อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 5 สิงหาคม 2563
#เราจะผ่านวิกฤติไปด้วยกัน

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

พุธที่ 5 สิงหาคม 2563

คนจีนที่รายได้เดือนละเพียง 1000 หยวนอยู่ได้ไหม???

เมื่อนายกรัฐมนตรีจีนหลี่ เค่อเฉียงกล่าวว่าคนจีนกว่า 600,000,000 คนมีรายได้เพียงเดือนละ 1,000 หยวน (5,000 บาท) คนพวกนี้เป็นใครกันบ้างล่ะ อยู่ที่ไหนบ้าง อาทิตย์ที่ 14 มิถุนายน 2563 เวลา 10.00 น.

  
นอกจากที่นายกรัฐมนตรีจีนจะออกมาเปิดประเด็นในปลายเดือนพฤษภาคม 2020 ที่ผ่านมา ยังได้มีการถกกันต่อว่าจะทำอย่างไรที่จะสามารถประกันคนที่ยากลำบาก และรวมถึงประชาชนที่ได้รับความยากลำบากวิกฤติการระบาดของโควิด – 19 ซึ่งเราจะต้องรีบดำเนินการแก้ไขโดยด่วน
 
บรรดาคนที่ได้เงินเดือนไม่ถึงพันหยวนต่อเดือน แม้จะเช่าห้องพักอยู่ในเมืองขนาดกลางของจีนก็ถือเป็นเรื่องที่ยากมาก แล้วคนที่ได้เงินไม่ถึงพันหยวนเหล่านี้นี้อยู่ที่ไหนบ้าง และเราจะแก้ปัญหาการยกระดับรายได้ให้สูงขึ้นได้อย่างไร
 
จากสถิติของสำนักงานสถิติของจีนในปี 2019 พบว่ารายได้เฉลี่ยของคนจีนในปีที่แล้วนั้นอยู่ที่ 2,561 หยวน (ประมาณ 12,805บาท) ดังนั้นคนที่ได้รายได้เดือนละพันหยวนก็มีรายได้ประมาณครึ่งเดียวของรายได้เฉลี่ยต่อเดือนของคนจีนเอง

ส่วนอีกตัวเลขก็คือตัวเลขของรายได้คนระดับกลางเฉลี่ยของปีนี้ 2020 ในไตรมาศแรก ซึ่งอยู่ที่เดือนละ 7,109หยวน (ประมาณ 35,545บาท) ในขณะที่ไตรมาศแรกของปีนี้รายได้เฉลี่ยประชาชนลดลงเหลือเพียง 2,370 หยวน (ประมาณ 11,850 บาท) เท่านั้น


 
ไม่แปลกใจเลยที่คนพวกนี้ส่วนมากที่มีรายได้น้อยนิดเช่นนี้จะกระจุกตัวกันอยู่ในชนบทของจีน โดยเฉพาะในตอนกลางและภาคตะวันตกของประเทศจีน ซึ่งเป็นการสะท้อนความต่างของความเจริญของมณฑลด้านตะวันออกกับด้านตะวันตก ความเหลื่อมล้ำที่ค่อนข้างมาก

ทั้งนี้จากการสำรวจพบว่าคนจีนเกือบครึ่งนั้นมีรายได้ที่ต่ำกว่ามาตรฐานค่าครองชีพเฉลี่ยของคนทั้งประเทศ ซึ่งเป็นการสะท้อนให้เห็นว่าชาวบ้านยังคงต้องประสบกับปัญหาปากท้องอยู่ดี ซึ่งนายกรัฐมนตรีจีนได้ออกมาแสดงความเห็นว่า รัฐบาลควรที่จะหาวิธีแก้ไข รวมทั้งทำให้เศรษฐกิจจีนมีความมั่นคง แก้ไขปัญหาประชาชนอย่างยั่งยืน
 
