อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563
พิธีราชาภิเษกรัชกาลที่ 10

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 18 กุมภาพันธ์ 2563

วิชัยไปกับตำรวจจับคนร้าย กว่าจะได้ภาพมีเสียวสันหลัง

สัปดาห์นี้ไปดู "วิชัย" นั่งรถตำรวจไปทำข่าวแบบสดๆ กว่าจะได้ภาพต้องลุ้นวินาทีจับแบบมีเสียว คนร้ายดันเป็นมือกราดยิง พุธที่ 5 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา 10.00 น.


การเป็นนักข่าวอาชญากรรมแล้วมีตำรวจชวนไปจับคนร้าย ถือเป็นเกียรติยศมาก สมัยหนอนโรงพักทำข่าวใหม่ๆ เมื่อ 10 ปีก่อน เวลาเจอตำรวจก็จะบอกให้ชวนไปจับยาจับคนร้ายด้วย นัยว่าจะได้ภาพเด็ดๆ เรื่องราวดีๆ มานำเสนอแก่ผู้อ่านและเป็นเกียรติยศส่วนตัว แถมอีกอย่างมันสนุกตื่นเต้นดี

แต่ตำรวจเห็นท่าทางหน่วยก้านหนอนโรงพักแล้ว คงจะคิดพิจารณาว่าเอาเอ็งไป แทนที่จะได้ข่าว ได้จับใคร ก็ต้องไปดูแลเอ็งเสียมากกว่า เลยไม่มีใครพาไป

แต่วิชัยมีโอกาสนี้ ไม่รู้ไปคุยกับตำรวจอีท่าไหน ตำรวจถึงพาไปด้วย

“สนุกแน่เลย” วิชัยตรวจเช็กกล้องถ่ายรูป ขณะที่ตำรวจพาขึ้นเครื่องบินลงพื้นที่ต่างจังหวัดไปจับกุมมือปืนที่ยิงถล่มประชาชนเสียชีวิต วงจรปิดจับภาพกลุ่มมือปืนใช้ปืนกราดยิง ไฟแล่บจากปลายกระบอก ยังกะหนังแอ็คชั่น แต่นี่คือชีวิตคนจริงๆ สูญเสียไปกับหมายฆ่าสั่งตายนี้

เมื่อถึงต่างจังหวัด ตำรวจก็พาวิชัยขึ้นรถตู้ทันที “พร้อมนะวิชัย” ตำรวจนายหนึ่งถาม

“พร้อมครับ” วิชัยตอบอย่างมั่นใจ แต่หัวใจเต้นแรง เลือดสูบฉีดตื่นเต้นไม่แพ้ชุดจับกุม



รถตู้ขับไปตามถนนต่างจังหวัด ป่าสองข้างทางอร่ามตา และขาดหายเป็นช่วงๆ รถที่วิชัยนั่งมา เป็นนายตำรวจสัญญาบัตร หัวหน้าชุดจับกุม ส่วนคันหน้าเป็นตำรวจชุดจับกุม พวกเขาอาวุธปืนพร้อมและปิดบังใบหน้า แข็งแกร่งจากการซักซ้อมตามยุทธวิธี

“อีก 10 นาที” ตำรวจบอก วิชัยนักข่าวเพียงคนเดียวในรถตู้ จับกล้องกระชับไว้มั่น

พร้อมนะ..ตำรวจคุยกับวอ

ภาพที่เห็นตรงหน้า คือรถตู้ของชุดจับกุม ปาดหน้ารถเก๋งคันหนึ่งแล้วรถตู้ของวิชัยจอดปิดหลัง “อย่าพึ่งลงนะ วิชัย” ตำรวจบอก ก่อนจะกรูลงจากรถตู้กันหมด ทิ้งวิชัยนั่งอยู่กับตำรวจหญิงที่นั่งหน้าสุดเท่านั้น

ชุดจับกุมลงจากรถเอาโล่ตั้ง วิชัยหันไปมอง แล้วสะท้าน เพราะรถคันหน้าชุดจับกุมยังไม่ลง แค่ปาดหน้าไว้ก่อน ส่วนคันที่วิชัยนั่งมา ตำรวจไปอออยู่กันหลังรถ วิชัยใจเสีย รถตู้ที่วิชัยนั่งอยู่คือโล่อีกชั้นกั้นระหว่างตำรวจกับรถคนร้าย

“ลงจากรถ!!!” ตำรวจตะโกนตั้งแนว และค่อยๆ เคลื่อนกำลังไปใกล้รถคนร้าย



ตำรวจหญิงที่นั่งอยู่ในรถกับวิชัย ค่อยๆ ไถลกายลงจากเบาะ วิชัยมองตำรวจเคลื่อนไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ขณะที่คนร้ายก็ยังไม่ยอมลงจากรถ คิดขึ้นได้ว่าที่จะไปจับนั้นคือมือปืนกราดยิง แล้วมันมีโอกาสสู้ ถ้ามันยิงปืนสวนมา แทนที่จะโดนตำรวจ มันจะเข้ารถตู้ก่อน และดันเป็นรถตู้คันที่ตัวข้านั่งมาด้วยสิ

