อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 28 กันยายน 2564

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 28 กันยายน 2564

เสียงครวญ"แรงงาน"เยียวยาไม่พอกิน

“แรงงาน” เป็นกลุ่มคนที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงจากผลกระทบ ของการแพร่ระบาดโควิดที่ลากยาวมานานเกือบ 2 ปี ไม่ว่าจะเป็นในแง่ของความเสี่ยงในการติดเชื้อโควิดและผลกระจากการหารายได้ ที่ยากลำบากในช่วงเวลาวิกฤติเช่นนี้ และเมื่อรัฐออกมาตรการเยียวยามาให้ จะเพียงพอต่อการดำรงชีวิตเพื่อให้สู้ต่อได้หรือไม่ เสาร์ที่ 3 กรกฎาคม 2564 เวลา 07.00 น.


“ทีมการเมืองเดลินิวส์” จึงต้องสนทนากับ แกนนำผู้ใช้แรงงนาอย่าง “ธนพร วิจันทร์” ประธานสหภาพคนงานวัสดุก่อสร้างมาสะท้อนต่อสถานการณ์ที่เกิดขึ้น

โดย “ธนพร” ได้เปิดฉากกล่าวว่า ในช่วงแรกของการระบาดโรคโควิด 19 ภาคแรงงานยังมีเงินจากกรณีว่างงานพอถูๆไถๆไปได้ เ แต่พอมารอบ 2 และรอบ 3 ซึ่งเป็นการระบาดของโรคที่เกิดจากความประมาทของภาครัฐที่ปล่อยให้มีการลักลอบนำเข้าแรงงานต่างด้าวเข้ามาทำงานแบบผิดกฎหมายไม่ผ่านการคัดกรองโรค ทำให้แรงงานภายในประเทศต้องเผชิญการระบาดอีกรอบ และรอบ 3 ก็เกิดสถานบันเทิงที่มีผู้ใหญ่เข้ามาเกี่ยวข้อง



ยิ่งล่าสุดมีการประกาศปิดแคมป์คนงาน ยิ่งทำให้เกิดความระส่ำระสายไปทั้งหมด แล้วออกมาตรการเยียวยาตามาภายหลัง ซึ่งก็เป็นเงินภาษีของเราเองนี่แหละ แต่ก็ต้องบอกว่าไม่เพียงพอในการใช้จ่าย เพราะนอกจากการดูแลตัวเองแล้วยังมีภารที่ต้องดูแลครอบครัวด้วยลูกก็ต้องเรียนหนังสือ ยังมีพ่อ แม่ ผู้สูงอายุที่บ้านอีก

เมื่อเราไม่มีงานทำจะเอาเงินที่ไหนไปดูแลคนเหล่านี้ เพราะฉะนั้นรัฐจะดูแลครอบครัวเราแทนเราในช่วงที่เราตกงานไม่มีรายได้หรือไม่ อย่างลูกแม้จะเรียนออนไลน์ ยังต้องจ่ายค่าเทอม ที่บอกว่าเรียนฟรีต้องทำให้ฟรีจริงๆ ส่วนพ่อแม่ ผู้สูงอายุ รัฐมีเงินอุดหนุนที่เพียงพอหรือไม่  หากรัฐมีสวัสดิการเหล่านี้ให้ก็ยังช่วยเราได้บางส่วน แต่ที่เห็นคือมาตรการเยียวยาของรัฐบาลก็ไม่ได้มีความชัดเจนในการเยียวยาหรือช่วยเหลือระยะยาว


 
“เมื่อก่อนยังคิดว่าเมื่อโควิดหายแล้วจะมีโอกาสกลับไปทำงานแต่ตอนนี้ไม่รู้เลยว่าจะได้กลับไปทำงานอีกหรือไม่ อาชีพบางอาชีพก็หายไป เช่น คนงานในโรงงานก็มีการเอาหุ่นยนต์ เอาเครื่องจักรที่ทันสมัยเข้ามาทดแทนคนก็ตกงานจริงๆ การดูแลของภาครัฐจึงเป็นเรื่องสำคัญ”
 
