อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 13 ธันวาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

ศุกร์ที่ 13 ธันวาคม 2562

ลูกเมียนักเรียน เสธ. ตอนที่ 3

ผมค่อย ๆ คลี่แผนที่ออกแล้วก็เกิดอาการตื่นตะลึงเล็กน้อยพองามโดยมิได้เสแสร้งเอาใจกับภาพที่ปรากฏบนกระดาษแผ่นโตเบื้องหน้า... จันทร์ที่ 21 ตุลาคม 2562 เวลา 11.00 น.


“ตรงนี้…” ผมชี้ลงไปที่ยอดเขา “ระบายสีนี้ถึงตรงนี้ แล้วจากตรงนี้ถึงตรงนี้ก็สีนี้ ต่ำลงมาสีนี้ เส้นนี้สีน้ำเงินเป็นแม่น้ำ สีนี้สีน้ำตาลเป็นถนน...” ผมอธิบายประกอบแผนที่ไปได้ยังไม่ทันจบก็ถูกขัดขึ้นเสียก่อน

“ว้า...ใครจะไปจำได้” ภรรยาผมทำท่าเบี้ยว “ทหารเขาสอนกันให้จำเป็นเรื่อง ๆ อย่างนี้หรือ ไม่มีการจัดระบบหรือ...มิน่าเล่า” ภรรยาผมถามอย่างสงสัยแกมเหน็บแนมด้วยพื้นฐานปริญญาตรีเศรษฐศาสตร์ ทำให้ผมเพิ่งนึกขึ้นได้

“มีซีจ๊ะ...อย่างนี่นะ" อย่างเส้นนี้ เขาเรียกว่า “เส้นชั้นความสูง” มีตัวเลขกำกับไว้ตรงนี้ ดังนั้นความสูงระหว่าง 100 ถึง 200 เมตร เราก็เลือกใช้สีนี้ พอ 200 ถึง 300 เมตร ก็ใช้สีเฉดนี้แต่ให้เข้มขึ้นไปหน่อยไล่เรียงไปอย่างนี้ เราก็จะเห็นเหมือนภูเขาลอยขึ้นมา หรืออย่างถนนก็ใช้สีนี้ แม่น้ำลําธารใช้สีน้ำเงิน...” ภรรยาผมพยักหน้าเข้าใจพร้อมส่งเสียงเบา ๆ อย่างผ่อนคลายว่า แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย…
 
สรุปแล้ว ผมใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมงในการบรรยายวิชาแผนที่ทหารให้เธอฟังโดยมีลูกสาวสองคนพร้อมดินสอสีในมือเฝ้ารอเวลาเป่านกหวีดปรี๊ดให้เริ่มระบายสีได้ อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเพียงการบรรยายขั้นพื้นฐานแต่หากใครได้พบปะสนทนากับเธอตอนนี้แม้เวลาจะล่วงเลยไปนานแล้วก็ตาม ผมเชื่อว่าเธอจะยังตอบข้อสงสัยของคุณเกี่ยวกับเรื่องแผนที่ทหารได้ไม่มากก็น้อยละผมว่า…

ระหว่างที่กำลังบรรยายนั้น ผมสามารถบอกตัวเองได้เลยว่าในฐานะติวเตอร์คนหนึ่งของนายทหารนักเรียนรุ่นนี้…

ภรรยาผมสอนง่ายกว่าเพื่อนผมหลายคนเลยครับ !!!

“เอาละ...เข้าใจแล้ว ไปดูหนังสือได้เลย ไม่ต้องห่วง แผนที่ที่เหลือแยกไว้ด้วยแล้วกัน ว่าง ๆ จะระบายไม่กี่วันก็คงเสร็จ” ผมให้จูบที่แก้มเป็นรางวัลครั้งหนึ่ง จากนั้นก็แยกตัวออกมาเตรียมตัวอ่านตำรา

“เอ้าพวกเรามาทางนี้…” ภรรยาผมหันไปทางลูกสาวที่ตั้งท่ากระเหี้ยนกระหือรือรออยู่ข้างโต๊ะ

“แพ็ตเอาดินสอสีเขียวนะ ระบายตั้งแต่เส้นนี้ถึงเส้นนี้” อธิบายพร้อมกับชี้ให้ดูเป้าหมายการระบายสีบนแผนที่ให้ลูกสาวคนโต “เสร็จเมื่อไหร่บอกแม่ ระบายสีจาง ๆ นะลูกไม่ต้องเข้มมาก” หันไปมองลูกสาวคนเล็กที่มีดินสอสีในมือเช่นเดียวกันและกำลังรอคำสั่งระบายสีอยู่อย่างกระวนกระวาย

