อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 25 มกราคม 2564

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

จันทร์ที่ 25 มกราคม 2564

จิตอาสาด้านอาหาร เพื่อคนตกงานและคนยากไร้

เรื่องปากท้องเป็นเรื่องสำคัญ ผมเห็นหลายคนในสังคมที่มีจิตเมตตา มีจิตอาสา ทั้งที่ทำเป็นส่วนบุคคลและรวมตัวกันเป็นกลุ่ม ช่วยกันจัดหาอาหารให้กับคนที่ตกงานและคนยากไร้ จันทร์ที่ 20 เมษายน 2563 เวลา 10.00 น.


ภรรยาผมอยู่บ้าน ทำงานที่บ้านเช่นเดียวกับผม แต่เธอเจียดเวลามาทำหน้ากากป้องกันใบหน้า หรือ Face Shield เพื่อนำไปบริจาคตามโรงพยาบาลเหมือนที่หลาย ๆ คนได้ทำกัน เธอทำเสร็จและส่งไป 2 ชุดแล้ว แถมใส่พวกอาหารแห้งที่เปิดกินง่ายไปในกล่องด้วย เผื่อคุณหมอและบุคลากรทางการแพทย์จะได้รับประทานได้สะดวกขึ้น
 
ส่วนผมเอง ตามปกติผมต้องเขียนแนะนำถึงร้านอาหารทุก ๆ เดือน แต่ในช่วงการแพร่ระบาดของโควิด19 แบบนี้ เขียนแนะนำร้านอาหารไปก็ไม่มีประโยชน์ เพราะร้านปิด คนอ่านก็ไปรับประทานไม่ได้อยู่ดี แม้บางร้านจะปรับตัวเร็วเปลี่ยนเมนูทำขายแบบจัดส่งถึงบ้าน แต่ผมว่ายังมีคนที่ชอบรับประทานอาหารที่จัดใส่จานสวย ๆ ปรุงเสร็จแล้วได้รับประทานทันที และสัมผัสบรรยากาศดี ๆ ในร้าน…นั่นคือ กลุ่มลูกค้าที่พอมีกำลังทรัพย์ แต่ถ้าดูข่าวเหตุการณ์บ้านเมืองช่วงนี้ คนหยุดงานอยู่บ้าน คนถูกเลิกจ้าง บางร้านบางบริษัทปิดกิจการชั่วคราว คนที่หาเช้ากินค่ำ รายได้พวกเขาหายไปเลย เงินเก็บก็ไม่มี แล้วพวกเขาจะเอาอะไรกิน…
 
เรื่องปากท้องเป็นเรื่องสำคัญ ผมเห็นหลายคนในสังคมที่มีจิตเมตตา มีจิตอาสา ทั้งที่ทำเป็นส่วนบุคคลและรวมตัวกันเป็นกลุ่ม ช่วยกันจัดหาอาหารให้กับคนที่ตกงานและคนยากไร้ ผมจึงอยากเผยแพร่เพื่อขอบคุณถึงสิ่งที่พวกท่านได้ช่วยเหลือสังคม และเป็นการประชาสัมพันธ์เพื่อช่วยต่อยอดความคิดนี้ให้กระจายไปหลาย ๆ ที่ เป็นการเกื้อกูลกันระหว่างคนที่พอมีเพื่อช่วยเหลือคนที่ไม่มี


 
ส่วนใหญ่ที่ผ่านตาผมก็มักจะอยู่ในกรุงเทพฯ เช่น กลุ่ม “จิตอาสาตามรอยเท้าพ่อ” ผมไม่เห็นเพจเป็นทางการ แต่ได้เห็นผ่านคนที่เป็นเพื่อนในเฟซบุ๊ก ใช้ hashtag ว่า #จิตอาสาตามรอยเท้าพ่อ เป็นการรวมตัวของกลุ่มคนที่ช่วยกันทำอาหาร เตรียมอาหารแห้ง และได้รับการสนับสนุนจากร้านอาหาร แล้วน้ำและอาหาร รวมถึงหน้ากากอนามัย ไปแจกให้กับผู้ที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตโควิด-19 ไม่ว่าจะเป็นคนไร้บ้านหรือคนที่ตกงาน ทั้งผู้ให้และผู้รับต่างป้องกันตัวเองโดยใส่หน้ากาก เว้นระยะห่างในขณะที่ทำการแจกจ่ายอาหาร ขณะนี้ได้ไปแจกอาหารตามที่ต่าง ๆ แล้ว 3 ครั้ง


