อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 5 ธันวาคม 2563

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

เสาร์ที่ 5 ธันวาคม 2563

บ่า บ๋า ย่าหยา...โลคอล สู่เลอค่า

สินค้าพื้นถิ่นของไทยเป็นที่ยอมรับจากทั่วโลก เพราะมีอัตลักษณ์ชัดเจน วันนี้ "ปากท้องต้องรู้" จะพามารู้จักกับ "บ่า บ๋า ย่าหยา" ว่าคืออะไร และกรมส่งเสริมอุตสาหกรรมเข้ามาช่วยพัฒนาในด้านใดบ้าง อาทิตย์ที่ 22 พฤศจิกายน 2563 เวลา 11.00 น.


สินค้าไทย...ถือเป็นสินค้าที่ได้รับการยอมรับจากทั่วโลก โดยเฉพาะสินค้าพื้นถิ่น แต่ละพื้นที่ในประเทศไทย มีอัตลักษณ์ที่ชัดเจน แต่ยังมีหลายสินค้า ที่ยังต้องส่งเสริมสนับสนุนองค์ความรู้หลากมิติ เพื่อพัฒนาสินค้าเดิม ให้มีความทันสมัย เพิ่มประสิทธิภาพการผลิต สร้างรายได้มากยิ่งขึ้น
กรมส่งเสริมอุตสาหกรรม หรือ กสอ. ถือเป็นหนึ่งในหน่วยงานสำคัญในการพัฒนาส่งเสริมผู้ประกอบการ โดยเฉพาะเอสเอ็มอีให้มีความแข็งแกร่งมากยิ่งขึ้น

โดย “ณัฐพล รังสิตพล” อธิบดีกรมส่งเสริมอุตสาหกรรม ระบุว่า กสอ.ได้ดำเนินการส่งเสริมผู้ประกอบการไทยในโครงการต่าง ๆ ตามความเหมาะสมแต่ละพื้นที่ ซึ่งที่ผ่านมาได้พัฒนาหมู่บ้านต่าง ๆ เพื่อยกระดับเป็นหมู่บ้านอุตสาหกรรมสร้างสรรค์ หรือซีไอวี โดยปัจจุบันได้ส่งเสริมหมู่บ้านซีไอวีไปแล้วกว่า 250 หมู่บ้าน กระจายตัวอยู่ทั่วประเทศ โดยจะเข้าไปพัฒนาสินค้า ควบคู่กับการท่องเที่ยวชุมชน



สำหรับรูปแบบกรมฯ จะเข้าไปส่งเสริมให้เกิดการสร้างคนที่ดีพร้อม พัฒนาองค์ความรู้ เพื่อพัฒนาตนเอง การฝึกฝนอาชีพตามทักษะที่แต่ละคนมีความเชี่ยวชาญเสริมทักษะการเป็นผู้ประกอบการ เพื่อให้ทุกคนมีโอกาสเป็นเจ้าของกิจการ, สร้างการผลิตที่ดีพร้อม โดยการสร้างพื้นฐานความรู้ที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยในการผลิต รวมทั้งเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้องและทันสมัย เพิ่มศักยภาพการผลิต สร้างผลิตภัณฑ์ให้มีคุณภาพมากยิ่งขึ้น



นอกจากนี้ได้สร้างการท่องเที่ยวชุมชนที่ดีพร้อมสร้างเรื่องราวให้กับผลิตภัณฑ์ เพิ่มมูลค่าเพิ่ม รวมทั้งสร้างทักษะการบริหารจัดการแหล่งท่องเที่ยว และการชูอัตลักษณ์ของชุมชนเพื่อให้เป็นหลักในการสื่อสาร ทั้งในเชิงการสร้างการรับรู้ และการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่เป็นไปในทิศทางเดียวกัน



หนึ่งในแนวทางการพัฒนาที่สนใจ ผ้าพื้นถิ่นบ่า บ๋า ย่าหยา เน้นการพัฒนาตั้งแต่ต้นน้ำ กลางน้ำ ปลายน้ำ ที่ใช้แรงบันดาลใจจากวัฒนธรรม ภูมิปัญญาที่เป็นอัตลักษณ์พื้นที่ที่มีชื่อเสียงของ จ.ภูเก็ต ซึ่ง กสอ.ได้เข้าไปช่วยพัฒนาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์อื่น ๆ เช่น ใช้ประดับตกแต่งบ้าน โรงแรม และของฝากที่ระลึก เพื่อสร้างความหลากหลายให้กับสินค้ามากขึ้น



ขณะเดียวกันได้ปรับรูปอาภรณ์เสื้อผ้า ให้มีความทันสมัย สามารถสวมใส่ได้หลายโอกาส โดยใช้เทคนิกการทำลวดลายผ้าผืนบาติก ที่ชุมชนในภูเก็ต มีความเชี่ยวชาญอยู่แล้ว เพื่อเป็นการเชื่อมโยง สร้างรายได้ สืบทอดวัฒนธรรมการแต่งกาย ในรูปแบบร่วมสมัย สามารถใช้ในชีวิตประจำวัน
“ภูเก็ต” ยังเป็นเมืองอุตสาหกรรมท่องเที่ยว และที่เกี่ยวเนื่องเชิงสุขภาพที่น่าสนใจด้วย จึงได้พัฒนาเส้นทางท่องเที่ยว...สุขกาย-สุขใจ เพื่อทำให้เป็นหนึ่งเดียวทั้งอาคาร อาหาร อาภรณ์ เช่น พิพิธภัณฑ์ไทยหัว อดีตเป็นโรงเรียนภาษาจีนแห่งแรกในภูเก็ต



ปัจจุบันเป็นสถานที่ถ่ายทอดเรื่องราวตั้งแต่ยุคก่อนเหมืองแร่, อั้งหมอเหลา อาคารบ้านเรือนแบบลูกผสมชิโน-ยูโรเปียน, บ้านเลขที่ 88 อี้โป้เต้ง พิพิธภัณฑ์เก็บข้าวของเก่าแก่ รวมทั้งบ่อน้ำโบราณแบบจีนที่อยู่กลางบ้าน, บ้านขุนนิเทศจีนารักษ์ จุดแวะพักจิบชากับขนมปุ้นแต่โก้ย, โรงตีเหล็กไต่สุ้นอั้น ที่ยังเปิดดำเนินการตีเหล็กแบบดั้งเดิม ถนนคนเดินหลาดใหญ่ อยู่บริเวณถนนถลาง เป็นถนนคนเดินที่แวดล้อมไปด้วยบรรยากาศอาคารเก่า แสดงวัฒนธรรมดนตรีร่วมสมัย อาหารพื้นเมือง.

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

บอกต่อ : 35