อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม 2562
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม 2562

ลูกเมียนักเรียน เสธ. ตอนที่ 6

จากลวดลายเส้นสีน้ำเงินเข้มที่แบนราบตามแบบฉบับแผนที่พิมพ์เขียวที่ทางโรงเรียนขี้งกแจกมาให้อย่างเสียมิได้เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ บัดนี้ได้ปรากฏลวดลายสีสันที่ผิดไป ที่สูง เหว และทิวเขา ฯลฯ ปรากฏต่อสายตาอย่างชัดเจน... จันทร์ที่ 11 พฤศจิกายน 2562 เวลา 11.00 น.


ตำราที่ใช้เรียนโรงเรียนเสธ.กองท่วมหัวทีเดียวครับ และที่สำคัญคือส่วนใหญ่ต้องใช้การ “ท่องจำ” เกือบทั้งสิ้น สร้างความเดือดร้อนรำคาญอย่างแสนสาหัสให้กับนายทหารนักเรียน  ผมจะยกตัวอย่างเรื่องที่เราต้องท่องมาให้ดูสักเรื่องแล้วกัน

“งานกำลังพล ประกอบด้วย 1) การรักษายอดกำลังพลของหน่วย 2) การจัดการกำลังพล 3) การจัดการกำลังคน 4) การพัฒนาและการรักษาขวัญ 5) การรักษาวินัย 6) การจัดการในกองบัญชาการ 7) งาน กำลังพลเบ็ดเตล็ด” 

และไม่เพียงเท่านั้น ยกตัวอย่างงานข้อ 2) ว่าด้วยการจัดการกำลังพล ยังมีแยกแยะไปอีกว่าประกอบด้วย 1) การดำเนินการกำลังพลซึ่งประกอบด้วย การจัดหา การแบ่งประเภทการบรรจุ การเลื่อนยศ การย้าย การแบ่งประเภทใหม่ การปลด การเกษียณ การไล่ออกและการหมุนเวียนกำลังพล  2) งานเชลยศึก...ฯลฯ พอแค่นี้แล้วกันครับ

ที่ยกมาเป็นตัวอย่างด้วยความขมขื่นใจนี้ ก็เพราะว่าในความเป็นนักเรียนเสธ.นั้น เราต้องท่องจำให้ได้ทั้งหมดเพื่อเอาไปใช้ในการสอบซึ่งมีได้มีตกเหมือนนักเรียนทั่วไปทั้งโลกนั่นเอง !!!
 


ตำราที่ต้องอ่านต้องทำความเข้าใจและต้องท่องเหล่านี้ก็คือไอ้ที่กองท่วมหัวอยู่ตรงหน้าและยังติดหูติดตามมาหลอกหลอนผมแม้กระทั่งบัดนี้ในบางโอกาสที่นอนหลับแล้วฝัน…ฝันร้าย !!!

แต่ชีวิตแม้จะทุกข์ยากเพียงใด จะอย่างไรก็ต้องก้าวเดิน…

นี่เป็นคำขวัญที่ผมจำไม่ได้แล้วว่าไปอ่านเจอจากที่ไหน แต่จำได้ว่าช่วงนั้นผมต้องงัดขึ้นมาปลอบใจตัวเองอยู่บ่อย ๆ เวลาเงยหน้าขึ้นจากกองตำราตรงหน้าเพื่อหาแสงสว่างนำทางแก่ชีวิต ก่อนที่จะก้มหน้าก้มตาท่อง ท่อง และท่องต่อไป…

จนกระทั่งวันหนึ่ง ผมก็หาทางออกอะไรบางอย่างได้

“เสร็จแล้วนะ แผนที่ๆให้ระบาย นี่ไง...ดูซิใช้ได้ไหม” ภรรยาว่าที่นายทหารฝ่ายเสนาธิการผู้ยืนหยัดเคียงข้างสามีเสมอยกม้วนแผนที่มาให้ผมที่โต๊ะกินข้าวซึ่งใช้เป็นโต๊ะเขียนหนังสือไปด้วย ลูกสาวคนโตยืนตาโตรอรับฟังความเห็นจากคุณพ่อต่อชิ้นงานที่เธอมีส่วนร่วมระบายสีอยู่ด้วย ส่วนลูกสาวคนเล็กทำหน้าที่เป็นกองหนุนยืนถือกล่องดินสอสีคอยให้การสนับสนุนตามบทบาทที่คุณแม่มอบให้

ผมค่อย ๆ คลี่แผนที่ออกแล้วก็เกิดอาการตื่นตะลึงเล็กน้อยพองามโดยมิได้เสแสร้งเอาใจกับภาพที่ปรากฏบนกระดาษแผ่นโตเบื้องหน้า

จากลวดลายเส้นสีน้ำเงินเข้มที่แบนราบตามแบบฉบับแผนที่พิมพ์เขียวที่ทางโรงเรียนขี้งกแจกมาให้อย่างเสียมิได้เมื่อไม่กี่วันก่อนหน้านี้ บัดนี้ได้ปรากฏลวดลายสีสันที่ผิดไป ที่สูง เหว และทิวเขา ฯลฯ ปรากฏต่อสายตาอย่างชัดเจนตรงไหนเป็นสายน้ำ ตรงไหนเป็นท้องนา ตรงไหนเป็นเส้นทางถนนลาดยาง ถนนลำลอง ชุมชน ฯลฯ สามารถมองเห็นได้ง่ายราวภาพถ่าย และนี่ย่อมนำไปสู่ความง่ายในการพิจารณาสภาพภูมิประเทศเพื่อนำไปสู่การวางแผนการปฏิบัติการทางทหารในห้องเรียนได้ในที่สุด

ผมหันไปสบตาภรรยาและลูก กล่าวขอบคุณและให้รางวัลหอมแก้มซ้ายขวาอย่างเสมอหน้ากัน แล้วอธิบายให้ฟังว่า ผลงานของพวกเธอนั้นมีประโยชน์ต่อพ่อเพียงใด จากนั้นก็สัญญาว่าเสาร์นี้จะพาไปดูหนังกัน

“แล้วจะมีอะไรให้ระบายอีกไหมคะ...สนุกออก” 

ลูกสาวคนโตถามพลางหันไปมองผนังห้องที่ยังดูโล่ง ๆ อยู่
 
ความร่วมมือจากภรรยาและลูกในงานชิ้นแรกทำให้ผมเกิดปิ๊งไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมา…
...............................................................
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์

 


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 73