เจมส์ บอนด์ หรือสายลับรหัส 007 เป็นหนึ่งในตัวละครซึ่งมีชื่อเสียงที่สุดในประวัติศาสตร์ภาพยนตร์โลก นอกจากภาพจำของสายลับผู้สุขุม มีเสน่ห์ และเต็มไปด้วยความมั่นใจแล้ว อีกสิ่งหนึ่งที่ผูกพันกับตัวละครนี้อย่างแยกไม่ออก คือความเป็นอังกฤษ ทั้งจากต้นกำเนิดของตัวละคร หน่วยข่าวกรองที่สังกัด ไปจนถึงวัฒนธรรมและเอกลักษณ์ที่ปรากฏในภาพยนตร์ตลอดหลายทศวรรษ
อย่างไรก็ตาม การกำหนดว่าผู้รับบท เจมส์ บอนด์ ต้องเป็นนักแสดงชาวอังกฤษหรือชาวสหราชอาณาจักรเท่านั้น ไม่ใช่กฎตายตัวของแฟรนไชส์ แม้การเลือกนักแสดงจากประเทศต้นกำเนิดของตัวละคร จะช่วยรักษาเอกลักษณ์และความสมจริงของเรื่อง แต่ประวัติการคัดเลือกนักแสดงที่ผ่านมาแสดงให้เห็นว่า ผู้สร้างให้ความสำคัญกับบุคลิก ความสามารถ และความเหมาะสมกับบทบาท มากกว่าสัญชาติเพียงอย่างเดียว
เหตุผลที่บอนด์มักถูกเชื่อมโยงกับความเป็นบริติช เริ่มตั้งแต่ต้นกำเนิดของตัวละคร ซึ่งเอียน เฟลมมิง นักเขียนชาวอังกฤษ สร้างขึ้นในนิยายสายลับชุดเจมส์ บอนด์ เมื่อปี 1953 โดยกำหนดให้บอนด์เป็นเจ้าหน้าที่หน่วยข่าวกรองลับของสหราชอาณาจักร หรือเอ็มไอซิกซ์ (MI6) ทำงานให้รัฐบาลสหราชอาณาจักร และปฏิบัติภารกิจที่เกี่ยวข้องกับความมั่นคงของประเทศ
ดังนั้น บอนด์จึงไม่ได้เป็นเพียงตัวละครสายลับที่มีสัญชาติอังกฤษ แต่ยังเป็นตัวแทนของภาพลักษณ์ประเทศ ทั้งความสุขุมแบบสุภาพบุรุษ การแต่งกายเรียบหรู การใช้ภาษาและสำเนียงอังกฤษ ตลอดจนวัฒนธรรม ซึ่งสะท้อนผ่านสถานที่ เครื่องดื่ม และวิถีชีวิตของตัวละคร

ผู้รับบทบอนด์คนแรกที่สร้างปรากฏการณ์บนจอภาพยนตร์ คือ ฌอน คอนเนอรี นักแสดงชาวสกอตแลนด์ ซึ่งเปิดตัวใน Dr. No (1962) ก่อนรับบทต่อใน From Russia with Love (1963), Goldfinger (1964), Thunderball (1965) และ You Only Live Twice (1967)
คอนเนอรีกลับมารับบทอีกครั้งใน Diamonds Are Forever (1971) และ Never Say Never Again (1983) ซึ่งเป็นภาพยนตร์นอกชุดการผลิตของบริษัทอีออน โปรดักชันส์ บอนด์ของคอนเนอรี มีทั้งความสุขุม ความมั่นใจ และความอันตราย จนกลายเป็นมาตรฐานที่นักแสดงรุ่นหลังต้องถูกนำไปเปรียบเทียบ

