หากไทยคิดจะก้าวขึ้นเป็นศูนย์กลางระดับโลกจริง ๆ จะต้อง “ทำให้เด่นดัง” เพราะโลกกำลังแข่งขันกันดุเดือด
ไทยเรามีปัจจัยบวก มีทั้งทุนทางสังคมวัฒนธรรม ทุนสิ่งแวดล้อมที่สมบูรณ์สวยงาม และทุนทางเศรษฐกิจที่ได้เปรียบ
เรามีหมอเก่ง ๆ มีระบบการแพทย์ที่ก้าวหน้า และมีเทคโนโลยีการแพทย์ทั้งระดับสากล และแผนไทยที่สืบทอดกันมา โดยเฉพาะการดูแลสุขภาพด้วยสมุนไพร การนวดแผนไทย และโภชนบำบัด ผสานจิตวิญญาณการบริการที่เป็นเลิศ
เรามีโครงสร้างพื้นฐานการท่องเที่ยวโดดเด่นระดับโลก และระบบนิเวศสิ่งแวดล้อมที่เอื้อต่อการฟื้นฟูร่างกาย และจิตใจ
และที่สำคัญ ราคาไม่แพง คุ้มค่า แข่งขันได้

แต่เรามีปัจจัยลบ ซึ่งเป็นจุดอ่อนมานาน มี ข้อจำกัดด้านกฎหมาย และใบอนุญาต การอนุมัติล่าช้า ไม่โปร่งใส ทำให้ผลิตภัณฑ์สมุนไพร นวัตกรรมชะลอวัยโตช้า การให้วีซ่าบุคลากรผู้เชี่ยวชาญต่างชาติยังติดล็อกระบบราชการ
ผู้ประกอบการรายย่อยขาดมาตรฐานระดับสากล ขาดการเชื่อมโยงห่วงโซ่กิจการทั้งระบบ ตั้งแต่ต้นน้ำยันปลายน้ำ
ที่สำคัญขาดการบูรณาการของหน่วยงานภาครัฐ กระทรวงสาธารณสุขดูแลเรื่องข้อมูลระบบนิเวศสุขภาพ กระทรวงการท่องเที่ยวดูแลเรื่องนักท่องเที่ยว และการบริการ กระทรวงอุตสาหกรรมดูแลเรื่องการผลิตอุปกรณ์ และสินค้าสุขภาพ และกระทรวงพาณิชย์ดูแลเรื่องตลาด นี่ยังไม่รวมถึงกระทรวงอื่น ๆ ที่เป็นหลังบ้าน เช่น กระทรวงการคลังดูแลเรื่องภาษีการเงินการลงทุน กระทรวงศึกษาธิการ กระทรวง อว. ผลิตคน และนวัตกรรม หน่วยงานทั้งหมดนี้ทำงานเป็นแท่งไซโล
จุดอ่อนที่สุดคือรอยต่อระหว่างหน่วยงานรัฐ ทั้งในกระทรวงเดียวกัน และความร่วมมือระหว่างกระทรวง ไปกันคนละทาง ก่อนจะเป็น “ฮับสุขภาพ” หน่วยงานรัฐ “ต้องทำตัวเป็นฮับ” ร่วมมือกันให้ดีก่อน นี่คือปัญหา “การขาดภาวะผู้นำ”

นอกจากดูตัวเองแล้ว ต้องมองคู่แข่ง ต้องวางยุทธศาสตร์การแข่งขัน ทำการตลาด สื่อสาร สร้างแบรนด์ ชิงลูกค้ามาให้ได้
แข่งกับสิงคโปร์ด้วยราคา และเสน่ห์ของการต้อนรับ สิงคโปร์โดดเด่นเรื่องเทคโนโลยี และความน่าเชื่อถือ ไทยต้องชนะด้วย “เสน่ห์ และความคุ้มค่า” เสนอแพ็กเกจดูแลสุขภาพระยะยาวรวมการรักษา และพักผ่อน ในราคาที่ดึงดูดกว่า ยกระดับมาตรฐานบริการ พัฒนาเรื่องภาษา และเร่งทำการตลาดเรื่องความคุ้มค่าให้ปัง ดึงลูกค้าระดับบนมาให้ได้
แข่งกับมาเลเซียด้วยวัฒนธรรม และภาพจำจากประสบการณ์ มาเลเซียชูนโยบายภาครัฐ และราคาเบา ไทยเราต้องชิงตลาดด้วยภาพจำจากประสบการณ์ บริการอ่อนหวานประทับใจ และนำวัฒนธรรมท้องถิ่นที่โดดเด่นมานำเสนอ ทั้งภูมิปัญญาไทย อาหารหลากรสหลากหลาย และความเหนือชั้นของบริการท่องเที่ยวธรรมชาติ และชุมชนที่เป็นมิตร
แข่งกับบาหลี อินโดนีเซีย ด้วยมาตรฐานเทคโนโลยี ผสมจิตวิญญาณตะวันออก บาหลีได้ใจสายสปิริต สมาธิบำบัด และราคาถูก แต่ขาดมาตรฐาน ไทยต้องชนะด้วยการยกระดับมาตรฐานทางการแพทย์สากลสอดประสานแผนไทยให้โดดเด่น ดูแลสุขภาพเชิงลึกด้วยวิทยาศาสตร์ ไม่ใช่แค่การทำสมาธิ บวกกับมาตรฐานการบริการระดับเวิลด์คลาส

แข่งกับญี่ปุ่น และเกาหลีใต้ด้วยการชะลอวัยเต็มระบบ ญี่ปุ่นเด่นเรื่องอาหาร ท่องเที่ยว และออนเซ็น เกาหลีใต้เด่นเรื่องศัลยกรรม ไทยต้องชนะด้วยเวชศาสตร์ชะลอวัยเต็มระบบ ตั้งแต่ระดับเซลล์ สปา ความงาม อาหารชีวภาพ จนถึงการปรับไลฟ์สไตล์ท่องเที่ยวท่ามกลางธรรมชาติที่สะอาด และวัฒนธรรมที่หลากหลาย สร้างเทศกาลตลอดทั้งปี
ไทยเรามีของดีเยอะ แต่ทำการตลาดในเวทีโลกไม่เป็น ไม่ชัดเจนเรื่องแบรนด์ และการประชาสัมพันธ์ยังไม่ดึงดูดลูกค้า
การทางเดินสู่ “ฮับสุขภาพโลก” จะเพิ่มรายได้ผ่าน Silver Economy ตอบโจทย์ SDG 3 นับเป็นเป้าหมายที่เป็นไปได้ เพิ่มความแรงของเครื่องยนต์เศรษฐกิจ ที่เคยพึ่งพาการท่องเที่ยวแบบดั้งเดิม เพิ่มรายได้รายหัวของนักท่องเที่ยว เพิ่มความถี่การใช้บริการซ้ำ พัฒนาอุตสาหกรรมจากต้นน้ำตั้งแต่เกษตรสมุนไพร ท่องเที่ยวชุมชน โรงงานยา และเครื่องมือแพทย์ สู่ปลายน้ำด้านการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ และประสบการณ์
จับตาดูว่า “ใคร” จะอาสารับเป็นเจ้าภาพเรื่องนี้.



