อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 13 เมษายน 2564

อ่านความจริง อ่านเดลินิวส์

อังคารที่ 13 เมษายน 2564

สื่อรักสัมผัสหัวใจ 2 วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556

“ไม่เป็นไร ยังไงเราก็ได้ตัวเบญจาแล้ว” ติณห์ก้มลงมองเบญจาที่เขาโอบหมอบอยู่ พบว่าเบญจากำลังหัวเราะ ศุกร์ที่ 15 พฤศจิกายน 2556 เวลา 00.00 น.

“ไม่เป็นไร ยังไงเราก็ได้ตัวเบญจาแล้ว”

ติณห์ก้มลงมองเบญจาที่เขาโอบหมอบอยู่ พบว่าเบญจากำลังหัวเราะ ติณห์ยื่นมือไปจะจับตัวเบญจา แต่มือกลับทะลุร่างเบญจาไป

ไตรรัตน์ที่อยู่กับสุคนธรสจนพอจะเดาออก “นั่นเป็นแค่ภาพลวงตาที่เบญจาโคลนนิ่งจิตแบบแบ่งตัวทวีคูณออกมาหลอกล่อพวกเรา”

“แต่...ไอยังจับต้องตัวเบญจาได้อยู่เลย”

“ก็เพราะพี่เอาแต่หมกตัวอยู่กับนังเชยเฉิ่มญาณินมากเกินไป พี่ถึงไม่รู้ว่าโลกของจิต และไสยเวทคนอื่นเค้าก้าวหน้าไปถึงไหนแล้ว ฮ่ะ ๆๆๆ”

จิตเบญจาหายวับไป เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น หนุ่มทุกคนรีบควักมือถือของตัวเองออกมาดู แต่ไม่ใช่โทรศัพท์ของใคร

“ไอ้ณัฐ! ฉันได้ยินมันดังมาจากไอ้นั่น” ติณห์ชี้ไปยังสมุนหมอสมคิดคนหนึ่งที่นอนคว่ำสลบอยู่

ทั้งหมดเลยเดินช้า ๆ ระมัดระวังเข้าไปหา วรวรรธหยิบโทรศัพท์ออกมาดู ก่อนร้องบอกให้ทุกคนรีบวิ่งออกไปจากโกดัง ทั้งหกคนวิ่งออกมาได้ทันก่อนที่โกดังจะระเบิด

เนตรสิตางศุ์รู้สึกตัวฟื้นขึ้นมาในโรงพยาบาลร้าง มีผีนายลาภ และวิญญาณตายโหงที่ติดอยู่ในบ่วงกรรมจำนวนมาก พวกสี่สาว ก๊อง กับ

กุมาริกาตามมาช่วย แต่กลับถูกพวกวิญญาณอาฆาตเล่นงาน

ก๊องถูกพวกวิญญาณดึงตัวไปที่ระเบียง จะจับโยนลงไป กุมาริกาตามไปช่วยดึงตัวก๊องเอาไว้ได้ สุคนธรสใช้ข้าวสารเสก ปาเข้าใส่พวกวิญญาณ เพียงชั่วแวบเดียว พวกมันก็กลายเป็นควัน ลอยพุ่งกระจัดกระจาย ไม่เป็นท่า หายไปในอากาศ ทุกคนดึงก๊องกลับเข้ามา ก๊องนอนแผ่ หายใจเต็มปอด รอดตายหวุดหวิด

เนตรสิตางศุ์วิ่งมาเจอทุกคนเข้าพอดี “เพื่อน ๆ...ช่วยด้วย”

เนตรสิตางศุ์รีบวิ่งจะเข้าไปหา แต่อยู่ ๆ กลับมีวิญญาณมากมายโผล่มาจับเนตรสิตางศุ์ไว้ พวกญาณินจะเข้าไปช่วยเนตร แต่มีหัวกะโหลกตกลงมาจากเพดานจำนวนมากหัวกะโหลกพวกนั้น บางอัน ปากอ้าหุบ ๆๆ บางอัน มีแมลงสาบไต่มาจากตา บางอัน มีมือยื่นมาจากปาก พรวด

หัวกะโหลกพูดพร้อมกัน “พวกแกต้องตาย ๆๆๆ”

