อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 22 พฤศจิกายน 2562

พ.ต.ท.แห้วตำแหน่งสำมะเลเทเมา วิ่งเจอเธอดึงกลับสู่ฝัน

สัปดาห์นี้พาไปดูเรื่องราวของตำรวจหนุ่มยศ พ.ต.ท. ที่พลาดหวังกับตำแหน่งจนสำมะเลเทเมา ก่อนจะหันมาวิ่งออกกำลังกายจนเจอหญิงสาวคนหนึ่ง ก่อนชีวิตทุกอย่างจะดีขึ้นกลับมาแข็งแรงและทำงานได้ดีอีกครั้ง พุธที่ 2 ตุลาคม 2562 เวลา 14.00 น.


รองผู้กำกับการหนุ่มแน่นกระเด็นไปหลายตำแหน่งในรอบหลายปี เคยนำเป็นดาวรุ่งของรุ่นนักเรียนนายร้อยตำรวจ มาบัดนี้เสียคะแนนให้กับเพื่อนคนหนึ่งที่ได้ตำแหน่งผู้กำกับการยศพันตำรวจเอกไปแล้ว ตัวเขายังเป็นพันตำรวจโทอยู่เลย

ด้วยชะตาชีวิตลิขิตโดยนาย ทำให้เป็นแบบนี้ จากนักสืบดาวรุ่งพุ่งแรง กระเด็นไปโบกรถจราจร ไปเป็นสายตรวจ ดีที่ไม่หลุดไปเป็นพนักงานสอบสวนร้อยเวรให้ปวดกบาล เพราะไม่ถนัดอย่างยิ่ง

ในช่วงท้อแท้กับการกระเด็นหลุดจากตำแหน่งที่ใฝ่ฝัน เขาหันพึ่งเหล้าสุราบุหรี่นารี กินเพียวๆ ออนเดอะร็อก แก้วแล้วแก้วเล่า ก่อนจะเดินทางไปรับตำแหน่งยังสถานที่ห่างไกลจากกรุงเทพพระมหานคร

แต่ก็เป็นเมืองที่น่าอยู่อย่างยิ่ง

ด้วยสุขภาพที่ทรุดโทรม ตำรวจหนุ่มเห็นว่าจะทำงานอายคนอื่นเขา หลังจากพึ่งสุราเมรัยทุกศุกร์เสาร์ เที่ยวสถานที่จนปรุคล่อง เงินทองร่อยหรอ มีความสุขกับการจีบสาว ร่างกายยังแข็งแรง ใช้ชีวิตวัยหนุ่มอย่างเริงร่า

มาบัดนี้เขาตื่นมาแล้วเพลียสุดขีด เกือบจะตะกายลงจากเตียงไม่ไหว หญิงสาวข้างกายที่เขาจำชื่อไม่ได้ ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า

ชายหนุ่มปฏิเสธว่าไม่เป็นอะไร แล้วคลานไปอ้วกที่โถส้วม มีเลือดปนออกมา ตกใจสุดขีด อายุยังไม่มาก แต่รู้สึกได้กลิ่นความตายอยู่ใกล้ๆ เสียแล้ว

เปลี่ยนแปลงตัวเองเสียใหม่ เขาเริ่มออกกำลังกายในโรงยิม เพื่อพัฒนากล้ามเนื้อ แต่เมื่อมองอากาศและภูเขาตรงหน้า ในเสี้ยวแรกคิดถึงกรุงเทพพระมหานคร และกองบัญชาการตำรวจนครบาลที่เคยได้ทำงานมา



ในเสี้ยวต่อมา เขาเห็นความน่าหลงใหลของดอย จึงออกจากโรงยิม และเริ่มออกวิ่งไปตามดอย

วันแรกได้เพียง 1 กิโลเมตร ตำรวจหนุ่มก็แทบล้า เขาไม่ได้วิ่งมานาน แต่ไม่ยอมแพ้หรอก

จากที่ศุกร์เสาร์ มัวแต่เมาในสถานที่เที่ยว มาบัดนี้เขาใช้ทุกวันกับการออกวิ่ง วันไหนวิ่งไม่ไหว ก็เข้าโรงยิม เมื่อถึงเช้าวันเสาร์ก็ตื่นเช้าโดยไม่มีอาการงัวเงีย ไปวิ่งขึ้นดอย

ตำรวจหนุ่มสับขาไปอย่างต่อเนื่อง อากาศเช้านี้ดีชะมัดยาก ดีกว่ากรุงเทพพระมหานครเป็นอย่างยิ่ง

ทันใดสะดุ้ง! ขณะกำลังวิ่งเพลินๆ ก็มีหญิงสาวสับแซงเขาวิ่งขึ้นดอยไปอย่างต่อเนื่อง ความเร็วคงที่

