อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 26 มกราคม 2564

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 26 มกราคม 2564

รักแท้ดูแลเมียติดเตียง10ปีไม่ท้อ โควิดทำไร้งานขาดเงิน

หนุ่มกบินทร์ยึดมั่นรักแท้ ดูแลเมียพิการติดเตียงนานกว่า 10 ปี รับจ้างทำงานทุกอย่างหาเงิน ไม่หวั่นแม้ต้องลำบากแร้นแค้น เจอพิษโควิดทำไร้งาน-ไร้เงิน วอนผู้ใจบุญช่วยเหลือ        อาทิตย์ที่ 10 มกราคม 2564 เวลา 08.00 น.


โบราณว่าคู่กันแล้วย่อมไม่แคล้วกัน.. เมื่อเลือกที่จะอยู่เป็นคู่สามีภรรยานอกจากความรักความเข้าใจ คอยดูแลกันไปชั่วชีวิต ยามทุกข์หรือสุขจะไม่ทิ้งกัน แม้จะยากลำบากขนาดไหน ดังเช่นคู่ของ นายณัฐวุฒิ วิเศษธร อายุ 36 ปี กับ นางสาววริญรดา จิตตรง อายุ 33 ปี ชาว จ.ปราจีนบุรี ที่พิสูจน์รักแท้ให้คนได้ประจักษ์ แม้จะมีชีวิตคู่ที่ต้องฝันฝ่าอุปสรรคแร้นแค้น 
 
‘ณัฐวุฒิ’ และ’วริญรดา’ ใช้ชีวิตสามีภรรยาอยู่ด้วยกันในบ้านเลขที่​ 241 หมู่ 10 บ้านชำโสม ต.กบินทร์ อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี ก่อนหน้านี้ทั้งคู่มีความสุขกันดีแม้จะไม่มีลูกน้อยพยานรักก็ตาม ทั้งสองช่วยกันทำมาหากินไม่ลำบาก ‘วริญรดา’ ดูแลครอบครัวไม่มีบกพร่อง จน ‘ณัฐวุฒิ’ เก็บเป็นความประทับใจในชีวิตของลูกผู้ชายคนหนึ่ง และสัญญาว่าจะรักภรรยาคนนี้ตลอดไป


 
แต่แล้ววันหนึ่งอุปสรรคหนักหน่วงได้ผ่านเข้ามาในชีวิตของทั้งคู่ เมื่อหลังจากพ่อของวริญรดาได้เสียชีวิตลงไม่นาน แม่ของเธอก็มาเสียชีวิตตามไปอีกคน การสูญเสียทั้งพ่อแม่ไปอย่างไม่ทันตั้งตัวทำให้วริญรดาทำใจไม่ได้ ในงานเผาศพแม่เธอเศร้าโศกเสียใจอย่างหนัก จู่ๆ ก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมาตัวเกร็งก่อนจะเป็นลมหมดสติแน่นิ่งไป
 
หลังจากวริญรดาฟื้นขึ้นมาเธอเองกลับไม่ใช่วริญรดาคนเดิม!! แววตาเหม่อลอยไร้จุดหมาย ไม่พูดไม่จากับใคร ไม่ทานข้าวทานปลา ณัฐวุฒิ ผู้เป็นสามีรู้สึกเจ็บปวดที่ต้องเห็นภรรยาเป็นแบบนี้ ญาติๆ ต่างพากันปลอบใจวริญรดาหวังทำใจให้ได้กับการจากไปของพ่อแม่และกลับมาเป็นเหมือนเดิม
 
เคราะห์ซ้ำกรรมซัด!! ต่อมา วริญรดา ได้ลื่นล้มจนศีรษะฟาดพื้น ช่วงแรกไม่รู้สึกตัวและช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่ณัฐวุฒิ ไม่เคยหนีหน้าไปไหน เฝ้าคอยดูแลทำทุกอย่างให้ภรรยาตัวเองด้วยความรักเอาใจใส่ จนวริญรดาอาการดีขึ้นแต่ร่างกายก็เป็นอัมพฤกษ์ ไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว!!


