เมื่อวันที่ 5 พ.ย. องค์กรโพรเทคชั่นอินเตอร์เนชั่นแนล (PI) เปิดเผยว่า ที่ศาลแพ่ง (รัชดา) นางอังคณา นีละไพจิตร ผู้หญิงนักปกป้องสิทธิมนุษยชนและ สว. ในฐานะโจทก์ที่ 1 พร้อมด้วยนายสัญญา เอียดจงดี ทนายความ และเจ้าหน้าที่องค์กร PI เดินทางเข้ายื่นคำคัดค้านคำร้องขออนุญาตฎีกาของสำนักนายกรัฐมนตรี ซึ่งเป็นจำเลยที่ 1 ในคดีประวัติศาสตร์ฟ้องหน่วยงานรัฐทำปฏิบัติการข้อมูลข่าวสาร (IO) ขณะที่ น.ส.อัญชนา หีมมิหน๊ะ โจทก์ที่ 2 ติดภารกิจได้มอบหมายให้ทนายความเข้ายื่นหนังสือแทน
การเข้ายื่นคัดค้านในวันนี้ สืบเนื่องจากกรณีที่สำนักนายกรัฐมนตรี ในฐานะผู้กำกับดูแล กอ.รมน. ได้ยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาและขอทุเลาการบังคับคดีในคดีที่โจทก์ทั้ง 2 ยื่นฟ้องหน่วยงานรัฐกรณีทำปฏิบัติการข้อมูลข่าวสาร (IO) เผยแพร่ข้อความด้อยค่าและให้ร้ายนักปกป้องสิทธิมนุษยชนผ่านเว็บไซต์ Pulony.blogspot.com โดยการยื่นฎีกาของจำเลยในครั้งนี้ มีเป้าหมายเพื่อล้มล้างคำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ที่สั่งให้รัฐชดใช้ค่าเสียหายและลบโพสต์หมิ่นประมาท
นางอังคณา กล่าวถึงการมายื่นคัดค้านในวันนี้ว่า การที่ กอ.รมน. อ้างว่าหากต้องชดใช้ความเสียหายจะทำให้ประชาชนไม่เชื่อมั่น และนำไปสู่การเรียกร้องในการปกครองตนเองของคนในจังหวัดชายแดนภาคใต้นั้น เป็นการกล่าวอ้างที่เกินเลยมากเกินไป คำพิพากษาของศาลอุทธรณ์ที่ให้รัฐรับผิดชอบต่อความเสียหายของประชาชนต่างหาก ที่ทำให้ประชาชนเชื่อมั่นว่ากระบวนการยุติธรรมสามารถเป็นที่พึ่ง และให้ความเป็นธรรมแก่ประชาชนได้อย่างแท้จริง
นางอังคณา กล่าวว่า ที่ผ่านมาคดีลักษณะนี้แม้ผู้เสียหายจะไปแจ้งความ แต่การสืบสวนสอบสวนโดยเจ้าหน้าที่ตำรวจมักล่าช้าต่างจากกรณีเมื่อผู้มีอำนาจถูกคุกคามด้วยข้อมูลเท็จ จึงเหมือนเป็นการเลือกปฏิบัติในการบังคับใช้กฎหมาย จนทำให้ผู้เสียหายต้องรับภาระในการฟ้องคดีเอง หาพยานหลักฐานเอง ในคดีนี้เราพยายามหาพยานหลักฐานมากที่สุด มีความเชื่อมโยงชัดเจน มีการตั้งคำถามในสภา รวมถึงมีข้อมูลว่ากระทั่งเฟซบุ๊ก ทวิตเตอร์ ก็เคยลบแอคเคานท์ไอโอนับร้อยบัญชี เพราะมีข้อมูลว่ามีความเชื่อมโยงกับกองทัพ จึงอยากฝากถึงนายกรัฐมนตรีในฐานะผู้รับผิดชอบ กอ.รมน. ให้ถอนคำขอฎีกา เพื่อให้คดีสิ้นสุด เพื่อให้ผู้เสียหายเข้าถึงการชดใช้เยียวยา และการคืนศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ให้ผู้เสียหาย เราไม่ได้ฟ้องคดีอาญา ไม่ได้ต้องการให้ใครติดคุก เพียงแต่ขอให้ยุติการกระทำ ลบโพสต์ และคืนความยุติธรรมให้เท่านั้น คดีนี้ถือว่าเป็นคดีที่ผู้เสียหายสามารถหาพยานหลักฐานได้มากที่สุดเพื่อฟ้องคดี หากคดีที่มีหลักฐานชัดเจนขนาดนี้ยังไม่สามารถเข้าถึงการเยียวยาได้ ประชาชนธรรมดาทั่วไปจะเข้าถึงความยุติธรรมได้อย่างไร
