผมต้องแอบย่องไปนอนในรถแล้ว แต่เวรดึกคราวนี้หลังจากที่ “วิชัย” กับ “กิตติ” ค้นพบความสนุกจากเกมส์ต่อสู้ “Call of Duty ก็ทำให้ไม่ต้องหลับต้องนอนกัน ที่ผมไม่ได้นอนก็เพราะเสพติดเกมส์ Call of Duty ไปด้วยนะสิครับ

หลัง “วิชัย” และ “กิตติ” ลองให้เล่น การเสพติดส่งผลให้ผมไม่ได้หลับไม่ได้นอนไปด้วย ตี 5 กว่าจะเคลียร์ทุกด่านเสร็จ แต่ยังไม่ออกเวร จึงกะจะล้มตัวลงนอนสักงีบ ขณะล้มตัวลงนอนตอน 6 โมงเช้า ระหว่างนั้นก็ฝันว่า “วิชัย” โทรศัพท์มาปลุกว่ามีงาน ในฝันผมกรีดร้องโอดครวญครางว่า... ไม่เอาเหนื่อยกับการยิงศัตรูมามากพอแล้ว อยากออกเวรหลับให้เต็มที่ก่อนตื่นมาเล่นเกมส์ Call of Duty ภาคต่อไป 



ปรากฏว่ามันกลายเป็นจริงจนได้ “วิชัย” มาสะกิด “หนอนโรงพัก จุ๊กกรู๋ มีงานจับปาร์ตี้มั่วยา” ผมพูดออกไปว่า... Roger That ก่อนดูเวลา โอ้โห... 6 โมง 10 นาที นี่นอนไปได้ตั้ง 10 นาทีเลยเหรอ แต่หน้าที่ก็คือหน้าที่ เขาถึงเรียกว่าหน้าที่ไง ต้องทำครับ ว่าแล้วนักข่าวเอกคนกล้าอย่าง “วิชัย กิตติ และผม” ก็เดินทางไปทำข่าวที่สถานีตำรวจนครบาลแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นโรงพักรับแจ้งเหตุการจัดปาร์ตี้มั่วยาเกิดขึ้น

“ชั้น 4 เลย ห้องประชุม” วิชัยวิ่งนำไปเลย ราวกับทหารในเกมส์ที่บุกฝ่าเปิดแนวรบทะลวงศัตรู ให้เพื่อนได้ตามกันเข้าไป ถ้าโดนยิง “วิชัย” จะเป็นทหารกล้าแน่นอน ส่วน “กิตติ” ก็ตามมาติดๆ ราวกับจ่าที่ชำนาญสนามรบ ถ้าโดนยิง ผมจะคิดถึง “กิตติ” ไว้ในใจในฐานะเพื่อนตายสหายศึก เอ่อ...ผลของการเล่มเกมส์ไม่ยอมนอน...สงสัยจะเริ่มเบลอจริงๆ คิดอะไรเรื่อยเปื่อย

นี่กูกำลังทำงานเวรเว้ย!!! สะบัดหน้าตั้งสติ ทำงานทำข่าวโว้ย!! จะได้ออกเวรกลับบ้านไปนอนให้สบายใจ มาถึงหน้าห้องประชุม พวกเรายังไม่ได้เดินเข้า ก็จะอะไรล่ะครับ“วิชัย” และ “กิตติ” ยืนหอบหลังขึ้นบันไดมา 4 ชั้น... ปัดโธ่เสียทรงชะมัด!!

ผมเดินไปที่หน้าประตูกำลังจะเปิดประตู ก็มี
“หญิงสาว” ใส่ชุดสายเดี่ยวสีแดงเลือดนกเดินออกมา เผยเนินอกอร่ามขาวนวลตา ใบหน้าได้รูปแบบเป็นสัดส่วนที่นักคณิตศาสตร์คำนวณมาแล้วว่า เหมาะเจาะที่จะได้เรียกได้ว่า “สวย”



คำนวณมาแบบนี้ เธอก็เลยเอาผลตัวเลขไปให้นักศัลยกรรมทำจนงามเลยสิ...

ตอนเธอเปิดประตูออกมาทำเอาผมชะงักเลย ก็จะให้อะไรล่ะครับ จะชนผมเข้าให้ เกือบได้พบรักแท้ตอน 6โมงกว่าๆ แล้ว ดีนะที่ผมหลบทัน แล้วเบี่ยงให้เธอไปปัสสาวะ เพื่อเอามาให้เจ้าหน้าที่ตรวจว่า มีสารเสพติดในร่างหรือไม่?

แม้เราจะไม่ชนกัน แต่ดวงตาเราปะทะกันอย่างแรง ผมรู้สึกว่าดวงตาเธอรัญจวนใจผมยิ่งนัก คิดในใจว่า เธอมายั่วผมหรือเปล่า? คิดแบบนี้แม้ตอนถ่ายภาพทำข่าวในห้องประชุม ก็ยังสลัดความคิดและเบ้าหน้าเธอออกไปไม่ได้ เมื่อกลับมาแล้วนั่ง มีผู้หญิงบางคนนั่งร้องไห้ทำใจไม่ได้กับการถูกจับ ร้องไห้ราวเป็นเด็กจนเจ้าหน้าที่ต้องปลอบ เธอก็ยังไม่สลัดดวงตาจากการมองหน้าผม

เอาแล้ว!! เธอมายั่วผมแน่นอน...เอาไงดีเรา...เธอจะขอร้องให้เราช่วยเคลียร์ตำรวจเพื่อปล่อยตัวหรือไม่ ตายแล้วๆๆ



