อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม 2561

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พฤหัสบดีที่ 18 ตุลาคม 2561

เปรยชีวิต'นางโชว์'วัย46ปี อาชีพสุจริตไฉนสังคมดูถูก

นางโชว์วัย 46 ปี เปรยชีวิต อาชีพไฉนอดีตสังคมดูถูก มีงานมีรายได้ ปัจจุบันทุกอย่างเปลี่ยนไป ล้มลุกคลุกคลาน แต่ก็ยังร้องเต้นให้แง่คิดทั้งบวกและลบ อาทิตย์ที่ 8 เมษายน 2561 เวลา 08.00 น.


คนเราเกิดมาล้วนแล้วแต่ต้องทำมาหาเลี้ยงปากท้องกันทั้งนั้น หากวันหนึ่งมีใครดูถูกอาชีพที่คุณทำอยู่ คุณจะรู้สึกอย่างไร?? อาชีพที่สังคมไม่ค่อยให้การยอมรับในอดีต แต่กลับเป็นอาชีพสุจริตที่หาเลี้ยงจุลเจือครอบครัว แต่ปัจจุบันสังคมให้การยอมรับในอาชีพนี้มากขึ้น ซึ่งกำลังพูดถึงอาชีพที่สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้กับผู้ชม นั่นก็คือ “นางโชว์”

“ยรรยงค์ วิลัยเสนาะ” หรือ “พี่ป้อม” วัย 46 ปี ชาว ต.แหวง อ.โพธิ์ทอง จ.ร้อยเอ็ด เป็นหนึ่งคนที่ยืดอาชีพนางโชว์ และอยู่บนเส้นทางนี้มาตลอดระยะเวลากว่า 30 ปี พร้อมถ่ายทอดมุมมองชีวิต สายตาที่ผู้คนภายนอกมองอาชีพนี้ในแง่ลบมากกว่าแง่บวก ทั้งชีวิตเคยสนุกสนาน มีงานมีรายได้ จนถึงปัจจุบันทุกอย่างเปลี่ยนไป ชีวิตล้มลุกคลุกคลาน แต่ก็ยังร้องเต้น มีกินบ้างอดบ้าง





จากเด็กชายบ้านนอกที่หัวใจเป็นหญิง มีคุณพ่อประกอบอาชีพ “สัสดี” เป็นข้าราชการทหาร และมีพี่น้องชายล้วนทั้งหมด 4 คน โดยที่ “พี่ป้อม” เป็นลูกคนที่ 3 ส่วนคนโตอายุ 51 ปี พี่ชายคนรองอายุ 49 ปี แต่น่าเศร้าน้องชายคนเล็กต้องมาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถเฉี่ยวชนศีรษะกระแทกฟุตปาธ สมองไม่รับรู้นานอยู่ 2 เดือน จึงจากไปด้วยวัยเพียง 25 ปี

หลังจบจากชั้น ม.3 “พี่ป้อม” เลือกทางเดินชีวิตเป็นของตัวเอง มีเงินติดตัวอยู่ 700 บาท เพื่อไปหางานทำที่พัทยา จ.ชลบุรี เพราะด้วยความชอบรักสวยรักงาม และมีแรงบันดาลใจจาก
“เพลงสุดท้าย” เป็นภาพยนตร์ไทยนำแสดงโดยสาวประเภทสอง “สมหญิง ดาวราย” นางโชว์ดาวเด่นชื่อดังจากทิฟฟานีโชว์ พัทยา จึงทำให้ได้เข้าทำงานเป็นนางโชว์มือสมัครเล่น



