อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อาทิตย์ที่ 31 พฤษภาคม 2563

ขี้ยาจำตร.หนุ่มไม่ได้ แต่รอยแผลเป็นฟ้องชัดโดนอะไรมา

สัปดาห์นี้ไปดูเรื่องราวของตำรวจหนุ่มจำขี้ยาแม่น ครั้งหนึ่งเปิดเพลงดัง เจอหนุ่มหุ่นหมีต่อยหน้ายับ เป็นรอยแผลเป็น ก่อนโดนจับยาเสพติดอื้อ พุธที่ 18 ธันวาคม 2562 เวลา 10.00 น.


ชีวิตหลังกลับจากการทำงานคงจะดีไม่น้อย สิบตำรวจตรีหนุ่มไม่ได้นอนแฟลตตำรวจ แต่เลือกอพาร์ทเม้นท์นอนกับแฟนสาว ซึ่งเขาเลือกพักอยู่กับคนรักก่อนจะสมัครตำรวจ

คืนนี้งานหนักแทบอยากจะล้มตัวลงนอน แฟนสาวไปงานเลี้ยงกับออฟฟิศที่ต่างจังหวัด วีดีโอคอลล์หากันให้หายคิดถึง แล้วขอตัวนอน พรุ่งนี้มีงานเช้าแปดโมง ขณะตาปิดและกำลังจะร่วงหล่นสู่ห้วงแห่งความฝัน

เสียงเพลงก็ดังขึ้นสนั่นทำเอาสิบตำรวจตรีหนุ่มสะดุ้งตกใจ

เที่ยงคืนกว่าแล้ว ใครมาทะลึ่งเปิดเพลงเสียงดังแบบนี้

บ้าบอที่สุด

เท่านั้นยังไม่พอ ยังมีเสียงร้องเพลงดังครวญครางอีกด้วย ร้องราวกับคนผิดคีย์ชอบจับไมโครโฟน แม้ไม่เห็น แต่หมู่หนุ่มก็รู้ว่าห้องข้างๆ รอบตัวต่างตื่นนอนกันหมด พอดีกับที่แฟนสาวโทร.มาอีกรอบ และได้ยินเสียงเพลงดังลั่น

“ไอ้ห้องริมสุดทางเดินอีกแล้วสิ มันชอบเปิดเพลงเสียงดังร้องไปด้วยเหมือนคนเมายาเลย”

“ทำไมไม่เล่าให้เขาฟัง”

“ก็ไม่อยากกวนตัวเอง”




สิบตำรวจตรีหนุ่มไม่รู้มาก่อนเลย เพราะก่อนหน้านี้เข้าเวรดึกมาตลอด สืบทราบว่าคนในห้องสุดทางเดินพึ่งย้ายมาอยู่ใหม่ แล้วก็ส่งเสียงโวยวายเป็นที่อิดหนาระอาใจใครหลายคนยิ่งนัก ทุกคนเฉยเมยอดทนอยากทนๆ แต่ไม่ใช่วันนี้

แม้ใครก็ไม่อยากมีเรื่อง เพราะกลัวมันจะมีอาวุธ แต่สิบตำรวจตรีเป็นผู้พิทักษ์สันติราษฎร์ ลุกออกจากห้องแต่งตัวด้วยเครื่องแบบทำงาน พกปืนไปด้วย ต้องปรามมันเสียบ้าง

ประตูเปิดออกพอดีกับที่หนุ่มร่างใหญ่ไซส์หมีผิวดำมะเมื่อมเปิดออกจากห้อง “มันอะไรกันนักหนา เที่ยงคืนกว่าแล้ว ยังจะเสียงดังอยู่ได้” เขาเปิดออกมาเจอกับตำรวจ ทั้งสองไม่ได้พูดอะไร แต่เข้าใจกัน สิบตำรวจตรีหนุ่มเดินตามหนุ่มร่างใหญ่ไปที่ห้องเสียงเพลงยังดัง เสียงทุบประตูดังสนั่นทำเอาสิบตำรวจตรียังสะดุ้งแทน ทุบไป 2-3 ครั้ง

“เป็นอะไร!!!!!!!!!!!!!!!!” หนุ่มร่างใหญ่ตะโกนว้ากสุดกำลัง ตำรวจหนุ่มยังเผลอกลัว “ดึกขนาดนี้ทำไมยังเสียงดังอีก รบกวนคนอื่นเขา” แล้วก็พ่นคำหยาบมาชนิดสะดุ้งโหยง เสียงเพลงเงียบไปในบัดดล สิบตำรวจตรีหนุ่มกำปืนแน่นเผื่อมีเหตุไม่คาดคิด