เรื่องนี้ กระทรวงแรงงานจะต้องเป็นพระเอก เพราะมีกรมพัฒนาฝีมือแรงงาน มีกรมการจัดหางาน มีสำนักงานประกันสังคม แต่วันนี้กลับเห็นการมอง หรือพัฒนาอาชีพใหม่ๆ มาให้คำแนะนำหรือพอจะให้คนประชาชนทำได้เพื่อให้สามารถดำรงชีวิตต่อไปได้ แต่กลับคิดแค่จะเอาเงินจากกองทุนประกันสังคม ซึ่งเป็นเงินที่แรงงานจ่ายสมทบทั้งนั้น แถมยังมีเงื่อนไขมากมาย  สปส. ควรจะมีโครงการอะไรออกมาช่วยเหลือ เช่น การกู้ยืมเงินที่ผู้ประกันตนเข้าถึงได้ง่าย ไม่ใช่เอาไปปล่อยผ่านธนาคารที่ต้องมีเงื่อนไขมากมายที่ทำให้แรงงานไม่สามารถเข้าถึง



คุณจะทำโครงการอะไรสักเรื่องมาให้ผู้ประกันตนกู้ได้หรือไม่ อย่างน้อยก็มีกองทุนชราภาพที่การันตีได้ว่าถ้าเขาไม่มีเงินจ่ายก็ยังมีเงินกองทุนนี้สำรองอยู่ที่สามารถหักใช้คืนได้ ทำไมเรื่องแบบนี้รัฐบาลคิดไม่ได้ วันนี้ต้องมีการออกเงื่อนไขภายใต้สถานการณ์พิเศษ เพราะนี่คือสถานการณ์ไม่ปกติ คุณจะต้องมีกฎหมายที่ยืดหยุ่น ระเบียบอันไหนที่เป็นข้อจำกัดทำให้แรงงานเข้าไม่ถึงหรือไม่สามารถช่วยเหลือได้ อันไหนแก้ได้ก็แก้ ทีคุณแก้กฎหมายหลายฉบับในสภายังสามารถแก้ได้ แต่กฎหมายที่จะมาช่วยแรงงานนั้นทำไมถึงไม่นึกถึง
 
@ ที่ผ่านมา สปส.กังวลเรื่องกองทุนประกันสังคมจะล้มเพราะได้มีการนำออกมาใช้เยอะ
 
กองทุนประกันสังคมต้องยอมรับ ถ้าวันนี้แรงงานหลุดออกจากระบบ เพราะการถูกเลิกจ้าง แล้วกองทุนจะไปรอดได้อย่างไร ดังนั้นทำไมสปส.ไม่คิดเรื่องการพยุงคนให้อยู่ในระบบ ให้เขาอยู่รอด แต่วันนี้คิดว่าเอาไม่อยู่แล้ว ด้วยถานการณ์โควิด เพราะเศรษฐกิจมันพัง ตอนนี้ก็ยังไม่แน่ใจว่าพวกเราจะได้มีงานทำหรือไม่ หนำซ้ำเรื่องแรงงานข้ามชาติตามแคมป์คนงานก่อสร้างก็มีปัญหาเยอะมาก ตนได้รับการร้องขอความช่วยเหลือจากคนงานในไซต์ก่อสร้าง ติดโควิดกันเยอะ และมีปัญหาอีกมาก



เวลารัฐออกประกาศอะไรมามักออกๆ มาก่อน แล้วมาตามแก้ปัญหาทีหลัง ทั้งๆ ที่การจะทำอะไรควรมีการพูดคุยทำความเข้าใจ ว่าทำแบบนี้จะมีผลแบบไหน จะหาทางออกกันอย่างไร ก่อนจะทำต้องมีความชัดเจน ไม่ใช่ประกาศปิด แล้วจ่ายเงินเยียวยา 2,000 บาท ซึ่งไปเพียงพออะไร แล้วแรงงานข้ามชาติหรือแรงงานผิดกฎหมายจะได้รับการเยียวยาอะไรหรือไม่