เมื่ออายุย่างเข้า 17 ปี ระหกระเหินด้นดั้นไปด้วยความลําบาก เร่ร่อนจนในที่สุดมีเหตุต้องย้ายไปทำงานที่หาดป่าตอง จ.ภูเก็ต เรียนรู้การเป็นนางโชว์จากรุ่นแม่ๆ (รุ่นพี่) แต่ละครั้งที่โชว์เพลงจะไม่ซ้ำกัน รู้จักเพลงแปลกๆ จีน อังกฤษ ฝึกฝนหัดนับสเต็ปเท้า 1-8 จึงกลายเป็นดาวเด่นด้วยเพลง I have nothing” เป็นความภูมิใจที่เลี้ยงครอบครัวด้วยอาชีพนี้ แม้คนจะมองอาชีพที่ทำอยู่นั้นไม่ดีเสียเท่าไหร่นัก

แต่เมื่อเวลาเปลี่ยน เด็กใหม่ๆ ก็ต้องเข้ามาแทนที่ “พี่ป้อม” บอกว่า “เรารู้ตัวว่าไม่ได้หน้าตาดี เราไม่ได้สวยที่จะเป็นตัวทำเงินให้ร้าน จึงขอลาออกไปทำงานที่ จ.เชียงใหม่ ได้ไปรู้จักกับเพื่อนๆ หลายคน จนได้ไปเป็นนางโชว์ที่ประเทศจีน 2 ปี และกลับมาเป็นครูสอนเต้นให้นักร้องที่ จ.ระนอง และกลับมาอยู่ที่หัวหิน เป็นหัวหน้านางโชว์ตอนอายุ 30 ปีต้นๆ มีเงินเดือน 15,000 บาท/เดือน ซึ่งมันเยอะมาก ทำให้เราภูมิใจและกล้าพูดว่า ฉันทำงานเป็นนางโชว์”

ช่วงจังหวะชีวิตหลังจากพ่อเกษียณอายุ ไม่นานก็ต้องสูญเสียพ่อไป อายุ 67 ปี จึงต้องลาออกจากงาน และอีกไม่ทันข้ามปี แม่ก็ตรอมใจตายตามพ่อไปด้วยวัย 59 ปี ด้วยเหตุผลที่ว่า “แม่จะถามหา เรียกหาพ่อตลอด แม่อยู่ไม่ได้ สุดท้ายตรอมใจตาย” พี่ป้อมกล่าวด้วยเสียงสั่นๆ





หลังจากนั้นด้วยความที่สูญเสียทั้งพ่อและแม่ผู้เป็นที่รักและเคารพ ท่านทั้ง 2 ไม่เคยบ่นหรือดุด่าว่า
“เกิดมาผิดเพศ” แม้แต่น้อย แต่กลับยอมรับลูกได้ “พี่ป้อม” ขอละทางโลกหันหน้าเข้าวัด ไปบวชพราหมณ์เพื่อดับทุกข์ดับร้อนในจิตใจ ถือศีล 8 ฟังธรรมะ และวาดฝันบั่นปลายชีวิตไว้ว่า เมื่ออายุย่างเข้าเลข 5 จะกลับบ้านละทิ้งอาชีพนี้ ปลูกผักปลูกหญ้า ทำการเกษตรแค่นี้ก็สุขใจแล้ว

โดยปัจจุบัน “พี่ป้อม”  ยังคงทำงานอยู่ที่ร้านแห่งหนึ่งในหัวหิน ตำแหน่งพนักงานนางโชว์ธรรมดาคนหนึ่ง รายได้ไม่มากมาย 8,000-9,000 บาทก็อยู่ได้ เพราะมีคนรู้จักมาก โดย “พี่ป้อม” ทิ้งท้ายว่า...แม้เป็นอาชีพเต้นกินรำกิน แต่เราไม่ได้ไปขโมยของใครกิน ใจฉันรักอาชีพนี้ ต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด เคารพสถานที่ทำงาน เมื่อแต่งหน้าสวยแล้ว ใจก็ต้องสวยตามไปด้วย และฝากถึงน้องๆ ที่ทำอาชีพนี้ ขอให้ทำและรักในอาชีพนี้มากที่สุดก็พอ.
....................................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง”


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 2.15K