สำนักข่าวเอเอฟพีรายงานจากกรุงวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 21 มี.ค. ว่า การศึกษาใหม่ ซึ่งตีพิมพ์ในวารสาร “ไซเอนซ์” ท้าทายสมมุติฐานเกี่ยวกับความจำของทารก โดยการแสดงให้เห็นว่า “จิตใจของเด็กสามารถสร้างความทรงจำได้” อย่างไรก็ตาม ยังคงมีคำถามว่า เพราะเหตุใดความทรงจำเหล่านี้จึงเรียกคืนได้ยากในภายหลัง
ดร.นิค เทิร์ก-บราวน์ ศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาของมหาวิทยาลัยเยล ในสหรัฐ และผู้เขียนอาวุโสของการศึกษาชิ้นนี้ กล่าวว่า เมื่ออายุประมาณหนึ่งขวบ เด็กจะกลายเป็นผู้เรียนรู้ที่พิเศษมาก สามารถเรียนรู้ภาษา เดิน จดจำสิ่งของ เข้าใจพันธะทางสังคม และอื่น ๆ แต่เรากลับจำประสบการณ์เหล่านั้นไม่ได้เลย ดังนั้น จึงมีความไม่ตรงกันระหว่างความยืดหยุ่นอันเหลือเชื่อนี้ กับความสามารถในการเรียนรู้ที่มี
การศึกษาในสัตว์ทดลองล่าสุด ที่ติดตามกิจกรรมของสมองยังแสดงให้เห็นอีกด้วยว่า “เอ็นแกรมเซลล์” ซึ่งเป็นเซลล์ที่จัดเก็บความทรงจำ ได้ก่อตัวขึ้นใน “ฮิปโปแคมปัส” ของทารก ซึ่งเป็นส่วนประกอบของสมอง ที่มีความสำคัญต่อความจำแบบชั่วคราว ซึ่งยังพัฒนาไม่เต็มที่ในวัยทารก แต่จะไม่สามารถเข้าถึงได้เมื่อเวลาผ่านไป แม้จะสามารถปลุกความทรงจำเหล่านี้ขึ้นมาใหม่ได้ ด้วยเทคนิคทางการแพทย์ อาทิ การใช้แสงกระตุ้นเซลล์ประสาท
ในการทดลองของเทิร์ก-บราวน์ เขาได้ทำการสแกนสมองของทารกทั้งหมด 26 คน ระหว่างการสร้างความทรงจำที่ดัดแปลงมาจากการทดลองในผู้ใหญ่ ในตอนแรก พวกเขาได้เห็นภาพใบหน้า ฉาก หรือวัตถุ และต่อมา พวกเขาพบทั้งภาพเดิมและภาพใหม่พร้อมกัน โดยพวกเขาพบว่า ฮิปโปแคมปัสทำงาน ในการเข้ารหัสความจำตั้งแต่อายุยังน้อย ซึ่งเกิดขึ้นในทารก 11 คนจาก 13 คนที่มีอายุมากกว่า 1 ปี แต่ไม่พบในทารกที่อายุน้อยกว่า 1 ปี
อย่างไรก็ตาม ข้อสงสัยที่ยังไม่ได้รับคำตอบคือ เหตุใดความทรงจำเหล่านี้ไม่ถูกรวบรวมไว้ เป็นหน่วยความจำระยะยาวอย่างสมบูรณ์ หรืออาจยังคงอยู่แต่ไม่สามารถเข้าถึงได้เมื่อพวกเขาโตขึ้น.
เครดิตภาพ : GETTY IMAGES
