อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 25 พฤษภาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 25 พฤษภาคม 2563

"เป็นเสธ.เหมือนขับรถ"

พอถึงระดับหนึ่งคุณก็ไม่ต้องท่อง 9ขั้นตอนของการปฏิบัติงานระหว่างผู้บังคับบัญชากับฝ่ายอำนวยการอีกแล้วแต่ทุกอย่างก็ราบรื่นเป็นไปโดยอัตโนมัติ.... จันทร์ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 เวลา 11.00 น.


คุณผู้อ่านที่ขับรถเป็น คงจำภาพตัวเองตอนหัดขับรถใหม่ ๆ ได้นะครับ

หลังจากที่คุณอ่านใจหนุ่มที่อาสาสอนขับรถให้คุณว่า อีตานี่จะไม่หาเรื่องมาแตะเนื้อต้องตัวเรา ไม่หลอกเราแล้วพาเข้าสถานที่อโคจร เช่น โมเต็ลหรือสถานที่ลับตาอื่น ๆ รวมทั้งไม่คิดการมิดีมิร้าย ฯลฯ จนเชื่อใจได้แล้วก็ยอมให้หนุ่มคนนั้นทำหน้าที่สอนขับรถให้คุณได้

หมายเหตุ เสียหน่อยว่าตัวอย่างที่ผมยกมานี้รถที่ใช้หัดขับเป็นเกียร์แมนน่วล ไม่ใช่ออโตเมติคนะครับ แบบต้องเหยียบคลัชท์ก่อนเข้าเกียร์น่ะ

คุณจำได้ไหมว่า คุณต้องท่องจำให้ได้ แล้วก็ทำไปทีละขั้น เวลาจะออกรถ เริ่มจากคุณต้องมองต่ำลงไปที่เท้าเพื่อหาแป้นคลัทช์ให้เจอะจากนั้นก็จะเหยียบมันลงไป พอสุดก็ทำตามคาถาที่ท่องไว้ในใจแล้วอย่างแม่นยำว่าเข้าเกียร์หนึ่ง…จากนั้นก็ท่องไป ทําไป ค่อย ๆ ถอนคลัทช์เหยียบคันเร่ง...เอ๋า... ปล่อยคลัทช์เร็วเกินไปรถดับแล้ว



ต้องหันไปทำหน้าที่ขอโทษกับครูสอนพร้อมเบี่ยงกายหลบมือที่ทำท่าจะมาโอบโดยอ้างว่าจะโอ๋ปลอบขวัญ…

สรุปว่า คุณจะต้องทำไป ท่องไป ตามขั้นตอนของการเข้าเกียร์-เปลี่ยนเกียร์ เพื่อให้รถเคลื่อนที่ไปตามจังหวะจะโคนที่ต้องการ

ทั้งหมดนี้คุณต้องทำอย่างนั้นเป็นขั้นเป็นตอนและท่องให้ขึ้นใจ…

แต่เหตุการณ์ผ่านไปได้สักครึ่งปีคุณเข้าวิวาห์กับไอ้หนุ่มผมยาว ครูสอนขับรถกิตติมศักดิ์ของคุณเรียบร้อยไปแล้ว ส่วนในด้านวิชาการขับรถนั้นเล่า คุณก็ขับได้แล้วอย่างชำนิชำนาญโดยมีอดีตครูฝึกนั่งหลับคอพับคออ่อนอยู่ในเบาะข้าง ๆ คุณ รอเวลาตื่นเมื่อถึงที่หมาย

มาถึงตอนนี้คุณไม่ต้องท่องแล้วใช่ไหมเรื่องขั้นตอนการเข้าเกียร์-เปลี่ยนเกียร์ ฯลฯ ทุกอย่างเป็นไปโดยอัตโนมัติ แต่แน่นอนว่า ปฏิบัติการทั้งหมดก็ยังคงเป็นไปเช่นเดียวกับที่คุณหัดขับตอนแรก เพียงแต่ว่าไม่ต้องคอยท่อง ไม่ต้องคอยเหลือบมองเข็มบอกความเร็วว่า ควรเปลี่ยนเกียร์ให้สูงขึ้นหรือต่ำลงเหมือนตอนหัดขับใหม่ ๆ

ทำงานในระบบเสนาธิการก็เช่นเดียวกัน พอถึงระดับหนึ่งคุณก็ไม่ต้องท่อง 9ขั้นตอนของการปฏิบัติงานระหว่างผู้บังคับบัญชากับฝ่ายอำนวยการอีกแล้ว แต่ทุกอย่างก็ราบรื่นเป็นไปโดยอัตโนมัติ เหมือนตัวอย่างขับรถที่ผมยกมาเล่าให้ฟัง



อ้าว...น้องนักข่าวคนที่ถามผมเรื่องนี้หลับซะแล้ว !!!

ใครที่เป็นแฟนประจำงานเขียนของผมย่อมจำได้ว่า ครั้งที่ผม “เกิด” ครั้งแรกในวงการนี้เมื่อประมาณ 50 ปีมาแล้วก็ด้วยงานชุด “สอยดาวมาร้อยบ่า” ซึ่งรวบรวมเอาพฤติการณ์หฤห่ามของเหล่านักเรียนเตรียมทหารและนักเรียนนายร้อย ซึ่งส่วนใหญ่เป็นเรื่องของเพื่อนร่วมรุ่นทั้งสิ้นมาเปิดเผยเล่นเอา ฮือฮากันพอสมควรว่า เอ๊ะ...เห็นเหี้ยมเกรียม

ฆ่ามัน ฆ่ามัน ฆ่ามัน ออกอย่างนั้น มีเรื่องทะเล้น ๆ แบบนี้ด้วยหรือ…

นักเรียนเสธ.ก็มี (เยอะ) ครับ ใครอยากฟังยกมือขึ้น อ้าว...น้องนักข่าวช่างถามคนนั้น หายง่วงเป็นปลิดทิ้งเลยหรือ...

เอาละ จะเล่าเรื่องให้ฟัง...

------------------
คอลัมน์ : สอยดาวมาร้อยบ่า – RELOADED
โดย “พล.อ.บัญชร ชวาลศิลป์”
Facebook : Gen.Bunchon - บัญชร ชวาลศิลป์


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    100%

บอกต่อ : 76