พืชล้มลุก ต้นและใบมีต่อมน้ำมันหอมระเหย มีเหง้าใต้ดิน แตกหน่อเป็นกอ ลำต้นเหนือดินสูง 1 – 2 เมตร ใบเดี่ยว แผ่นใบเรียวยาว ขอบใบหยักถี่ กาบใบสีเขียวแกมแดงหรือม่วง ดอกออกเป็นช่อแตกแขนง ยาวถึง 1 เมตร เกสรเพศผู้ 3 อัน ผลมีขนาดเล็ก ช่วงเวลาออกดอก ตุลาคม – มกราคม
ตะไคร้หอม เป็นพรรณพืชที่มีถิ่นกำเนิดในบริเวณเขตร้อนของทวีปเอเชีย ซึ่งน่าจะอยู่ในบริเวณภูมิภาคเอเชียใต้ และเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น อินเดีย ศรีลังกา พม่า ไทย มาเลเซีย อินโดนีเซีย เป็นต้น ส่วนในปัจจุบันได้มีการแพร่กระจายพันธุ์ไปยังเขตร้อนต่างๆ ทั่วโลก และสำหรับในประเทศไทย สามารถพบได้ทั่วทุกภาคของประเทศ แต่จะพบได้น้อยกว่าตะไคร้ แกง
แม้ว่าตะไคร้หอมจะมีลักษณะต่างๆ ค่อนข้างที่จะคล้ายกับตะไคร้แกงแต่ก็นิยมนำมาบริโภคเหมือนตะไคร้แกง ดังนั้น ในการนำมาใช้ประโยชน์ จึงมีแค่นำมาใช้ในการเกษตร และในด้านยาสมุนไพรเท่านั้น โดยการใช้ประโยชน์ทางด้านเกษตรมีการใช้ น้ำมันหอมระเหยจากตะไคร้หอม ฆ่าไข่ และป้องกันตัวเต็มวัยของด้วงถั่วเขียว ยังมีการใช้สารสกัดจากตะไคร้หอมกำจัดเพลี้ยที่เข้าทำลายต้นยี่หร่าฝรั่งได้อีกด้วย
ประโยชน์และสรรพคุณ ช่วยทำให้มดลูกบีบตัว ทำให้แท้ง ช่วยขับลมในลำไส้ แก้ริดสีดวงในปาก ช่วยขับประจำเดือน ช่วยขับระดูขาว ช่วยขับปัสสาวะ แก้จุกเสียดแน่นท้อง แก้อาเจียน แก้ปากแห้งแตก แก้แผลในปาก แก้ตานซางในลิ้น และปากบำรุงธาตุ แก้เลือดลมไม่ปกติ แก้ไข้ แก้ตานซางที่ลิ้น แก้ริดสีดวง ใช้ทาผิวหนังกันยุง และแมลง (น้ำมันหอมระเหย) แก้วิงเวียน (ตะไคร้หอมกับเปล้าใหญ่เครือส้มลม และใบหนาด) แก้ลม (ตะไคร้หอมกับเปล้าใหญ่เครือส้มลม และใบหนาด)แก้คลื่นเหียนอาเจียน ช่วยบำรุงธาตุไฟ แก้ไข้ตัวร้อน แก้กำเดา แก้เส้น แก้ลมปัดฆาฏ แก้ลมอัมพาต แก้จับโปง แก้ตะคริว.