ต่อมา โรเจอร์ มัวร์ นักแสดงชาวอังกฤษ รับบทบอนด์ถึง 7 เรื่อง ตั้งแต่ Live and Let Die (1973) จนถึง A View to a Kill (1985) โดยนำเสนอภาพสายลับที่มีอารมณ์ขันและความเจ้าสำอางมากขึ้น ขณะที่ทิโมธี ดาลตัน นักแสดงชาวเวลส์ รับบทใน The Living Daylights (1987) และ Licence to Kill (1989) โดยเน้นบุคลิกจริงจังและเข้มข้น สะท้อนด้านมืดและแรงขับจากเรื่องส่วนตัวของตัวละคร


ส่วนแดเนียล เครก นักแสดงชาวอังกฤษ เปิดยุคใหม่ด้วย Casino Royale (2006) ซึ่งย้อนกลับไปเล่าจุดเริ่มต้นของบอนด์ในฐานะเจ้าหน้าที่ 007 ก่อนแสดงต่ออีก 4 เรื่อง จนถึง No Time to Die (2021) บอนด์ของเคร็กมีความดิบ เปราะบาง และต้องเผชิญผลลัพธ์จากการตัดสินใจของตัวเองอย่างชัดเจน
อย่างไรก็ดี คำว่าอังกฤษกับสหราชอาณาจักรมีความหมายแตกต่างกัน อังกฤษเป็นเพียงหนึ่งในสี่ประเทศที่ประกอบกันเป็นสหราชอาณาจักร ซึ่งยังรวมถึงสกอตแลนด์ เวลส์ และไอร์แลนด์เหนือ ดังนั้น คอนเนอรีและดาลตัน จึงเป็นชาวสหราชอาณาจักรหรือบริติช แต่ไม่ใช่ชาวอังกฤษ

ขณะเดียวกัน เพียร์ซ บรอสแนน นักแสดงชาวไอร์แลนด์ และจอร์จ เลเซนบี ชาวออสเตรเลีย ต่างเคยรับบทบอนด์ในภาพยนตร์ชุดหลักของอีออน โปรดักชันส์ เช่นกัน

สำหรับโรเบิร์ต แพตทินสัน นักแสดงชาวอังกฤษ ซึ่งได้รับการประกาศให้รับบทเจมส์ บอนด์ คนใหม่ในภาพยนตร์ภาคถัดไป เขาจึงเป็นอีกหนึ่งนักแสดงที่มีสัญชาติสอดคล้องกับต้นกำเนิดของตัวละคร และอาจช่วยสานต่อภาพลักษณ์สายลับอังกฤษที่อยู่คู่กับแฟรนไชส์มายาวนาน
แม้ความเป็นบริติชจะเป็นส่วนสำคัญของอัตลักษณ์ เจมส์ บอนด์ แต่สิ่งที่ทำให้ตัวละครนี้อยู่เหนือกาลเวลา ไม่ใช่เพียงสัญชาติของนักแสดง หากเป็นความสามารถในการถ่ายทอดสายลับ 007 ให้มีเสน่ห์และบุคลิกเฉพาะตัว จนผู้ชมทั่วโลกจดจำได้ในทุกยุคสมัย.
ไทม์ไลน์นักแสดงผู้รับบท “เจมส์ บอนด์“
1. ฌอน คอนเนอรี
Dr. No (1962) ถึง You Only Live Twice (1967) และกลับมาใน Diamonds Are Forever (1971) รวมถึง Never Say Never Again (1983) ซึ่งเป็นหนังนอกชุดหลัก
2. จอร์จ เลเซนบี
On Her Majesty’s Secret Service (1969)
3. โรเจอร์ มัวร์
Live and Let Die (1973) ถึง A View to a Kill (1985) รวม 7 เรื่อง
4. ทิโมธี ดาลตัน
The Living Daylights (1987) และ Licence to Kill (1989)
5. เพียร์ซ บรอสแนน
GoldenEye (1995) ถึง Die Another Day (2002) รวม 4 เรื่อง
6. แดเนียล เครก
Casino Royale (2006) ถึง No Time to Die (2021) รวม 5 เรื่อง
7. โรเบิร์ต แพตทินสัน
เรียบเรียงโดย : ทีมข่าวต่างประเทศ
เครดิตภาพ : REUTERS