กรรัมภากรี๊ดปรอทแตก อยู่ ๆ ก็มีเตียงเคลื่อนออกมาเองจากห้อง ๆ หนึ่ง เตียงพุ่งชนเนตรสิตางศุ์จนล้มลงไปนอนบนเตียง แล้วเตียงนั้นก็เข็นออกไป สุคนธรสวิ่งข้ามหัวกะโหลกที่พูดพร้อมกันไป ไล่ตามไปคนแรก กรรณากับญาณินไม่ได้กลัวมากนัก กลั้นใจแล้วกระโดดข้ามพวกกะโหลกวิ่งตามไปช่วยเนตรจนได้ เหลือกรรัมภายืนขาสั่นคนเดียว

“อย่าทิ้งชั้นสิ...กรี๊ด”

สุคนธรสวิ่งไล่ตามมา เห็นเตียงเข็นไปทางด้านหนึ่ง กำลังจะตามไป แต่ต้องชะงัก เพราะได้กลิ่นวิญญาณ แล้วทันใด ก็กระเด็น ราวกับถูกอะไรบางอย่างอัด

“กลิ่น...วิญญาณอาฆาต และพลุ่งพล่านแปรปรวน...นายลาภ...อยู่ตรงนั้น”

ญาณินหลับตา ถอดจิต มองเห็นวิญญาณนายลาภ

“พวกแก...จะต้องตาย...ทุกคน...ที่นี่...วันนี้...ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง... ตาย...ตาย...ตาย ฮ่าๆๆๆ”

นายลาภหายไป พวกญาณินมองหาเนตรสิตางศุ์ แต่ไม่เจอแล้ว ไม่รู้หายไปไหน

เนตรสิตางศุ์พยายามจะโดดลงจากรถเข็น แต่มีผีจำนวนมากคอยจับตัวไว้ นายลาภค่อย ๆ เข็นไปตามทาง ช้า ๆ จนไปถึงหน้าห้องดับจิต ประตูห้องเปิดออก ราวกับรอต้อนรับ เนตรสิตางศุ์ดิ้น โดดไหลลงมาจากเตียงได้ แต่นายลาภมาล็อกคอ เอามือปิดปาก แล้วลากเนตรสิตางศุ์เข้าห้องไป

ตอนที่ 46

พอหกหนุ่มกลับมาถึงบริษัท รู้เรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดจากป้าออก็พากันเป็นห่วง ติณห์นั่งสมาธิหาทางช่วยเหลือสาว ๆ แต่ไม่สามารถมองเห็นอะไร ป้าออเสนอให้ไปหาพระอาจารย์ที่มีญาณพิเศษ หรือผู้มีอาคมมาช่วย ติณห์นึกถึงกำนันพงษ์ขึ้นมาได้ รีบทำสมาธิถอดจิตไปคุยกับกำนันพงษ์

“ชั้นช่วยอะไรไม่ได้”

“ไม่จริง!! ทำไม..คุณเป็นถึงกำนันพงษ์ อดีตผู้ที่เชี่ยวชาญคาถาอาคมยิ่งกว่าหมอสมคิด คุณต้องพอมีวิธีที่จะช่วยผมตามหาพวกคุณณินได้..แล้วที่ผมสามารถมาเจอคุณได้อย่างนี้ ส่วนหนึ่งต้องเป็นเพราะคุณก็อยากเจอผมด้วย ใช่มั้ย”

“คุณเข้าใจถูกแล้ว แต่ชั้นก็ช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดี ชั้นรู้เท่าที่ชั้นควรรู้”

“คุณต้องรู้อะไรมากกว่าผม ต้องชี้แนะอะไรผมได้..คุณณินกับเพื่อนกำลังมีอันตราย ถ้าไม่มีห้าสาวซิกซ์เซ้นส์ก็จะไม่มีใครต่อกรกับหมอสมคิดและเบญจาได้..คุณต้องช่วยผม ไม่มีใครที่ผมจะพึ่งได้แล้วนอกจากคุณ”

“เหตุครั้งนี้..มืดสนิท..ไร้แสงสว่างใด ๆ ที่จะส่องให้เห็นปลายทาง”



คุณเห็นด้วยกับข่าวนี้หรือไม่

  • เห็นด้วย
    0%
  • ไม่เห็นด้วย
    0%

ความคิดเห็น