เมื่อวันที่ 13 พ.ย. นายจิระพงศ์ เทพพิทักษ์ ผู้อำนวยการการท่าเรือแห่งประเทศไทย(กทท.) เปิดเผยภายหลังลงนามสัญญาจ้างเข้ารับตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการ กทท. คนใหม่ คนที่ 20 ว่า กทท. ไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์ เนื่องจากมีรากฐานการทำงานที่แข็งแกร่ง มีผลการดำเนินงานที่ดี และมีบุคลากรที่มีความสามารถอยู่แล้ว ดังนั้นหน้าที่สำคัญของตน จะต้องทำให้งานสำคัญที่รออยู่ข้างหน้าเดินหน้าได้อย่างเป็นรูปธรรม จะเริ่มจาก 3 เรื่อง ได้แก่ 1. การเร่งรัดโครงการพัฒนาท่าเรือแหลมฉบัง ระยะ(เฟส)ที่ 3 ให้เดินหน้าต่อไปได้ 2. การแก้ไขปัญหาการจราจรและระบบขนส่งสินค้าเข้า-ออกท่าเรือ และ 3. การใช้ศักยภาพท่าเรือที่มีอยู่ทั่วประเทศให้เกิดประโยชน์สูงสุด

นายจิระพงศ์ กล่าวอีกว่า ขณะนี้ทราบว่า กทท. ได้หารือถึงปัญหาโครงการท่าเรือแหลมฉบัง เฟสที่ 3 กับเอกชนมาแล้ว 1-2 ครั้ง อยู่ระหว่างการหาแนวทางว่าจะดำเนินการอย่างไร เพื่อให้โครงการฯ เดินหน้าต่อได้ ทั้งนี้ตนเพิ่งเข้ารับตำแหน่งเป็นวันแรก ขอดูข้อเท็จจริง และรายละเอียดทั้งหมดก่อน ยืนยันว่าทุกขั้นตอนต้องเป็นไปอย่างถูกต้องตามกฎหมาย ไม่ทำให้ฝ่ายใดเสียประโยชน์ และต้องมีผู้รับผิดชอบอย่างชัดเจน คาดว่าภายใน 3-6 เดือนนี้ จะเห็นทิศทางการดำเนินงานแก้ไขปัญหาที่ชัดเจน แต่การแก้ไขปัญหาให้จบสมบูรณ์อาจต้องใช้เวลามากกว่านั้น เนื่องจากหากต้องแก้ไขสัญญากับเอกชน จะต้องผ่านกระบวนการพิจารณาของหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ซึ่งเป็นขั้นตอนที่ต้องใช้เวลา

นายจิระพงศ์ กล่าวต่อว่า ส่วนกรณีที่เอกชนเรียกร้องให้ชดเชยค่าเสียหายประมาณ 4,000 ล้านบาทนั้น ขณะนี้ยังอยู่ระหว่างการหารือ และต้องตรวจสอบรายละเอียดข้อเท็จจริงก่อน ยังไม่มีข้อสรุปว่าจะต้องชดใช้ค่าเสียหายหรือไม่อย่างไร ทั้งนี้ปัจจุบันท่าเรือแหลมฉบังมีขีดความสามารถในการรองรับตู้สินค้าประมาณ 10 ล้าน TEUต่อปี ขณะที่เป้าหมายการพัฒนาในเฟสที่ 3 ต้องการเพิ่มศักยภาพเป็นประมาณ 18 ล้าน TEUต่อปี เพื่อช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการขนถ่ายสินค้า รองรับการเติบโตของภาคการค้า และการส่งออก รวมถึงเพิ่มความสามารถในการแข่งขันของประเทศ ดังนั้นการแก้ไขปัญหา และผลักดันโครงการฯ จึงเป็นภารกิจสำคัญที่ต้องไม่ให้เกิดความล่าช้าต่อไป ซึ่งนายพิพัฒน์ รัชกิจประการ รองนายกรัฐมนตรี และรมว.คมนาคม ก็มอบนโยบายให้เร่งแก้ปัญหาโดยเร็ว

