อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 17 พฤศจิกายน 2562

สัญญารักจีบกันโดยไม่รู้ หญิงที่คุยป่วย'อัมพฤกษ์'

สัปดาห์นี้เปิดเส้นทางชีวิตคู่รัก กว่าจะเป็นสามีภรรยากัน ฝ่ายชายผ่านอุปสรรคชีวิตสารพัด ก่อนจะพบรักฝ่ายหญิงและรู้ความจริงในที่สุดว่า เธอป่วยเป็นโรคอัมพฤกษ์ ทั้ง ๆ ที่หลงรักไปแล้ว อาทิตย์ที่ 21 กรกฎาคม 2562 เวลา 08.00 น.


ภาพที่ชาวบ้าน อ.ไทรน้อย จ.นนทบุรี พบเห็นจนชินตา กลายเป็นภาพของผู้ชายคนหนึ่ง เนื้อตัวมอมแมม เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็แลดูเก่าสีซีดจาง มองดูแล้วคล้ายกับคนที่ไม่มีจุดหมายอะไรเลย แต่สิ่งที่เขามีกลับไม่เหมือนใครคือ...เมื่อหลายปีก่อนเขาได้มอบ “ความรัก” อันบริสุทธิ์ให้ผู้หญิงคนหนึ่งอย่างสุดหัวใจ ซึ่งหากจะพูดว่าน้อยคนนักที่จะมีหัวใจงดงามอย่าง “พี่ปิงปอง” หรือ นายกล้าณรงค์ วิมลพันธ์ ชายวัย 41 ปี ก็คงจะไม่ใช่เรื่องผิดอะไรในสังคมทุกวันนี้

เมื่อถามถึงพื้นเพของชายหนุ่มคนนี้ จึงรู้ว่าเป็นคน จ.นครสวรรค์ แต่ที่ทำให้เขาต้องระเหเร่ร่อนเช่นทุกวันนี้ ย้อนกลับไปสมัยเด็ก ๆ ที่บ้านถูกไล่ที่ ครอบครัวแตกแยก แม่พ่อแยกทางกัน แม่จึงพาเขาไปอาศัยอยู่กับยายและป้าที่ จ.สมุทรปราการ และมีโอกาสได้เรียนจบเพียงชั้นป.6 จึงออกมาทำงานช่วยทางบ้าน ซึ่งไม่นานผู้เป็นยายก็จากไป ขณะเดียวกันผู้เป็นป้าก็ต้องย้ายไปอาศัยที่หอพักของโรงงาน



ในที่สุดแม่ของเขาได้ตัดสินใจมีครอบครัวใหม่ และย้ายไปอยู่ที่บางนา กรุงเทพฯ ทั้งคู่ประกอบอาชีพก่อสร้าง ซึ่งด.ช.ปิงปอง ในวัย 12 ปีก็ต้องย้ายติดตามแม่ไปด้วย แต่ไม่สะดวกใจที่จะอยู่ในบ้านกับพ่อเลี้ยง จึงต้องออกไปรับจ้างเป็นจับกังในแคมป์ก่อสร้างอื่น ๆ วันละ 75 บาท และนอนพักที่แคมป์แรงงานก่อสร้าง สิ้นเดือนก็จะนำเงินที่ได้มาให้แม่ กระทั่งมีคนชวนไปเป็นลูกมือในร้านซ่อมรถย่านสุขาภิบาล 1 และมีหน้าที่ขับรถซื้ออะไหล่ได้นานราว 1 ปี ก่อนจะพัฒนาตัวเองเป็นพนักงานขับรถ 6 ล้อ ซื้อบ้านหลังเล็ก ๆ เป็นของตัวเอง อาศัยอยู่กินกับภรรยาจนมีลูกด้วยกัน 2 คน ปัจจุบันก็เติบโตมีครอบครัวกันหมดแล้ว

แต่จู่ ๆ ชะตาชีวิตกลับเล่นตลก เพราะเขาต้องประสบอุบัติเหตุทางรถจักรยานยนต์ ขี่ไปชนเกาะกลางถนน ขาหักทั้ง 2 ข้าง และเลือดออกในสมอง รักษาตัวนานถึง 4 เดือน ซึ่งต้องขายบ้านทิ้ง ก่อนจะรู้ทีหลังว่าภรรยาหนีไปแล้ว เพราะรับสภาพไม่ได้ ความเสียใจนี้ทำให้เขากลับมาทบทวนตัวเองก่อนจะทำใจได้ จากนั้นไปสมัครทำงานเป็นช่างไฟ และถึงแม้จะรู้ดีว่า...ฐานะทางบ้านไม่ได้ดี แต่ด้วยความมุ่งมั่นหาเงินขอส่งตัวเองเรียนจนจบ กศน. ชั้นม.6 ในปี 2535 ด้วยอายุ 35 ปี เพื่อเป็นใบเบิกทางชีวิต



หลังจากนั้นเขาไปสมัครงานที่โรงงานน้ำตาลแห่งหนึ่ง อ.ด่านช้าง จ.สุพรรณุบุรี จนได้พบกับหญิงสาวชาว อ.สามชุก จ.สุพรรณบุรี “คุณเล็ก” หรือ “วรรณวิสา ศรีวิเชียร” อายุ 28 ปี ซึ่งตลอดระยะเวลาที่คุยกัน 8 เดือนผ่านเฟซบุ๊ก เห็นแต่โปรไฟล์ไม่เคยเห็นตัวจริงกันเลย แต่จังหวะชีวิตที่พาเขาไปรู้จักกับผู้หญิงคนนี้ ทุกวันเขาจะทักไปหาผู้หญิงคนนี้ คุยกันจนสนิทใจ

