อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 7 กรกฎาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 7 กรกฎาคม 2563

แรงงานมอญผู้ไร้แผ่นดิน..รอการช่วยเหลือยามทุกข์ยาก??

ผมเป็นคนไทยเชื้อสายมอญ ต้นต่อบรรพบุรุษเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารของสถาบันพระมหากษัตริย์ไทย แผ่นดินไทย ยาวนานแล้ว พุธที่ 13 พฤษภาคม 2563 เวลา 11.00 น.


ช่วงเกิดวิกฤติการณ์การแพร่ระบาดของไวรัสโคโรนาหรือโควิด-19 นี้ ทุกภาคส่วน ทุกชนชั้น ทุกศาสนา ทุกเพศทุกวัย ทุกเผ่าพันธุ์ได้รับผลกระทบเหมือนกันไม่มากก็น้อย

สำหรับคนที่มีสิทธิมีหลักฐานแบบผมโชคดี อย่างน้อยมีรัฐบาลคอยดูแลเยียวยาตามอัตภาพ ไม่ถึงกับอดหยากปากแห้ง...อย่างน้อยมีข้าวสารกรอกหม้อ ยามเจ็บไข้ได้ป่วยมีสิทธิเข้าโรงพยาบาลรักษาให้ฟรี


 
แต่ช่วงนี้มีคนที่เป็นกลุ่มชาติพันธุ์เดียวกัน “หนีร้อนมาพึ่งเย็น” เข้ามาขายแรงงาน เข้ามาเป็นกรรมกรเพื่อสร้างความร่ำรวยให้กับ..นายหน้าค้าแรงงาน นายทุนผู้ผลิต บางส่วนไร้คนดูแล คนจะหาว่าผม..ชาตินิยมก็ยอมครับ..แรงงานมอญ บางคนเข้าไม่ถึงสิทธิใด ๆ และไม่รู้ด้วยว่าตนเองมีสิทธิอะไร 
 
บางคนตกงาน ไร้เงินซื้อข้าวสารกรอกหม้อ บางคนป่วยไม่กล้าไปโรงพยาบาล บางคนไม่มีเงินจ่ายค่าหอพัก ซ้ำร้ายกว่านั้น บางครอบครัวมีลูกอ่อน แม้แต่เงินซื้อนมกล่อง ก็ไม่มี 



จะไปยื่นมือขอจากรัฐก็ไม่ได้ จะขอจากนายจ้างนายจ้างก็แย่ จะไปขอจากนายหน้านำเข้าแรงงาน ทุกคนตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน...ยามนี้ต่างคนต่างเอาตัวรอด

แรงงานกลุ่มนี้จึงไร้ที่พึ่ง..
 
หลายปีมาแล้วผมตั้งมูลนิธิเล็ก ๆ มูลนิธิหนึ่งชื่อว่า “มูลนิธิรามัญรักษ์” ร่วมกับ พระปัญญาวุฒิ วุฑฺฒิโก แก่นนำขับเคลื่อนด้านวัฒนธรรมมอญ ตำบลบางขันหมาก จังหวัดลพบุรี



หลายปีมานี้มูลนิธิรามัญรักษ์ทำงานช่วยเหลือแรงงานมอญ  ขับเคลื่อนเชื่อมโยงกับชุมชนมอญไทยทั่วประเทศ ภายใต้การสนับสนุนของสำนักงานคณะกรรมการสุขภาพแห่งชาติ (สช) จนได้ผลผลิตอันล้ำค่ามาชิ้นหนึ่งชื่อว่า “ธรรมนูญผีมอญ” อันแสดงถึงวิถีชีวิตคนมอญกับธรรมชาติ คนมอญกับการนับถือผีบรรพบุรุษผู้ล่วงลับไปแล้ว
 
อีกทั้งมูลนิธิรามัญรักษ์ได้เชิญ ช่วย เชื่อมกับชาติพันธุ์มอญในประเทศพม่า ในรัฐมอญ ทั้งที่เป็นพระสงฆ์ คหบดี และระดับประชาชนทั้งสองประเทศอีกหลายครั้งหลายคราว 