“ส่วนบุ๋มเอางี้แล้วกัน บุ๋มคอยส่งดินสอให้แม่กับพี่แพ็ต แผนที่มันเล็กระบายพร้อมกัน 3 คนไม่ได้” ภรรยาผมมีวิธีแก้ปัญหาแบบสร้างสรรค์เช่นนี้เสมอ บุ๋มพยักหน้าอย่างว่าง่าย เล่นเอาผมโล่งใจเพราะยังไม่ค่อยมั่นใจในฝีมือเด็ก 1 ขวบมากนัก

สนุกกันใหญ่เลยครับที่นี้ 3 คนแม่ลูก

“เสร็จแล้วนะ แผนที่ๆให้ระบาย นี่ไง...ดูซิใช้ได้ไหม” ภรรยาว่าที่นายทหารฝ่ายเสนาธิการผู้ยืนหยัดเคียงข้างสามีเสมอยกม้วนแผนที่มาให้ผมที่โต๊ะกินข้าวซึ่งใช้เป็นโต๊ะเขียนหนังสือไปด้วย ลูกสาวคนโตยืนตาโตรอรับฟังความเห็นจากคุณพ่อต่อชิ้นงานที่เธอมีส่วนร่วมระบายสีอยู่ด้วย ส่วนลูกสาวคนเล็กทำหน้าที่เป็นกองหนุนยืนถือกล่องดินสอสีคอยให้การสนับสนุนตามบทบาทที่คุณแม่มอบให้



ผมค่อย ๆ คลี่แผนที่ออกแล้วก็เกิดอาการตื่นตะลึงเล็กน้อยพองามโดยมิได้เสแสร้งเอาใจกับภาพที่ปรากฏบนกระดาษแผ่นโตเบื้องหน้า

จากลวดลายเส้นสีน้ำเงินเข้มที่แบนราบตามแบบฉบับแผนที่พิมพ์เขียวที่ทางโรงเรียนขี้งกแจกมาให้อย่างเสียมิได้เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ บัดนี้ได้ปรากฏลวดลายสีสันที่ผิดไป ที่สูง หุบเหว และทิวเขาปรากฏต่อสายตาอย่างชัดเจนตรงไหนเป็นสายน้ำ ตรงไหนเป็นท้องนา ตรงไหนเป็นเส้นทางถนนลาดยาง ถนนลำลอง ชุมชน ฯลฯ สามารถมองเห็นได้ง่ายราวภาพถ่าย และนี่ย่อมนำไปสู่ความง่ายในการพิจารณาสภาพภูมิประเทศเพื่อนำไปสู่การวางแผนการปฏิบัติการทางทหารในห้องเรียนได้ในที่สุด

ผมหันไปสบตาภรรยาและลูก กล่าวขอบคุณและให้รางวัลหอมแก้มซ้ายขวาอย่างเสมอหน้ากัน แล้วอธิบายให้ฟังว่า ผลงานของพวกเธอนั้นมีประโยชน์ต่อพ่อเพียงใด จากนั้นก็สัญญาว่าเสาร์นี้จะพาไปดูหนังกัน

“แล้วจะมีอะไรให้ระบายอีกไหมคะ...สนุกออก” ลูกสาวคนโตถามพลางหันไปมองผนังห้องที่ยังดูโล่ง ๆ อยู่

ความร่วมมือจากภรรยาและลูกในงานชิ้นแรกทำให้ผมเกิดปิ๊งไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมา…

วิบากกรรมของลูกเมียนายทหารนักเรียนโรงเรียนเสนาธิการทหารบกจะยังไม่จบสิ้นลงแค่นี้ แล้วคุณจะเชื่อผมว่า ทางราชการน่าจะทำเครื่องหมายหัวช้างสัญลักษณ์เสนาธิการเล็ก ๆ หรือไม่ก็โล่ประกาศเกียรติคุณในฐานะให้การสนับสนุนราชการให้กับเธอด้วยก็จะดีมิใช่น้อย.
 
หมายเหตุ : “เรียบร้อยโรงเรียนเสธ.” รวมเล่มแล้วครับ ๑๙๐ บาท(ค่าส่งฟรี) สั่งซื้อได้ที่ fanpage gen.bunchon
..................................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์ 
ขอบคุณภาพจาก : โรงเรียนเสนาธิการทหารบก


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 150