เมื่อวันที่ 1 พ.ย. ผศ.ดร.นพดล กรรณิกา ผู้ก่อตั้งซูเปอร์โพล เปิดเผยผลสำรวจเรื่อง “ความไม่ปลอดภัยทางไซเบอร์กับความเชื่อมั่นต่อบริการทางการเงิน” จากประชาชนทุกสาขาอาชีพทั่วประเทศจำนวน 1,248 ตัวอย่าง ระหว่างวันที่ 30–31 ต.ค. 2569 ทั้งในกลุ่มผู้ใช้บริการธนาคารออนไลน์และแพลตฟอร์มสินทรัพย์ดิจิทัล พบว่าประชาชนร้อยละ 85.2 กังวลเรื่องข้อมูลส่วนบุคคลและข้อมูลทางการเงินรั่วไหลมากที่สุด รองลงมาร้อยละ 73.8 กังวลว่าจะไม่ได้รับความช่วยเหลืออย่างทันท่วงทีเมื่อเกิดเหตุ และร้อยละ 69.7 กังวลต่อการถูกเข้าถึงบัญชีหรือทำธุรกรรมโดยไม่ได้รับอนุญาต สอดคล้องกับประสบการณ์ในช่วง 6 เดือนที่ผ่านมา ที่ประชาชนถึงร้อยละ 85.1 เคยถูกมิจฉาชีพออนไลน์คุกคามผ่าน SMS ไลน์ และโทรศัพท์หลอกลวง โดยมีผู้ตกเป็นเหยื่อสูญเสียเงินหรือทรัพย์สินจริงร้อยละ 18.9

สำหรับสิ่งที่ประชาชนต้องการจากผู้ให้บริการมากที่สุด ร้อยละ 95.3 คือกระบวนการตรวจสอบความเสียหายและพิจารณาเยียวยาที่ชัดเจน เป็นธรรม และติดตามความคืบหน้าได้ รองลงมาร้อยละ 91.9 ต้องการช่องทางช่วยเหลือฉุกเฉินตลอด 24 ชั่วโมง ร้อยละ 90.3 ต้องการการแจ้งเตือนที่รวดเร็วพร้อมระบุผลกระทบและแนวทางปฏิบัติ ร้อยละ 87.4 ต้องการระบบตรวจจับและยับยั้งธุรกรรมผิดปกติ และร้อยละ 83.4 ต้องการให้มีผู้ตรวจสอบอิสระประเมินความปลอดภัยและเปิดเผยผลในระดับที่เข้าใจง่าย ขณะที่ปัจจัยสร้างความเชื่อมั่นสูงสุดคือ ความสามารถในการป้องกันและระงับเหตุ (ร้อยละ 86.1) การสื่อสารอย่างตรงไปตรงมา (ร้อยละ 82.4) และการดูแลผู้เสียหายอย่างเป็นธรรม (ร้อยละ 80.9) ทั้งนี้ ซูเปอร์โพลเสนอให้หน่วยงานกำกับดูแลและผู้ให้บริการนำผลสำรวจไปพัฒนาระบบคุ้มครองตั้งแต่การป้องกัน ตรวจจับ ระงับเหตุ แจ้งเตือน ไปจนถึงการฟื้นฟูและเยียวยาที่ระบุผู้รับผิดชอบและกรอบเวลาชัดเจน ควบคู่กับการให้ความรู้ประชาชนเพื่อลดความผิดพลาดในการใช้งาน

ผศ.ดร.นพดล กล่าวต่อว่า เหตุการณ์ที่กระเป๋าสินทรัพย์ดิจิทัลออนไลน์ (Hot Wallet) ของ Binance ถูกโจมตีเมื่อวันที่ 29 ต.ค. 2569 จนสูญเสียสินทรัพย์กว่า 212,316 ล้านบาท (ขณะที่ Elliptic ประเมินความเสียหายไว้ราว 216,697 ล้านบาท) แม้บริษัทจะอายัดสินทรัพย์ได้ราว 101,103 ล้านบาท และจัดสรรเงินสำรองกว่า 213,664 ล้านบาทมารองรับความเสียหาย แต่ถือเป็นบทเรียนสำคัญของธุรกิจไทยว่า การนำเงินทุนสำรองมาชดเชยให้ลูกค้าครบสัดส่วนเหมือนกรณีของ Bybit เมื่อเดือน ก.พ. 2568 เป็นคนละเรื่องกับการติดตามกู้คืนทรัพย์สินที่ถูกขโมยไปจากแฮ็กเกอร์ ซึ่งบริษัทต้องแบกรับภาระส่วนต่างที่ตามคืนไม่ได้เอง นอกจากนี้ ชนวนเหตุของทั้งสองกรณีสะท้อนว่าความเสี่ยงอาจไม่ได้เกิดจากกุญแจส่วนตัวรั่วไหลเพียงอย่างเดียว แต่อาจเกิดจากคอมพิวเตอร์หรือระบบส่วนติดต่อผู้ใช้ของนักพัฒนาและพันธมิตรถูกบุกรุก จนคนร้ายสามารถควบคุมกระบวนการสร้างและอนุมัติคำสั่งโอนเงินที่ผิดปกติได้