เรื่องนี้ใครจะหาว่าผมเป็นคนชาตินิยมสูงก็ยอม...เพราะมันเป็นเช่นนั้นจริง ๆ 
คราวนี้ก็เช่นกัน..ผมเป็นนักสื่อสารมวลชนไส้แห้ง..ไม่มีเงินเดือน ไม่มีธุรกิจอะไรที่ใหญ่โต แต่ก็ทนเห็นชาติพันธุ์ตนเอง อาศัยอยู่ในเพิงสักกะสีเล็ก ๆ ห้องเช่าแคบ ๆ คอยป้อนนมลูกจากน้ำข้าว กินข้าวคลุกน้ำมันหมู กินแต่มาม่า ซ้ำบางคนป่วยรอแต่ความตาย ไร้คนดูแล ไร้คนช่วยเหลือ ไม่ได้




 
ทำในฐานะมนุษย์ด้วยกันเอง ซึ่งมีคนอีกกลุ่มหนึ่ง ที่ไร้รัฐ ไร้แผ่นดิน ไร้คนดูแล..กลายเป็นคนที่สังคมลืม เพราะไร้ตัวตน
ท่ามกลางสถานการณ์ที่เลวร้ายแบบนี้..ความมีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ด้วยกันเป็นสิ่งสำคัญ 
มนุษย์จะเห็นคุณค่าของความเมตตา ความอนุเคราะห์ต่อกันก็ตอน ที่ตนเองประสบทุกข์นี้แหละ



เป็นเอาว่า..เร็ว ๆ นี้มูลนิธิรามัญรักษ์ จะรวบรวมสิ่งของบริจาคประเภทอาหารแห้งและเงินเพื่อช่วยเหลือแรงงานมอญ หรือหากมีสิ่งของและเงินมากเพียงพอ..จะคลอบคลุมแรงงานทุกกลุ่ม เพราะผมคิดว่า..แรงงานที่เดือดร้อนยามนี้คงไม่มีเฉพาะคนมอญเท่านั่น..
และผมเชื่ออย่างที่ทุกคนเชื่อคือ..สถานการณ์การแพร่ระบาดของโควิดคราวนี้ไม่จบง่าย ๆ

สรุปคือต่อจากนี้มูลนิธิรามัญรักษ์ขอเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือแรงงานมอญ เพื่อบรรเทาภาระรัฐบาล เพื่อบรรเทาภาระให้นายทุนและรวมทั้งเพื่อบรรเทาให้กับนายหน้าค้าแรงงาน หากท่านใดสนใจอยากจะช่วยเหลือร่วมบุญกับ มูลนิธิรามัญรักษ์ ติดต่อมาได้ พระปัญญาวุฒิ วุฑฺฒิโก 08-7 019 - 9199, 08-6344-9902  หรือร่วมบริจาคผ่าน ธนาคารไทยพาณิชย์ เลขบัญชี 046-276358-7



ทราบว่าตอนนี้ทุกคนร่วมกันช่วยเหลือคนที่ลำบากอย่างเต็มที่ ทราบว่าตอนนี้ทุกคนต้องใช้เงินอย่างระมัดระวัง...
เพียงแต่หากท่านมีกำลังทรัพย์เพียงพอที่จะช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์อีกกลุ่มหนึ่งที่เข้ามาขายแรงงานในประเทศ..ประเภทไร้ที่พึ่ง เพราะไร้แผ่นดิน ไร้รัฐ บางคนไร้ตัวตนเพราะไม่มีเอกสารหลักฐานยืนยันตัวตนใด ๆ  โปรดติดต่อมูลนิธิรามัญรักษ์ครับ..
.................................
คอลัมน์ : ริ้วผ้าเหลือง
โดย “เปรียญ10” : riwpaalueng@gmail.com.

ขอบคุณภาพ.. https://www.thereporters.co/


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 222