ฟาก “เสี่ยหนู อนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และ รมว.มหาดไทย” ก็รู้อารมณ์คนไทย เลยออกมาบอกว่า ขอให้ “ตระหนัก แต่อย่าตระหนก” มั่นอกมั่นใจว่า ประเทศไทยมีความ “มั่นคงทางอาหาร” ซึ่งก็ต้องยอมรับว่า ทั่วโลกยอมรับประเทศไทยในข้อนี้เช่นกัน

แต่พอมองเข้ามาในประเทศ จะพบสภาพอู่ข้าวอู่น้ำของประเทศไทยตอนนี้ ไล่มาตั้งแต่ภาคเหนือมาจรดภาคตะวันออก ซึ่งเป็นแหล่งเพาะปลูกพืชผลทางการเกษตรสำคัญ มีปัญหาสารพิษจากการทำเหมืองแร่ในประเทศเพื่อนบ้านที่ไม่มีการจัดการปัญหาที่ดี ปล่อยให้สารพิษอันตรายไหลลงสู่ลำน้ำ กระทบมาถึงประเทศไทย ตั้งแต่แม่น้ำกก แม่น้ำสาย แม่น้ำรวก แม่น้ำสาละวิน แม่น้ำโขงทั้งภาคเหนือ ตอนนี้เอาไม่อยู่ ลามมาถึงภาคอีสานเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ส่วนปราจีนบุรี และหลายจังหวัดที่ปัญหาเกิดภายในประเทศ จากการลักลอบทิ้งกากอุตสาหกรรม ขยะอิเล็กทรอนิกส์และของเสียอันตรายของกลุ่มทุนเทา จนเกิดการตั้งคำถามว่า “เกลือเป็นหนอน” จนถึงตอนนี้ยังจับมือใครดมไม่ได้ หรือจับได้ปลาซิวปลาสร้อย ที่มีโทษปรับแค่กระหย่อมหนึ่ง เรียกว่า คุ้มค่าที่จะฝ่าฝืนกฎหมายแบบไทยๆ ยิ่งภาคประชาชน ที่ออกมาตีปี๊บให้หน่วยงานภาครัฐเข้าไปตรวจสอบ กลับถูกข่มขู่คุกคามถึงชีวิต

สถานการณ์เหล่านี้คนในพื้นที่ ตลอดจนภาคประชาชนมีการสะท้อนปัญหาและเรียกร้องให้รัฐบาล หน่วยงานที่เกี่ยวข้องเข้าไปดำเนินการแก้ไขปัญหาหลายปีแล้ว ตั้งแต่ที่เริ่มพบการปนเปื้อน แต่ผู้มีหน้าที่ทั้งองคาพยพ กลับทำได้เพียงเฝ้าระวัง ถือตัวเลขการตรวจสอบที่ไม่พบสารอันตรายเกินค่ามาตรฐาน มาบอกกับประชาชนว่า ทุกอย่างยังโอเค

จนกระทั่งวันนี้ ข้อมูลตัวเลขที่ชอบยกมาอ้างนั้น กลับตบหน้ารัฐบาลเข้าอย่างจัง ปัญหารุนแรงขึ้น สารพิษในแม่น้ำลำคลองเกินค่ามาตรฐาน ผลผลิตทางการเกษตร ข้าวที่เพิ่งเก็บเกี่ยวปนเปื้อนสารหนู น้ำประปามีสารพิษเกินค่ามาตรฐาน และผลตรวจสุขภาพประชาชนในพื้นที่ก็ยังพบสารอันตรายเหล่านั้นในร่างกาย…ไม่แน่ แม้แต่ “นายกฯ อนุทิน” อาจจะได้กินข้าวที่ปนเปื้อนสารหนูเข้าไปคำโตๆ แล้วก็ได้

สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่ได้สะท้อนเพียงแค่ความสะเพร่า แต่สะท้อนถึงการเมินเฉยต่อสุขภาพประชาชนของรัฐบาล ที่ปล่อยให้พี่น้องคนไทยต้องเผชิญชะตากรรมเพียงลำพัง จนถึงวันที่ปัญหาลามระดับประเทศ ปัญหาทางด้านสิ่งแวดล้อมถึงได้ขยับอย่างจริงจัง

อย่างไรก็ตาม แม้ล่าสุดท่านนายกฯ บอกมีการหารือกับนายกฯ จีน เพื่อแก้ปัญหาสารพิษจากการทำเหมืองแร่ข้ามพรมแดน แต่ยังไม่มีการลงรายละเอียดว่า จะมีทางแก้ไขอย่างไร 1, 2, 3, 4 ระบุเพียงมีการตั้งห้องปฏิบัติการตรวจสารเคมี ถ้าได้แค่นี้ ห้องแล็บมาตรฐานในไทยก็มี!

แต่ที่ประชาชนต้องการเห็นคือความจริงจัง จริงใจในการแก้ปัญหาอย่างเป็นรูปธรรม จะได้ไม่มีใครล้ออีกว่า ไทย-จีนพี่น้องลงเรือคนละลำ คนหนึ่งล่องเรือสำราญ ปล่อยอีกคนนั่งเรือแจวในแม่น้ำที่เต็มไปด้วยสารพิษ

วันนี้ถ้า “นายกฯ หนู” ตื่น แล้วช่วยตระหนกบ้างก็ได้ ที่บอกประเทศไทยเป็นอู่ข้าวอู่น้ำ และฝันไกลถึงขั้นจะเป็นครัวโลก แต่เมื่ออาหารที่เป็นจุดขายดันเคลือบไปด้วยสารพิษ แบบนี้จะไปขายให้ใครได้ ขนาดคนทำครัวเองยังไม่กล้ากิน กล้าใช้ แผ่นดินทองกำลังจะกลายจากสภาพผู้ผลิต เป็นผู้ที่ต้องซื้อผลผลิตทั้งอาหาร และน้ำอุปโภคบริโภค ซึ่งเกิดขึ้นแล้วจริงๆ ที่ต้องมีการสั่งห้ามใช้น้ำประปาในหลายพื้นที่ แล้วส่งน้ำจากพื้นที่อื่นเข้าไปช่วยเหลือ

ถ้าปัญหายังไม่ถูกแก้ไข ความเสียหายจะลุกลามเป็นวงกว้าง สารพิษซึมผ่านไปตามดิน น้ำ กระจายออกไป จนพื้นที่ปลอดภัยเหลือน้อยลงทุกที.