 
โครงการ “ปันอิ่ม” เป็นโครงการที่คนอยากจะส่งต่ออาหารให้กับคนที่ลำบาก แต่อาจจะไม่มีเวลาหรือไม่สะดวกที่จะออกไปแจกอาหารเอง โครงการนี้จะเป็นตัวกลางที่จะรวบรวมเงินและติดต่อร้านอาหารที่ร่วมโครงการ หลังจากนั้นจะกระจายความอิ่มให้กับคนที่ต้องการ ผมดูวิธีการแล้วได้ถึงสองต่อ เพราะร้านอาหารเองก็อยู่รอดเพราะมีรายได้จากโครงการที่มาสั่งอาหาร คนที่ลำบากแถว ๆ ร้านก็มารับอาหารไปรับประทานได้ (ที่มีคนออกเงินให้แล้ว) ถือว่าเป็นการระดมทุนแบบ local crowdfunding ที่น่าสนใจครับ สามารถเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ https://www.facebook.com/pg/pannimm
 
โครงการที่ดีคล้าย ๆ กัน ชื่อ “โรงทาน Delivery” เป็นการระดมทุน ติดต่อร้านอาหาร และนำอาหารไปส่งให้ถึงที่ แต่กลุ่มเป้าหมายอาจจะต่างกันนิดหนึ่งครับ เพราะเริ่มต้นมุ่งเน้นที่แบ่งเบาภาระเรื่องปากท้องให้กับทีมแพทย์ พยาบาล เจ้าหน้าที่ ในโรงพยาบาลต่าง ๆ รวมถึงมูลนิธิที่ดูแลเด็กและคนชรา ตอนนี้จัดอาหารไปแล้ว 1,500 ชุด ส่งไปยัง 18 องค์กร

ตอนนี้ขยายไปยังผู้ได้รับผลกระทบ คนไร้บ้านแถวคลองหลอด (พอไม่มีเงินจ่ายค่าเช่าบ้าน ต้องมานอนข้างถนน) วันที่ 25 เมษายนโครงการนี้จะไปที่ชุมชนคลองเตย จัดผ่านวัดสะพาน จะไปมอบอาหาร ยากันยุง ให้ความรู้และแจกอุปกรณ์ป้องกันโรค ใครที่สนใจอยากจะช่วยสนับสนุน ลองเข้าไปดูได้ที่ โรงทาน Delivery

 
โครงการล้ำๆ ที่ชื่อว่า “แบ่งปัน” อันนี้ใช้เทคโนโลยีมาช่วยเชื่อมโยง “ผู้แบ่งปัน” และ “ผู้รับปัน” ที่ได้รับผลกระทบจากวิกฤตโควิด-19 โดยใช้ LINE Application ในการกระจายข่าวการแบ่งปันอาหาร โดยผู้แบ่งปันจะให้ข้อมูลเมนูอาหาร จำนวน สถานที่ และเวลาการแจก

ส่วนผู้รับปันสามารถค้นหาจุดรับอาหาร โดยแจ้งตำแหน่งที่อยู่กับแชทบอท เพื่อช่วยกันค้นหาจุดรับอาหารที่ใกล้เคียง นอกจากนี้ ยังมี “ผู้บอกต่อ” แชร์พิกัดจุดรับอาหารและช่วยกระจายข่าวการแบ่งปันอาหารให้ผู้รับปันได้ทราบ สามารถเข้าไปดูรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ https://www.facebook.com/bangpunnsociety
 