กระทั่งวันหนึ่งฝ่ายหญิงถามว่า  “เธอจะคบกับฉันทำไม ฉัน...ไม่สบายนอนป่วยอยู่ เธอจะคบ จะรักเราได้หรอ” 

ผู้ชายคนนี้ตอบกลับไปว่า “ไม่เห็นเป็นอะไร เดี๋ยวก็หาย...แค่ป่วยเองทำไมจะคบกันไม่ได้”

เธอถามเขาอีกคำถามว่า “เธอเป็นคนไหม” แล้วเขาก็ย้อนถามกลับว่า “เธอเป็นคนไหม ถ้าเธอก็คน ฉันก็คน ทำไมเราจะรักกันไม่ได้”



เพียงแค่ประโยคสั้น ๆ ทำให้ปลดล็อกความกังวลภายในจิตใจของหญิงสาวลงไปได้บ้าง แต่เธอก็ยังไม่บอกว่าป่วยหนักขนาดไหน โดยภายหลังเวลาผ่านไปราว 2 เดือน คุยกันจนเกิดความรักขึ้นมา ฝ่ายหญิงจึงตัดสินใจครั้งสำคัญให้ฝ่ายชายมาหาที่บ้าน สิ่งแรกที่พบเห็น คือ เธอนอนเป็นอัมพฤกษ์ป่วยติดเตียง ขาทั้ง 2 ข้างใช้การไม่ได้ ร่างกายซูบผอม เพราะป่วย “โรคกล้ามเนื้ออ่อนแรง” มาตั้งแต่ 5-6 ขวบ ภาพตรงหน้าทั้งของเสีย เปรอะ เลอะเต็มไปหมด แต่ผู้ชายคนนี้ไม่รังเกียจแม้แต่น้อย เขากลับดูแลฝ่ายหญิงมาตลอด 5 ปี

ปัจจุบันพี่ปิงปองลาออกจากโรงางานน้ำตาลแล้ว และย้ายมาอยู่ที่ อ.ไทรน้อย จ.นนทบุรี และด้วยความที่เป็นผู้ชายที่ซื่อสัตย์ ขยัน ไม่ยุ่งเกี่ยวกับยาเสพติด ทางเจ้าของร้านซ่อมรถ “นายอนุโลม แสงพุ่ม” อายุ 38 ปี จึงให้เขากับภรรยาพักอาศัยที่อู่ และให้งานทำเป็นช่างซ่อมรถจนทุกวันนี้



โดยทุก ๆ วันหลังจากที่เขาเลิกงานจากอู่ซ่อมรถ จะเดินเข็นรถคนพิการ โดยมีภรรยาคู่ชีวิตนั่งอยู่บนรถ เดินไปคุยกันไปร่วมหลายกิโลฯ เพื่อพาภรรยาไปไหว้พระ ทำบุญ ไปเปิดหู เปิดตา ไม่อยากให้ต้องอยู่แต่ในบ้าน วันไหนวันหยุดก็จะเดินเล่น 5-6 กิโลฯ แบบนี้เสมอ ๆ โดยที่พี่ปิงปองพูดมาประโยคหนึ่งว่า “ในเมื่อผมรักเขา ก็จะรักไปจนตายแยกจากกัน”

พี่ปิงปอง ยังพูดให้อีกว่า “ผมไม่สนนะว่าใครจะมองเรา 2 คนอย่างไร แต่ตอนนี้คนที่ผมสัญญาว่าจะรัก จะดูแลเขา เขาป่วย เขาไม่สบาย ผมต้องดูแลให้ดีที่สุด ผมทั้งรักทั้งสงสารเขา ในเมื่อเราเป็นคู่ชีวิตกันแล้ว ตอนนี้ผมต้องดูแลเขา ทำเพื่อเขา ผมจะอยู่เคียงข้างเขาจนกว่าผมจะหมดลมหายใจ” นี่เป็นสัญญาของลูกผู้ชายที่ “ความรัก” เกิดขึ้นทั้ง ๆ ที่ยังไม่รู้ว่าอีกฝ่ายนอนป่วยเป็นคนพิการ และถึงแม้จะรู้ทีหลังก็ยังรักคงเดิม นี่คือสัญญาด้วยใจจากผู้ชายคนนี้





นี่แหละความรักที่พร้อมจะดูแลซึ่งกันและกัน ต่อให้ลำบากยากเข็นแค่ไหนก็ตาม แล้วคุณคิดว่ารักแท้มีอยู่จริงไหม รักแท้ของคุณเริ่มมาจากที่ไหน???

แต่ความรักของผู้ชายคนนี้ดูภายนอกใครจะไปคิดสิ่งที่เขามีอยู่ในตัว คือ ความรักที่ยิ่งใหญ่ พร้อมจะดูแลคนที่เขารักด้วยมิตรภาพและคำสัญญาที่ได้เคยให้เอาไว้ว่า “ถ้าเธอก็คน ฉันก็คน ทำไมเราจะรักกันไม่ได้”
...............................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง”
ขอบคุณภาพ : Poramet Misomphop (เมศ เจ้าชายน้อย)

คลิกติดตามอ่านคอลัมน์นิยายได้ทั้งหมดที่นี่

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 294