เมื่อวันที่ 28 ธ.ค.เฟซบุ๊ก Ping Aranyapala ได้เผยแพร่เรื่องราวของหนุ่มที่ประสบอุบัติเหตุ รถจักรยานยนต์ชนกับแบริเออร์ เกือบสูญเสียดวงตา ต้องนอนโรงพยาบาลนับสิบวัน และ กายภาพอีกเป็นเวลา 6 เดือน กว่าจะมีชีวิตปกติ ซึ่งการดูแลรักษาทั้งหมดผ่านมาได้เพราะประกันสังคม
โพสต์ระบุว่า “บางอุบัติเหตุ….ไม่ได้ทิ้งแค่แผล แต่มันทิ้ง “คำถาม” ว่า คนคนหนึ่ง จะได้กลับไปใช้ชีวิตเดิมอีกไหมย้อนกลับไปวันที่ 19 สิงหาคม 2568 “จักรภพ” ประสบอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ชนกับแบริเออร์
วินาทีนั้น….แพทย์ทุกคนรู้เหมือนกันว่า โอกาสรอด = 50 : 50 กระดูกใบหน้าแตกแทบทุกส่วน หายใจเองไม่ได้ ดวงตาถูกกระแทกรุนแรง เลือดออกในลูกตา เสี่ยงต่อการสูญเสียการมองเห็น เสียเลือดมากจนเข้าสู่ภาวะช็อก กระดูกข้อมือขวาแตกละเอียด สมองได้รับการกระทบกระเทือน
ทั้งหมดนี้…เกิดขึ้นกับผู้ชายคนหนึ่ง ที่เช้านั้น ยังออกจากบ้านด้วยความคิดว่า “เดี๋ยวก็กลับ” จักรภพนอนโรงพยาบาลเกือบสิบวัน ผมผ่าตัดกระดูกใบหน้าให้เขานานกว่าสี่ชั่วโมง ทีมศัลยกรรมกระดูกซ่อมแซมมือให้ถึงสองครั้ง จักษุแพทย์ดูแลดวงตาอย่างใกล้ชิด ทีมประสาทศัลยศาสตร์ประเมินสมองทุกวัน จนพ้นขีดอันตราย
หลังจากนั้น…. เราไม่ได้จบกันแค่ “รอดชีวิต” แต่เดินต่อกันยาว ๆ กว่าหกเดือน นัดติดตามอาการครั้งแล้วครั้งเล่า เฝ้าดูคนไข้คนหนึ่ง ค่อย ๆ กลับมาเป็น “คนเดิม” วันนี้….เป็นวันนัดครั้งสุดท้าย จักรภพแต่งตัวหล่อมา เดินเข้าห้องตรวจด้วยรอยยิ้ม และโชว์การอ้าปากได้เหมือนคนปกติ
สำหรับคนที่เคยกรามหัก เคยถูกมัดฟัน เคยผ่านการกายภาพที่ยาวนาน จะรู้ว่านี่ไม่ใช่เรื่องเล็ก ผมบอกกับเขาว่า “จักรภพ…หมอไม่นัดแล้วนะ วันนี้นายปกติแล้ว หมอขออวยพรแทน”
“อุบัติเหตุครั้งนั้นรุนแรงมาก แต่ฟ้าเลือกส่งนายกลับมาหาพ่อแม่ ต่อจากนี้ ขอให้ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า เป็นประโยชน์ต่อตัวเอง และต่อเพื่อนมนุษย์ หมอขอให้นายประสบความสำเร็จในทุกเรื่องนะ” ผมอดไม่ได้ที่จะเข้าไปกอดเขา และถ่ายรูปด้วยกัน เพราะเราให้กำลังใจกันมาตลอดหกเดือน
ตั้งแต่วันที่ยังไม่รู้ว่าจะรอดไหม จนถึงวันที่ “กลับมาใช้ชีวิตได้อีกครั้ง” หลายคนอาจไม่รู้ว่า จักรภพเป็น ผู้ประกันตนประกันสังคม และการรักษาทั้งหมดนี้ เกิดขึ้นในระบบประกันสังคม ที่โรงพยาบาล พญาไทศรีราชา
ประกันสังคม… ไม่ควรเป็นแค่ “สิทธิ์พื้นฐาน” แต่ควรเป็น ความอุ่นใจว่าวันที่ชีวิตพังที่สุด จะมีทีมแพทย์ครบ มีระบบส่งต่อมีการดูแลต่อเนื่อง และมีโอกาส “กลับมาใช้ชีวิตได้จริง”
ผมเขียนเรื่องนี้ ไม่ใช่เพื่อบอกว่าเราดีที่สุด แต่เพื่อบอกว่า การเลือกสิทธิ์ประกันสังคม ในบางครั้งอาจจะเป็นเหมือนการเลือกอนาคตของตัวเองไว้ล่วงหน้าก็เป็นได้ เพราะอุบัติเหตุ…ไม่เคยเดินมาบอกเราล่วงหน้า แต่การเลือกโรงพยาบาล เราตัดสินใจได้ตั้งแต่วันนี้”