นายจิระพงศ์ กล่าวอีกว่า ส่วนการพัฒนาท่าเรือกรุงเทพ (ท่าเรือคลองเตย) ยังไม่สามารถตอบได้ว่าต้องย้าย หรือปิดท่าเรือกรุงเทพฯ ทั้งหมดหรือไม่ เพราะต้องพิจารณาจากบริบทการขนส่งสินค้าในปัจจุบัน ทั้งประเภทสินค้าที่เข้ามาใช้บริการ จุดหมายปลายทางของสินค้า และความเหมาะสมด้านระยะทางในการขนส่ง เนื่องจากท่าเรือกรุงเทพฯ อาจยังมีความจำเป็นสำหรับสินค้าบางประเภทที่มีจุดหมายปลายทางอยู่ใกล้กับพื้นที่กรุงเทพฯ ซึ่งการใช้ท่าเรือกรุงเทพฯ อาจช่วยลดระยะทางการขนส่งทางถนนได้ จึงต้องพิจารณาว่าควรคงบทบาทไว้ในระดับใด เพื่อให้เกิดประโยชน์ต่อระบบโลจิสติกส์โดยรวม ขณะเดียวกันก็ต้องฟังความคิดเห็นของคนในชุมชนคลองเตยด้วย

นายจิระพงศ์ กล่าวอีกว่า ส่วนชาวชุมชนคลองเตยทั้ง 26 ชุมชน ที่มีข้อกังวลเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนาพื้นที่ หรือการย้ายชุมชนนั้น ขณะนี้ยังไม่มีข้อสรุปว่าจะต้องพัฒนา หรือดำเนินการย้ายชุมชนในรูปแบบใด ขอศึกษารายละเอียดก่อน รวมถึงรับฟังความคิดเห็นจากชุมชนอย่างจริงจัง เนื่องจากแต่ละชุมชนมีความต้องการ และข้อกังวลแตกต่างกัน ทั้งนี้ตนไม่ได้มีธงว่าจะต้องรื้อแผนเดิม หรือเดินหน้าตามแผนเดิมทั้งหมด แต่จะพิจารณาจากข้อเท็จจริง และบริบทที่เปลี่ยนแปลงไป ซึ่งการดำเนินการใดๆ ต้องให้ทุกฝ่ายรับทราบ และมีส่วนร่วม

นายจิระพงศ์ กล่าวอีกว่า ส่วนการพัฒนาท่าเรือในภูมิภาค โดยเฉพาะท่าเรือเชียงแสน ท่าเรือเชียงของ และท่าเรือระนอง ต้องผลักดันให้มีปริมาณสินค้าเข้ามาใช้บริการเพิ่มขึ้น และพัฒนาให้เป็นประตูการค้าสู่ประเทศเพื่อนบ้านและภูมิภาคเอเชียใต้ สำหรับท่าเรือระนอง เบื้องต้นยังต้องศึกษาศักยภาพ และข้อจำกัดของพื้นที่เพิ่มเติม เนื่องจากมีข้อจำกัดบริเวณพื้นที่หน้าท่า และพื้นที่ด้านหลังเป็นภูเขา ทำให้การขนส่งสินค้าทางถนนมีข้อจำกัดจากเส้นทางที่ต้องผ่านพื้นที่ภูเขา ดังนั้นการเพิ่มประสิทธิภาพการให้บริการ อาจต้องนำเทคโนโลยี และระบบบริหารจัดการเข้ามาช่วยให้สามารถใช้พื้นที่หน้าท่าที่มีอยู่อย่างจำกัดได้อย่างคุ้มค่า รวมทั้งต้องพิจารณาการพัฒนาในระยะยาวด้วยว่าในอีก 5-10 ปีข้างหน้าควรพัฒนาพื้นที่เดิมให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น หรือมีแนวทางอื่นเพิ่มเติม

นายจิระพงศ์ กล่าวด้วยว่า เป้าหมายใน 4 ปีของการดำรงตำแหน่งนั้น ต้องการลดต้นทุนการขนส่งสินค้า และโลจิสติกส์ภายในประเทศเป็นลำดับแรก โดยจะผลักดันการปรับเปลี่ยนรูปแบบการขนส่งสินค้า (Modal Shift) จากการใช้รถบรรทุก และระบบถนนเป็นหลัก ไปสู่การขนส่งทางราง และทางน้ำให้มากขึ้น พร้อมลดปริมาณรถบรรทุกที่เข้าไปใช้บริการทั้งท่าเรือแหลมฉบัง และท่าเรือกรุงเทพ เนื่องจากการขนส่งทางราง และทางน้ำสามารถช่วยลดต้นทุนการขนส่งได้ เมื่อสามารถลดต้นทุนโลจิสติกส์โดยรวม ก็จะส่งผลดีต่อทุกฝ่าย