ต้องยอมรับว่าตอนนี้นายจ้างมีจ้างงานแบบผิดกฎหมาย ไม่เอาแรงงานเข้าไปขึ้นทะเบียน แล้วคนเหล่านี้จะได้รับการดูแลอย่างไร แม้แต่เรื่องข้าวปลา อาหาร ซึ่งการแก้ปัญหาแรงงานต่างด้าวผิดกฎหมาย จะไปไล่จับเขาตอนนี้คงมีแต่จะหลบหนีและกระทบกับการควบคุมโรค ทางที่ดีควรนิรโทษกรรมให้เขา แล้วต้องบังคับใช้กฎหมายให้นายจ้างต้องพาแรงงานไปขึ้นทะเบียน ขึ้นย้อนหลัง 3 เดือนด้วย เพื่อให้คนเหล่านี้ได้รับการคุ้มครองตามกฎหมาย



วันนี้การจ้างแรงงานต่างด้าวผิดกฎหมายไม่ใช่ความผิดแรงงานต่างด้าว ผู้ถือกฎหมายต้องไปคุยกับนายจ้าง  ต้องบังคับให้นายจ้างต้องพาเขาไปขึ้นทะเบียน กฎหมายประกันสังคมบอกว่า นายจ้างที่มีลูกจ้างตั้งแต่ 1 คนจะต้องนำเข้าระบบประกันสังคม แต่วันนี้แรงงานข้ามชาติเข้ามาแบบถูกกฎหมายยังไม่ได้เข้าระบบประกันสังคม เพราะนายจ้างไม่ดำเนินการให้ แต่ให้ซื้อประกันสุขภาพแทน เป็นการปัดความรับผิดชอบที่นายจ้างจะได้ไม่ต้องจ่ายเงินสมทบเข้าระบบประกันสังคม

บอกเอาไว้เลยว่ารอบนี้เอาไม่อยู่ถ้ายังไม่เปลี่ยนวิธีคิดและไม่เปลี่ยนผู้นำประเทศ เพราะอยู่มาแบบนี้ 7-8 ปี แม้จะมีการเลือกตั้งแต่ก็สืบทอดอำนาจกันมาอย่างที่รู้ๆ อยู่ ทั้งนี้นโยบายการเมืองเป็นเรื่องสำคัญโดยเฉพาะเรื่องของความเป็นประชาธิปไตยสำคัญมากต่อการแก้ไขปัญหา หากอยู่ในระบบแบบนี้เขาก็แค่สั่งการและเราต้องทำตามซึ่งแบบนี้ไม่ถูกต้องแก้ปัญหาไม่ได้ อย่างไรก็ตาม แม้ว่ารัฐบาลจะมีที่มาอย่างไร แต่ถ้าออกมาตรการอะไรที่เป็นไปอย่างสมเหตุผลและเป็นประโยชน์จริงเราก็พร้อมจะทำตามอยู่แล้ว และเกิดจากการมีส่วนร่วม


 
@ มีข้อเสนอต่อภาครัฐที่จะให้ดูแลแรงงานอยู่ได้ในสถานการณ์เช่นนี้หรือไม่
 
การเยียวยาที่นอกเหนือจากรัฐบาลจะเยียวยาต่อลูกจ้างแล้วนายจ้างก็ควรจะต้องมีส่วนในการเยียวยาลูกจ้างด้วย เพราะตามกฎหมาย กรณีเกิดเหตุสุดวิสัยนายจ้างจะต้องจ่าย 75% ของค่าจ้าง ส่วนที่เหลือรัฐต้องช่วยดูแลจ่ายให้ครบ และควรอย่างยิ่งที่ต้องปฏิรูปประกันสังคมอาจจะไม่ใช่กลไกราชการบริหาร เพราะเวลามีปัญหากว่าจะเอาเงินออกมาใช้ได้มีเงื่อนไขสารพัด จึงต้องมีผู้เชี่ยวชาญเข้ามาบริหารจัดการ และเร่งนำแรงงานต่างด้าวผิดกฎหมายเข้ามาอยู่ในระบบ.

 

คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    100%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น

บอกต่อ : 4