อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 19 ตุลาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 19 ตุลาคม 2562

'น้องเปา'ป่วยหอบหืดใจสู้ ปลูกมันหาเงินเลี้ยง3ชีวิต

สัปดาห์นี้ชื่นชม “น้องเปา” เด็กวัย 9 ขวบ ขยันทำงานหาเงินเป็นเสาหลักของบ้าน หัวใจนักสู้แม้ป่วยโรคหอบหืด “ปลูกมัน-ถางหญ้า” ขอดูแลยายแก่ชราและน้องสาวอายุ 3 ขวบ อาทิตย์ที่ 4 สิงหาคม 2562 เวลา 08.00 น.


หากลองคิดย้อนกลับไปสมัยอดีตในวัยที่เรายังเป็นเด็ก ๆ ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรมากเท่าไหร่นัก จะมีเพียงก็แต่การเล่าเรียนหนังสือที่เป็นหน้าที่หลักเท่านั้น แต่คำนิยามนี้กลับไม่ใช่คำจำกัดความที่สามารถอธิบายชีวิตของเด็กวัย 9 ขวบคนนี้ “น้องเปา” หรือ ..กฤษณพงศ์ บุญยิ่ง ได้เลยแม้แต่น้อย เพราะเส้นทางที่เรียกว่า...ชะตาชีวิต !! ทำให้เด็กคนนี้เผชิญโลกและดิ้นรนต่อสู้มากกว่าเด็กคนอื่น ๆ

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้นกลายเป็นคำถามที่ตามมา...คำตอบก็คือ ทุกวันนี้ “น้องเปา” ที่เรียนอยู่ชั้น ป.3 พักอาศัยอยู่กับผู้เป็นยายวัย 62 ปี และน้องสาวต่างพ่อวัย 3 ขวบ ภายในบ้านไม้สภาพเก่าทรุดโทรมหลังนี้ที่ จ.กาญจนบุรี ซึ่งชีวิตมีความจำเป็นที่จะต้องหัดเรียนรู้ และอยู่ให้รอดในสังคม โดยจะต้องออกมาช่วยยายทำงานหาเงิน จนคุ้นชินกับความเหน็ดเหนื่อยสารพัดมาตั้งแต่ชั้น ป.1



เนื่องจากว่าผู้เป็นพ่อของน้องสาว ก็ไม่ได้ส่งเสียเงินทองให้แม้แต่น้อย เพราะเลิกรากับผู้เป็นแม่ได้หลายปีแล้ว และตอนนี้ผู้เป็นแม่ก็ทำงานโรงงานอยู่ที่กรุงเทพฯ นาน ๆ ครั้งถึงจะกลับมาหาที่บ้าน ทำให้บ้านหลังนี้มีเด็กชายวัยเพียง 9 ขวบคนนี้แหละ ที่จะเติบโตขึ้นไปเป็นหัวหน้าครอบครัว และดูแลคนในบ้านให้มีความสุข

ความทรงจำของเด็ก ๆ หลายคน อาจจะเห็นคุณพ่อหรือคุณแม่เป็นแบบอย่างของการเป็นเสาหลักของบ้าน เด็กคนอื่นอาจจะเป็น...พ่อแม่นั่งกินข้าวด้วยกัน ได้ไปเที่ยวด้วยกัน หรือเมื่อถึงวันสำคัญก็จะนำพวงมาลัยมากราบเท้าพ่อและแม่ ทว่าเด็กคนนี้ไม่มีเลย ไม่มีแม้แต่ความทรงจำเหล่านั้น เพราะว่า...พ่อบังเกิดเกล้าของน้องเปา ได้เลิกลากับแม่ และจากไปตั้งแต่น้องเปาอายุได้ 3 เดือน



ผมไม่เคยเห็นหน้าพ่อเลยครับ...วันนั้นผมอยากรู้ว่าหน้าตาพ่อเป็นไง ผมเลยเดินไปถามยาย ตอนนั้นยายไม่ตอบ แต่นั่งมองหน้าแล้วลูบหัวผม” คำถามที่น้องเปาพยายามเค้นผู้เป็นยาย “ตุ๊ จำปาทอง” ว่า...หน้าตาของพ่อเป็นอย่างไร และคำตอบที่ได้กลับมา คือ คุณยายมองหน้าหลานแล้วลูบหัว