 
จากวันนั้นมาจนวันนี้ ผ่านมากว่า 10 ปีแล้ว …
 
ในทุกๆ วัน ณัฐวุฒิ จะตื่นแต่เช้าก่อไฟหุงข้าวและเตรียมกับข้าวอันโอชะคือ ปลากระป๋อง หรือบางวันดีหน่อยก็ไข่เจียวไว้ให้กับภรรยาสุดรัก จากนั้นก็บรรจงป้อนให้วริญรดาทุกมื้อ เพราะเธอต้องนอนติดเตียง พูดไม่ได้ มีเพียงสายตาที่ส่งถึงกันเท่านั้น จากนั้นณัฐวุฒิก็จะเช็ดตัวภรรยา ทำความสะอาดที่นอนเป็นกิจวัตร  
 
“ผมสู้ทำงานรับจ้างทุกอย่างไม่เคยเกี่ยงเพื่อให้มีรายได้มาใช้จ่ายเลี้ยงดูภรรยา ถ้ามีงานใกล้บ้านช่วงกลางวันก็จะรีบกลับมาหาข้าวให้ภรรยากิน แต่ถ้างานอยู่ไกลผมก็ต้องตัดใจทิ้งวริญรดาให้อยู่บ้านคนเดียวอดข้าวกลางวัน และจะเปิดพัดลมทิ้งไว้ให้ และกลับมาตอน 6 โมงเย็น จะรีบหาข้าวให้กิน เมื่อมีคนจ้างจะได้วันละประมาณ 300-400 บาท แต่ช่วงนี้ไม่มีงานเพราะโรคโควิดระบาด ที่บ้านน้ำไฟไม่มีเพราะถูกตัดเนื่องจากไม่มีเงินจ่าย ต้องใช้แผงโซลาร์เซลล์ช่วยให้มีแสงส่องสว่าง และแบตเตอรี่ต่อไฟพัดลมช่วยคลายร้อน โทรศัพท์มือถือตนก็ไม่มี ตอนนี้จะมีก็แค่เบี้ยคนพิการของภรรยาเดือนละ 800 บาทเท่านั้น เมื่อ 3 ปีก่อน ก็มีนักข่าวมาทำข่าวทำให้มีผู้บริจาคช่วยเหลือมาบ้าง แต่ตนก็ได้ใช้จ่ายในการรักษาภรรยาตามคำแนะของหมอจนหมดแต่ภรรยาก็ไม่หาย”


 
กับความยากลำบากอุปสรรคที่เข้ามาทดสอบในชีวิต คำพูดที่ออกจากปาก ‘ณัฐวุฒิ’ ทำให้ทุกคนที่ฟังแล้วไร้ข้อกังขา จะมีก็แต่ความสงสารและเห็นใจ “ไม่ว่าอะไรที่เกิดขึ้น ผมก็ยังรักภรรยาเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลง และพร้อมจะดูแลกันต่อไป ที่ผ่านมาก็มีท้อบ้าง บางครั้งก็เดินหนี ไปเดินเล่นในป่า หาของป่ามาไว้กิน แล้วทุกครั้งก็ต้องกลับมาอยู่กับความจริงตรงหน้า เพราะเราทั้งสองคนพ่อแม่ได้เสียชีวิตกันไปหมดแล้ว มีกันแค่สองคนเท่านั้น”
 
ด้าน นายเลี่ยม นามพิลา อดีตผู้ใหญ่บ้าน หมู่ 10 กล่าวว่า นายณัฐวุฒิดูแลภรรยาพิการติดเตียงมา 10 กว่าปีแล้ว ส่วนราชการให้การช่วยเหลือในเบื้องต้นมาเป็นระยะ ปัจจุบันตนแวะเวียนไปดูซื้อแพมเพิร์สให้บ้าง เห็นแล้วสงสารมาก ท่านใดเมตตาอยากช่วยเหลือ ติดต่อสอบถามมายังตนได้ทางเบอร์โทรศัพท์ 08-9039-6080 ยินดีอำนวยความสะดวกเต็มที่ ...
 
คอลัมน์ : นิยายชีวิต โดย : อสงไขย
เรื่องและภาพโดย : ทองสุข สิงห์พิมพ์ เดลินิวส์ออนไลน์ จ.ปราจีนบุรี
แนะนำเรื่องราวชีวิตดั่งนิยาย หรือสอบถามได้ที่ banyen111dailynews@gmail.com
คลิกอ่านเรื่องราว "นิยายชีวิต" เพิ่มเติมได้ที่นี่..   



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น