เพื่อป้องกันและรับมือวิกฤตดังกล่าว ธุรกิจไทยควรเชื่อมโยงกรอบมาตรฐานสากลเข้าด้วยกัน ทั้ง NIST CSF 2.0 และ SP 800-61 Rev. 3 เพื่อกำหนดผู้รับผิดชอบและผลลัพธ์, MITRE ATT&CK สำหรับจำลองพฤติกรรมผู้โจมตี, ISO/IEC 27001/27002 และ 27035/22301 เพื่อบริหารความเสี่ยงและความต่อเนื่องทางธุรกิจ รวมถึงกฎหมาย PDPA (และ GDPR หากเข้าข่าย) ที่กำหนดให้ต้องแจ้งเหตุข้อมูลรั่วไหลต่อสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล (สคส.) ภายใน 72 ชั่วโมง และแจ้งเจ้าของข้อมูลทันทีหากมีความเสี่ยงสูง ในเชิงเทคนิค องค์กรต้องไม่พึ่งพาเฉพาะระบบปกป้องกุญแจและแบ่งการลงนามอย่าง HSM หรือ MPC เท่านั้น แต่ต้องใช้ระบบยืนยันตัวตนที่ต้านทานฟิชชิง (FIDO2) ระบบเฝ้าระวังเครื่องปลายทาง (EDR) การจำกัดสิทธิ์พิเศษ (PAM) การรวมและวิเคราะห์บันทึกเหตุการณ์ (SIEM) การแยกช่องทางตรวจสอบธุรกรรมอิสระ และการซ้อมรับมือภัยคุกคาม (Purple Team) พร้อมเตรียม 5 กลไกสำคัญก่อนเกิดเหตุ ได้แก่ 1. อำนาจตัดสินใจฉุกเฉิน 2. คู่มือและระบบตอบสนองอัตโนมัติที่ซ้อมแล้ว 3. ระบบฟื้นฟูที่สะอาดและแยกจากระบบเดิม 4. สภาพคล่องและหลักเกณฑ์เยียวยาที่ช่วยเหลือลูกค้าได้ทันที และ 5. เครือข่ายประสานงานพร้อมเกณฑ์ตรวจสอบความปลอดภัยก่อนทยอยเปิดบริการ

ส่วนกรณีที่บริษัท กัลฟ์ ไบแนนซ์ จำกัด (Binance TH) ชี้แจงเมื่อวันที่ 30 ต.ค. – 1 พ.ย. 2569 ว่าดำเนินงานแยกนิติบุคคลและแยกกระเป๋า Cold Wallet จาก Binance อย่างเป็นอิสระ โดยตรวจสอบไม่พบความผิดปกติและเตรียมทยอยเปิดบริการถอนสินทรัพย์นั้น ผศ.ดร.นพดล ระบุว่า การแยกนิติบุคคลและกระเป๋าสินทรัพย์ไม่ได้หมายความว่าระบบทุกส่วนแยกจากกันทั้งหมด ตามหลักธรรมาภิบาลยุคดิจิทัล พันธมิตรจึงควรขอหลักฐานเพิ่มเติมเกี่ยวกับขอบเขตสิทธิ์การเข้าถึง อำนาจอนุมัติธุรกรรม การจัดการกุญแจเข้ารหัส และการพึ่งพาบริการร่วมกัน พร้อมเสนอให้บอร์ดบริหารธุรกิจไทยเรียกดูหลักฐาน 3 ชุดทันที ได้แก่ แผนที่การพึ่งพาพันธมิตร ผลทดสอบการหยุดธุรกรรมผิดปกติ และผลซ้อมฟื้นฟูพร้อมเยียวยาลูกค้า โดยวัดผลจากเวลาตรวจพบ เวลาฟื้นบริการ และเวลาเยียวยาจริง เพื่อเปลี่ยนความเชี่ยวชาญด้านไซเบอร์ให้เป็นการลดความเสียหายและคุ้มครองผู้ใช้บริการได้อย่างแท้จริงก่อนเกิดการโจมตีครั้งต่อไป.