“ออกมาสิ! เก่งจริงก็ออกมา! ออกมา!!!!” หนุ่มร่างยักษ์โพล่งขึ้นเสียงสนั่น

รออยู่ 5 นาทีเต็มๆ ไม่มีความกล้าออกจากห้องเสียงดัง

“ไปนอนกันดีกว่า เอ่อ..ผมได้ข่าวว่าห้องนี้เปิดเพลงดัง แต่พึ่งได้ยินกับตัว ปกติกลับเช้าเพราะทำงานตัดต่อดึก” หนุ่มร่างใหญ่คุยเล่นกับตำรวจที่ไม่ต้องแนะนำอะไร หนุ่มร่างใหญ่ก็รู้ว่าเป็นตำรวจ ทั้งสองเดินเข้าห้องไปแล้วล้มตัวลงนอน

เพลงเงียบไปในบัดดล แต่มีเสียงหนุ่มในห้องนั้นพูดตะโกนเสียงดัง ทันใดเปิดประตูออกมา สิบตำรวจตรีหนุ่มได้ยินแล้วลุกชันกาย กำปืนไว้แน่น ไอ้หนุ่มนั้นมันวิ่งกระแทกเท้าลงไปมาตรงทางเดินแล้วปิดประตูตัวเองดังปัง!!!

ตำรวจโผล่ออกมา หนุ่มร่างใหญ่เปิดประตู ทั้งสองสบตากันแล้วเดินไปที่ห้องทุบประตูสนั่นเสียงดัง “เก่งจริง!!! ก็ออกมาสิ!!!” แล้วตามด้วยการด่าสนั่นหวั่นไหว แต่ไม่มีความกล้าในตัวห้องนั้นอีกครา

ทุกอย่างเงียบสงบยันตอนเช้า



ตำรวจหนุ่มตื่นนอนแบบหลับไม่เต็มที่ รีบแต่งตัวออกจากห้อง เจอหน้าหนุ่มร่างใหญ่ ทั้งสองไม่พูดอะไรเดินไปที่ห้องเจ้าปัญหา คนในชั้นต่างออกมาดู เสียงเคาะประตูดังสนั่น แล้วก็เปิดออกพอดี หนุ่มหน้าตาเหมือนคนติดยาเดินออกมาอย่างเกรงๆ เจอหน้ากับหนุ่มร่างใหญ่

คนในชั้นจะบอกว่าวินาทีนั้นทุกคนปิดตากันหมด เช่นเดียวกับตำรวจหนุ่มเขาปิดตาพลาดเวลาไป 3 วินาที

หมัดหนุ่มร่างใหญ่กระแทกเข้าที่หน้าคนไร้มารยาทเจ้าปัญหาจนหน้าหงายกระแทกกับพื้นห้องอย่างจัง

หลังจากนั้นก็มีการร้องเรียนกับทางอพาร์ทเม้นท์ เจ้าของไล่หนุ่มออก นับแต่นั้นห้องก็สงบสุข ไม่นานหนุ่มร่างใหญ่ก็ย้ายออกไป โดยมาเคาะห้องบอกกับตำรวจหนุ่มว่า “ขอบคุณในวันนั้นนะ” ทั้งสองจากลา แยกย้ายกันไปหน้าที่ใครหน้าที่มัน

จวบจนผ่านไปหลายเดือน ตำรวจหนุ่มเดินเข้าห้องสืบสวนเพื่อย้ายจากสายตรวจเป็นสายสืบ เห็นคนนั่งในห้อง เป็นไอ้หนุ่มเจ้าปัญหา พร้อมยาไอซ์และโจ๋ อุปกรณ์เสพยา ถูกใส่กุญแจมือนั่งสงบเสงี่ยมขณะนักสืบกำลังเขียนบันทึกจับกุม



“หน้าไปโดนอะไรมา” รองสารวัตรสืบถามผู้ต้องหา มันไม่ตอบไม่พูดอันใด

“ไม่พูดก็ไม่พูด ใบ้อย่างนี้ไปตลอดชีวิตนะ”

สิบตำรวจตรีหนุ่มเดินไปจ้องหน้าผู้ต้องหาเผื่อมันจะจำเขาได้ รอยแผลเป็นจากหมัดหนักในวันนั้นยังปรากฎที่หน้าในวันนี้ปรากฎว่าผู้ต้องหามันจำตำรวจหนุ่มคนนี้ไม่ได้เสียแล้ว

เขาจึงหันไปบอกกับรองสารวัตรสืบสวน

“ผมรู้ว่าหน้ามันไปโดนอะไรมาครับ”

รองสารวัตรสืบสวนเลิกคิ้วสูง

“เขาเล่ากันมา แต่ตอนนั้นผมไม่ได้เห็นเหตุการณ์นะ เผอิญแมงเข้าตา เลยไม่เห็นหลักฐานชัดแจ้ง”
....................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 
ขอบคุณภาพประกอบจาก Pixabay

 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    100%

บอกต่อ : 280