คุณยายตุ๊ มีอาชีพรับจ้างขุดมัน ปลูกมัน ถางหญ้า แต่ด้วยอายุที่เริ่มแก่ชรามากขึ้น เรี่ยวแรงและกำลังที่มีก็เริ่มหดหาย ทำให้น้องเปา ต้องกลายเป็นหัวเรือหลักของบ้านหลังนี้ โดยจะทำหน้าที่ออกไปรับจ้างขุดมัน ปลูกมัน ถางหญ้า ช่วยเหลือผู้เป็นยายทุกวันหยุด แม้จะมีโรคประจำตัวคือ อาการหอบหืด แต่ก็ไม่เคยอิดออดเรื่องงานแม้แต่ครั้งเดียว



เงินที่ได้มาทุกบาททุกสตางค์ก็จะนำมาให้ยายเก็บเอาไว้ซื้อข้าว ซื้อนม และเป็นค่าใช้จ่ายภายในบ้านทุกครั้ง ด้านผู้เป็นแม่ที่ทำงานอยู่ที่กรุงเทพฯ ได้เช่าห้องเล็ก ๆ อาศัยอยู่ที่โน้น จะกลับบ้านปีละครั้ง ส่วนมากแล้วจะโทรศัพท์มาพูดคุยเสียมากกว่า และส่งเงินมาให้เล็ก ๆ น้อย ๆ ตามกำลังที่หาได้

ส่วนที่โรงเรียนบ้านหนองม่วง อ.เลาขวัญ จ.กาญจนบุรี ตั้งแต่น้องเปาจำความได้ จะมีกิจกรรมหนึ่งที่หัวใจบอกว่าอยากจะเข้าร่วม แต่กลับไม่เคยมีโอกาสได้เข้าร่วมคือ “วันพ่อ-วันแม่”



“...งานที่โรงเรียนแบบกอดพ่อ ผมก็ไม่ไปครับ เวลาวันพ่อวันแม่ ผมไม่ได้ไปโรงเรียนครับ...ก็ไม่มีใครไปแทนพ่อกับแม่ ตอนนี้ผมอยู่กับยาย และจะดูแลยายกับน้องเองครับ” เป็นคำพูดไร้เดียงสาผ่านน้ำเสียงใส ๆ ของเด็ก 9 ขวบ

คุณครูลัดดา ใจเก่งดี อดีตครูประจำชั้น เล่าให้ฟังว่า วันนั้นได้ให้เด็ก ๆ เขียนเรียงความเกี่ยวกับพ่อเป็นการบ้าน แต่พอวันรุ่งขึ้นให้เด็กส่งการบ้าน น้องเปาเดินทำหน้าเหมือนจะร้องไห้แล้วพูดว่า “คุณครูครับ ผมเขียนเรียงความเรื่องพ่อไม่ได้ครับ ผมไม่มีพ่อ...” ตนเงียบไปพักหนึ่งแล้วลูบศีรษะน้องเปาบอกว่า “ไม่เป็นไรนะครับ...เขียนไม่ได้ไม่เป็นไร ตั้งแต่นั้นมาเราก็รู้สึกผิดเลย” ส่วนเรื่องผลการเรียนถือว่าเป็นเด็กเรียนดีพอสมควร สอบได้ที่ 3 ของชั้นเรียน



ต้องชื่มชมเด็กคนนี้เป็นอย่างมาก แค่ 9 ขวบอายุเพียงเท่านี้แต่ต้องออกไปตากแดด ตากลม แบกจอบแบกมัน เพื่อมุ่งมั่นทำงานหาเงินมาเลี้ยงดูยายและน้องสาว น้องเปามีความกตัญญู ความขยัน อยู่ในตัว และรู้จริงว่าการปลุกมันจะโตเป็นต้นตั้งตรงได้ จะต้องเสียบหรือปักก้านลงดินอย่างไร หรือแม้แต่เรื่องของฝนตก ถ้าหากปักก้านมันไม่ลึกก็อาจจะล้มได้ เพราะความมุ่งมั่นต้องหาเงินไปให้ยาย

นี่แหละครับ...เพื่อน ๆ พี่ ๆ ทุกคนอาจจะมีความทรงจำที่ดีเกี่ยวกับพ่อ แต่เด็กคนนี้เขาไม่มีเลย ไม่เคยแม้กระทั้งเห็นหน้าพ่อ ไม่มีแม้แต่ความทรงจำดีดีเกี่ยวกับพ่อของเขาเลยสักครั้ง.
...............................................
คอลัมน์ : นิยายชีวิตอาทิตย์สไตล์
โดย “ทวีลาภ บวกทอง”
ขอบคุณภาพ : Poramet Misomphop (เมศ เจ้าชายน้อย)

คลิกติดตามอ่านคอลัมน์นิยายได้ทั้งหมดที่นี่ 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 280