ชายหนุ่มไม่ยอม เขาสับขาวิ่งตาม วิ่งไปใกล้หญิงสาวทีใด เธอก็สปีดตัวหนีเขาไปอีกครั้ง ตำรวจหนุ่มต้องงัดแรงขาสับวิ่งตาม ยิ่งเข้าใกล้หญิงสาวก็วิ่งหนี

เหงื่อแตก หัวใจเต้นแรง แต่เขาไม่ยอมแพ้ วิ่งตามไปเรื่อยๆ แม้จะไล่ไม่ทัน แต่ก็ตามอยู่ไม่ห่าง

หญิงสาวค่อยๆ ผ่อนขาลง ชายหนุ่มเริ่มวิ่งใกล้ แต่เมื่อใกล้แล้ว หญิงสาวก็สปีดทิ้งหนีเขาไปอีก

ตำรวจหนุ่มไม่ยอมแพ้วิ่งตามไปเรื่อยๆ



ทันใดร่างกายก็ส่งสัญญาณว่าไม่ไหว ขาตึงเหมือนจะตะคริวกิน เหงื่อท่วมร่าง เขาเริ่มลดความเร็วลง สภาพร่างกายใช้เกินสมรรถภาพไปหน่อย

หญิงสาวค่อยๆ ชะลอแล้วหันมาหาเขา ทำเอาตำรวจหนุ่มอ้าปากค้างในความงามของนักวิ่งคนนี้

“อีกนิดเดียวก็จะถึงยอดดอยแล้ว ไปอีกนิดสิค่ะ เดี๋ยววิ่งไปเป็นเพื่อน”

เธอลดความเร็วลง ชายหนุ่มสับขาวิ่งตาม ทั้งสองวิ่งไปจนถึงยอดดอย ที่นั่นเขาพบก๊วนนักวิ่งอีกหลายคน ตำรวจหนุ่มแนะนำตัวเอง ท่ามกลางสายตาความเป็นมิตรของคนอื่นๆ

“แข็งแรงนะครับ ใช้เวลาวิ่งขึ้นดอยแป๊ปเดียวเอง”

“ไม่ไหวครับ เหนื่อยมาก” ตำรวจหนุ่มบอก แต่หญิงสาวยิ้มเดินมาหา “วันหลังมาวิ่งอีกสิค่ะ พี่” ตำรวจหนุ่มพยักหน้า

จากนั้นทุกการเลิกงานราชการงานหลวง เขาจะใส่รองเท้าออกวิ่ง งานวิ่งในเมืองเขาลงสมัครอย่างครบถ้วน วิ่งไปได้เพื่อนเพิ่มขึ้น จากวิ่งมาสู่การปั่นจักรยาน อากาศดี แม้จะเหนื่อยล้า แต่ก็คุ้มค่า

วันเวลาในต่างจังหวัดทำให้ทุกอย่างดูช้า แต่ตำรวจหนุ่มแข็งแรงขึ้น

เมื่อนายเรียกตัวกลับไปกรุงเทพพระมหานคร เขายังคิดถึงจังหวัดที่จากมา นึกถึงหญิงสาวที่ได้วิ่งด้วยกัน เมื่อมีเวลาว่างเขาก็จะกลับไปวิ่งที่จังหวัดนั้น พบเจอหญิงสาวและใครอื่นๆ หลายคน

ตำรวจหนุ่มหลงลืมการขับเคี่ยวระหว่างรุ่นตัวเอง รุ่นพี่และรุ่นน้อง เขาทำงานด้วยความสดชื่น ทำงานด้วยความมุ่งมั่น ร่างกายแข็งแรงมาก ทุกอาชีพล้วนเจอความน่าเบื่อหน่ายความงี่เง่า แต่ตัวเขาเปลี่ยนมุมมองถ้ามันเป็นสิ่งที่เรารัก เราต้องทำให้มันดีขึ้น ทั้งตัวเราเอง และตัวระบบ

ตำรวจหนุ่มหลับตาอย่างมีความสุข ความเครียดจางหาย ตอนนี้กลับสู่อ้อมกอดของจังหวัดที่จากมาอีกครั้ง คราวนี้เขานั่งบนเครื่องบิน แอร์โฮสเตสทำหน้าที่ได้อย่างไร้ที่ติ เครื่องบินลงจอดอย่างนุ่มนวลเหมือนการพรมจูบจากคนรัก เขาลงจากเครื่องพบเจอหญิงสาวที่มารอรับ เธอฉีกยิ้มกว้าง แล้วเดินมาหาเขา

นายตำรวจหนุ่มประทับใจ เคยขอบคุณเธอที่ทำให้เขาออกวิ่งทุกวี่ทุกวันจนสนุกกับการวิ่งแบบนี้

หญิงสาวมองหน้าตำรวจหนุ่มแล้วพูดออกไปอย่างอารมณ์ดีว่า

“ดีใจมากที่พี่มางานแต่งงานหนูได้ มา! ไปกัน นักวิ่งคนอื่นๆ เขารอพี่ที่ร้านอาหารกันอยู่นะ”
......................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ"


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%