อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 23 กันยายน 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 23 กันยายน 2562

เตรียมทหารผีหลอก ตอนที่ 3

“ไอ้เหลน ไอ้เหลน...ลุกขึ้นมารับเวร...ลุกขึ้นมารับเวร” แรงเขย่าเพิ่มมากขึ้น จนในที่สุดไอ้เหลนก็ไม่สามารถหน้าด้านนอนหลับต่อไปได้ มันจึงลืมตาตื่นขึ้น... จันทร์ที่ 5 สิงหาคม 2562 เวลา 11.00 น.


ร่างสูงโย่งในผ้าคลุมสีขาวตั้งแต่หัวจรดเท้าที่ค่อยๆ ผ่านประตูเข้ามาช้าๆ อย่างสมบทบาททำให้ดูราวกับร่างนั้นค่อยๆ ลอยผ่านเข้ามาเหมือนในหนังไม่มีผิด แล้วหยุดที่เตียงไอ้เหลน

มุ้งค่อยๆ ถูกถลกขึ้นสูง แล้วมือข้างหนึ่งก็โผล่พ้นผ้าคลุมสีขาวออกมา เอื้อมไปยังลำคอของไอ้เหลนที่นอนหลับฝันดีไม่รู้ไม่ชี้อยู่

หัวกะโหลกขาวโพลง ตากลวงโบ๋ดำลึก จมูกมีแต่รู 2 ข้าง ฟันซี่ใหญ่ยิ้มเย็นเยือก…

ไอ้เหลนยังคงหลับฝันถึงข้าวเหนียว ไก่ย่าง ลาบ ส้มตำ อาหารโปรดของคนกาฬสินธุ์ต่อไปพร้อมเสียงเคี้ยวปากจับจับ

มือที่โผล่พ้นผ้าคลุมสีขาวชวนหัวลุก เอื้อมไปจับที่ไหล่ข้างหนึ่งของไอ้แหลม แล้วเขย่าตัวเบาๆ ไอ้เหลนยังคงไม่รู้สึกตัว แรงเขย่าจึงแรงขึ้นพร้อมกับเสียงเรียกเย็นเยียบ

“ไอ้เหลน ไอ้เหลน.... ลุกขึ้นมารับเวร....ลุกขึ้นมารับเวร”

แรงเขย่าเพิ่มมากขึ้นจนในที่สุดไอ้เหลนก็ไม่สามารถหน้าด้านนอนหลับต่อไปได้มันจึงลืมตาตื่นขึ้น

“ เฮ้ย ผะ ผะ ผะ ผีหลอก ช่วยด้วย” ไอ้เหลนแหกปากร้องสนั่น ทำลายความเงียบลงอย่างสิ้นเชิง ทุกคนในโรงนอนถึงตอนนี้ต่างก็พากันตื่นตกใจกันหมดทุกคน มีบางคนคว้าที่นอนหมอนมุ้งเตรียมแผ่นเพราะนึกว่าไฟไหม้ เพื่อนคนหนึ่งใกล้สวิตช์ไฟรวบรวมสติได้ก็เอื้อมมือไปเปิดสวิตช์ ไฟกลางห้องทุกดวงเปิดสว่างจ้า

และท่ามกลางสายตาของนักเรียนโรงกว่า 40 ชีวิตที่ยืนอยู่ข้างเตียงก็คือ ร่างขาวโพลนยืนตระหง่านอยู่ มีไอ้เหลนนอนสั่นพั่บๆ ยกมือพนมหลับตาปี๋สวดคาถาไม่เป็นภาษาอยู่บนเตียงนอนประจำตัว



แล้วเสียงหัวเราะก็ดังลอดออกมาจากหัวกะโหลกน่าเกลียดอันนั้นก่อนที่จะถูกดึงออก เป็นไอ้รินทร์นั่นเองมันอยู่ในชุดฝึกสำหรับใช้เวลาเข้าเวร ไอ้รินทร์ค่อยๆ ม้วนผ้าคลุมเตียงที่เอามาทำผีหลอกไอ้เหลนพร้อมกับร้องอธิบายเพื่อนๆว่า

“ตื่นมาทำไมกันวะ กูแค่มาปลุกไอ้เหลนให้มาเข้าเวรต่อเท่านั้น แค่นี้ก็ทำเป็นตื่นเต้นไปได้ โธ่เอ๋ย” มันบอกกับเพื่อนหน้าตาเฉยราวไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนๆบางคนก็พลอยหัวเราะท่าทางกลัวผีของไอ้เหลน ส่วนบางคนก็ร้องด่าไอ้รินทร์ว่าทำเสียเวลานอนหมด

ไอ้เหลนเมื่อรู้ว่าเสียท่าเพื่อนเข้าให้แล้วก็ทำท่าค้อนๆ ไอ้รินทร์วงหนึ่ง พร้อมกับหันไปสบตากับไอ้ไหวเพื่อนซี้ที่นอนอยู่เตียงถัดไป

สัญญาณนี้คือสัญญาณขอความช่วยเหลือล้างแค้นนั่นเอง ไอ้รินเดินผิวปากอารมณ์ดีไปยังเตียงนอนของตัวเอง

ส่วนไอ้เหลนก็กุลีกุจอลุกขึ้นเปลี่ยนชุดนอนเป็นชุดฝึกเตรียมไปเข้าเวรต่อไอ้ริน

2 ชั่วโมงของการยืนเวรกลางดึกคืนนั้นของไอ้เหลน เป็นไปอย่างทรมาน ภาพหัวกระโหลกขาวเว่อร์ตามหลอกหลอนแม้กระทั่งพยายามหลับตาหนี เสียงหมาหอนขึ้นครั้งใด แทบจะโดดเวรหนี แต่เมื่อนึกได้ว่า ถูกจับได้โทษหนัก จึงแข็งใจเข้าเวรต่อไป…

ความแค้นครั้งนี้ยิ่งใหญ่นัก

“แม่ง...กูหัวใจแทบวาย” ไอ้เหลนบรรยายสรุปความรู้สึกคืนถูกผีหลอกคืนนั้น ไอ้ไหวรับฟังอย่างเห็นอกเห็นใจในเพื่อนซี้ “ทำไงจะล้างแค้นมันได้วะ” แล้วทั้งคู่ก็เงียบไปพักหนึ่ง ต่างคนต่างใช้ความคิดกันเต็มที่

“มึงว่าไอ้รินทร์มันกลัวผีไหม” ไอ้ไหวพูดขึ้นก่อนหลังจากใช้เวลาขึ้นคิดอยู่พักใหญ่

“ไม่รู้สิ”

“ แต่กูว่ามันก็เหมือนเรา...เอ๊ย เหมือนมึงนั่นแหละ กูไม่กลัวหรอก ผงผี เรื่องหลอกเด็ก” ไอ้ไหวพูดต่อ “อย่างอีตอนที่เราหลอกมันให้ไหว้เม็ดชมพู่ไง....คนเรานะโว้ย ลองนับถือของอย่างนี้แล้วกูว่าแม่งต้องเชื่อ ต้องกลัวเรื่องผีสางนางไม้อย่างแน่นอน”

ไอ้เหลนพยักหน้าพร้อมกับทำตาโต

“อย่างนี้ต้องใช้แผนหนามยอกเอาหนามบ่ง”

มันร้องขึ้นมาพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย

.............................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์
ขอบคุณภาพประกอบบางส่วนจาก : Pixabay

ติดตามอ่าน "เตรียมทหารผีหลอก" ทุกตอนได้ที่นี่


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 91