อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563

สิบเอกอกหักตื่นรพ. ไม่ห่วงชีวิตถามหาจยย.สุดที่รัก

สัปดาห์นี้ไปดูเรื่องราวของสิบตำรวจเอกที่เกือบต้องสังเวยชีวิตให้กับความอกหัก รถชนร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล มึนงง! ตื่นกลาง รพ. ถามหา จยย.สีแดงที่มีอดีตฝังใจ พุธที่ 15 มกราคม 2563 เวลา 10.00 น.


เช้าวันนั้นเขาจำอะไรไม่ได้ หลังจากที่เพื่อนมาปลุก ลืมตาตื่นก็อยู่บนเตียงนอนสีขาว เหลือบมองไปรอบๆ ก็เห็นว่ามันคือโรงพยาบาล เขาสบตากับเพื่อนแล้วทำหน้างงๆ “เกิดอะไรขึ้น”

เพื่อนบอกว่าเมื่อคืนเอ็งอกหักเมามาก ขี่จยย.ออกไป แล้วก็ไม่มีใครติดต่อได้อีก จนตอนเช้าโรงพยาบาลโทร.ไป เขาสุ่มจากเบอร์ที่มีคนโทร.มา บอกว่าเอ็งรถจยย.ชน ตอนนี้นอนอยู่โรงพยาบาล

“นี่เราอกหักจริงๆ เหรอ” เขาครุ่นคิด

“แล้วจยย.เป็นไงบ้าง”

ตำรวจคงย้ายไปไว้ที่โรงพักแล้วกระมัง เพื่อนตอบก่อนด่าว่า ไม่คิดจะสนใจร่างกายตัวเองเลยหรือ

“มันไม่หักไม่เจ็บไม่พิการใช่ไหม” เขาถาม เพื่อนก็พยักหน้า บอกมีแผลเต็มตัว วันนี้คงจะแสบๆ หน่อยแหละ



เขาคิดถึงจยย.ขึ้นมาอย่างจับใจ ตอนเรียนมหาวิทยาลัย มันคือจยย.สีแดงคันเล็กรุ่นคลาสสิก เห็นแล้วน่าชวนนั่ง มีคนขายกันในราคาแค่ 2 พันบาทเท่านั้น ตอนนั้นเขาซื้อมันร่วมกับแฟนสาว

เขาเห็นเธอครั้งแรกตอนไปเรียนวิชาภาษาอังกฤษ วินาทีนั้นหัวใจกระหน่ำร่ำร้องว่าต้องไปพูดคุย แต่ความเหนียมอายฉุดรั้งไว้ เขารวบรวมความกล้าอยู่นานกว่าจะเข้าไปคุยกับเธอ

“แหม...เห็นลอบมองตั้งหน้า นึกว่าจะไม่ทักเราเสียแล้ว” เธอตอบมาแบบนี้

จากนั้นโลกก็เป็นสีชมพูสำหรับเขา

จยย.คันนี้ทำให้เขาพาคนรักไปได้ทุกที่ในเมืองเชียงใหม่ เธอมาจากต่างจังหวัดเขาพาไปเที่ยวในสถานที่หลากหลายแห่ง ในยุคสมัยที่เชียงใหม่ยังไม่มากมายด้วยนักท่องเที่ยวขนาดนี้ สถานที่หลายแห่งยังไม่เป็นสถานที่ท่องเที่ยว หมู่บ้านยังเป็นหมู่บ้าน เขาพาเธอไป อยู่ด้วยกันตัวติดเหมือนปาท่องโก๋

แต่บทเรียนในชีวิตสำหรับหลายคนจะต้องเดินทางมาถึงในไม่ช้า นั่นก็คือ การถูกบอกเลิกไม่รักจากใครสักคน

เขาโดนบทเรียนนั้นเข้าให้ตอนปี 4 เธอห่างหายและบอกเลิก พูดสั้นๆ ว่า ไม่ได้รักแล้ว เท่านั้นแหละ โลกตรงหน้าพังทลาย เพื่อนๆ เพียงปลอบใจ และไม่นานเขาก็เมาจนสติหลุดลงเอยด้วยการนอนโรงพยาบาลแบบนี้

เขานอนโรงพยาบาลไป 1 วัน ออกมาด้วยสภาพบาดแผลและเพื่อนแซวกันพอให้อายเบาๆ แล้วชีวิตของหญิงสาวก็เดินจากไปเพียงแค่นั้น พร้อมกับจยย.ที่เขาไม่คิดเอาคืน เพราะมันบาดลึกเจ็บปวดเกินกว่าจะมองมันได้อีกครา



ผ่านไปหลายปี หลังจากทำงานต่างๆ มาสักพัก เขาก็ไปสมัครสอบตำรวจ ได้ติดยศสิบตำรวจตรีไต่ไปสิบตำรวจเอก แล้วก็กลับมาที่เชียงใหม่อีกครั้ง