ดังนั้นวิชัยจึงทิ้งตัวลงจากเบาะตามตำรวจหญิงไปด้วย

เวรกรรมจริงๆ วิชัยครวญคิด มาลำบากลำบนแท้ๆ ถึงว่าทำไมหนอนโรงพักมันถึงไม่ค่อยมา มันรู้ว่าลำบากนี่เอง

ขณะกำลังครุ่นคิด ตำรวจก็มาเปิดประตูรถ “วิชัย มันมอบตัวแล้ว มาถ่ายได้เลย อ้าว!” ตำรวจทำหน้างง ที่เห็นวิชัยไปนั่งที่พื้นด้านล่าง “ไปนั่งทำไมข้างล่าง กลัวไรวะ”

วิชัยอยากจะด่าชุดจับกุม แต่วิญญาณนักข่าวมันกระตุกใจ จึงฉวยกล้องลงจากรถ แอบสบตาตำรวจหญิงที่ค่อยๆ ขึ้นมานั่งบนเบาะอย่างอายๆ ต่างคนต่างมองตาแล้วแอบฮาฉากเมื่อกี้ในใจ



ได้ภาพคนร้ายอย่างง่ายดาย ไม่ได้จับกดพื้นเหมือนปฏิบัติการอื่นๆ ก็เพราะคนร้ายมอบตัวเรียบร้อย ที่ลงจากรถช้า ไม่ใช่อะไร ตกใจสิครับ เป็นใครก็ต้องสะท้านบ้างที่เห็นรถตู้สองคัน ตำรวจอาวุธเต็มมือคลุมหน้าตาลงจากรถแบบนี้

เมื่อพากลุ่มคนร้ายไปถึงที่กองบังคับการได้แล้ว วิชัยก็ได้พบกับกิตติ อดีตนักข่าวหนึ่งในตัวละครเอกของหนอนโรงพักที่ลาออกไปทำงานต่างจังหวัดแล้ว หลังจากส่งข่าวให้กองบรรณาธิการสุดที่รักแล้ว ก็กระซิบบอกกิตติว่า “ข้ามาทั้งที เอ็งพาข้าไปหน่อยได้ไหม อยากถึง”

“ตอนนี้เลยเหรอ” กิตติถาม

“ใช่สิ เวลาไม่คอยท่า ตอนเย็นต้องกลับแล้ว หนอนโรงพักนัดคุยวิชาการ ไปตอนนี้เลย” กิตติมองตาเพื่อนแล้วก็สตาร์ทจยย.คู่ใจที่เคยแรดทั่วกรุงเทพพระมหานคร วิชัยยิ้มปรี่ เอามือตบกระเป๋าตัวเอง เงินเดือนพึ่งออกยังมีเงิน กิตติขี่รถไปไม่ถึง 10 นาที ก็พาวิชัยถึงที่ “นี่ไง จัดเลยเพื่อน”

วิชัยมองหน้ากิตติแล้วงงๆ แต่กิตติไม่รอท่าแล้ว จัดมาเลยสั่งอาหารเต็มที่ วิชัยอ้าปากค้าง “เดี๋ยวๆๆ กิตติ พามาที่ไหน”

กิตติมองหน้าสหายเก่าจากกรุงเทพ แล้วตบบ่า “สุดยอดเลย ถึงแน่นอน ที่นี่แหละ หมูกระทะอร่อยสุดในจังหวัด เปิดกลางวันด้วย ดีเหมือนกัน กินหมูกระทะ คุยกันถึงความหลังเก่าๆ นั่งเลย”

วิชัยอ้าปากค้าง

“อร่อยกว่ากรุงเทพฯอีก รับรองถึงใจแน่”

วิชัยเกาหัวตัวเอง มองหน้าเพื่อนรัก แล้วนั่งลงกินหมูกระทะ ยามบ่ายอากาศดีไม่มีมลพิษพีเอ็มต่างๆ นานา คีบหมูสามชั้นลงกระทะอย่างซาบซ่าน “ถึงไหมเพื่อน”

“ถึง...กิตติ ขอบใจมาก” ภาพตอนชาร์จจับคนร้ายตอนกลางวันยังติดตา รอดตายมาได้ ส่งข่าวไปแล้ว ก็มาฉลองหมูกระทะกับเพื่อนคนนี้

วันนี้ช่างเป็นวันที่ดือจริงๆ เลย.
….................................
คอลัมน์ : หนอนโรงพัก
โดย "ณัฐกมล ไชยสุวรรณ" 
ขอบคุณภาพจาก : Pxabay


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 79