อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2563

ชิงช้าพลังคนหมุน

ชิงช้าพลังคนหมุนให้บริการแข่งกับเสียงเพลงด้านล่างของสวนสนุก ทีมงานซึ่งล้วนเป็นคนหนุ่มสาวพยายามเชิญชวนผู้คนให้มานั่งชิงช้าสวรรค์ อาทิตย์ที่ 15 ธันวาคม 2562 เวลา 09.00 น.

ร่างของอ่องลอยลงมาสู่พื้นโดยที่มีมือข้างหนึ่งเกี่ยวเอาไว้ได้กับกระเช้าของชิงช้าสวรรค์พลังคนหมุนแห่งประเทศเมียนมา ซึ่งอาศัยความแคล่วคล่องและความชำนาญของร่างกายเคลื่อนไหวสู่จุดหมายเพื่อสู้กับแรงโน้มถ่วงของโลก โดยเขาทำมาตั้งแต่อายุ 9 ขวบแล้ว

พลุดอกไม้ไฟจุดประกายสู่ท้องฟ้าห่างออกไปไม่ไกล แล้วยังมีบอลลูนอากาศร้อนให้บริการในงานประจำปีของเทศกาลในเมืองตองยี รัฐชาน ประเทศเมียนมา





มีชิงช้าพลังคนหมุนให้บริการแข่งกับเสียงเพลงด้านล่างของสวนสนุก ทีมงานซึ่งล้วนเป็นคนหนุ่มสาวพยายามเชิญชวนผู้คนให้มานั่งชิงช้าสวรรค์ เมื่อมีคนมานั่งในกระเช้าแล้ว อ่อง เซียง พโย วัย 22 ปีก็เป่านกหวีดให้สัญญาณกับทีมงาน แล้วตัวเขาก็จะกระโดดเกาะไปบนกระเช้าเพื่อดึงมันลงมาให้เกิดการหมุนของชิงช้าสวรรค์สูง 20 เมตร ตัวชิงช้าก็จะหมุนเร็วขึ้นตามแรงดึงและผลักด้วยกำลังแขนขาของทีมงาน แต่ทีมงานของเขาที่ห้อยติดไปกับกระเช้าจะหาทางดีดตัวให้พ้นออกมาก่อนที่กระเช้าจะหมุนลงมาถึงพื้นด้วยความชำนาญ ท่ามกลางเสียงเชียร์และหวีดร้องด้วยความกลัวยามชิงช้าหมุนไปด้วยพลังแรงของทีมงาน





อ่องบอกกับผู้สื่อข่าวช่วงพักว่า ทำงานนี้มาตั้งแต่อายุ 9 ขวบ พ่อแม่ก็ไม่อยากให้ทำหรอกแต่ก็แอบทำ และยอมรับว่าเป็นงานที่อันตราย

อ่องคือหนึ่งในคนหนุ่มหลายร้อยคนที่ทำงานกับชิงช้าสวรรค์ของเมียนมาที่รู้จักกันในชื่อ char yahat(ชาร์ ยาฮัต) ตามงานสวนสนุกและสนามเด็กเล่นทั่วประเทศ เวลาทำงานของเขาประมาณ 9 เดือนในหนึ่งปี ทีมงานประมาณ 15 คนรอนแรมไปทั่วประเทศ แบบไม่มีการหยุดพัก ได้ค่าจ้างประมาณเดือนละ 70-100 ดอลลาร์สหรัฐ (ราว 2,100-3,000 บาท) จากนั้นก็จะได้พักในช่วงฤดูมรสุมหรือหน้าฝนนั่นแหละ



อ่องยอมรับว่า ทีมงานของเขาทำงานด้วยจิตวิญญาณอย่างแท้จริง แต่ก็ยอมรับว่าบางครั้งก็อดที่จะหยอกล้อกับลูกค้าสาวๆที่นั่งอยู่ในกระเช้าไม่ได้ เพราะตอนที่กระเช้าขึ้นไปสูง ๆ แล้วพวกสาว ๆ ก็ชอบกรีดร้องด้วยความเสียวตอนที่พวกเขาดึงกระเช้าให้ลอยขึ้น แต่ทีมงานของพวกเขาก็จะให้เกียรติสุภาพสตรีเสมอ ช่วยพวกเธอลงจากกระเช้าด้วยความสุขที่ได้มาเที่ยวเล่น

อ่องยอมรับว่า ไม่เสียใจที่ไม่ได้เรียนหนังสือแล้วต้องมาทำงานแบบนี้แต่ก็ยอมรับว่าคิดถึงครอบครัว แต่ชีวิตต้องดำเนินต่อไป เขาก็จะทำงานนี้ต่อไปจนกว่าจะไม่ไหว.





คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 84