ขณะที่ น.ส.อัญชนา กล่าวว่า โดยปกติในคดีแพ่ง คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ถือว่าเป็นอันสิ้นสุดแล้ว แต่ก็ยังมีความพยายามของ กอ.รมน. ในการปฏิเสธความรับผิดชอบ การยื่นฎีกาของ กอ.รมน. เมื่อได้อ่านถ้อยคำแล้ว ตนค่อนข้างตกใจต่อมุมมองของ กอ.รมน. มาก ทั้งในการพยายามด้อยค่าพยาน และการอ้างความมั่นคงของชาติโดยปราศจากการรับผิดชอบในการกระทำของตนเอง และไม่มีคำว่าประชาชนที่เป็นเหยื่อจากการกระทำของ กอ.รมน. อยู่ในความคิดของเขาเลยในมุมมองของเหยื่อที่ยังถูกกระทำอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน การที่รัฐยอมรับผิดและแสดงความรับผิดชอบ จะเป็นการเยียวยาและช่วยให้ผู้เสียหายหลุดพ้นจากการทรมานทางด้านจิตใจ
ด้านนายสัญญา กล่าวว่า ขั้นตอนในวันนี้เป็นการคัดค้านคำร้องขออนุญาตฎีกาของสำนักนายกฯ ซึ่งเหตุผลที่จำเลยฎีกาสำคัญเลยคือมองว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องความมั่นคง เป็นประโยชน์สาธารณะ และโต้แย้งการรับฟังพยานหลักฐานของนายรอมฎอน ปันจอร์ สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน ซึ่งเป็นพยานปากสำคัญที่พิสูจน์ได้ว่าเว็บไซต์ Pulony เกี่ยวข้องกับ กอ.รมน. ภาค 4 ส่วนหน้า มีการจัดทำเป็นขั้นเป็นตอน ใช้งบประมาณ บุคลากร และทรัพยากรรัฐมาดิสเครดิตนักเคลื่อนไหวในสามจังหวัดชายแดนใต้
นายสัญญา กล่าวว่า ทางเรามองว่าประเด็นนี้เป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล ไม่ใช่ประเด็นความมั่นคงที่ศาลฎีกาควรรับไว้วินิจฉัย จึงมายื่นคัดค้านเพื่อให้คดีถึงที่สุดในชั้นอุทธรณ์ และขอฝากถึงกองทัพบกว่า ปัญหาการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล อย่าเอาความมั่นคงเข้ามาเกี่ยวข้อง หรือแปลความว่าเมื่อศาลตัดสินว่ามีการด้อยค่านักสิทธิฯ แล้วจะนำไปสู่การปกครองตนเองหรือการแบ่งแยกดินแดนตามที่ปรากฏในเอกสาร
ส่วน น.ส.สุธีรา เปงอิน เจ้าหน้าที่องค์กร PI กล่าวว่า รัฐมีหน้าที่เคารพ คุ้มครอง และเยียวยาสิทธิมนุษยชน กรณีเว็บไซต์ Pulony เผยแพร่เนื้อหาละเมิดสิทธิและสร้างความเสียหายต่อ 2 ผู้หญิงนักปกป้องสิทธิฯ เป็นเรื่องที่รัฐไม่ควรเพิกเฉย โดยเฉพาะเมื่อสำนักนายกรัฐมนตรีมีการติดตามตรวจสอบเว็บไซต์ดังกล่าว แต่กลับไม่มีการดำเนินการเพื่อป้องกันการละเมิดสิทธิหรือยุติผลกระทบ เราหวังว่าศาลจะพิจารณาคดีอย่างเป็นธรรม โดยคำนึงถึงหลักความรับผิดของรัฐและพันธกรณีตามกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ รัฐต้องมีความรับผิดชอบ การละเมิดสิทธิต้องไม่เกิดขึ้นโดยปราศจากการตรวจสอบ คืนความเป็นธรรมให้ผู้เสียหายอย่างรวดเร็ว เพราะความเสียหายได้เกิดขึ้นแล้ว และรัฐต้องมีมาตรการป้องกันไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดซ้ำกับนักปกป้องสิทธิฯ คนอื่นๆ อีกในอนาคต