ผมมีเพื่อนในเฟซบุ๊กเป็นเจ้าของร้านอาหารหรือไม่ก็เชฟหลายคน แต่มีภาพที่เด้งขึ้นมาทำให้ผมประทับใจมากคือ ร้านคอหมูพระราม 5 แจกข้าวกล่อง (แถมมีน้ำพริก น้ำจิ้ม ผักสด) ให้กับคนที่ถูกเลิกจ้าง พักงาน ขาดรายได้ ให้โดยไม่มีข้อแม้ ไม่ต้องยืนยันตัวตนอะไรทั้งนั้น ขอแค่คำขอบคุณสั้น ๆ เพื่อเป็นกำลังใจให้กับทีมงานก็พอแล้ว

ผมจำได้ว่าร้านนี้ เพื่อนผมเคยพาไปกิน “นมย่าง” เป็นเมนูที่ผมไม่เคยกินมาก่อน วันนั้นผมติดใจสั่งไปหลายจาน พอเจ้าของร้านมีโครงการนี้ ให้ตายเถอะ..ยอมรับว่าได้ใจผมจริง ๆ ครับ ผมนัดเพื่อนที่เคยชวนทันที หมดโควิด-19 เมื่อไหร่เจอกัน ใครอยู่แถวพระราม 5 เข้าไปดูรายละเอียดได้ที่ https://www.facebook.com/kawmoorama5

 
จากกรุงเทพฯ ขอขึ้นไปที่เชียงราย เพจ “นายแพทย์ประเสริฐ ผลิตผลการพิมพ์” คุณหมอประเสริฐมักจะให้คำแนะนำในการเลี้ยงดูบุตรหลาน แนะนำกิจกรรมและหนังสือนิทานให้กับคุณพ่อคุณแม่ เพื่อนำไปใช้กับลูก ๆ ตอนนี้คุณหมออยู่ที่จังหวัดเชียงราย สิ่งที่คุณหมอจะทุกวันก็คือ จัดอาหาร 50 ชุดให้กับคนที่ตกงาน เริ่มแจกเวลา 9 โมงเช้าที่หน้าประตู 2 สนามกีฬากลางเชียงราย

คุณหมอเล่าว่า มีคนมารอตั้งแต่ 8 โมงครึ่ง ตั้งแถวยาว เว้นระยะห่างหนึ่งช่วงแขน พอเริ่มแจกก็หมดภายในครึ่งชั่วโมง บางคนหยิบไปเผื่อคนที่บ้าน ซึ่งอาจจะทำให้คนอื่นไม่พอใจ แต่คุณหมอบอกว่าที่บ้านเขาอาจจะมีหลายคน ช่วงนี้ต้องเข้าใจกันและช่วยเหลือเกื้อกูลกัน เริ่มต้นจากคุณหมอ ต่อมามีคนอื่นนำอาหารมาวางมอบให้กับผู้ตกงานเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ https://www.facebook.com/prasertpp
 
นี่เป็นแค่ส่วนหนึ่งที่ผ่านตาเข้ามาในแวดวงที่ผมพอจะได้เห็น ผมเชื่อว่ายังมีคนดี ๆ โครงการดี ๆ ในสังคมอีกมากมายในทุกจังหวัดที่พอมีกำลังช่วยเหลือคนที่ลำบากกว่าเราได้ วันนี้จึงขอนำเสนอเฉพาะประเด็นอาหารเพียงเรื่องเดียวก่อนครับ อย่างที่บอกไป เรื่องกินเรื่องใหญ่ งานไม่มี เงินไม่มีไม่เป็นไร ขอให้มีอาหารและกำลังใจ เพื่อทำให้พวกเขามีแรงที่จะสู้ต่อไปได้หลังจากหมดวิกฤต โควิด-19
..............................
คอลัมน์ : ก้อนเมฆเล่าเรื่อง
โดย “น้าเมฆ”
หนังสือเด็กก้อนเมฆ


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น