“วิชัย” และ “กิตติ” ถ่ายสาวๆ กันยกใหญ่ บางคนอยู่ในสภาพเมาค้าง เห็นหน้าอกหน้าใจบางคนแล้วก็กลัวว่าจะเป็นปอดบวม บางคนก็มาแนวสไตล์ฝรั่งมาเลย วิชัยกับกิตติสนุกกันใหญ่ ทิ้งผมทำหน้าที่ในการเก็บข่าว ผมทำทุกอย่างแล้ว แต่หันไปมองก็เห็นดวงตาเธอมองมาที่ผมอย่างต่อเนื่อง

เอาแล้วๆๆๆ หรือนี่จะเป็นพรหมลิขิตเนื้อคู่ของผม เอ...แต่ไม่น่ามาลิขิตพบกันในที่แบบนี้ได้เลย...ตั้งสติ!! หนอนโรงพัก” เราคงง่วงนอนจนเบลอ...ผมว่ามันชักทะแม่ง ลองสังเกตเธอดีๆ พร้อมกับสังเกตตำรวจที่เข้าไปหา...ปัดโธ่! เธอไม่ได้มายั่วมองผมแล้วคิดอะไรเลย

...มายั่วไม่ใช่!! เมายาต่างหาก!! ดวงตาแข็งมองแบบล่องลอยแต่จ้องเขม็งแบบนั้น ยาแน่นอน ที่มองมาหาผมนั่นมันฟลุก ประกอบกับเราก็ง่วงด้วย เลยคิดอะไรเรื่อยเปื่อยสรตะเกินเลยไปจริงๆ

พอๆๆ ทำงานเสร็จแล้ว ง่วงจนสมองเบลอ เหงาจนคิดอะไรไปเรื่อย กลับดีกว่า...เดินออกไป เอ้า!! เจอหญิงสาวคนเดิมอีกแล้ว เธอกำลังเดินออกประตู หลังขอเจ้าหน้าที่ไปเข้าห้องน้ำ คราวนี้ดวงตาสองเราประสานกัน วงหน้าของเราอยู่ใกล้กันมาก เธอมองมาที่ผม แล้วเอามือจับไหล่ผม



...เอาแล้ว...ใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ หน้าเธอใกล้ผมมากราวกับจะจูบผมจริงๆ


โอ้ก!!!!!!

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว...สัญชาตญาณทำให้รีบปัดมือเธอจากไหล่ผม แล้วดีดออกจากประตูออกมานอกห้องได้อย่างหวุดหวิด เฉียดไปแล้ว คราวนี้เฉียดที่สุดยิงกว่าไปม็อบแล้วเฉียดลูกปืนอีก เฉียดมากๆ เวรกรรมจริง!! จะอะไรล่ะ!! ก็หญิงมายั่วของเรา มั่วยาของแท้บัดนี้ของมันขึ้น อ้วกเต็มข้อล่อเต็มพื้น นองเจิ่งเต็มห้อง

โอ้โห!! นี่ถ้าไม่หลบ ตัวผมนะสิจะกลายเป็นที่รองรับอ้วกของเธอ ผมปาดเหงื่อออกจากตัวเลย วุ่นวายกันใหญ่แล้วครับตอนนี้ กลับดีกว่าวุ่นเสียจริงแบบนี้

“หนอนโรงพักช่วยพวกกูด้วย” เสียงกิตติกับวิชัยดังออกมา ปรากฏว่าทางอ้วกของสาวงามกั้นขวางทางเดินของทั้ง 2 คนไม่ให้ออกมาได้ ทั้ง 2 จึงไปประคองแขนสาวงามที่จะล้มแหล่มิล้มแหล่อยู่ ผมนั้นใจจริงอยากจะกลับไปแล้ว แต่
“Call of Duty สอนสั่ง เราจะไม่ทิ้งใครไว้เบื้องหลัง เพื่อนตายสหายศึกแบบนี้ ผมทิ้ง 2 คนนี้ไม่ได้ จึงเดินกลับไปหาแล้วบอกว่า...



“มึงจะแบกน้องเขาทำแมวน้ำอะไร วางลงบนเก้าอี้ แล้วให้ตำรวจทำงานสิ เร็ว!! รีบกลับบ้าน กูง่วงนอนแล้ว”

คำสั่งออกจากปากผมอย่างเฉียบขาด “วิชัย” และ “กิตติ” ทำตาม รีบข้ามสายน้ำจากกระเพาะของสาวงาม แล้วตามผมลงจาก สน.ในทันที “สวยเสียเปล่า อ้วกไม่รู้เวล่ำเวลาเลย หมดทรงสวยเลย” ใครสักคนไม่รู้กิตติหรือวิชัยที่พูดออกมา

จริง...ทำงานมาหลายปีเสียเปล่า ดูไม่ออกหรือว่า...เธอเปล่า
“มายั่ว” เธอแค่ “เมายา” ต่างหากเล่า ไอ้ควาย!!!!! ควายจริงๆ เอ่อ...ท่อนนี้ ผมไม่ได้ด่าใครนะครับ ท่าจะด่าก็น่าจะตัวเองนะครับ...

ขอไปนอนก่อนนะครับ...อยากหลับสักงีบ เผื่อจะฝันถึงดวงตาของน้อง หน้าน้อง รูปร่างของน้อง แต่ไม่เอาตอนน้องอ้วกนะครับ หากเราได้เจอกันในความฝัน ขอเตือนก่อนว่าในฝันผมห้าวหาญนะครับ ไม่ปราณีใครเหมือนตอนตื่นแน่นอน.
…...........................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย “ณัฐกมล ไชยสุวรรณ”


ขอบคุณภาพจาก : Call of Duty

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 104