สำหรับการแก้ไขปัญหาคนที่มีรายได้น้อยเหล่านี้ควรจะแก้ปัญหาการตกงาน ไม่ควรที่จะรอหรือยึดเอาแค่เงินอุดหนุนหรือเงินช่วยเหลือจากภาครัฐ การเพิ่มงาน การสร้างงานจะสามารถเพิ่มรายได้ในระยะยาว รวมทั้งสร้างความมั่นคงทางอาชีพให้คนกลุ่มนี้ได้ ซึ่งทางการจีนได้กำหนดเป็นนโยบายระดับประเทศที่จะต้องแก้ไขปัญหานี้อย่างเร่งด่วน
 
ทั้งนี้จะต้องมีการขยายการจำกัดการปฏิบัติ ให้นโยบายที่กว้างขึ้น เพื่อเพิ่มการสร้างงาน ไม่ว่าจะเป็นการสร้างอาชีพเอง การหาอาชีพอิสระอื่นๆ  การที่จะให้ทุกคนออกมาตั้งแผงขายของนั้น หรือตามเศรษฐกิจแผงลอยอย่างเดียวนั้น แท้จริงแล้วคนที่จะทำแล้วได้เงินจริงๆ มีกี่คนกัน

เพราะอุปสงค์หรือความต้องการของตลาดมีจำกัดนั่นเอง จึงควรจะสนับสนุนการสร้างอาชีพ การสร้างความต้องการของตลาดทั้งตลาดภายในประเทศและภายนอกประเทศนั่นเอง พร้อมไปกับมาตรการการช่วยเหลือของภาครัฐ ก็จะทำให้กลุ่มคนที่มีรายได้น้อยเหล่านี้มีรายได้ สามารถสนับสนุนให้ลูกหลานมีการศึกษา ซึ่งจะทำให้กลุ่มนี้สามารถจะลืมตาอ้าปากได้ในไม่ช้า


 
หลังจากที่มีการออกเศรษฐกิจแผงลอยมา ก็ตามมาด้วยการแก้ปัญหาเศรษฐกิจให้คนรายได้น้อยในประเทศ และสะท้อนปัญหาแท้จริงอย่างชัดเจน ประเทศจีนเนื่องจากเป็นประเทศที่มีขนาดใหญ่ ประชากรมาก ทำให้มีคนที่รวยมาก คนที่จนมาก ความเหลื่อมล้ำในทุกด้านจึงมีให้เห็นเป็นปกติ ในขณะที่ชีวิตในเมืองใหญ่เจริญเท่าๆ กับมหานครระดับโลก หากแต่ในหลืบของชนบทที่ห่างไกลก็แทบจะไม่มีน้ำไฟและอาหารที่เพียงพอ แม้แต่ปัจจัย 4 ก็ไม่ไม่เพียงพอ
 
อยากเห็นผู้นำและภาครัฐบาลออกมาช่วยกันคิด ช่วยกันทำ ช่วยกันแก้ไขปัญหาของประเทศ ไม่ใช่มัวแต่ทะเลาะกัน ขัดแย้งกัน หาแต่ประโยชน์เข้าตัวเองและพรรคพวก จนทำให้คนในประเทศแทบไม่เหลือความหวังของการพัฒนาประเทศ

อยากให้คนรุ่นใหม่ได้อยู่อย่างมีความหวังว่า ในวันหนึ่งประเทศไทยเราจะพัฒนาไปข้างหน้า ไม่ใช่มองไม่เห็นแม้แต่ความหวังก็ไม่มี เพราะคนที่ขึ้นมามีอำนาจเอาแต่กอบโกยให้พวกพ้อง หรือหลับตาไปบ้างเพื่อไม่ให้ขัดผลประโยชน์คนอื่นเท่านั้น

----------------------------------------------
คอลัมน์ : ฝ่ากำแพงเมืองจีน
โดย “อ.ดร.ศิริเพ็ชร ทฤษณาวดี”


คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    80%
  • ไม่เห็นด้วย
    20%

บอกต่อ : 94