“คิดอย่างไรไปเป็นตำรวจวะ” เพื่อนถามในงานเลี้ยงพบปะรุ่น

“ไว้จับเอ็งไง” เรียกเสียงหัวเราะจากคนอื่นได้อีกครา

วันหนึ่งเขาได้เห็นโพสต์จากเฟซบุ๊ก เพื่อนสักคนโดนแท็กมาว่าอดีตคนรักของเขากำลังจะแต่งงาน กับชายหนุ่มที่ดูแล้วเหมือนเขาเป็นอย่างยิ่ง นั่นนำไปสู่ความไม่เข้าใจอย่างยิ่ง จนต้องโทร.หาเพื่อนสมัยเรียน “ทำไม”

ไม่มีคำตอบชัดเจน มีแต่เพียงการสันนิษฐานได้ว่า คนบางคนก็ไม่อาจลืมใครสักคนได้ แม้สุดท้ายจะไม่ได้รักพบกันอีก แม้จะบอกว่าเลิกกันแล้ว แต่เสี้ยวหนึ่งในหัวใจยังคะนึงหาอยู่โดยไม่รู้ตัว

นั่นทำให้เราไขว่คว้าหาคนๆ นั้น หรือใครสักคนที่เหมือนคนๆ นั้นอยู่เสมอ แม้สุดท้ายมนุษย์เราจะไม่เหมือนกันก็ตาม แต่เราย่อมค้นหาความเหมือนบนความแตกต่างเสมอมา

เธอไม่ได้ชวนเขา มันผ่านมาหลายปี และงานสำคัญแบบนี้ เธอคงไม่อยากให้อดีตกลับมาหลอนปัจจุบันอีก

เขาออกเวรตอนเย็น ผลัดเปลี่ยนเสื้อผ้าเตรียมออกกำลังกาย และแล้วเขาก็เห็น จยย.สีแดงคันเดิมขี่ผ่านมา เขายกมือไหว้ “หวัดดีครับป๋า” ดาบตำรวจได้ยินเสียงจึงชะลอรถ “ป๋าขับรถเท่นะ” ชายหนุ่มทัก



“โอย...ไม่ใช่รถป๋าหรอก มันมาอยู่ที่โรงพักนี้ได้หลายปีแล้ว เขาว่ามีคนเมาขี่รถไปชนเสาไฟแล้วเจ็บ มูลนิธิพาไปโรงพยาบาล ร้อยเวรตอนนั้นขี้เกียจตามหา รถถูกลากมาไว้ที่โรงพัก ป๋าเห็นมันพังมาหลายปี เลยลองเอาไปซ่อมดู ปรากฏว่าขี่ได้ดีเลย นี่มาซื้อของก็เพลินดีนะ” ชายหนุ่มฟังแล้วยิ้มในใจ

หลายวันต่อมา เขายืมรถจยย.ของป๋ามาขับเล่น บอกว่าเหมือนรถตัวเองสมัยก่อน เขาขี่มาขับเล่นวนรอบ สภ. รถจยย.คันนี้ยังอยู่รอดถึงวันนี้ เขาขี่ไปเพลิน คิดถึงมือของอดีตคนรักโอบเอวเขาระหว่างล่องไปตามหนทางถนนเชียงใหม่ ดอยสะเก็ด เราไปหยุดที่เขื่อนแม่กวงดูความงามธรรมชาติ ชีวิตจะมีอะไรเพลิดเพลินไปกว่านี้อีก

“ขอโทษนะคะ” หญิงสาวคนหนึ่งพูดออกมา สิบตำรวจเอกชะลอรถ

“คุณตำรวจ รถหนูโดนล็อกล้อ นี่มาเสียค่าปรับ”

เขามองหน้าหญิงสาว “ให้ไปส่งเหรอครับ”

“ได้ไหม...นะ” เธอตอบอย่างไม่แน่ใจท่าทางเกร็ง

“มาสิครับ” เธอขึ้นรถอย่างเกรงๆ แล้วเขาก็ขับไปส่งเธอถึงที่หมาย สบตาเธออยู่แวบหนึ่ง เรื่องราวในอดีตปรากฏขึ้นผุดพราย แล้วเขาก็เอ่ยปากคุยกับเธอ ไม่มีตรงไหนหรือส่วนเสี้ยวนิดที่หญิงสาวคนนี้จะเหมือนกับหญิงสาวในอดีตของเขา

แต่เพราะเรามองหาความเหมือนในความแตกต่างไม่ใช่เหรอ...เขาคิด แล้วจึงสานสัมพันธ์กับหญิงสาวคนตรงหน้า พลันที่เธอยิ้มเขาก็ลืมเรื่องราวแต่หนหลังทั้งมวล.
…................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 
ขอบคุณภาพประกอบจาก : Pixabay

 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 183